Ilha da Berlinga was zoals gezegd een bijzondere plek. Het was ook een bijzonder onrustige ankerplek. Ik schreef gisteren nog dat ik hoopte dat het niet te hard ging waaien. Dat ging het dus wel. Hierdoor hebben we de hele nacht liggen rollen en stampen dat het niet mooi meer was. Alleen tijdens de oversteek van de golf van Biskaije bewoog mijn bed meer. Maar toen waren we aan het varen, nu lag ik voor anker! Omdat we vlak bij de rotsen voor anker lagen ben ik ook om het uur uit bed geweest om te kijken of ik niet dichter bij de rotsen kwam te liggen. De laatste twee uurtjes vanmorgen waren iets rustiger. Toen heb ik nog een beetje kunnen slapen. Ik was geradbraakt vanmorgen!
Toen we gingen zeilen was de wind trouwens grotendeels verdwenen. Wel was het mistig, grijs en nat. Vanmorgen heb ik dus sinds lang maar weer eens mijn zeilbroek aangehad. Inmiddels is het weer droog, maar wel nog grijs. We motorzeilen richting Cascais. De rest van de Nederlandse vloot is vanmorgen uit Nazaré vertrokken. Ze zeilen zo'n beetje één á twee uur achter ons. Vanavond is de hele vloot dus weer compleet.
Morgen krijgt zowel de Blue Spirit als ik bezoek uit Nederland. Misschien dat we van het weekend met het bezoek van Cascais naar Lissabon varen of dat we in Cascais blijven liggen en dat we met de trein naar Lissabon gaan. Eerst maar even de situatie ter plaatse bekijken.




