Sailing Sjaakie's Weblog

Cadíz

Gistermiddag na het visvang avontuur ben ik aangekomen in de baai van Cadíz. In de haven hebben we 's avonds op de cobb de makreeltjes gerookt. Dit was de eerste keer dat ik de cobb als rookoven heb gebruikt. Maar uiteindelijk wel zeer geslaagd. Je zet een aluminium bakje met rookmot op de kooltjes, de cobb plaat met de gaatjes en het rooster gaat hier bovenop en daarop gaan de vissen. Deksel erop en een half uur á drie kwartier laten staan. Af en toe de vis draaien. Resultaat: heerlijk warm gerookte vis klaar om zo te eten met een beetje citroen of limoensap. 

 
 
We liggen in Puerto America. Deze haven ligt het dichtste bij de stad. Helaas is dicht bij de stad in dit geval nog zo'n 20 minuten lopen over een industrieterrein in de volle zon. En dat is hier dus echt te warm. Vanmorgen heb ik daarom met Etienne en Denise maar een taxi naar de stad gepakt. Momenteel zit ik op een terrasje met de laptop aan de lunch. Ik heb wat door de stad gelopen maar het is eigenlijk gewoon te warm. Het is zaak dat je zoveel mogelijk in de schaduw blijft. Wat me hier opviel zijn de appartementen met gezamenlijke entree. De entree is vaak prachtig betegeld en komt uit op een gezamenlijk binnenplaatsje wat vaak opmerkelijk koel is.

Wat verder opvalt is dat het hier stikt van de toeristen. Maar dat is weer niet zo vreemd als je bedenkt dat er drie grote cruiseschepen aan de kade liggen afgemeerd. Elk schip heeft toch snel een 1500 tot 2000 gasten aan boord die allemaal tegelijk de stad in trekken. En daarnaast zijn er natuurlijk nog een hoop hotels. Het is ook wel een leuke stad en naar het schijnt, de oudste stad van Europa. Dat strekt natuurlijk ook een hoop toeristen. Als ik de keuze zou hebben zou ik echter liever in oktober of november de stad bezoeken vanwege de temperatuur.

Terug naar boven

Beeeeeeet !!!!!!!!!!!!!!

Nadat ik al weken zonder succes op bonito vis, heb ik vanmorgen tijdens mijn trip naar Cadíz mijn tactiek aangepast. De tocht voert door water dat niet dieper is dan 25 m. Dit is niet het water waar bonito's en tonijn zit, maar eerder makreel te verwachten valt. 

Vanmorgen dus maar het kunstaas voor de bonito vervangen voor de makreel haakjes en de hengel uitgegooid. En voor het eerst met succes! Al na een half uur had ik beet. Twee makreeltjes in in 1 keer. Ze zaten alle twee aan hetzelfde haakje. Ik heb ze direct schoon gemaakt, de koelkast in gedaan en de hengel opnieuw uitgegooid. Vervolgens heb ik even gesmst met meester makreel roker Frank in Roermond. Op advies van hem ligt de vis nu in zout water om deze vanavond te gaan roken. (Frenkie, bedankt voor het recept) Al snel kon er een derde makreel aan worden toegevoegd. 

Later kwam van de La Luna ook het bericht dat ze hun eerst makreel hadden gevangen. En nog wat later dat ze nr 2, 3 en 4 in 1 keer hadden binnen gehaald en dat ze nu dus maar gingen stoppen met vissen. Ik heb toen ook maar mijn hengel opgeborgen. Straks moeten we nog met de vissen op de markt gaan staan :-) Ik verheug me op een lekker warm gerookt visje vanavond. 

Overigens ben ik vanmorgen ook weer rond zonsopgang vertrokken wat prachtige plaatjes oplevert.

 

Terug naar boven

Buitenboord motor is gestolen

Gistermiddag nadat ik in de lounche bar relaxed had zitten internetten en mijn berichtje had geplaatst, kwam ik tot een vervelende ontdekking. Het motortje van mijn bijboot was gestolen! Etienne en Denise stonden nog aan de kade. Zij hadden de diefstal ontdekt. Hun motortje was ook van het bootje gehaald, maar de dieven hadden het slot niet losgekregen. Zij hebben dus enorm geluk gehad en ik kan mezelf wel voor mijn kop slaan want ik was vergeten het slot op het motortje te doen. 

Van de verzekering krijg ik niets terug of ik nu een slot had gehad of niet. Het bootje lag namelijk niet in een bewaakte haven. De verzekering eist dit wel. Echter als je voor anker ligt en boodschappen gaat doen ligt je bijboot negen van de tien keer niet in de marina maar ergens aan een openbare kade of steiger. 

Ik ga er verder maar niet meer te veel aandacht aan schenken want anders wordt ik er spontaan weer chagrijnig van. Ik moet gewoon voor een vervangend motortje gaan kijken. Ik zal het maar als dure les beschouwen. Vanaf nu moet ik beter opletten met afsluiten van mijn spullen. Niet alleen de bijboot maar ook Tin Hau zal ik voortaan beter moeten sluiten. In dit warme weer was ik hier de laatste tijd ook wat makkelijk in geworden. Je laat voor de frisse lucht snel een paar luiken openstaan waar iemand zo door naar binnen kan. 

Even kort over de foto's: door het tij moesten we vanmorgen vroeg vertrekken. Tenminste, ik vind 7.30u Spaanse tijd vertrekken vroeg. Dan komt hier net de zon op. Voordeel is dat het dan nog lekker koel is en de omgeving is in het ochtendlicht ook erg mooi. De andere foto heb ik genomen vlak voor Mazagón waar ik nu in de haven lig. Hier vaar ik door een drukke ankerplek voor tankschepen. Let ook op de lege motorsteun achter op mijn boot :-(

Terug naar boven

Ankeren op getijde rivier

Gistermiddag zijn we voor Ayamonte voor anker gegaan. Na het avondeten heb ik aan de wal nog even een paar boodschappen gedaan. Daarna zijn we om 21.00u met z'n allen (René - Bluespirit, Margreet en Erik - Liberty, Etienne en Denise - La Luna en ik) koffie gaan drinken aan de wal. Niemand dronk overigens koffie :-)

Toen we weer terug waren aan boord (22.30u schat ik) begon er een aardige wind op te steken. Dit is vreemd want meestal gaat 's avonds de wind liggen. De wind in combinatie met een getijde stroming op de rivier heeft sommige een redelijk onrustige nacht bezorgd. Normaal liggen alle boten door de wind wel zo ongeveer dezelfde kant op. Als de wind dan draait, draaien alle boten mee. Door een sterke stroming en bij de kentering van het tij gaan de boten echter heel vreemd reageren, zeker als er daarbij een stevige wind staat. We lagen redelijk dicht bij elkaar geankerd. Vannacht resulteerde dit bijna in een paar botsingen. Vanmorgen zijn de Blue Spirit en de Liberty daarom al vroeg in de haven gaan liggen. De La Luna en de ik liggen nog buiten op de rivier voor anker. Leerpuntje voor allen is wel dat we op stromend water wat verder uit elkaar moeten gaan liggen. 

Voordeel van voor anker liggen is dat het een stuk koeler is op de rivier en zeker met een beetje wind. Ik ben nu weer aan wal voor een boodschap en een internet verbinding en het is bloedheet hier in de stad. Veel warmer dan aan boord. Ik heb echter een leuke lounche bar gevonden met gratis Wifi, prima broodjes voor weinig, grote potten bier en .........airconditioning.

Ik zit hier prima, hier houd ik het wel even vol. Ik moet alleen de tijd in de gaten houden. Ik moet niet later dan 19.00u terug naar de boot. De bijboot ligt aan een kade zonder ladders. Na 19.00u is het water zover gezakt dat ik niet meer op een normale manier, zonder mijn nek te breken in m'n bootje kom.

Terug naar boven 
 

Rio Guadiana

Vanmorgen zijn we redelijk op tijd vertrokken (8.00u) van de ankerplek bij Ilha da Culatra. Zo hebben we de stroom mee als we rivier bij Culatra af varen en als we rond 13.30u aankomen bij Rio Guadiana hebben we daar de stroom mee de rivier op. 

We hebben lang geen rekening hoeven houden met het getij, maar hier moet e er echt naar kijken. De riviermonding bij Culatra was bij het invaren al een spektakel, nu met uitvaren was het spektakel nog groter. De uitgaande stroom tegen de zeedeining in maakte indrukwekkende golven waar we doorheen moesten varen. Invaren van deze riviermond met harde wind vanuit het zuiden, bij afgaand tij zou echt een heel slecht plan zijn. 

Bij het opvaren van Rio Guadiana, de grensrivier tussen Portugal en Spanje, moet je rekening houden met ondiepte in de riviermonding. Geadviseerd wordt tussen drie uur voor hoog water tot aan hoog water binnen te varen. Dat hebben we dus maar netjes gedaan. Nu liggen we voor anker tegenover de Spaanse plaats Ayamonte aan de Portugese kant van de rivier. 

Het is een beetje een saaie foto bij dit bericht, maar een toelichting maakt hem iets interessanter. Links van de mast is de plaats Vila real de Santo António en dat is Portugal en rechts is Ayamonte en dat is Spanje. Let ook op de scheiding van rivierwater en instromend zeewater links van de mast.

Terug naar boven  

Nog een paar foto's van Ilha da Culatra.......

..............omdat het zo'n leuk eiland is.

Terug naar boven    
 

Ilha da Culatra

Gisteren zij ik al dat we mooier lagen dan in de dure havens met al hun toeristische en commerciële poespas er om heen. Ik vind het hier ook interessanter en leuker dan in die havens. 

De aanloop gistermiddag was om te beginnen al een belevenis. Met iets meer dan 4 kn stroming schoten we het kanaal binnen. We werden van zee zo de rivier opgezogen. De ankerplek is wel druk maar omdat het niet diep is kun je nog heel ver van het strand ankeren en liggen de boten verspreid over een groot stuk. Je hebt er geen last van dat er zoveel boten liggen. 

De La Luna en ik wilde echter wel dicht bij het strand liggen. Met hoog water ging dat goed, maar toen 's avonds het water snel begon te zakken bleek dat we toch wel erg dicht bij een droogvallend stuk lagen. Voor dat we op het strand gingen bbq-en hebben we dus maar snel de boten nog verlegd naar dieper water. Toen bleek mijn anker echter muurvast ergens achter te zitten. Ik kreeg het anker niet op een normale manier met de lier binnen getrokken. Met hulp van Erik en Etienne hebben we uiteindelijk na een half uur het anker los weten te manoeuvreren. Etienne heeft met z'n bijboot mijn punt van de boot door de wind geduwd en vervolgens heb ik achteruitvarend het anker tegen de ankerrichting in los kunnen trekken. Erik en Etienne, bedankt voor de hulp en Margreet bedankt voor de mentale ondersteuning. 

Daarna zijn we op het strand een wederom door Erik gevangen Bonito gaan grillen en daarna hebben we nog even het dorpje bezocht. De straten tussen de huisjes zijn gewoon strandzand. En soms liggen er betonplaten zodat één helft van de straat verhard is. Er liggen een hoop barretjes en cafetaria's in de hoofdstraat waar je voor € 0,80 een ijskoud flesje bier koopt. Hier hebben we nog even gezeten om de lokale bewoners voorbij te zien flaneren door de zanderige hoofdstraat :-) Uiteindelijk was ik rond 23.00u terug aan boord. 

Vandaag blijven we hier nog liggen en de planning is om morgen verder te varen naar Rio Guadiana, de grensrivier tussen Portugal en Spanje.

Terug naar boven 
 

 

Net toen ik dacht dat het niet erger kon..........

...........kwamen we aan in Vilamoura. Wat een wanstaltig toeristen pretpark! Gistermorgen vertrokken we uit Lagos. Dit vond ik al een enorm commerciële en toeristische Marina. Nog een groter pretpark dan Cascais zeg maar. 

Na een paar uurtjes lekker zeilen langs een kust met veel hoogbouw en lelijke toeristen fabrieken kwamen we tegen het eind van de middag aan in Marina Vilamoura. Nu had ik al in de Reeds Almanac gelezen dat dit een dure haven was. De prijs van € 50,- voor een nacht was dus niet direct een verrassing, maar het blijft wel even slikken voor een boot van 35ft. De haven ligt vol grote dure motorboten en op de kant staan veel erg dure bolides. (Ferrari, Bentlie, Aston Martin db9 en db7, Lamborginni en nog een hele berg Porches en ander duur spul) 

Rond de haven liggen allemaal restaurants en bars in verschillende prijsklassen. We waren al een beetje bang dat het een luidruchtige nacht zou worden. Dat viel gelukkig echter wel mee. Ik ben met René nog even de wal op geweest, maar ondanks de drukte was het niet echt gezellig. 

Vandaag zijn we snel weer vertrokken. We liggen nu een heel stuk mooier en goedkoper (gratis) voor anker in de buurt van Faro voor Ilha da Culatra. De ankerplek is redelijk druk en er komen regelmatig vliegtuigen laag over die gaan landen, maar het is nog altijd beter dan die achterlijk dure havens.

Terug naar boven 

Afscheid van de Aquaholic

Gisteravond hebben we een afscheidsborrel gedronken bij Rein en Marian aan boord van de Aquaholic. Daarna hebben we met z'n alle heerlijk gegeten bij de chinees in de haven van Lagos. 

Al vanaf La Coruña in Spanje zeilen we met een aantal Nederlandse boten samen op. De Aquaholic was de afgelopen twee en een halve maand een vast onderdeel van het Nederlandse flottielje. Het is vreemd om met weer een boot minder, verder te varen. Vanmorgen bij het afscheid op de steiger had ik echt een beetje een brok in mijn keel en volgens mij was ik iet de enige. Volgens mij hebben sommige bewust hun zonnebril opgehouden. 

Rein en Marian, het was me een waar genoegen om samen met jullie op te zeilen. Bedankt voor jullie prettige en opgewekte aanwezigheid. Ik zal jullie missen. Goede vlucht terug naar Nederland en veel succes met aanpassen aan jullie nieuwe dagelijkse ritme. 

 
Terug naar boven

Algarve

Gisteren zijn we het hoekje om gevaren bij Cabo de São Vincente. Zo'n kaap heeft een sterke invloed op het lokale weersysteem en z'n omgeving. Dit was vanmorgen al goed te merken. Het was al warm toen ik om 7.30u opstond en in de kuip kwam. Het beetje wind dat er stond was voor de verandering warm in plaats van de frisse zeewind die we tot nu toe gewend zijn. 

Het meest verbazende is dat het zeewater zeker 5 graden warmer is dan aan de andere kant van de kaap! Met 24 graden ga je tenminste voor je plezier zwemmen. Nog voor het ontbijt heb ik dus een duik genomen en daarna nog een keer. Heerlijk om zo fris de dag te beginnen. 

Na een korte motortocht van een kleine 20 nm, liggen we nu in de haven van Lagos. Op zee was het met de wind nog wel aangenaam. Met binnen varen van het kanaal naar de haven verdween ook de wind en werd het echt bloedheet. Daar moet ik nog een beetje aan wennen aan deze temperaturen.

We hebben vanavond trouwens met 8 personen gegeten van de bonito die Erik had gevangen. Het heeft super lekker gesmaakt. Erik en Margreet, bedankt voor de voortreffelijke, verse bonito van de grill. Kijk op de foto ook even naar de pleister op Erik z'n pols en lees het bijgaande verhaal van deze verwonding!

 
Terug naar boven

Lange saaie vaardag

We hebben vandaag van Sines naar Cabo de São Vicente gevaren. Dit was een tocht van 62 nm en er stond vandaag maar weinig wind. Met zo'n afstand wil je wel 5 kn gemiddeld varen. Dan vaar je 12 uur en kom je nog een beetje voor het donker aan op de ankerplek. Er werd dus veel gemotord. Af en toe als de wind een beetje aantrekt ging de motor uit en werd er echt gezeild. 

Er werd door de hele Nederlandse vloot natuurlijk ook weer fanatiek gevist. Erik van de Liberty heeft vandaag de eerste Bonito gevangen! Hij is hierbij echter zelf ook gewond geraakt. Het hele verhaal achter de verwonding is binnenkort vast wel wel op hun eigen website te lezen. Wat ik via de marifoon begreep is dat hij een vishaakje in z'n pols heeft gekregen. Margreet heeft het haakje door moeten knippen en door moeten duwen om uit z'n vel te krijgen.........auwwww! 

Verder is er weinig spannends gebeurd. Ik heb wel een keer of zes dolfijnen bij de boot gehad. Dit blijft een prachtig schouwspel en het fleurt een saaie dag gelijk op. Verder valt nog te vermelden dat we bij het ronden van de kaap inderdaad te maken kregen met valwinden, zoals vermeld in de Reeds Almanac. We hebben de hele dag dus weinig wind gehad en we varen de kaap om en er staat zomaar 27 knopen wind. vlak voor onze ankerplek. :-( Vlak bij het strand valt het overigens wel weer mee er staat nu nog maar 12 kn wind. 

 
 
Terug naar boven

Mysterieus geknisper en geknetter

Gisteravond toen ik aan boord naar binnen ging hoorde ik al een knisperend geluid. eerst dacht ik nog dat ik natte schoenen had en dat mijn zolen op de vloer dit geluid maakten. Maar toen ik mijn schoenen uit deed was het geluid er nog steeds. Ik heb onder de vloerplanken gekeken, in het motorruim (het lijkt een beetje op geknetter van kortsluiting) en ik ben buiten in het water met een zaklamp gaan schijnen maar kon niet ontdekken waar het geluid vandaan kwam. 

Vanmorgen heb ik aan verschillende mensen gevraagd of ze dit geluid ook hebben gehoord. En iedereen wist direct waar ik het over had. Alleen René van de Blue Spirit had niets gehoord. Hij verklaarde Marian van de Aquaholic en mij zelfs een beetje voor gek. Maar dit is natuurlijk net als het verhaal van die spookrijder die op de radio hoort dat er een spookrijder is gesignaleerd en vervolgens uitroept: "wat nou één spookrijder, ik zie er wel 50!" Wie verklaart nou wie voor gek :-) 

De oorzaak van het geknisper en geknetter is trouwens niet helemaal duidelijk. Maar de meest plausibele verklaring kwam van mijn schotse buurman, hier in de haven van Sines. Hij denkt dat het de mosselen zijn die zijn aangegroeid op de drijvers van de steigers. Hij had dit wel eerder gehoord en dan zaten er altijd een hoop mosselen op de steigers. Het zijn er ook wel heel veel.

 

Terug naar boven

Vis vangen wil maar niet lukken

Ik had vandaag liever een foto van mij met een grote vis geplaatst. Helaas heb ik alleen maar een saaie foto van een hengel zonder vis! Vanaf Engeland heb ik al regelmatig mijn hengel uit staan. Maar tot nu toe zonder succes. De laatste weken wordt er steeds serieuzer gevist. Binnen de Nederlandse vloot worden allerlei tips en trucs uitgewisseld, maar niemand heeft tot nu toe een fatsoenlijke vis gevangen. Dan tel ik de Geep van Erik voor het gemak even niet mee. Dat was net genoeg om tien toastjes mee te beleggen. En we vissen ook eigenlijk om Bonito's (tonijn achtige) te vangen. Ook wordt er door de hele vloot veel geld uitgegeven aan kunstaas en allerlei hightech visgerei. 

Sinds vorige week zitten we ook weer in dieper water. Je schijnt minimaal 50m diepte nodig te hebben, willen er Bonito's zitten. Ik heb ook al een tijdje alles klaar liggen in de kuip om een Bonito binnen te halen, te verdoven, om zeep te helpen en schoon te maken. Met andere woorden ik ben er helemaal klaar voor. Maar het wil gewoon nog niet lukken. 

Er zijn trouwens wel tekenen dat er vis zit: Erik van de Liberty wist vandaag te melden dat z'n stalen onderlijn was doorgebeten en Etienne van de La Luna haalde een doormidden gebeten kunstvisje boven water. Als iemand tips heeft reageer dan aub even op dit bericht. De gouden tip wordt beloond met een exclusieve foto van mij met de vis :-) 

Terug naar boven

Afscheid

Vandaag is mijn bezoek en het bezoek van de Blue Spirit weer terug naar Nederland gevlogen. We hebben ook afscheid genomen van Willem en Martine van de Flying Swan. Zij blijven nog twee weken in de Cascais liggen dus we gaan ze voorlopig niet meer zien. Ook het afscheid van Rein en Marian van de Aquaholic zit er aan te komen. Al dit afscheid stemde mij vandaag een beetje droevig. 

Toen de dames om 12.30u vertrokken, was het na een paar fijne dagen in Cascais en Lissabon, voor ons ook tijd om te vertrekken. We zijn naar Sesimbra gevaren om daar te ankeren. Dit is een mooi tochtje van 25 nm rond kaap Espichel. Een prachtig mooie steile kaap met allemaal door het water uitgesleten grotten. 

Na het eten had ik vanwege mijn droevige gemoed wel behoefte aan een praatje. Net toen ik de bijboot in het water wilde laten riep René dat hij voor watertaxi zou spelen en dat we met Erik en Margreet van de Liberty aan wal koffie zouden gaan drinken. Het was even lekker zitten op het terras waar Rein en Marian ook nog aanschoven. Alleen jammer dat zowel bij aankomst als bij het wegvaren van het strand mijn spijkerbroek nat werd tot aan mijn knieën. 

Voor de afdeling POI van de gemeente Roermond: Bij deze de foto van de vlag in Portugal. Bij mijn linkerhand ligt Tin Hau aan de steiger. 

 

Terug naar boven

Sensatie strand

Ik heb het even helemaal gehad met oude gebouwen, warme bussen en treinen en wandelen door veel te warme steden en dorpen. Al lag de Taj Mahal hier op loop afstand van de haven, dan nog zou ik er niet naar gaan kijken!

We hebben vandaag de vouwfietsjes van de Blue Spirit geleend en zijn daarmee een heel stuk gaan fietsen naar Praia Guincho. Dit strand ligt +/- 8km van de marina aan de oceaankant van Cascais. Het schijnt een unieke wind - en kitesurf plek te zijn door de sterke NW wind die hier meestal staat. Het is een mooi stuk fietsen langs een prachtig landschap en over een mooi aangelegd fietspad.

Het strand is gelukkig niet zo druk als de stranden in de stad. Er wordt veel gesurft en er staat ook een indrukwekkende branding. Ik heb wat gezwommen en ben toen vanaf de handdoek de actie op het strand gaan bekijken. Plots was er lichte paniek bij het water. Twee meisjes waren met een grote zwemband een stukje achter de branding aan het zwemmen. Ze dreven echter flink af richting een grote rotspartij. De stroming was te sterk voor de meisjes om tegenin te zwemmen. De dametjes raakten inmiddels zelf ook aardig in paniek aan het hulpgeroep en het angstige huilen te horen. Na een strakke baywatch actie van een strandwacht en nog een tweede surfer met een bodyboard werden de meisjes weggehaald bij de rotsen en ongedeerd afgeleverd op het strand. 

Later ben ik zelf ook nog even gaan zwemmen. Toen kon ik zelf ook de sterke onderstroom voelen die door het opkomend tij werd veroorzaakt. De strandwacht had het ondertussen druk met op z'n fluitje blazen om iedereen te waarschuwen om niet te dicht bij de rotsen te komen.

Terug naar boven  

Lissabon en mastklimmerij

Vandaag zijn we met de trein van Cascais naar Lissabon geweest. We hebben de stadstour gedaan met de open dubbeldekker bus. De tour bestaat uit twee delen en de kaartjes voor de bus zijn twee dagen geldig. Morgen gaan we nog terug voor deel twee van de tour. Na de tour hebben we geluncht. Toen was het al zo warm in de stad (34 graden en geen wind) dat ik het wel gezien had. We zijn met Rein en Marian van de Aquaholic terug gegaan naar Cascais. De bemanning van de La Luna en de Blue Spirit zijn verder de stad gaan bezichtigen.

Gistermorgen ging Erik van de Liberty de mast in om helemaal bovenin een blok te controleren. Hij heeft hiervoor ook een topclimber. Ondanks dat de bemanning van de Liberty zichzelf intelligenter vind dan de kapitein, is Erik voor mij wel een held. Vrij vlot en soepel zat hij helemaal boven in de mast. Margreet, ik lees trouwens op de website van Topclimber het volgende: "A clever product for intelligent people." Ik heb zelf ook zo'n ding, maar ben nog niet hoger durven klimmen dan de eerste zaling. Ik moet nodig ook gaan oefenen met de topclimber. Want ik zal binnen kort ook een keer voor inspectie naar boven moeten. 

Terug naar boven 

Windkracht 9

Wat ben ik blij dat ik vannacht in een haven lag en niet nog bij Ilha da Berlinga. Om te beginnen heb ik natuurlijk super lekker geslapen na de vermoeiende nacht hiervoor. Om 4.00u werd ik echter toch wakker. Ik had het luikje in de achterkajuit, waar ik slaap, open staan. Het was inmiddels wel hard gaan waaien en door het klapperen van het gordijn werd ik wakker. Rond 4.30 ben ik toch maar eens buiten op de windmeter gaan kijken. Deze gaf 42 kn wind aan, dat is 9Bft! In de haven! Dat zou bij Berligas gegarandeerd fout zijn gegaan. Ook op de ankerplek voor de haven zou ik niet lekker hebben geslapen. Nu ben ik na het aanschouwen van de bruut harde wind weer lekker in mijn bed gekropen en ik heb heerlijk verder geslapen.

Ik lig nu in de haven van Cascais. Het is hier niet echt goedkoop. Voor mijn boot van 10,54m betaal ik €39,- per nacht. Maar dan heb je ook wel wat. Goede douches, werkende wasmachines en drogers, watersportzaken waar ik m'n gasfles kan laten vullen, werkende Wifi aan boord, mogelijkheid om te tanken en verschillende restaurants en een eigen heliport en dat allemaal op het haventerrein! Voor de komende nacht wordt er weer harde wind voorspeld. Dus we gaan maar niet ankeren en veel andere opties zijn er niet. Ik zou eventueel nog in Lissabon zelf kunnen gaan liggen. Maar ik begrijp dat je dan op een industrieterrein ligt. Je moet van daaruit ook met de bus naar het centrum en je bent even goed nog €30 kwijt. Dan blijf ik toch liever hier in Cascais liggen en gaan we lekker met de trein naar Lissabon. 

 

Terug naar boven
 

Op weg naar Cascais

 Ilha da Berlinga was zoals gezegd een bijzondere plek. Het was ook een bijzonder onrustige ankerplek. Ik schreef gisteren nog dat ik hoopte dat het niet te hard ging waaien. Dat ging het dus wel. Hierdoor hebben we de hele nacht liggen rollen en stampen dat het niet mooi meer was. Alleen tijdens de oversteek van de golf van Biskaije bewoog mijn bed meer. Maar toen waren we aan het varen, nu lag ik voor anker! Omdat we vlak bij de rotsen voor anker lagen ben ik ook om het uur uit bed geweest om te kijken of ik niet dichter bij de rotsen kwam te liggen. De laatste twee uurtjes vanmorgen waren iets rustiger. Toen heb ik nog een beetje kunnen slapen. Ik was geradbraakt vanmorgen! 

Toen we gingen zeilen was de wind trouwens grotendeels verdwenen. Wel was het mistig, grijs en nat. Vanmorgen heb ik dus sinds lang maar weer eens mijn zeilbroek aangehad. Inmiddels is het weer droog, maar wel nog grijs. We motorzeilen richting Cascais. De rest van de Nederlandse vloot is vanmorgen uit Nazaré vertrokken. Ze zeilen zo'n beetje één á twee uur achter ons. Vanavond is de hele vloot dus weer compleet. 

Morgen krijgt zowel de Blue Spirit als ik bezoek uit Nederland. Misschien dat we van het weekend met het bezoek van Cascais naar Lissabon varen of dat we in Cascais blijven liggen en dat we met de trein naar Lissabon gaan. Eerst maar even de situatie ter plaatse bekijken. 

Terug naar boven

Ilha Da Berlanga

Peniche is normaal een mooie tussenstop op weg van Nazaré naar Cascais. De Marina van Peniche is echter gesloten omdat een aantal steigers beschadigd zijn. 5 Mijl uit de kust bij Peniche ligt Ilha da Berlanga. Omdat we niet in Peniche terecht kunnen zijn we nu dus maar voor anker gegaan bij Berlanga. Ankeren is eigenlijk alleen mogelijk bij rustig weer. Je ligt wel in de beschutting van het eiland maar het is evengoed nog knap onrustig liggen door de oceaandeining. 

René met de Blue Spirit en ik hebben vandaag super gezeild naar Berlanga. Na ongeveer drie kwartier motorzeilen kon de motor uit en gingen we met 5,5 tot 6 kn op onze bestemming af. Rond 15.30u ging het anker in de grond. We zijn met de bijbootjes het eiland gaan verkennen. Het is een grote rots die vrij steil uit het water omhoog komt. In de rots zijn allemaal grotten uitgesleten. Met de bijboot kun je door sommige grotten varen, heel bijzonder! Net als Isla Cies in Spanje is dit eiland ook een beschermd vogelreservaat waar per dag maar een beperkt aantal toeristen mag komen. Je mag niet buiten de paden wandelen. Het is trouwens ook bijna niet mogelijk om buiten de paden te wandelen zonder je nek te breken :-) 

Er zitten hier dan ook heeeeel veel vogels. Volgens mij zijn het allemaal gewone ordinaire meeuwen. Vanmiddag kwam er een helikopter landen op het eiland omdat er een ongeluk was gebeurd met een zwemmer. Het was erg stoer om te zien hoeveel meeuwen er toen geschrokken opvlogen van het eiland. De birds van Hitchcock was er niets bij! Al met al een bijzondere plek om voor anker te liggen. En als het niet harder gaat waaien vannacht, liggen we ook nog enigszins rustig. Morgen gaan we door

  

Terug naar boven

Nazaré

Gisteren heb ik tijdens het varen een berichtje op de site gezet. Nadat het bericht op de site stond kreeg ik bezoek van dolfijnen. Deze hebben zeker een kwartier voor de boeg van de boot gespeeld. Het was al weer een tijdje geleden dat ik ze van zo dicht bij heb gezien.

Om 17.00u kwamen we aan in Nazaré. De haven ligt een beetje buiten de stad. De marina, met een super vriendelijke havenmeester :-) ligt heel dicht tegen de vissershaven op een beetje desolaat terrein. Wat wel leuk is, is dat ik hier de eerste muurschilderingen van vertrekkers op een havenmuur heb gezien. De Aventyr was een bekende die we op de muur zagen staan. Verder nog enkele van internet bekende vertrekkers gezien. Zelf heb ik de kwast nog niet ter hand genomen omdat ik nog geen verf heb. Deze moet ik wel gaan kopen, want dit is toch wel erg leuk.

Met René ben ik gisteravond en vanmiddag nog even de stad in geweest. Het is er wel super toeristisch maar het is wel de moeite waard om even het stadje te bezoeken. Het uitzicht vanaf het oude, hoog gelegen deel van de stad, is geweldig. En aan de boulevard zit een super ijssalon. René is een kenner en had al snel geschoten dat we daar ijs moesten gaan eten. Kijk eens hoe hij glundert! 

 
Terug naar boven

Autoritaire, bureaucratische mafkees

Ondanks de aanwezigheid van het mooie informatiesysteem moesten we ons gisteren weer met alle papieren melden bij de havenmeester. Ik weet niet waarom ze geen gebruik maken van het systeem. Maar het kan goed met de persoon te maken hebben gehad. Wat een mafkees zeg. 

Bij aankomst in de haven moesten we met de boot aanleggen aan de meldsteiger. Daar stond mijnheer de havenmeester druk te zwaaien en te fluiten dat we zeker niet de haven in mochten voordat we ons hadden geregistreerd. Ik dacht nog even dat we daar ook een plaats aangewezen zouden krijgen. Met twee man staan ze vervolgens met de handen in de zakken te kijken hoe je als solozeiler alleen aanlegt. Na het registreren wordt je redelijk autoritair weggestuurd. Zoek maar een plaats in de haven, waar plaats is, kun je gaan liggen. Afrekenen en een code voor de toegangsdeur en de douche halen, moet je een kilometer verderop bij een ander kantoortje. 

Vervolgens komt daar dezelfde mafkees op z'n fietsje aanrijden. In kantoortje b moet je dus betalen en schrijft hij een code op een papiertje. Dat had ook echt wel in kantoortje a gekunt. Dat had mij een hoop gewacht en lopen bespaard. Vervolgens durft hij ook nog eens €30,52 te vragen voor een flut haven ver van het centrum, zonder wifi en smerige kleine douches. 

René van de Blue Spirit en ik krijgen vrijdag bezoek in Lissabon. We moeten dus een beetje doorvaren. Dat komt goed uit want in Figueira da Foz wil ik geen nacht langer blijven liggen! René en ik zijn nu dus met zeer veranderlijke wind onderweg naar Nazaré. De computer geeft aan dat we rond 17.00u gaan aankomen. Kijken of ze daar klantvriendelijker zijn en iets efficiënter te werk gaan. Ik zal me er overigens maar niet al te veel aan ergeren. Ik zal nog wel op plaatsen komen waar het nog erger is.

Terug naar boven

Mijlen maken

We varen al vanaf La Coruña in betrekkelijk korte dagtochten langs de kust van Spanje en Portugal. De tochten zijn vaak niet langer dan 20 á 30 nautische mijlen. Met één echte uitzondering: de tocht rond Kaap Finisterre. Zulke korte tochten zijn wel leuk. Je kunt 's morgens op je gemak opstaan en ontbijten en 's middags op tijd aankomen om nog even het dorp in te gaan. 

Inmiddels varen we langs Portugal en zijn het landschap en plaatsjes hier langs de kust een stuk minder interessant. Daarbij komt dat een deel van de Nederlandse vloot binnenkort afspraken heeft in het zuiden van Portugal. Nu is het dus tijd voor wat langere dagtochten. Dan krijgt een dag toch een heel ander ritme. Het wordt een echte vaardag en iets minder een toeristische lummeldag. 

Vandaag vaar ik van Leixoes (bij Porto) naar Fugueira da Foz. Dit is een tocht van 65 nM. Vanmorgen zijn we met 5 boten (La Luna, Blue Spirit, Flying Swan, Aquaholic en ik in de Tin Hau) om 7.00u vertrokken. Helaas staat er maar weinig wind en komt deze tot nu toe ook nog recht van voren. De motor staat dus aan en de autopilot stuurt terwijl ik dit berichtje tik. Als verwachtte aankomsttijd geeft de computer nu 19.00u aan. Overigens begint de wind nu wel wat te draaien dus kan dadelijk het zeil erbij om te motorzeilen. Dan ben ik misschien nog een half uurtje eerder in de haven. 

 

Terug naar boven

Kleine rectificatie

Van het bericht dat ze hier een prachtig informatiesysteem hebben om jachten in te registreren. Ik schreef dat alle havens hierop zijn aangesloten. Hier heb ik in Leixoes vandaag namelijk niets van gemerkt. We moesten weer gewoon alle scheepspapieren laten zien en er werd door de juffrouw van de haven weer keurig een papier ingevuld en daarna overgetypt in de computer. En vanmorgen toen ik in Póvoa de Varzim bij vertrek wilde afrekenen waren ze mijn gegevens ineens kwijt! Het zullen wel aanloop en acceptatie problemen zijn met het systeem.

Vandaag was een kort tochtje van 14 mijl. Ik heb hier zo'n 2 en een half uur over gevaren. De wind had iets meer gemogen maar het was evengoed nog lekker zeilen. Leixoes is een grote industriehaven met in een hoek de marina. Na het varen heb ik snel met Etienne en Denise (La luna) wat boodschappen gedaan en daarna op het strand even op het terras gezeten. 

Overdag is het wel lekker weer met een lekkere koele bries. 's Avonds is het echter koud! Ik zit nu binnen en ik heb net even de kachel aan gehad. Het was maar 18 graden aan boord! Nu is het weer behaaglijk binnen. Ik zou bijna zeggen het is echt weer voor glaasje rode Port :-) 

Terug naar boven 

Porto

Wat een geweldige stad! Vanuit Póvoa de Varzim zijn we vanmorgen met de metro naar Porto gegaan. Er is een uitstekende verbinding en voor €5,- koop je een dagkaart waarmee met al het openbare vervoer in Porto 24 uur kunt reizen. 

Ik heb met René van de Blue Spirit en Etienne en Denise van de La luna een deel van de oude stad te voet verkent. We hebben uiteindelijk maar een heel klein stukje van de stad gezien. Maar het is bijzonder indrukwekkend hoe deze stad zich door de jaren heen aan de steile oevers van de Rio Douro heeft ontwikkeld. 

We hadden om 15.00u aan de Cais de Gaia afgesproken met de bemanning van de Flying Swan en de Aquaholic om Port te gaan proeven. Uiteindelijk hebben we een bliksembezoek gebracht aan de kelders van Cockburn's en Wiese en Krohn. Ik heb twee eenvoudige flesjes port gekocht. Met een stukje kaas erbij zit ik nu tijdens het tikken van dit berichtje van de Tawny port te genieten. 

Nadat we in Póvoa de Varzim nog heerlijk bij een Italiaan hebben gegeten was ik pas om 22.00u weer aan boord. Met pijn aan mijn voeten van het vele lopen lig ik nu op de bank (met mijn laptop en mijn glaasje port :-) Eén dag is natuurlijk veel te kort in zo'n bijzondere stad, maar we willen allemaal toch ook weer verder zeilen naar het zuiden. Het wordt een beetje keuzes maken. We gaan nog zoveel moois zien en we kunnen niet overal lang blijven.

  
 
Terug naar boven

Prachtig informatiesysteem

Gisteren zei ik al dat ik een positieve indruk van Portugal had. Gevoed door een stukje beroepsdeformatie is deze indruk vandaag nog beter geworden. Sinds dit jaar hebben de havens in Portugal namelijk een prachtig informatiesysteem om jachten te registreren. Alle marina's in Portugal, inclusief die van Madeira en de Azoren, zijn op dit systeem aangesloten. De informatie kan ook worden geraadpleegd door de douane en de politie. 

In het havenkantoor vragen ze waar je vandaan komt en de naam van de boot. Een paar seconde later hebben ze al je gegevens bij de hand. Aan de hand van je registratienummer van de boot en enkele persoonsgegevens controleren ze of ze de juiste gegevens hebben. Je hoeft niet zoals in Spanje in elke haven een formulier in te vullen met telkens dezelfde gegevens. 

Ik lig nu trouwens in Póvoa de Varzim. Ik ben hier om 14.00u aangekomen nadat ik vanmorgen om 9.45u ben vertrokken uit Viana do Castelo. In de haven waaide het bijna niet. Maar buiten op zee bleek er toch aardig wat wind te staan. Super weer om te zeilen. De wind was alleen erg koud, maar daar kun je je op kleden. Ik had niet verwacht dat ik hier nog een sjaal nodig zou hebben, maar ik was blij dat ik deze nog niet had opgeruimd :-) 

Vandaag heb ik ook een fotoalbum toegevoegd met een kort fotografisch overzicht van de weken in noord Spanje.

 

Terug naar boven

Brand!!!!!!

Hoho, niet schrikken. Het is niet bij mij aan boord hoor! Er is een bosbrand vlakbij Viana do Castelo. Aan de overkant van de rivier. Gisteravond ben ik nog met René (Bleu Spirit) en Etienne en Denise (La Luna) een stukje gaan wandelen langs de boulevard. Toen zagen we al een hele oranje gloed en konden we goed de vlammen boven de bomen zien uitkomen. 

Vanmorgen werden we getrakteerd op een spectaculaire show van het blusvliegtuig dat water kwam innemen vlak voor de ingang van de haven. Het vliegtuig vliegt vlak over een verkeersbrug (overigens ontworpen door Eifel, die van die toren in Parijs) vervolgens duikt het vliegtuig naar het wateroppervlak om water in te nemen (midden in de vaargeul!!!) en maakt vervolgens met veel geweld een doorstart om de lading water boven de brand te gaan droppen. En na 5 minuten is het vliegtuig weer terug voor dezelfde show. 

Margreet van de Liberty stond naast mij foto's te maken. Volgens haar was piloot van zo'n vliegtuig toch wel de ultieme mannen baan. Als mannen aan de bar staan op te scheppen wat voor werk ze doen, kun je achteloos zeggen dat je piloot bent én brandweerman, twee jongensdromen in één beroep. Dan ben je natuurlijk wel heel stoer. 

Vergelijkbare foto's als onderstaand zullen ook wel op de websites van de rest van de Nederlandse flottielje komen. Het was ook wel een bijzonder fotogenieke show.

Terug naar boven

Nieuwe gastenvlag

Ik lig in Portugal! Na meer dan een maand Spanje, is het nu ook wel weer leuk om in een nieuw land te liggen. Ik heb vandaag 34 mijl gevaren. En na lange tijd ook weer echt op zee. Niet meer in de beschutting van de Ria's. Het was ook wel te merken. Er stond een aardige deining. Vanaf het moment dat we de grens over voeren lag het vaarwater ook bezaaid met visstaken. In Spanje kwam ik wel eens een ton of een boei tegen, maar hier in Portugal is het echt slalom varen.

De wind was zoals voorspeld noord maar de hoeveelheid wind kwam volgens mij niet helemaal overeen met de voorspelling. Vanmorgen bij het vertrek om 8.00u kon ik nog wel mooi zeilen maar rond 10.00u zakte de wind in tot 5 á 6 kn. Later rond 12.30u trok de wind weer aan, zodat er goed gezeild kon worden. Vanmiddag toen we om 15.00u bijna aankwamen trok de wind trouwens nog wel even verder aan tot 20 kn. Maar dat schijnt volgens de pilot dan weer normaal te zijn, dat het hier 's middags harder gaat waaien. 

Mijn eerste indruk van Portugal is heel positief. De paar Portugezen die ik tot nu toe ben tegen gekomen spreken goed engels, de winkels zijn tot 's avonds 9.00u open en 's middags hebben ze geen siësta. Het dagritme zal hierdoor voor ons Nederlanders weer wat normaler worden :-) Trouwens, ook even goed om te weten voor familie en vrienden: het is hier een uur vroeger dan in Nederland.

 

Terug naar boven
 

Onderhoud gaat gewoon door

Het klussen aan de boot gaat gewoon door. Een boot van 26 jaar oud heeft aardig wat onderhoud nodig. En bij het huidige intensieve gebruik is dat onderhoud misschien nog wel frequenter nodig dan bij gebruik in Nederland in weekenden en vakanties. 

Gisteren toen ik aan kwam in de haven stapte ik op de kuipbank achter de stuurstand. Toen bleek deze los te zitten. Al eerder had ik gemerkt dat niet alle schroeven meer vast zaten. Maar nu was het gevaarlijk. Als ik op 1 kant trapte, klapte de plank op en zou ik kunnen vallen. 

Vanmorgen heb ik dus maar even voor timmerman gespeeld. Inmiddels is de kuipbank weer vakkundig gerepareerd. Straks nog even de teak propjes wegsteken en het is weer helemaal klaar. Zo zie je maar, enige mate van handigheid is wel meegenomen. De ene dag sleutel je als monteur aan de gashendel en even later ben je als timmerman aan de slag. En tussendoor worden er als zeiler mijlen gemaakt en ben ik vandaag ook nog met René van de Bleu Spirit, op de fiets, toeristische kilometers gaan vreten :-) 

 

Terug naar boven

Laatste stop voor Portugal

Vandaag hebben we alvast een beetje kunnen wennen aan de wind die ons in Portugal te wachten staat. Noorden wind, in de middag vaak aantrekkend tot 6 á 7 Bft is wat we normaal langs de Portugese kust zouden moeten verwachten. Maar je weet het met het weer natuurlijk nooit zeker.

Wat ik wel zeker weet is dat ik vandaag met deze noorden wind, tot wel 26 knopen, heerlijk heb gezeild. De koers van Vigo naar Bayona was zo dat we met hele ruime wind, met alleen de genua op zo'n 6 kn voeren. In een paar windvlagen liep ik zelfs 7,4 kn met alleen de genua op!

Ik lig nu dus in de haven van Bayona. Dit is tevens de laatste ria die we hebben aangedaan. Vanaf hier langs de Portugese kust zijn er geen ria's meer. Vanaf nu worden het ook weer iets langere dagtochten (30 á 40 mijl, twee keer zelfs iets meer dan 60 mijl) langs een saaiere kust als hier in Galicië. De ria's zijn me goed bevallen. Een heel leuk zeilgebied waar ik ook zomaar nog langer over had kunnen doen. Maar aan de andere kant, nu ben ik ook wel weer toe aan een nieuwe omgeving en sta ik te popelen om kennis te maken met Portugal.

 

Terug naar boven

Gelukzalig hamburgers eten

Gisteravond hebben we afscheid genomen van Brigit van de Bleu Spirit. Zij heeft een maand met René mee gezeild van La Coruña naar Vigo. Vanmorgen vloog ze terug naar Nederland. Ter afscheid zijn we om 20.00u op een terras in de stad wat gaan drinken. Daar hebben we tot 22.00u genoten van het straattheater dat daar op het pleintje werd verzorgt. 

Daarna zijn we met z'n allen wat gaan eten. We dachten dat we een leuk authentiek restaurant hadden gevonden. Maar toen het eten werd geserveerd bleek dat we voornamelijk authentiek werden besodemieterd! We hadden voor €140,- een visschotel besteld. Toen deze op tafel verscheen bleek deze wel erg klein. De Krab was leeg, de mosselen, de garnalen en andere zeevruchten bleken, half leeg en ook nog eens hartstikke droog. Deze waren veel te lang gekookt. Halverwege zijn we opgestapt en na een deel betaald te hebben zijn we weggegaan. 

Op de Boulevard bij de haven zouden we nog even koffie drinken. Toen bleek dat ze daar hamburgers hadden! Iedereen had natuurlijk nog honger na de visschotel flop. Zo kwam het dat we om 23.30u nog met een gelukzallige glimlach allemaal een hamburger zaten te eten. Het was een heel apart afscheidsetentje voor Brigit :-) 

Terug naar boven

Met de toeristen bus door Vigo

Vigo is een grote stad met meer dan 300.000 inwoners. Het heeft dan ook wel meer te bieden dan alleen het centrum aan het water. Daarom ben ik vanmorgen na het ophalen van mijn was bij de lavenderia (wasserette waar ik gisteren mijn was had afgegeven) met een toeristen bus een rondrit door de stad gaan maken. Dit op uitnodiging en samen met Eric en Margreet van de Liberty. 

Zo'n toeristen bus is vaak een goede manier om een grote stad in korte tijd wat beter te leren kennen. Voorzien van allerlei zinnige en minder zinnige informatie kom je op plaatsen waar je normaal als toerist niet snel komt. Als de stad dan ook nog wat hoogte verschillen kent zoals Vigo kun je met het huidige weerbeeld maar beter in een redelijk koele bus je laten rondrijden. Dat de stad tegen een berg is gebouwd levert trouwens wel prachtige vergezichten op. 

De planning is overigens dat ik morgen ook nog hier in Vigo blijf liggen en me volledig stort op het doen van boodschappen en het inslaan van nieuwe voorraad voor de komende tijd. Zondag ga de reis dan weer een klein stukje verder richting Bayona. De laatste stop voor Portugal.

Terug naar boven