Ik heb maar weinig te melden vandaag. Geen nieuws is goed nieuws vandaag. Het betekent ook dat ik uit de problemen blijf :-) Elke dag werk ik klusjes aan de boot af. Langzaam maar zeker komt het moment voor een testvaart in zicht.
Onderstaand een promotie video voor 2012 Zeeuws jaar van het water. In deze videoclip zijn Sef en ik kort te zien toen we in juni 2010 uit Zeeland vertrokken richting België. En hier nog een link naar het originele filmpje waar ons optreden uit is geknipt.
Waarom gaat iemand drie jaar zeilen en dan ook nog solo? Is het niet eng? Ben je niet eenzaam op zee?Deze vragen krijg ik geregeld te horen en ik kan niet echt een antwoord geven. Bij vertrek was het een gevoel dat ik niet onder woorden kon brengen. Nog steeds ben ik erg gelukkig dat ik onder weg ben en zelfs nu kan ik het gevoel nog steeds niet onder woorden brengen.
Vorige week zat ik weer eens met Mike Barker te praten toen iemand bij ons kwam zitten. Weer werden deze vragen gesteld. En wederom kon ik het gevoel niet onder woorden brengen, waarom ik dit zo graag doe. Ook Mike heeft al aardig wat solomijlen op z'n naam staan. En samen hebben we onze tafelgast iets proberen uit te leggen van het gevoel. En terwijl Mike en ik elkaar volledig begrepen snapte onze tafelgast er nog helemaal niets van. Onze gast was een muzikant, dus Mike gaf aan dat hij maar eens naar Cool Change van de Little River Band moest luisteren. Misschien dat hij dan iets van het gevoel zou begrijpen.
Ik had het nog nooit gehoord en Mike heeft me de muziek gemaild. Gisteren heb ik er voor het eerst naar geluisterd. En ik krijg kippevel van de tekst en de muziek. Het licht een tipje van de sluier van de magie van het solozeilen.
Gisteren had ik brood besteld bij Walter. Hij vaart met z'n bootje de Free Spirit rond om op de Cays om van alles en nog wat te verkopen en z'n diensten aan te bieden. Hij is één van de vele bootverkopers die hier rond varen. Vanmorgen was hij al om 7.30u bij me met het bestelde brood. Het brood rook heerlijk en zelfs nu nog ruikt de boot naar een bakkerij. Het was zo super vers en erg lekker.
De Tobago Cays zijn onbewoond. De verkopers komen allemaal van Union Island. Elke dag varen ze met hun waar op en neer. Ook de mannen die 's avonds de bbq verzorgen op het strand. Zij gaan na afloop in het donker terug naar Union. In snelle bootjes doen ze er 10 minuten tot een kwartier over. Je moet wel aardig de weg kennen tussen de riffen. En ze hebben geen gps of andere navigatie apparatuur aan boord. Ik vond het vanmorgen al spannend om bij daglicht tussen de riffen door te zeilen met één oog constant op de elektronische kaart gericht. Links en rechts naast je zie je de golven op het rif stuk slaan.
Ik ben iets minder snel dan de verkopers maar na een uurtje lag ik mooi voor anker in Clifton Bay op Union Island. Van hieruit kan ik de Tobago Cays nog zien. Ik ga hier in elk geval het weekend blijven en naar verwachting maandag uitklaren. Dit is het laatste eiland van de Grenadines dat ik aan doe. Hierna wordt het waarschijnlijk Carriacou waar ik heen ga en dat hoort al bij Grenada.
Ik heb onderstaand het filmpje met wat indrukken van de Cays toegevoegd. De beeld kwaliteit is wat laag. Helaas gaat het met de huidige internet verbinding niet anders. Wellicht dat ik later nog een keer een betere kwaliteit kan uploaden.
Gisteren was ik nog van plan om vandaag te vertrekken naar Canouan. Mistique ga ik sowieso overslaan. Buiten beroemdheden spotten in één van de dure restaurants is er volgens mij niet veel te beleven. En dan moet je ook nog een mooringboei nemen voor €70,- voor drie nachten. Ook al wil je maar 1 nacht blijven. En de baai kan ook nog behoorlijk veel deining binnen krijgen. Daar heb ik dus geen zin in. Vanmorgen ben ik eerst eens even rustig naar de planning voor de komende weken gaan kijken.
Vast staat dat ik rond het einde van februari op Bonaire een afspraak heb. Ik heb dus nog een kleine 5 weken. In die tijd wil ik nog naar de Tobago keys en naar Grenada. Ik moet ook nog stoppen op Union Island om uit te klaren. Vervolgens wil ik na Grenada nog stoppen bij een paar eilanden bij Venuzuela als tussenstop. Ik ga niet veel andere baaien of plaatsen meer aandoen dan hier staan genoemd. Dit is gezien de afstanden wel een realistische planning. Hiermee sla ik ongetwijfeld een heleboel mooie plaatsen en baaien over. Maar ik wil nu eigenlijk ook de plekken waar ik kom, niet alleen maar zien, maar ook wat beter leren kennen.
Ik begin nu pas een beetje de weg te kennen hier in de baai. Ik heb daarom besloten om nog een paar dagen hier in Admirality Bay te blijven en vervolgens direct door te zeilen naar de Tobago keys. De komende dagen ga ik nog wat aan de boot klussen. Mijn gasfles is gisteren leeg gegaan dus die moet ik hier ook nog laten vullen.
Aan het eind van de middag ben ik vandaag naar Lower Beach geweest. Daar is zondags bij de Mango, een strandbar, the place to be voor de veel locals en ook buitenlanders die hier wonen. Er is zondags live muziek en met een flesje bier in de hand staan ze hier te dansen in de branding. Het heeft wel wat van een Baccardi reclame. Geen slechte locatie voor een sundowner, oftewel een drankje aan het eind van een werkdag :-) en de son in de see sien sakken.
Op onderstaand filmpje is alleen een rasta, balancerend met een voetbal op z'n hoofd aan het dansen. Later op snellere muziek werd er weer door meer mensen gedanst. Maar de rasta maakte toch de beste show.
Het lukte vanmorgen alweer niet om in te loggen op het WiFi netwerk in de haven. Ik weet niet welke prutser daar de inlog procedure heeft bedacht, maar het is een regelrechte ramp. Vandaar dat we maar weer even bij McDonalds naar binnen zijn gestapt voor een kop koffie met een fatsoenlijk werkende WiFi verbinding. Sef moet namelijk nog een bevestiging downloaden voor zijn vlucht naar Nederland van morgenvroeg.
Vanmiddag hebben we afgesproken met een aantal Nederlanders om voetbal te gaan kijken in e.o.a. sport café. Ondanks dat ik helemaal niets om voetballen geef vind ik het wel leuk om met een groepje Nederlanders in de kroeg te staan :-) Op het moment regent het echter pijpenstelen. Ik vraag me daarom een beetje af hoe groot de delegatie gaat zijn. Overigens voor het bezoek dat morgen deze kant op komt: voor morgen wordt weer gewoon zon en aangename temperaturen voorspelt!
En ter afsluiting voor vandaag: het filmpje van de dolfijnen in de golf van Biskaje. Hier bij McDonalds kan ik wel bij You Tube.
Zeilen natuurlijk! Dat is een vreselijk drukke bezigheid................... en dan kan het zomaar zijn dat je daar heel melig van wordt. Bijgaand filmpje geeft een beetje een indruk van de bezigheden tijdens een zeildag. Ik zal er verder niet al te veel woorden aan vuil maken. Het filmpje zegt waarschijnlijk genoeg.
Zelfs de meest eenvoudige alledaagse handelingen hebben een bepaalde impact op ons milieu. En uiteindelijk krijgen we toch zelf met de gevolgen te maken. Het filmpje maakt dit op een zeer komische manier duidelijk :-) We zijn ons meestal echter helemaal niet bewust van de invloed die we hebben op ons milieu.
In onze dagelijkse routine en vanzelfsprekendheid van onze westerse levensstijl ben ik me eigenlijk nooit zo bewust geweest van de enorme impact die mijn dagelijkse handelen heeft. Met de beperkingen op een schip en al helemaal op een zeilboot wordt je, je echter zeer bewust van je energie - en waterverbruik. Ook ga ik bewuster om met afval op de beperkte ruimte van mijn zeilboot.
Het zet mij, eerlijk gezegd voor het eerst in mijn leven, aan het denken. Want onze ecologische footprint bestaat uit natuurlijk nog veel meer aspecten dan bovenstaande drie onderdelen. Bewustwording is overigens wel de eerste stap in de goede richting. Kijk eens op de website van het WWF hoe je je eigen ecologische footprint kunt meten en hoe je deze kunt verkleinen.
De enige relatie tussen deze drie is dat ik ze in dit berichtje noem. Zo rommelig als dit berichtje is, is het trouwens ook in mijn hoofd
Inmiddels ben ik terug van het VIAG-congres. De combinatie van veel informatie overdag en veel drank 's avonds maakt dat dit twee vermoeiende dagen waren. Ik heb daardoor niet heel veel fut om vanavond nog veel te doen. Ik heb mijn verzekeringstussenpersoon een mailtje gestuurd om te vragen hoe het er voor staat met het zoeken naar een passende verzekering. Ik krijg het idee dat ze hier weinig ervaring mee hebben ook al adverteren ze hier wel mee op hun website. Ik wil naast deze aanbieding ook een offerte opvragen bij Intramar uit Den Helder.
Ook heb ik vanavond mijn twitter account gereset. De afgelopen dagen werden er namens mij verschillende tweets met links naar dubieuze websites verstuurt. Uiteindelijk is mijn account daardoor gisteravond geblokkeerd. Dit heb ik vandaag weer geactiveerd. De problemen zouden nu verholpen moeten zijn.
En dan als laatste: ik hoorde dat Ramses Shaffy vandaag is overleden. Daarom onderstaande video, ter nagedachtenis maar ook omdat ik het een inspirerende tekst vind met betrekking tot mijn geplande reis.
Vandaag heeft een grote uitslaande brand het voormalig marinehospitaal in Hellevoetsluis verwoest. Het grote witte gebouw was wel een enorme blikvanger vanaf het water van het Haringvliet. Tijdens de najaars trip met Tin Hau, nu 6 weken geleden, hebben we nog naast het gebouw aan de steiger gelegen. Vandaag lag aan die zelfde steiger een grote blusboot. Lees het artikel over de brand op Nu.nl
Verschrikkelijk voor de bewoners die op deze mooie plek woonden. Je moet er toch niet aan denken dat je van het ene op het andere moment al je persoonlijke bezittingen kwijt bent. Ik wens alle bewoners heel veel sterke voor de komende tijd. Ik ben benieuwd wat er op die markante plek in Hellevoetsluit terug gaat komen.
Onderstaande motivatie las ik op de website www.seayara.net. Het verwoordt mooi hoe ik er ook over denk. Onder het citaat staat een videoclip van Stef Bos waarin hij het gevoel erg mooi samenvat met de tekst: Ik volg alleen mijn hart. Dit sluit ook mooi aan bij het berichtje van gisteren.
"Wat is de lol van een wereldreis? Word je niet helemaal gek op die boot? Deze en vergelijkbare vragen hebben we onszelf (ook) gesteld. En er is geen antwoord dat in een of twee zinnen de hele lading dekt. Het fameuze antwoord van de bergbeklimmer George Mallory ”because it is there” verwoordt iets van de emotie van de ontdekkingsreiziger. Valt er dan nog iets te ontdekken? Misschien niet voor de wereld, maar zeker wel voor en over jezelf. Is dat dan de drijvende kracht achter deze tocht? Nou nee, als dat het enige was kon je ook naar de Hara Krishna. Het is toch een mengsel van hang naar avontuur, nieuwe vergezichten, nieuwe uitdagingen en je losrukken van de platgetreden paden. En is het niet gewoon leuk en spannend, zo’n lange reis? Alleen de voorbereiding al…"
Op 22 oktober schreef ik al dat ik een offerte voor een Hydrovane, windvaan stuurinrichting had opgevraagd. Vrijdag kreeg ik de offerte en de tekening voor montage achter op een Hallberg Rassy 352. Vanmorgen heb ik de offerte bekeken en de prijs vergeleken met de prijs op de website van Hydrovane.com. Vanwege de lage koers van het Engelse pond op dit moment moet er volgens mij nog wel flink wat van de prijs af kunnen. Ik heb de Nederlandse aanbieder gemaild. Ik ben benieuwd hoe sportief dhr. Wink van www.robwink.nl is, hoe hij op mijn mail reageert en of hij een goede prijs zal afgegeven. Tevens heb ik bij hem offerte voor twee 130 Watt zonnepanelen opgevraagd.
Onderstaand een filmpje met de hydrovane in actie en uitleg over de werking ervan. (commentaar in het Engels niet ondertiteld)
Vanmiddag na het werk antivries gehaald voor de motor en om het toilet en de afvoeren te beschermen tegen vorst. Het drinkwater systeem (watertank, drinkwaterpomp en boiler) worden afgetapt zodat er geen water meer in zit dat kan bevriezen. Aftappen gaat eenvoudig op het laagste punt. Het water dat nog in het systeem zit loopt vervolgens in de bilge (diepste punt van de boot) van waaruit het weggepompt wordt.
Verder heb ik de hele avond op internet van alles en nog wat zitten bekijken. En daarbij kwam ik onderstaande filmpje tegen. Het heeft helemaal niets te maken met dit bericht maar ik vond het wel heeeel erg leuk.
Ik heb een vaste en een portable marifoon aan boord. Deze zijn uitermate geschikt voor de communicatie met schepen, sluizen, bruggen en walposten in de buurt van de boot. Voor de communicatie met het thuisfront of de rest van de wereld is een marifoon niet geschikt. Daarvoor heb ik een GSM met internet abonnement. Ook heb ik een laptop met Wifi antenne. Hiermee kan ik hier in Nederland volledig uit de voeten. Ga je de grens over dan wordt het gebruik van de GSM al snel te duur. Mobiel e-mailen en internetten is al helemaal een kostbare aangelegenheid. Proberen een onbeveiligd en gratis wifi netwerk op te pikken met de laptop om te e-mailen en weerberichten op te halen op internet is dan een mogelijkheid. Bevind je je op zee buiten bereik van GSM masten en wifi stations (en dat is al vrij snel) dan zijn er eigenlijk maar twee mogelijkheden om twee richting communicatie te realiseren aan boord.
Mogelijkheid 1: satelliet telefonie, bv Iridium of Inmarsat-C. Hiermee kun je telefoneren, e-mail ontvangen en verzenden en gribfiles (weerkaartjes) ophalen. Nadeel van deze systemen is de prijs en dat ze geen volledige werelddekking hebben.
Mogelijkheid 2: SSB radio of korte golf radio. Hiermee is het mogelijk om gratis over lange afstanden te spreken met andere gebruikers van een SSB radio (andere schepen en walstations). Door op deze radio een modem aan te sluiten kan ook platte tekst via e-mail verzonden en ontvangen worden, ook kunnen weerkaartjes worden gedownload. Hieraan zijn geen of hele lage abonnementskosten verbonden. (afhankelijk van het aanbieder bv. Kielradio of Sailmail). Er moet echter wel een vergunning worden aangevraagd om een SSB radio te mogen gebruiken. Hiervoor moet een Marcom A of radiozendamateur licentie worden behaald.
Ik wil graag een SSB radio met modem aanschaffen. Ik ben me daarom nu aan het oriënteren op de makkelijkste en snelste manier om een licentie te verkrijgen waarmee ik een vergunning kan aanvragen. Als er mensen zijn die tips of aanbevelingen hebben over dit onderwerp, laat dan gerust een reactie achter.
Volgende week gaat mijn boot uit het water. Dit blijft altijd spannend. Elke keer als mijn boot in de kraan hangt ben ik toch een beetje nerveus. Kijk maar even waarom. Op onderstaand filmpje leek ook alles goed te gaan. In het tweede filmpje wordt ook duidelijk dat bootje varen sowieso een riskante aangelegenheid is :-)
Gisteren was al het filmpje van een zeezieke Sef te zien. Maar dat ziek zijn duurde uiteindelijk maar een halve dag. We hebben ook gefilmd op momenten dat Sef er beter opstond. Alles bij elkaar hebben we een erg leuke vakantie gehad. Bijgaand een compilatie van filmfragmenten en foto's die een beetje een indruk geven van een week zeilen. Een fotoalbum zal op een later moment nog worden toegevoegd.
Op 13 oktober schreef ik over de eerste dag dat we op zee gingen zeilen en dat Sef toen ziek werd. (zie bericht: zeilen op zee) Ik heb toen ook nog een filmpje beloofd. Bij deze het beeldverslag van een zieke Sef en ik minder ziek. Een beetje grappig vind ik het wel. Zeker achteraf nadat Sef weer helemaal opgeknapt was. Twee dagen later lag ik zelf trouwens zwak, ziek en misselijk op het achterdek. Maar ik had daarbij beter weer en tenminste nog een zonnetje.
Inmiddels begin ik me te realiseren dat de financiën geen excuus meer vormen om niet in 2010 te vertrekken. Budget voor drie jaar is beschikbaar. Een paar kleine dingen moet ik nog uitzoeken maar voor 95% zeker, ga ik in 2010 vertrekken. Momenteel is de streefdatum half juni.
Maandag schreef ik nog over angst en twijfel. langzaam begint deze plaats te maken voor opwinding en een gezonde spanning. Dit is ook maar goed want angst en twijfel werkt verlammend en opwinding en gezonde spanning geeft energie. Deze heb ik hard nodig want de komende maanden moet er nog enorm veel worden gedaan en geregeld. Het wordt naast mijn werk hoe dan ook een hectische periode. Ook op mijn werk zit ik in de komende periode in de afronding van twee grote projecten. Opzicht komt dat natuurlijk goed uit. Het zou mooi zijn om met mijn zaakjes netjes afgerond afscheid van mijn collega's te nemen. Als ik nog enigszins twijfel of ik er wel goed aan doe, motiveert onderstaande video me wel, moet ik zeggen.
Dit bericht lees ik net op Nu.nl. Ik vind het erg droevig dat dit gebeurd. Ik had net van te voren onderstaande filmpje bekeken. Daarbij was ik mij aan het bedenken dat ik de reactie van Roy Heiner erg positief vond. Een professional die weet waar hij over spreekt moedigt Laura aan om te gaan. En vervolgens lees ik dus dat een rechter er alsnog een stokje voor steekt. De heren ambtenaren gaan twee maanden onderzoeken of ze toch de soloreis kan maken. Volgens mij is tegen die tijd het weer te onbestendig om verantwoord te kunnen vertrekken. En dan heeft de bureaucratie dus gezegevierd. Bah, ik krijg er helemaal een beetje naar gevoel van.
Op maandag 28 november 2011 ben ik gaan sportvissen. Doug Wallis heeft een aantal vrienden uitgenodigd. We mogen gebruik maken van de boot waarop hij kapitein is. De eigenaren van de boot werken vandaag en vinden het goed dat Doug de boot "leent" voor een tripje met z'n vrienden. Heel aardig van ze :-)
Sylvia is drie weken in Panama geweest. We hebben een twee uitstapjes gemaakt. Eén naar de Coral Lodge in Kuna Yala aan de Caribische kant van Panama. En een trip naar het binnenland. We hebben in El Valle gelogeerd we hebben een nacht in Boquette gelogeerd en daarna nog twee nachten aan het strand van Coronado in een huisje van Toni en Jennifer die ik ken van de Yacht club. Coronado beach ligt aan de Pacific kant van Panama.
Zondag 1 mei 2011 en maandag 2 mei ben ik door het Panama Canal gevaren. Aan boord waren twee professionele linehandlers, met een hoop ervaring. En twee vrijwilligers die mee gingen om ervaring op te doen. Het was een voorbeeldige transit en een gezellige avond op Gatun Lake. Ik vond het wel vermoeiend met zoveel mensen aan boord. De hele dag gesprekken voeren als solozeiler gaat je niet in de koude kleren zitten :-)
Van eind december 2010 tot eind februari 2011 heb ik een klein stukje van de Carieb gezien. Zo'n beetje het gebied dat wordt aangeduid als de Windward Islands. Na de Atlantische oversteek ben ik aangekomen op Barbados. Daar is Sylvia aan boord gekomen. Samen zijn we naar St. Lucia gevaren. Na St. Lucia ben ik alleen verder gevaren naar het zuiden. Naar Bequia, The Tobago Cays, Union Island, Carriacou en Grenada. Van hieruit zal ik verder varen naar Bonaire. Maar voor mijn gevoel begint daar een nieuw hoofdstuk. Dit hoort ook niet meer bij de Windward Islands, maar wordt aangeduid als de Leewards Antilles
In twee en een halve week ben ik in december 2010 de Atlantische oceaan overgestoken van de Kaap Verden naar Barbados in de Carieb. Een mooie oversteek met weinig motoruren, weinig regen en veel zon. Mijn eerste echt grote solo oversteek.
Dit fotoalbum geeft een korte fotografische indruk van mijn reis langs de noord Spaanse kust vanaf La Coruña tot aan Bayona. In het weblog is een verslag van dit stuk van de reis te lezen. Ik heb hier gevaren van 29 juni 2010 t/m 2 augustus 2010.
23 Mei 2010 heb ik met een feestje bij Café / Restaurant Mijnheerkens in Roermond voorlopig afscheid genomen van familie en vrienden. In dit album tref je een impressie van een onvergetelijke dag.