Sailing Sjaakie's Weblog

Tripje naar Colombia geboekt

Vanmorgen ben ik samen met Doug Wallis bij een reisbureau een tripje naar Colombia gaan boeken. Volgende week gaan we vier dagen naar Medellin. Doug moet voor het vernieuwen van z'n visum binnen nu en twee weken, 72 uur Panama verlaten. Ik ben 8 september weer aan de beurt om mijn visum te vernieuwen en ook ik zal voor die tijd 72 uur buiten Panama moeten verblijven. Als de motor straks klaar en getest is wil ik op mijn gemak zal de kust van Panama richting Costa Rica zeilen. Ik zal dus ook na 8 september nog in Panama zijn. 

Doug heeft Medellin uitgekozen omdat deze plaats op 1500m boven zeeniveau ligt. Het klimaat is daar wat anders dan hier in Balboa. Overdag 26ºC en 's nachts koelt het af naar 17ºC. Het wordt ook wel de stad van de eeuwige lente genoemd. Klinkt mooi toch? En het is even wat anders dan de constante warmte hier in Panama.

Ik wilde vanmorgen trouwens ook even het water in om de schroefas op de juiste plek te duwen. Ik had al eerder een sterke diesellucht geroken. Toen ik echter klaar stond met m'n zwembroek aan en mijn duikbril op zag ik plots ook waar de diesellucht vandaan kwam! Bij de tanksteiger hadden ze waarschijnlijk een klein ongelukje gehad. De hele haven lag vol diesel. Dat zwemmen heb ik dus maar even gelaten voor wat het is. 

Gisteren zei ik nog dat we vandaag de motor zouden gaan uitlijnen. Dit is inmiddels weer uitgesteld tot zaterdag. Met een beetje geluk is de huiddoorvoer voor de uitlaat er dan ook. Als dit zo is kunnen we zaterdag avond de motor starten. Maarja, met het woordje geluk en als in voorgaande zin weet je het hier in Panama maar nooit :-)

Terug naar boven

Hoe lang nog?

Ik weet het echt niet. Ik durf niet meer te zeggen: "over twee weken vertrek ik uit Panama". Ik heb dit al te vaak geroepen. Acht weken geleden, 6 weken geleden........ en inmiddels ben ik hier al twee maanden.

Momenteel bekijk ik per dag de voortgang of het gebrek aan voortgang. Zodra de motor loopt, moet ik nog 50 motoruren maken om de motor te laten inlopen. Daarna nog even terug hier naar Balboa voor het eerst onderhoud. Daarna vertrek ik uit Panama. Waar naartoe ben ik momenteel niet meer zeker van. Eerst nog een tijdje naar Ecuador voordat ik naar de Galapagos ga is ook nog een optie.

Ik moet nog eens goed in de pilots gaan lezen. Momenteel zijn er vreselijk veel onweersbuien met veel wind en veel bliksem op weg naar de Galapagos. Of dit normaal is voor deze tijd van het jaar of omdat het is omdat het hele seizoen al vreemd is weet ik niet. Ik ga pas lezen in de pilots en plannen als de motor weer loopt. En wanneer dat is.…..... dat is hier in Panama gewoon niet te voorspellen.

Voorzichtige korte termijn planning

Eigenlijk zou vanmiddag om 15.00u de motor worden gebracht. Jammer genoeg kwam Gary me rond 12.00u vertellen dat één van z'n boten een motor had opgeblazen. Hierdoor kon hij vanmiddag niet aan mijn boot werken. De motor blijft dus ook nog even bij Tesa. Dit was wel weer even een telleurstelling. Maar niet zo frustrerend als Tito die niets meld en gewoon niet kwam opdagen.

We hebben nu afgesproken voor zaterdag morgen. Hij kan dan ook de hele werken. Daarna zal hij volgende week 's middags nog een aantal keren komen. Hij verwacht halverwege volgende week de motor draaiend te hebben. Daarna kan ik gaan proefvaren.

Jammer dat zaterdag overdag hier bij de Balboa Yacht club ook groot feest is ter gelegenheid van Independence day. De Amerikaanse gemeenschap van Panama komt dit hier vieren. Maar het werk aan de boot gaat voor. Wellicht dat ik aan het eind van de middag en 's avonds nog wat van het feest meekrijg.

Huilen staat me nader dan het lachen

Vanmorgen was ik nog heel erg zeker dat mijn motor vanmiddag weer zou lopen als een zonnetje. Inmiddels is alles weer in elkaar gezet en ik kan wel janken! Het vlakken van de cilinderkop en de nieuwe koppakking hebben geen verschil gemaakt. Er lekt nog steeds koelvloeistof op precies dezelfde plaats als toen we begonnen............ Dit kan eigenlijk maar één ding betekenen: er zit een scheurtje in het motorblok. 

Vanmorgen ben ik met Gary nog een paar laatste onderdelen gaan kopen in Panama. Na een interessante rit door de stad en wederom een interessante kennismaking met de Panamese service waren we om 10.30u terug op de boot. Om 16.30u zat de motor weer helemaal in elkaar. Koelvloeistof en olie in de motor en klaar om de motor weer tot leven te wekken. Er bleek echter een elektrisch probleempje. De lampjes op het controle paneel wilde nog niet branden. Toen we met de multimeter in de aanslag het probleem wilde bekijken, kwamen we er achter dat er toch weer koelvloeistof lekte!

Dit is echt slecht nieuws.............. momenteel weet ik even niet hoe dit verder gaat aflopen. Mijn motor heeft 3770uur op de teller. Proberen deze motor nog te repareren is volgens mij dus een slechte optie. Na een snelle belronde ben ik erachter dat er eventueel een mogelijke vervangende motor beschikbaar is. Dit grapje gaat dan wel rond de $10.000,- kosten! Morgen ga ik eens contact opnemen met mijn verzekering. Voordat het probleem in Grenada zich voor het eerst openbaarde heb ik een plastic zak voor de waterinlaat gehad. Toen leek een lichte temperatuur verhoging van de motor nog niet zo'n probleem. Maar blijkbaar heeft dit wel de scheur in het blok kunnen veroorzaken. Ik ben benieuwd wat de verzekering gaat zeggen en wat de vervolg stappen zullen zijn. Morgen hoop ik meer te weten hopelijk kan ik dan weer enigszins positief tegen het probleem aan kijken. Op dit moment lukt me dit namelijk niet :-( Ik kan ook nog niet zeggen hoe lang dit gaat duren en wat dit betekend voor de rest van mijn planning. In elk geval hoop ik morgen wat meer duidelijkheid te krijgen.

Terug naar boven

Eindelijk voortgang

Ik heb net de koppakking opgehaald bij de Volvo dealer. Gelukkig was hij er nu wel. Ik hoefde niet te betalen voor de transportkosten. Blijkbaar is mijn boodschap twee dagen geleden duidelijk aan gekomen. Toen was ik echt wel kwaad dat ze zo'n beroerde service leverden. 

Net heb ik met Gary gesproken en hebben we even de oude en de nieuwe pakking vergeleken. Heel even kreeg ik nog een kleine hartverzakking. Het leek erop dat de pakkingen niet helemaal gelijk waren! Gelukkig bleek dat we ze verkeerd om op elkaar hadden gelegd. De originele pakking wordt niet meer geproduceerd en volgens de Volvo website is deze pakking ter vervanging van het origineel. Uiteindelijk leek de pakking toch op het origineel te passen. Vanmiddag komt Gary de motor weer in elkaar zetten en morgen komt hij het karwei af maken.

Ik heb vanmorgen al gebeld met mijn agent om de papieren voor vertrek in orde te maken. Morgenmiddag komt hij ze brengen en dan ben ik in principe klaar om te gaan. Zaterdag lijkt nog steeds haalbaar als vertrek datum...............yesssssss. En de wind lijkt ook goed de komende dagen, Galapagos here I come.

Terug naar boven

 

Nog 2 dagen extra vertraging

Gisteren zou ik mijn koppakking kunnen ophalen bij de Volvo Penta dealer bij Flamenco Marina. 's Morgens kreeg ik echter een telefoontje met een wazig excuus dat deze door DHL nog niet was afgeleverd. Verwachte aankomst is donderdag. Dit betekend weer twee dagen extra vertraging. Ik wordt er een beetje moe van. De Volvo Penta dealer heeft trouwens helemaal niets op voorraad. De winkel, of eigenlijk meer het kantoor heeft 2 of 3 soorten filters op het schap staan en voor de rest moet alles in Amerika worden besteld. Andere dealers werken trouwens op de zelfde manier. En ze blinken stuk voor stuk niet uit in goede service. Een express levering die bijna twee weken op zich laat wachten kan er bij mij niet in! Dit is echter de laatste plek voor de Pacific waar je überhaupt iets kunt bestellen. (nee, dit is niet helemaal waar. Je kunt natuurlijk overal waar een vliegveld is iets laten bezorgen, maar het wordt wel erg duur.) Voor toekomstige Panama zeilers die hier nog iets moeten bestellen: bereid je voor op een frustrerende wachttijd, waarbij ze je telkens van alles beloven wat ze uiteindelijk niet waar kunnen maken. Afspraken nakomen schijnt niet het sterkste punt van de Panamezen te zijn. 

Vandaag heb ik alvast de allerlaatste boodschappen gedaan voor de oversteek naar de Galapagos. Ik hoop morgen en vrijdag samen met de monteur de motor weer in elkaar te zetten en dan zaterdag te vertrekken. Zodra de motor weer draait ben ik helemaal klaar om te gaan. Ik kan niet wachten om weer te gaan zeilen.

Terug naar boven

Eindelijk is het dan zover

Vandaag gaat het dan eindelijk gebeuren! Ik lig al vanaf 13 april hier in de marina en vanaf dat de admeasurer hier aan boord was heb ik 14 dagen moeten wachten op de doorvaart. Door het paasweekend was het hele proces vertraagd. Nu worden de wachttijden langzaam weer korter. Ondanks dat hier niet zo heel veel te doen is heb ik toch wel een erg leuke tijd gehad. Maar nu ben ik er ook wel klaar mee en ik ben erg blij als ik vanmiddag de lijnen los gooi.

Vanmiddag rond 16.00u plaatselijke tijd vertrek ik met de linehandlers aan boord naar de flats. Dit is de ankerplaats voor de sluizen waar de adviser aan boord wordt gebracht. Rond 19.30u zullen we door de eerste set sluizen gaan. Na de sluizen zullen we overnachten op Gatun lake en wordt de adviser weer opgehaald. Morgenvroeg om 6.30u komt de adviser weer aan boord en vertrekken we richting de tweede set sluizen. Rond 13.00u verwacht ik dat we door de Miraflores sluis zullen varen. Hier staat een webcam waarop mijn doorvaart live te volgen is. Op de Gatunsluizen staan trouwens ook webcams, maar hierop zijn de jachten vaak niet te zien.

Voor toekomstige Panama kanaal zeilers even tip: Bescherm je zonnenpanelen met kussens of een matras of iets dergelijks. De linehandlers op de kant werpen je een lijn toe met een balletje eraan, een zogenaamde monkeyfist. Als deze per ongeluk op je zonnepanelen beland zijn ze gegarandeerd kapot.

Terug naar boven

Planning is weer gewijzigd

Eergisteren schreef ik al dat de planning gewijzigd was. Toen was ik van de 2de mei naar voren geschoven naar de 30ste april. Dit had een kleine stress reactie tot gevolg. Gister en vandaag heb ik hard gewerkt om alles op tijd klaar te hebben voor morgen.

Toen ik echter net de schedulars office belde voor de doorvaart tijd kwamen ze weer met een verrassing. Er waren toch niet voldoende advisers. Nu ben ik ingepland voor zondag 1 mei. Morgen moet ik weer bellen voor de tijd. Hopelijk zijn de geintjes van deze amateurs dan voorbij en kunnen ze me dan echt een tijd voor zondag geven.

Eerlijk gezegd ben ik er niet heel rouwig om dat ik nog een extra dagje hier in de marina heb. Ik ben namelijk snip verkouden van de airco in de bus van Panama terug naar Colon. En na twee korte nachten, omdat we tot laat hadden zitten kaarten op de Pourpre, en hard werken ben ik nu wel een beetje gaar. Ik kan nu dus weer even in een lagere versnelling. De stress is verdwenen en morgen kan ik rustig de laatste klusjes doen. En echt vervelend is het hier in de haven ook niet. Gilbert van de Pourpre heeft een zeer vermakelijk stukje geschreven (in het engels) over het verblijf hier in de marina.

Bijgaand nog een paar foto's van mijn linehandling tripje.

Terug naar boven

 

Another day in paradise

De dagen hier in Shelter bay Marine vloeien als vanzelf in elkaar over. Vanmorgen was ik nog in de veronderstelling dat ik 2 mei als transit datum had. Dat betekende dat ik nog vier dagen de tijd had voor de laatste voorbereidingen. Vanmorgen was ik al om 7.00u op en om maar gelijk gebruik te maken van de relatief koele morgen ben ik de punt van de boot gaan uitmesten. Deze gebruik ik als bergruimte en eens in de zoveel tijd moet ik daar even puinruimen. Omdat ik bij de transit vier linehandlers aan boord een slaapplaats moet bieden werd het tijd om de punt even grondig op te ruimen.

Uiteindelijk ben ik tot laat in de middag bezig geweest om de rotzooi op te ruimen die ik daar had verzameld. Tussendoor heb ik ook weer een poging ondernomen om het koelwater probleempje op te lossen en heb ik nog wat huishoudelijke klussen gedaan. Het werd geduurde de morgen echter zo warm dat ik tussen al deze drukke bezigheden ook af en toe een duik in het zwembad moest nemen. Iedereen snapt het al: ik heb het niet makkelijk hier :-) De middag eindigde uiteindelijk met een happy hour in het zwembad.

Toen ik na het happy hour de shedulars office belde om de transit datum te bevestigen, hadden zij een keer een positief bericht. Er was een plekje vrijgekomen op de 30 april. Ik ben blij dat ik twee dagen eerder de passage door het kanaal kan gaan maken, maar het betekend ook dat ik morgen en overmorgen wel even aan de bak moet om de laatste klusjes, die ik voor vier dagen in gedachte had, in twee dagen te klaren. Maar inmiddels heb ik het hier wel gezien en sta ik te popelen om met mijn eigen boot naar de Pacific te varen. Dus twee dagen even door werken en zaterdag wordt er eindelijk weer eens gevaren. 

Terug naar boven

Chemische oorlogsvoering

Het is alweer een hele tijd geleden dat ik de eerste kakkerlak aan boord heb gesignaleerd. Ik denk voor het eerst ergens op de Canarische eilanden. Zo nu en dan zag ik er eentje rondrennen. Deze kon ik dan meestal direct uitschakelen met kakkerlak spray.

Vanaf Curaçao begint het echter een beetje op een plaag te lijken. Elke avond zie ik wel ergens zo'n rotbeest wegkruipen. Alleen sprayen helpt niet meer. Nu moeten er toch echt drastische maatregelen worden genomen. Ik heb al op verschillende plaatsen schaaltjes met boorpoeder en suiker neergezet. Dit eten ze en hieraan gaan ze uiteindelijk dood. Daarnaast blijf ik nog dapper spray gebruiken op elke kakkerlak die ik zie rennen. En als laatste troef ga ik mijn geheime wapen inzetten als ik straks twee dagen van boord ga als ik als linehandler meega door het kanaal. Ik heb op Curaçao capsules gekocht die de hele ruimte vol gas zetten. Na het activeren van de capsule mag je 4 uur niet aan boord komen. Dit in combinatie met het boorpoeder en de spray moet hopelijk voldoende zijn om van deze pestbeesten af te komen.

Ik zou eigenlijk morgen al meegaan als linehandler. De hele planning wordt momenteel echter verschoven omdat er te weinig advisers beschikbaar zijn om de jachten door de sluizen te begeleiden. Mijn eigen doorvaart die gepland stond voor 1 mei is ook al verschoven naar 2 mei. Deze planning is momenteel het meest besproken onderwerp hier in de haven. 

Terug naar boven

Zometeen ga ik dan echt vertrekken

Nog even dit berichtje op de website zetten en dan ben ik klaar voor vertrek. De tocht naar Colon heb ik in de kaart geplot. Het is ongeveer 750 Nm varen. De stroming heb ik mee en er staat nog steeds aardig wat wind. Ik verwacht 5 á 6 dagen te varen. De komende dagen komen de berichtjes dus weer via de SSB radio. Dat betekend dat ik geen foto's kan plaatsen. Als er een onverhoopt geen berichtjes meer op de website verschijnen ben ik niet vermist maar is er waarschijnlijk met de techniek iets niet in orde.

Wat valt er dan nog te zeggen? Ik zal met een zwaar gemoed afscheid nemen van Kimakalki Marina. Niet de meest fancy haven waar ik tot nu toe heb gelegen. Je moet er tegen kunnen dat hier en daar een plank los kan liggen op de steiger, dat de elektriciteit niet helemaal volgens Europese normen is aangelegd en dat waterslangen, lijnen enkabels kris kras door elkaar, los op de steiger liggen. Vrolijke, gezellige chaos is een typering die beter past. En het was er gezellig, niet duur en er is een goede sociale controle. Mede door Wil en Loes Pennings en Kees en Ria van zeiljacht Mariele heb ik hier een hele leuke tijd gehad.

Terug naar boven

To go, or not to go, that's the question

Bij twijfel niet doen, wordt er wel gezegd. Nou, en gisteren twijfelde ik stevig of het wel verstandig zou zijn om vandaag te vertrekken. Dat opgeteld bij het feit dat ik vannacht pas om 03.00u in bed lag maakt dat ik vandaag nog niet vertrek.

Het was gisteren erg gezellig bij het happy hour. Mijn buurman hier in de haven was daar ook aanwezig. Hij nodigde mij uit om bij hem aan boord te komen eten. Zo kwam het dat ik om 20.00u aanschoof bij Wil en Loes Pennings aan boord van de Carina Rose. Wil had heerlijk gekookt. Wil en Loes hebben veel gezeild en veel grote tochten gemaakt en ze zijn uiteindelijk hier op Curaçao gebleven. Ze hadden dan ook een hoop mooie verhalen en voor dat ik het wist was het ruim na kinderbedtijd dat ik terug ging naar mijn eigen boot. Wil en Loes: bedankt voor het lekkere eten en de gezelligheid!

Vanmorgen ben ik netjes om 8.00u opgestaan en heb de huurauto terug gebracht. Daarna ben ik toch nog maar even terug in bed gekropen. Het waait nog erg hard en ondanks dat ik geen kater heb ben ik toch ook niet helemaal fit. En dan is het met dit weer gewoon niet verstandig om te vertrekken. Ik heb net ook weer even naar de voorspellingen gekeken. Het ziet er nu toch naar uit dat halverwege de volgende week de wind wat gaat afnemen. Daar ga ik nu op wachten en de komende dagen blijf ik de voorspellingen nauwlettend volgen. Ik ga nog niet zeggen wanneer ik nu wel vertrek, gewoon omdat ik het nu zelf nog niet weet.

De foto met mijn ex-collega's van de afdeling POI van de gemeente Roermond is trouwens ook weer gemaakt, als bewijs dat de vlag ook op Curaçao is geweest.

Terug naar boven

Toch maar even een berichtje uit Nederland

Vorige week donderdag schreef ik dat ik twee weken geen berichten zou plaatsen. Inmiddels ben ik alweer een paar dagen in Nederland. En ik kan het niet laten om toch even wat te schrijven. Ik heb ook alweer een terugvlucht naar Curaçao geboekt. Vrijdag 25 maart vlieg ik terug om mijn reis te vervolgen. De komende week totdat ik terug ben aan boord zal ik denk ik toch nog wel een paar berichten plaatsen. Vanaf de 27ste komen er weer dagelijkse berichten.

De afgelopen dagen waren redelijk emotioneel. Een beetje op en neer tussen verdriet en rouw vanwege het verlies van mijn vader en plezier vanwege het weer even terug zijn in Roermond. Wat me opvalt is hoeveel ik gedaan krijg hier in Roermond. Met een auto ter beschikking, ik ken de weg in Roermond en bij instanties waar ik mee te maken krijg. Dat is tijdens mijn reis vaak anders.

Het is heerlijk comfortabel om weer even thuis te zijn. Het is ook erg leuk om allerlei mensen te ontmoeten en even bij te praten. Het is lente weer in Roermond, maar met 10ºC á 12ºC vind ik dit wel koud :-) En ondanks dit alles sta ik toch vreselijk te popelen om volgende week weer mijn zeilers bestaan weer op te pakken.

Terug naar boven

Fotoalbum Windward Islands toegevoegd

Ook vandaag had ik geen zin om nog iets van Grenada te gaan bekijken. In gedachten ben ik al veel te veel bezig met het vervolg van mijn reis. Inmiddels zijn de diesel tanks weer gevuld, de motor is in orde, vallen en reeflijnen zijn vervangen (daarmee is nu bijna al het lopend want vernieuwd). Kortom, de boot is helemaal klaar voor de volgende etappe. En ik zo langzamerhand ook wel.

Morgen vaar ik nog even terug naar Port Louis. 's Middags even kijken of ik al kan uitklaren en dan kan ik zaterdag vanuit de haven, makkelijk boodschappen doen. Nog wat relaxen aan het zwembad en de watertank vullen. Zondag vertrek ik dan naar Bonaire. 

Daarmee komt dan ook een einde aan mijn tocht door wat de Windward Islands wordt genoemd. Ik ben blij dat ik vanuit St. Lucia naar het zuiden ben gevaren. Dit maakte het voornamelijk makkelijk te zeilen tochten met ruime wind. Ik ben er niet rouwig om dat ik heb besloten om dit seizoen al door te zeilen naar het Panama kanaal en minder lang in de Carieb te blijven. Achteraf denk ik wel dat ik niet op Barbados had moeten aanlopen maar liefst hoger in de Carieb. B.v. st Maarten en van daaruit naar het zuiden. Dan had ik wat meer eilanden kunnen bezoeken. Wellicht dat er na deze reis over een jaar of 10 nog wel eens een rondje Atlantic kan maken en dan wat meer van de Carieb zien :-)

Verder is het zeilen in het gebied prima bevallen. Over het algemeen is men hier bijzonder goed ingericht op de zeilende toeristen. Dit maakt het zeilen en het verblijf op een zeilboot hier erg comfortabel. Vertier is er hier ook voldoende. Als je wil is het hier elke dag wel ergens feest. Dit is wel leuk als je hier twee weken op vakantie bent. Maar te veel feest gaat zelfs mij vervelen :-)

Ik heb een aantal fotografische indrukken van de afgelopen twee maanden bij elkaar gezet in het album windward Islands.

Terug naar boven

Nog steeds druk met onderhoud

Het begint een beetje een eentonig verhaal te worden. Maar ik ben dus nog steeds druk bezig met onderhoud aan de boot. Of eigenlijk beter gezegd met de voorbereidingen voor de Pacific. Na het Panama kanaal komen een paar lange zeiltrips en na Curaçao zijn er nog maar weinig mogelijkheden om spullen voor de boot te kopen. Na de Atlantische oversteek weet ik hoe alles te lijden heeft. Het is dus van belang dat alles tip top in orde is voordat ik naar Panama vaar. 

De 27ste krijg ik bezoek op Bonaire en we varen samen naar Curaçao. Half maart gaat het bezoek weer naar huis. Ik wil snel daarna doorvaren naar Panama. In de tijd dat we op Bonaire en Curaçao zijn wil ik dus eigenlijk niet meer al te veel hoeven klussen. Vandaar dat ik momenteel hier op Grenada druk ben met het klaar maken van de boot. Mocht er dan toch nog iets zijn wat ik hier niet krijg gefixt dan kan dat eventueel nog op Bonaire of Curaçao.

Kleine klus update: de lekkage in het interne koelsysteem heb ik waarschijnlijk gevonden. Na een tijdje de motor te hebben laten lopen kon ik deze vinden. Een aftapkraantje van het systeem lekt. Morgen proberen het probleem te verhelpen. Ook heb ik vallen en reeflijnen van Dyneema gekocht en nog wat kleine andere spullen. O.a. gastenvlaggetje voor Bonaire en Curaçao. Ik dacht eigenlijk dat ik daar met een Nederlandse vlag geen gastenvlaggetje nodig had. Maar blijkbaar hebben beide eilanden een eigen vlag. Ik zit trouwens nog steeds naar adem te happen van de hoogte van de rekening! Ik denk dat binnen in de Dyneema lijnen een gouddraadje zit geweven. Anders kan ik de prijs van die stomme lijn niet verklaren. 

Terug naar boven

Duiken bij de Carriacou

Vanmorgen heb ik voor het eerst na mijn Padi Cursus in Egypte, begin september 2009, weer gedoken. Gister had ik al een afspraak gemaakt met LumbaDive hier in Tyrrel bay. Het was best wel weer even spannend na 17 maanden niet te hebben gedoken. We hebben gedoken bij twee rotsen hier voor de kust die "The Sisters" worden genoemd en later bij een plek die "Lime Rock" wordt genoemd. Beide duiken waren geweldig mooi. Het is toch weer heel anders dan snorkelen. Ik was een beetje vergeten hoe geweldig rustgevend en ontspannend het duiken is. Voor de rest was ik niet teveel vergeten. Na een paar minuten kwamen alle vaardigheden voor het duiken weer boven. Het ging erg lekker.

Mijn fotocamera is helaas maar waterdicht tot 3 mtr diep. Ik heb dus geen foto's van onder water. Maar met name bij The Sisters was het koraal geweldig mooi. Manshoge waaierkoralen in verschillende soorten, murenes, barracuda's, een haai, Grote kreeften, tonijnen die achter een grote school vis aan zitten en nog veel meer vissen en koraal. De duik bij Lime Rock was ook mooi. Er was wat minder te zien, maar door de flinke stroming die rond deze rots stond was het wel een erg mooie drift duik. Ik ben erg tevreden over LumbaDive en de locaties waar ik heb gedoken. Ik verheug me alweer op de volgende duiken die ik ongetwijfeld ga maken. Deze keer laat ik er geen 17 maanden overheen gaan :-)

Ik heb gisteren ook met de diesel monteur hier gesproken. Hij is zeker heel kundig. Alleen heeft hij niet veel reserve onderdelen op voorraad. Als er iets aan de motor vervangen moet worden kan het hier wel twee weken duren voordat de spullen hier zijn. Daarbij komt ook nog dat het nog steeds heel onrustig is hier in de baai door de deining die hier binnen loopt. Ook ben ik wat onrustig en wil ik inmiddels gewoon doorvaren. Ik heb daarom besloten het onderhoud aan de motor nog even uit te stellen tot Curaçao. Ook het laswerk laat ik hier niet doen. Ze hebben het druk en op z'n vroegst ergens halverwege volgende week kan het worden uitgevoerd. ik ga dus morgen verder zeilen naar St. George, Grenada.

Terug naar boven


 

Laatste dag op de Grenadines

Vanmorgen ben ik al op tijd gaan uitklaren om morgen te vertrekken. Dan kan ik morgen een beetje op tijd weg. Het is maar een klein stukje varen naar Carriacou. Het volgende eiland waar ik heen ga. Ik wil echter inklaren in Hillsborough Bay en daarna nog een klein stukje verder varen naar Tyrrel Bay. Maar dit is morgen pas. 

Vandaag heb ik dus ook de POI vlag gefotografeerd op de Grenadines. En daarna ben ik een stuk gaan wandelen om toch ook nog iets van het eiland te zien. En van waaruit kan dat beter dan van boven af een berg. Het is niet zo'n heel ver eind lopen. Maar op het warmst van de dag vind ik een half uur berg oplopen toch nog wel een sportieve prestatie. Zelfs de 20 minuten weer omlaag bracht me ernstig aan het zweten. Het uitzicht was wel helemaal geweldig!

Vanmorgen heb ik ook nog even geprobeerd om de mast in te klimmen voor een kleine inspectie. Ik ben echter niet hoger gekomen dan iets boven de zalingen (halver wege de mast). De ankerplaats hier is met alle voorbij varende water taxi's toch wel wat onrustig. Na drie keer hard tegen de mast te zijn geslingerd omdat er weer een boot snelvarend voorbij kwam ben ik toch maar naar beneden gekomen. Het moet wel leuk blijven. Als het een noodgeval was geweest op zee, dan was ik wel verder geklommen (denk ik) :-)

Terug naar boven

Planning voor de komende weken

Gisteren was ik nog van plan om vandaag te vertrekken naar Canouan. Mistique ga ik sowieso overslaan. Buiten beroemdheden spotten in één van de dure restaurants is er volgens mij niet veel te beleven. En dan moet je ook nog een mooringboei nemen voor €70,- voor drie nachten. Ook al wil je maar 1 nacht blijven. En de baai kan ook nog behoorlijk veel deining binnen krijgen. Daar heb ik dus geen zin in. Vanmorgen ben ik eerst eens even rustig naar de planning voor de komende weken gaan kijken.

Vast staat dat ik rond het einde van februari op Bonaire een afspraak heb. Ik heb dus nog een kleine 5 weken. In die tijd wil ik nog naar de Tobago keys en naar Grenada. Ik moet ook nog stoppen op Union Island om uit te klaren. Vervolgens wil ik na Grenada nog stoppen bij een paar eilanden bij Venuzuela als tussenstop. Ik ga niet veel andere baaien of plaatsen meer aandoen dan hier staan genoemd. Dit is gezien de afstanden wel een realistische planning. Hiermee sla ik ongetwijfeld een heleboel mooie plaatsen en baaien over. Maar ik wil nu eigenlijk ook de plekken waar ik kom, niet alleen maar zien, maar ook wat beter leren kennen.

Ik begin nu pas een beetje de weg te kennen hier in de baai. Ik heb daarom besloten om nog een paar dagen hier in Admirality Bay te blijven en vervolgens direct door te zeilen naar de Tobago keys. De komende dagen ga ik nog wat aan de boot klussen. Mijn gasfles is gisteren leeg gegaan dus die moet ik hier ook nog laten vullen. 

Aan het eind van de middag ben ik vandaag naar Lower Beach geweest. Daar is zondags bij de Mango, een strandbar, the place to be voor de veel locals en ook buitenlanders die hier wonen. Er is zondags live muziek en met een flesje bier in de hand staan ze hier te dansen in de branding. Het heeft wel wat van een Baccardi reclame. Geen slechte locatie voor een sundowner, oftewel een drankje aan het eind van een werkdag :-) en de son in de see sien sakken.

Op onderstaand filmpje is alleen een rasta, balancerend met een voetbal op z'n hoofd aan het dansen. Later op snellere muziek werd er weer door meer mensen gedanst. Maar de rasta maakte toch de beste show.

 

Terug naar boven

 

Nog maar een extra dagje in Vieux Fort

Gisteravond lag ik toch weer netjes op tijd in bed en ik ben ook niet vreselijk dronken geworden. Maar toch ben ik vanmorgen niet vertrokken naar Bequai. Zoals voorspelt waaide het vanmorgen hard. En in buien zelfs erg hard. En deze buien kwamen zeer regelmatig overdrijven. Er stond constant 25kn wind met in de buien uitschieters naar 30 á 32kn. In de baai bij de vissershaven in Vieux Fort heb ik geen last van oceaan deining. Tijdens de buien heb je alleen wat korte golfjes van de wind. Maar deze kunnen zich met de huidige windrichting niet echt opbouwen. Het is dus niet oncomfortabel aan boord. Ook is het helemaal niet koud. Best een rare gewaarwording. Het is grijs en grauw als in Nederland tijdens een najaarsstorm en toch is het met 28º helemaal niet koud en loop ik ook nog gewoon in korte broek een een t-shirt.

Een andere reden om nog niet te vertrekken is dat ik nog geen foto van de POI vlag had gemaakt hier op Saint Lucia. Na alle hartelijke felicitaties van ex-collega's kon ik het natuurlijk niet maken om hier zonder foto te vertrekken :-) Helaas is op de foto de tekst op de kade muur van de vissershaven maar slecht leesbaar. Maar de tekst op de muur is het bewijs dat de foto in Saint Lucia is genomen. En niet zoals het wel lijkt door het weer, ergens in Engeland. Jullie moeten me maar op mijn woord geloven dat er Vieux fort fishing Port op de muur staat.

Het is nu inmiddels al middag en de wind en ook de buien worden al minder. Vanmorgen kon ik buiten de beschutting van het eiland ook duidelijk de hoge golven zien tussen Saint Lucia en Saint Vincent. Ook deze golven zie ik nu niet meer. Voor morgen is de voorspelling beter. Dan ga ik toch echt vertrekken.

Terug naar boven

Verse mango's als verjaarsontbijt

Ik ben gewend aan een koude verjaardag. Als je in Nederland in januari jarig bent dan vier je je verjaardag binnen. Vandaag is het echter een ander verhaal. Met verse mango's als ontbijt zit ik in mijn zwembroek in de kuip van de Tin Hau. De zon schijnt en het begint al weer aardig warm te worden. 

Normaal ben ik niet zo'n verjaardag vierder. Ik ben alleen aan boord en toch heb ik door de vele sms'jes echt het gevoel dat ik jarig ben. Misschien nog wel meer dan andere jaren. De eerste sms'jes kwamen al vroeg gisteravond. Om 0.00u Nederlandse tijd, toen was het hier pas 19.00u. Daarna heb ik er vannacht om 4.00u nog ontvangen :-) En nu zit ik in een hotel uitkijkend over de vissershaven en de ankerplaats, te internetten. In mijn mailbox vind ik de reacties op mijn website met nog meer felicitaties. Een paar dagen geleden dacht ik nog om niet te veel aandacht aan mijn verjaardag te schenken en dat deze redelijk onopgemerkt voorbij zou gaan. Ik ben uiteindelijk toch wel blij verrast door alle felicitaties en wil iedereen die heeft gereageerd op de website of een sms heeft gestuurd dan ook hartelijk bedanken.

Vanmorgen heb ik uitgeklaard bij de douane met het idee om morgen te vertrekken. Ik zag net echter in het weerbericht, dat er morgen nog aardig wat wind zal staan. Woensdag zou het voor wat de wind betreft een betere dag zijn om naar Bequia te zeilen. Ik heb gisteravond nog bij mijn Zuid Afrikaanse buurman hier op de ankerplaats een borrel gedronken. Hij zou vanavond samen met z'n opstapper bij mij een borrel komen drinken. Afhankelijk van hoe laat het wordt ga ik dan nog wel eens kijken of ik morgen vertrek of toch maar woensdag :-) Het is tenslotte wel mijn verjaardag en een klein feestje is snel gebouwd.

Terug naar boven

Bye bye Barbados

En vaarwel Vivente en La Luna. Ik heb ons net uitgeklaard en we gaan nog een paar boodschappen doen en dan zijn we klaar voor vertrek. We gaan een weekje naar Saint Lucia en daarna breng ik Sylvia weer terug naar Barbados voor haar terug vlucht naar Nederland. Saint Lucia is ongeveer 20 uur varen. Voor Sylvia wordt dit de eerste nachttocht. Voor haar is het dus een spannende tocht :-)

Na meer dan een half jaar scheiden zich hier ook de wegen van de La Luna en de Tin Hau. Ik weet niet of ik de La Luna hier nog ga tegen komen bij terugkomst. Maar nadat ik Sylvia op het vliegveld heb afgezet zal ik verder zeilen naar het zuiden en de La Luna en de Vivente gaan de andere kant op.

Gisteravond toen we in het donker terug voeren naar de boot op de ankerplaats kreeg ik nog een fijn afscheidskado. Op de kop van havenpier staan 's avonds altijd sportvissers. Deze staan telkens druk te gebaren dat er vislijnen ver uitgeworpen liggen. Ik ging dan ook met een ruime bocht rond de pier. Echter niet ruim genoeg. Ik kwam opeens niet meer vooruit, ook al gaf ik gas. Het was al snel duidelijk dat ik een vislijn te pakken had. In het donker heb ik nog een heel stuk lijn uit de schroef weten te peuteren. Voldoende om weer voorzichtig te kunnen varen. Vanmorgen heb ik de rest van de lijn eruit gesneden.

Als laatste daad heb ik nog even een foto met de POI vlag gemaakt. En nu ben ik dan ook helemaal klaar met Barbados. Het is tijd om te gaan en ik verheug me op Saint Lucia.

Terug naar boven

Wat zal er volgend jaar weer zijn?

Met deze vraag sluiten Sylvia en ik al een aantal jaren het oude jaar af en beginnen we het nieuwe. Even nadenken waar we vorig jaar stonden met oud op nieuw (letterlijk en figuurlijk), wat is er het afgelopen jaar allemaal gebeurd en wie had dat gedacht dat we nu hier op Barbados met z'n tweeën oud op nieuw zouden vieren? En vervolgens nadenken over wat er komend jaar allemaal staat te gebeuren.

Al deze jaren dat we ons deze vraag stellen ben ik ook verrast over hoe alles gelopen is. Ik had me dit van tevoren nooit op deze manier kunnen bedenken. Ik probeer dan ook bewust geen antwoord meer te geven op deze vraag en zo min mogelijk te plannen. De realiteit is meestal verrassender en mooier gebleken dan ik had kunnen plannen.

Afgelopen december, tijdens mijn oceaan oversteek, stond er een artikel over mijn reis in een lokaal Roermonds krantje. De titel was Sailing Sjaakie volgt zijn hart. Ik vind dit wel een mooie samenvatting van mijn reis. Ik ben van mening dat je door het volgen van je hart het beste uit jezelf kunt halen. En teveel plannen staat het volgen van je hart in de weg. Dus ook nu heb ik de vraag, wat zal er komend jaar weer zijn, zelfs in gedachten niet proberen te beantwoorden. Ik ben trouwens wel heel nieuwsgierig wat het komend jaar ons gaat brengen :-)

Terug naar boven

Kerstsfeer in Mindelo

Gisteravond ben ik een hapje gaan eten in een barretje hier in Mindelo. Ik heb eerst nog een eindje door de stad gewandeld. Ik vind het af en toe prettig om alleen een wandelingetje te maken en eens even met mijn gedachten alleen te zijn. Zo wandelent viel het op dat de hele stad al volop voor de kerst versiert is. Ook de winkels liggen vol kerst spullen en mensen staan met hun kinderen voor de etalages, waar de kinderen druk wijzen welke cadeaus ze willen krijgen.

Normaal heb ik niet zoveel met kerst en zeker niet zo ver van te voren. Ik vind het leuk om lekker te koken met kerst en goed te eten en te drinken. Maar een kerstboom optuigen en alle versiering er om heen deed me nooit zoveel. En nu hier bij tropische temperaturen en ver weg van huis werd ik toch een beetje overvallen door een weemoedig gevoel en een lichte vorm van heimwee. 

Ik heb er zelfs even over gedacht om toch een klein kerstboompje te gaan kopen voor in de boot, tijdens de oversteek. Maar inmiddels heb ik toch maar weer besloten dit niet te doen. Morgen vertrek ik voor de grote Atlantische oversteek. Het is dan zo goed als zeker dat ik kerst op zee zal vieren. Ik zal aan jullie allemaal denken. Ik heb het gevoel dat mijn kerst dit jaar wel eens veel meer een echte tijd van bezinning zal worden en veel minder dan anders een feest van overvloedig eten en drinken en gezelligheid met een hoop versierselen.

Terug naar boven

Klussen en lokaal lunchen

Gisteren schreef ik al dat hier veel verschillende nationaliteiten bij elkaar liggen. Er liggen zelfs bijna geen boten van locals of buitenlanders die hier voor langere tijd liggen. Ik denk dat 90% van de schepen hier zich klaar maken voor een Atlantische oversteek. Dit geeft wel een heel apart sfeertje. Elke dag vertrekken wel een paar boten en deze worden meestal met veel getoeter uitgeleide gedaan. En op de boten die nog even blijven liggen wordt hard gewerkt om alles klaar te maken voor de oversteek. 

Ik ben van plan om donderdag, 9 dec. te vertrekken naar Barbados. De oversteek zal, afhankelijk van de wind 17 tot 21 dagen gaan duren. De komende dagen wordt er dus wederom hard geklust. Vandaag ben ik weer de mast in geweest om een nieuw LED lampje in mijn drie kleuren licht te draaien. Ik ben het water in geweest om de pokken van mijn boefschroef af te krabben. Sef, vroeg naar hoe het gesteld was met het onderwaterschip. Nou, nadat we twee weken op de Gambia rivier op zoet water hebben gevaren is het brandschoon. De antifouling zit er nog goed op, en wat er al aan aangroei of slijm op zat is door het zoete water doodgegaan. Zo ook de pokken op mijn boefschroef en gewone schroef. Deze kun je nu zo eraf krabben :-)

Vanmiddag heb ik ook nog de was weggebracht naar de wasserette. Tijdens het wachten heb ik even snel geluncht bij een barretje op het plein tegenover de wasserette. 200 Escudo (€2,-) voor een bord rijst met frietjes en kip. De twee pilsjes die ik erbij gedronken heb waren net zo duur. :-)

Terug naar boven

Terug bij af

Precies 3 weken geleden kwamen we aan in Banjul. Na het inklaren daar zijn we daarna eerst bij de Lamin Lodge gaan liggen. Dit was na het inklaren in Banjul eigenlijk onze eerste echte kennismaking met Gambia. En vandaag zijn we weer terug bij de Lamin Lodge. Nu om wat laatste klusjes te doen en om een kaart van de rivier terug te geven die de La Luna hier geleend had. De AbelT en de ECH'o liggen hier ook. Morgen gaan we met 4 man met de taxi naar Banjul om uit te klaren en zaterdag gaan we naar de Kaap Verden. 

Eén van de klusjes die nog gedaan moesten worden was het lampje van het drie kleuren licgt vervangen. Dit stoort enorm de marifoon en AIS ontvangst. Voor mensen die nog Led lampen willen aanschaffen kijk even goed naar dit lampje en controleer even of dit bij jou bot geen problemen veroorzaakt. Om het lampje te vervangen moest ik weer de mast in. Ik begin er nu echt handigheid in te krijgen. Als ik nu op volle zee met deining omhoog zou moeten zou ik denk ik wel durven :-)

Terug naar boven

Voorzichtige planning voor de Atlantische oversteek

We zijn nu echt op de terugweg. Ik merk dat ik me ook erg begin te verheugen om weer de zee op te gaan. Het wordt tijd dat we weer op zout water komen en weer fatsoenlijk kunnen zeilen. Niet alleen omdat dit het aantal insecten aan boord drastisch zal verminderen :-) Gambia is me tot nu toe heel erg goed bevallen en het bevalt nog steeds erg goed. Ik ben echter ook wel weer toe aan een nieuw land en nieuwe indrukken.

Ik verwacht dat we zondag weer aan het begin van de rivier zijn. We moeten nog een keer langs de Lamin Lodge om een kaart van de rivier af te geven die de La Luna daar heeft geleend. Ook gaan we nog naar de Oyster Creek. Dit is ook vlakbij Banjul. Van hieruit gaan we onze levensmiddelen, diesel en water voorraad aanvullen. Uiteindelijk verwacht ik dat we rond de 28ste november gaan oversteken naar de Kaap Verden. Welk eiland hebben we nog niet besloten.

Op de Kaap Verden zullen we naar verwachting een week blijven. Als we rond 12 of 13 december kunnen vertrekken voor de Atlantische oversteek dan is gaan we kerstmis op de oceaan vieren en dan is het mogelijk dat we met oud en nieuw net op Barbados zijn aangekomen. Deze planning is een beetje onder voorbehoud en afhankelijk van het weer. 

terug naar boven

Sprookjesachtig decor

Ik lig nu al een week of twee in de Puerto Mogan. Woensdag gaan we beginnen aan de oversteek. Vandaag en morgen rust ik een beetje uit, doe de laatste boodschappen en ga de boot klaar maken om te varen. De zonnetent moet worden opgeruimd, het bijbootje moet nog worden leeg gelaten en aan dek worden vastgemaakt en binnen moet alles zeevast worden gezet.

In de tussentijd zou ik bijna vergeten dat ik in een prachtige omgeving lig en zou ik bijna vergeten van het schitterende weer te genieten. Soms wordt ik daar dan ineens weer aan herinnert doordat er zoveel mensen foto's lopen te maken van de haven, de boten en de straatjes rondom de haven. Niet alleen de hordes toeristen maken foto's. Vanmorgen liep voor de tweede keer in een paar dagen een professionele fotoploeg met een model hier door de haven.

Inmiddels heb ik genoeg foto's van de haven. Dus maak ik, op weg naar het dorp foto's van de fotoploeg. Dit vonden ze blijkbaar niet leuk. Een assistente begon te roepen dat ik geen foto's mocht maken! Had ze toch een beetje pech. Dit lokt bij mij namelijk enorm uit om foto's te maken. Ik ben nog even omgelopen en heb ook van een andere kant nog wat foto's gemaakt!

Het is toch niet te geloven. Zowat elke toerist heeft minimaal 1 fototoestel bij zich en loopt echt constant foto's te maken van alles wat hij om zich heen ziet. Als je niet ergens op de foto wil, moet je hier niet rondlopen. Gaat deze muts lopen schreeuwen dat ik geen foto's van de ploeg mag maken. Ik zou wat te doen hebben als ik tegen elke toerist moest roepen dat hij mij en de boot niet zou mogen fotograferen :-) 

Hier zijn de foto's die ik niet mocht maken!

Terug naar boven

Planning

Samen met de La Luna had ik de 24ste oktober geprikt als vertrekdatum. Komende zondag is het zover en dan zouden we dus vertrekken. We beginnen nu dus ook de weersvoorspellingen in de gaten te houden. Vanmorgen heb ik al even kort met Etienne over de voorspellingen gesproken. Ik had gisteren al op passagewheater gekeken en gezien dat vanaf zaterdag de wind tussen de Canarische eilanden en de Kaap Verden gaat toenemen. Etienne had al wat gribfiles gedownload en al wat beter naar de wind verwachtingen gekeken. Op dit moment lijkt het erop dat we beter twee of drie dagen later pas kunnen vertrekken. Willen we niet weer zo'n zware start krijgen als bij de overtocht vanaf Marokko. We zullen de komende dagen de windvoorspellingen nauwlettend gaan volgen en zoals het er nu uitziet pas de 26 of de 27ste vertrekken.

Ik wilde vanmiddag ook nog even met mijn duikbril het water in voor een kleine inspectie aan het onderwaterschip. Toen ik terug kwam van wat boodschappen zag ik dat er flink veel zeepsop in de haven dreef. Later zag ik waar dit vandaan kwam. Omdat er olie uit de vissershaven richting de jachthaven was gedreven was een havenmedewerker met een klein bootje met een grote buitenboord moter door de haven aan het varen. Ondertussen liet hij de hele tijd vloeibare zeep in het schroefwater lopen. Door af en toe flink hard achteruit te slaan wist hij flink wat schuim te maken :-)  Puerto Mogan is een blauwe vlag haven en het is ook best een hele schone haven. Maar dit hoort volgens mij niet helemaal bij de maatregelen die horen bij het kwaliteitslabel van de blauwe vlag. Uiteindelijk heb ik maar een uurtje gewacht met het water ingaan tot de olie en het zeepsop waren verdwenen.

Terug naar boven

Experimenteren met eten

Dit klinkt heel erg culinair avontuurlijk. Dit is het echter helemaal niet. Wat ik bedoel is dat ik probeer uit te vinden welk blikvoer enigszins de moeite waard is om meerdere blikken van in te slaan. De komende week moet ik een voorraad eten in slaan voor de oversteek naar Dakar, Senegal en de periode daarna. De tocht naar Dakar zal naar verwachting zo'n 8 dagen gaan duren. Van daaruit gaan we door naar Gambia. Na +/- 2 weken op de Gambia rivier gaan we naar de Kaap Verden om van daaruit de oversteek naar de Carieb te maken. 

Ik weet niet hoeveel westerse supermarkten we de komende tijd nog gaan tegenkomen. Ik ga er echter van uit dat we in Senegal, Gambia en de Kaap Verden meer vers spul gaan aanschaffen. Lang houdbaar westers blikvoer zal daar volgens mij minder te krijgen zijn. 

Niet dat dit nou zo super lekker, voedzaam of gezond is. Vers voedsel heeft echt mijn voorkeur. Toch is het gemak van blikvoer dat alleen maar opgewarmd hoeft te worden of een pakje waar je alleen wat water aan hoeft toe te voegen wel erg handig voor een zeiltocht als solozeiler. Ik heb vaak in de haven al geen zin om uitgebreid voor mezelf te koken. Laat staan op een onstuimige zee. En aan de andere kant is het wel weer belangrijk voor de moraal en voor de gezondheid om warm te eten en op tijd iets voedzaams binnen te krijgen :-)

Vandaag hebben we trouwens bonen eintopf uitgeprobeerd voor de lunch en pasta saus uit een pakje bij het avondeten. Beide waren wel redelijk geslaagd.

Terug naar boven

Hiep hoi

Vandaag hebben we dubbel feest. We kunnen tot de 24ste oktober in de haven blijven liggen. Het is wel zo prettig met klussen en de planning en de logistiek rondom het klussen dat we de komende twee weken een vaste uitvalsbasis hebben. 

Het is toch een beetje een raar verhaal. Als je belt om te reserveren dan gaat dit vaak niet. Als je dan een haven binnen vaart vragen ze wel of je gereserveerd hebt! Heb je dit niet dan mag je heel gelukkig zijn als ze plaats voor je hebben. Ze doen je geloven dat er net een plaats is vrijgekomen. En wij kregen ook maar voor drie dagen de toezegging dat we konden blijven. Als je dan eenmaal in de haven ligt, zie je dat er nog voldoende vrije plaatsen zijn. En vaak is het dan ook geen probleem om langer te blijven. Zoals gezegd: vanmorgen kregen we dus te horen dat het geen enkel probleem is dat we tot de 24ste blijven!

Het twee de feestelijk feit is de verjaardag van Syl. Gisteravond hebben we al heerlijk uitgegeten in een leuk visrestaurant in de vissershaven ter gelegenheid van haar verjaardag. Heel romantisch en lekker gegeten met een fles witte wijn en uitzicht op de haven. Voor vandaag hebben we Peter en Etienne en Denise uitgenodigd voor een borrel om 17.00u. Toen we net terug kwamen van de boodschappen voor de borrel hadden Etienne en Denise al de boot versierd met vlaggetjes. Zo kunnen ook alle voorbij wandelende toeristen zien dat we feest aan boord hebben :-)

Terug naar boven

Gaan we wel, of gaan we niet?

We hebben besloten om morgen wel te gaan! We stekken morgen over naar Lanzerote. Na de middag zullen we vertrekken voor een tocht van +/- 230 nm. Naar verwachting komen we dan de 29ste 's morgen aan.

Etienne van de La Luna en ik hebben appart van elkaar de gribfiles zitten te bestuderen. We kwamen beide tot dezelfde conclusie: als we morgen vertrekken kunnen we op een verantwoorde manier oversteken. Morgen aan het eind van de middag kan de wind nog wat aantrekken tot 20 kn om na middernacht weer wat af te nemen. Voor de rest zouden we dan 15 tot 18 kn wind hebben. We werden wat aan het twijfelen gebracht omdat er wordt gewaarschuwd voor Lisa. Een stormdepressie die zou kunnen uitgroeien tot een orkaan. Deze depressie bevind zich momenteel ten westen van de Canarische eilanden. We gaan hier echter geen last van krijgen.

Ik ben best een beetje nerveus. Ik ga deze oversteek alleen zeilen en ik ben benieuwd of ik een slaapritme van hazenslaapjes van een half uur te pakken ga krijgen en tussen door goed uit kijken. En of ik hiermee voldoende rust krijg om dit meerdere dagen vol te houden. Ik heb al eerder een nacht doorgezeild en dit ging overigens heel goed en ik kwam redelijk uitgerust aan in Rabat.

Terug naar boven