Sailing Sjaakie's Weblog

Foto albums toegevoegd

Vanmorgen ben ik de huurauto gaan terug brengen en heb op weg naar het verhuurbedrijf nog wat stops gemaakt. Ik moets nog wat spullen afgeven bij Rob Mc Clung thuis, ik heb mijn was gedropt bij de wasserette en ik heb de auto nog afgetankt. Daarna terug met een taxi naar de yacht club.

Inmiddels is het lunchtijd en het regent dat het zeikt. Mooi moment om nu eindelijk mijn foto's te gaan organiseren. Na wat te hebben gegeten heb ik me met mijn laptop aan de bar geïnstalleerd. Het is inmiddels 19.00u en ik ben net klaar met de foto's. Ik heb tussendoor nog wat andere computer klusjes gedaan. Maar het meeste tijd ben ik toch bezig geweest met de foto's. Ik heb zo langzamer hand vierkante oogjes. Ik ben niet meer gewend om zo lang achter de computer te zitten. 

Maar eindelijk heb ik dan toch twee nieuwe fotoalbums toegevoegd aan de website. Eén van de vakantie met Sylvia hier in Panama en één van mijn vistrip van gisteren. Ik heb gisteren trouwens heerlijke sashimi gegeten van de vers gevangen dorade en vanmorgen bij het ontbijt gebakken dorade.

Echt helemaal niets te melden

De laatste tijd is er niet zoveel te melden. Maar tot nu wist ik er elke dag nog wel een berichtje uit te persen. Maar vandaag heb ik dus echt helemaal niets zinnigs te melden. Ik zal jullie dan ook niet vermoeien met een bullshit verhaal. In plaats daarvan nog wat foto's van de kanaal transit met de Lambada.

Terug naar boven

 

POI vlag in Medellin

Even voor degenen die niet vanaf het begin mijn weblog volgen: bij mijn afscheid uit Nederland heb ik van mijn ex-collega's van de afdeling POI van de gemeente Roermond een vlag gekregen. Op deze vlag staat een afbeelding van al mijn ex-collega's. Ik heb beloofd om in elk land dat ik aandoe een foto van de vlag te maken met iets dat aantoont dat de foto in het desbetreffende land is gemaakt. Zo reizen mijn collega's virtueel met me mee.

Ook al ben ik dan niet met de boot in Colombia geweest, ik had wel netjes de vlag meegenomen. Ik ben echter alweer zo lang in Panama en het is daardoor al weer een hele tijd geleden dat ik een foto van de POI vlag had gemaakt. Ik was het dan ook bijna vergeten. Toen we op de terugweg op het vliegveld aankwamen dacht ik er opeens aan. Ik kon echter niet zo snel een geschikte plek vinden om de vlag te fotograferen en aan te tonen dat ik me ook daadwerkelijk in Colombia bevond. Uiteindelijk hebben we een aardige politie agent bereidt gevonden om samen met mij en de vlag op de foto te gaan. Op z'n rechter arm kun je de Colombiaanse vlag zien als bewijs dat het ook echt in Colombia is. Hij was aardig, ook al kijkt hij op de foto niet zo :-) 

Tevens nog twee foto's van Medellin. Eén van de zonsondergang op de laatste avond, genomen vanuit mijn hotelkamer. En de andere is genomen vanuit de taxi op weg naar het vliegveld.

Terug naar boven

Foto's van de Canal transit toegevoegd

Aangezien het vandaag zaterdag is en nog steeds benauwd en warm, wordt er even niet geklust aan de boot. In plaats daarvan zit ik al vanaf 11.00u in de bar van de Balboa Yacht Club achter mijn laptop, achterstallige computer klusjes weg te werken. 

Mailtjes beantwoorden die al een tijdje geleden zijn binnen gekomen, internet bankieren, foto's selecteren en versturen die ik al eerder had beloofd en nog wat van dit soort ongein. Ik heb ook een aantal foto's van de kanaal doorvaart geselecteerd en geupload naar een fotoalbum. Het album is ook terug te vinden in de linker kolom van deze website.

Zo langzamerhand heb ik vierkante oogjes van het computerscherm. Zometeen ga ik eens kijken of ik de bemanning van de catamaran Bananas kan overhalen voor een bezoekje aan het nieuwe deel van Panama city.

Terug naar boven

Rondrit naar Westpunt

Tot nu toe had ik niet veel meer van Curaçao gezien dan het stedelijke gebied rondom Willemstad en de rijke buurten bij het Spaanse Water. Vandaag ben ik de andere kant van Curaçao gaan bekijken. Westelijk van Willemstad is het minder bebouwd en landelijker dan wat ik tot nu toe heb gezien. Een beetje het platteland van het eiland alleen dan met bergen erin :-)

Onderweg ben ik ook bij een aantal stranden gestopt. Op de meeste stranden was vandaag niet veel te beleven. Het is maandag en volgens mij ook nog redelijk laag seizoen. In de weekenden zal het er vast drukker zijn. Niet dat ik nu direct op zoek ben naar een vol strand, maar een strand met bijna alleen maar lege strandbedden vind ik ook zielig.

Ik ben tot aan het dorp Westpunt gereden. Je raadt het al: dit ligt helemaal op de westelijke punt van het eiland. Ik heb vier strandjes bekeken waarvan Playa PortoMari veruit het mooiste en gezelligste was. Het is er ook erg mooi snorkelen. Er liggen kunstmatige riffen waarop koraal groeit en waar veel vis zich rondom verzameld. Het ligt alleen een roteind van de bewoonde wereld af.

En op weg erheen kom je er ook achter waarom er hier zoveel van die stevige 4 wheel drives rondrijden. Veel wegen zijn slecht onderhouden en op veel plaatsen zitten kuilen in de weg waarin je makkelijk je schokbrekers kapot rijdt. Vaak is het slalom rijden tussen de kuilen door. Dit geldt trouwens voor het hele eiland, niet alleen voor de westkant. Ik zou hier nog steeds niet willen wonen, maar ik begin het wel een leuk eiland te vinden.

Terug naar boven

Opgeruimd, braaf, netjes en aangeharkt..........

............dat is het beeld dat het eerste bij me opkomt als ik de laatste dagen hier in Nederland zo om me heen kijk. Vergeleken met de laatste 9 maanden in het buitenland lijkt hier alles netjes, goed geregeld, gestructureerd en geordend. En dat buitenland begint al bij België. Vanaf dat ik vorig jaar in juni uit Zeeland wegvoer heb ik zulke orde en netheid zoals hier in Nederland niet meer meegemaakt.

Vergeleken met Marokko en Gambia is het hier natuurlijk helemaal een paradijs van orde en netheid. Maar ook vergeleken met de meeste eilanden in de Carieb die ik tot nu toe heb bezocht is het hier wel erg clean. Deze orde en netheid houdt overigens niet op bij de openbare ruimte. Ook instanties en organisaties waar ik de laatste dagen mee te maken heb gehad zijn allemaal zo keurig, braaf, gestructureerd en goed georganiseerd.

Het komt me allemaal bijna een beetje steriel over. Ik krijg er zelfs een beetje de kriebels van. Het is hier bijna te netjes, te goed georganiseerd en over gestructureerd. Ik verlang vreselijk naar de boot en ik beloof dat ik de eerste tijd niet zal klagen over het ontbreken van structuur, orde en netheid in het buitenland. Ik moet wel zeggen: het levert mooie foto's op, zo'n aangeharkte omgeving. Zeker als dan ook nog de zon schijnt.

Terug naar boven


 

Kralendijk, Bonaire

Vannacht heb ik met alleen het grootzeil op rustig gevaren en goed geslapen. Ik had het netjes uitgekiend. Rond 06.00u begon het licht te worden en tegen die tijd moest ik ook mijn koers beginnen te veranderen en weer wat actiever te zeilen. Het was ook een mooie tijd om definitief op te staan. Het laatste stuk langs de zuidkust van Bonaire was echt geweldig zeilen. De deining die de gisteren toch weer aardig was komen opzetten was achter het eiland helemaal verdwenen. Omdat het zuidelijke deel van het eiland zo laag is staat er wel de volle zeewind. 

Rond 09.30u heb ik Tin Hau aan een boei voor Kralendijk vastgelegd. Ankeren mag hier niet omdat het een marine park is met beschermd koraal. Er liggen wel voldoende, stevige boeien waar je voor $10 US per nacht kunt liggen. Ik lig mooi, niet ver van de dingysteiger bij Karel's bar, midden in Kralendijk.

Helaas was het weer vandaag net als het eiland erg Nederlands. Het is de hele dag grijs en regenachtig geweest. Vanmorgen heb ik eerst de boot wat opgeruimd. Toen ik om 11.00u de bijboot wilde oppompen om naar de wal te gaan inklaren regende het ook weer eens pijpenstelen. Dus ik ben even binnen gaan wachten tot het wat minder zou worden. En toen bleek dat ik toch wat moeierderer was dan ik verwacht had. Ik ben in slaap gevallen en heb vervolgens drie uur vast liggen slapen! Dat is toch wel lekker na twee nachtjes in etappes slapen (ook al heb ik het idee dat ik dan 's morgens echt wel heel fit ben).

Inmiddels heb ik netjes zonder problemen ingeklaard en ben het liggeld voor de boei gaan betalen bij de Marina. Morgen maar eens op mijn gemak kijken wat ik de komende dagen ga doen. Ik wil zeker gaan duiken en ik wil toch proberen om hier ook nog een kitesurfles te nemen.

Bijgaand nog enkele foto's van de oversteek.

Terug naar boven

 

Fotoalbum Windward Islands toegevoegd

Ook vandaag had ik geen zin om nog iets van Grenada te gaan bekijken. In gedachten ben ik al veel te veel bezig met het vervolg van mijn reis. Inmiddels zijn de diesel tanks weer gevuld, de motor is in orde, vallen en reeflijnen zijn vervangen (daarmee is nu bijna al het lopend want vernieuwd). Kortom, de boot is helemaal klaar voor de volgende etappe. En ik zo langzamerhand ook wel.

Morgen vaar ik nog even terug naar Port Louis. 's Middags even kijken of ik al kan uitklaren en dan kan ik zaterdag vanuit de haven, makkelijk boodschappen doen. Nog wat relaxen aan het zwembad en de watertank vullen. Zondag vertrek ik dan naar Bonaire. 

Daarmee komt dan ook een einde aan mijn tocht door wat de Windward Islands wordt genoemd. Ik ben blij dat ik vanuit St. Lucia naar het zuiden ben gevaren. Dit maakte het voornamelijk makkelijk te zeilen tochten met ruime wind. Ik ben er niet rouwig om dat ik heb besloten om dit seizoen al door te zeilen naar het Panama kanaal en minder lang in de Carieb te blijven. Achteraf denk ik wel dat ik niet op Barbados had moeten aanlopen maar liefst hoger in de Carieb. B.v. st Maarten en van daaruit naar het zuiden. Dan had ik wat meer eilanden kunnen bezoeken. Wellicht dat er na deze reis over een jaar of 10 nog wel eens een rondje Atlantic kan maken en dan wat meer van de Carieb zien :-)

Verder is het zeilen in het gebied prima bevallen. Over het algemeen is men hier bijzonder goed ingericht op de zeilende toeristen. Dit maakt het zeilen en het verblijf op een zeilboot hier erg comfortabel. Vertier is er hier ook voldoende. Als je wil is het hier elke dag wel ergens feest. Dit is wel leuk als je hier twee weken op vakantie bent. Maar te veel feest gaat zelfs mij vervelen :-)

Ik heb een aantal fotografische indrukken van de afgelopen twee maanden bij elkaar gezet in het album windward Islands.

Terug naar boven

Aankomst in Mindelo en foto's van de overtocht

Rond de middag kwamen we aan in Mindelo. Hier is een echte jachthaven met alle faciliteiten die je maar kunt wensen. Water op de steiger, een walstroom aansluiting en een tanksteiger waar je diesel kunt krijgen. 

Het inklaren nam aardig wat tijd in beslag. Pas om 16.00u waren we klaar. Daarna zijn we verse Sushi gaan eten bij de AbelT. Na de Sushi, de borrel en broodjes knakworst zijn we ook nog even gaan kijken wat Club Nauico te beiden had. Ook dit was wel even heel gezellig. Daardoor is het nu laat en plaats ik verder alleen maar wat foto's van de laatste fotoloze dagen.

  

Terug naar boven

Modder kruipers deel twee

Nee hoor we hebben niet weer vast gezeten met onze bijbootjes. We zaten nu een paar keer vast met de zeilboot. Zowel de La Luna als de Tin Hau hebben meerdere keren in de blubber gelegen. Wel kwamen we iedere keer op eigen kracht weer los. We zijn vanmiddag van de Bintang Bolong lodge naar de Oyster Creek gevaren. Na een snelle tocht richting Banjul met de stroom mee zijn we vlak bij Banjul weer het Mangrove gebied ingevaren richting de Oyster Creek. Het was inmiddels laag water en de kreken zijn al niet zo diep. Ook ligt er helemaal geen betonning. Het is dus een beetje op de tast door de bochtige kreken varen. Soms kun je aan de bochten inschatten waar ondieptes zitten. Vaak in een binnen bocht. Maar dit is lang niet altijd zo :-) Het kan ook zijn dat midden in de kreek een ondiepte zit en dan moet je soms heel dicht langs de oever varen. Gelukkig is het een modderige bodem. Het vastlopen veroorzaakt geen schade, maar het is wel verdomd vermoeid varen. We kwamen pas rond 19.00u (in het donker) aan op onze ankerplek in Oyster Creek.

We waren pas rond 12.00u vertrokken vanwege het getij. Ik heb vanmorgen nog 4 jerrycans water gehaald en nog wat foto's gemaakt in de lodge. Ook onderweg weer foto's van dolfijnen zitten maken. Dit blijft een leuk spelletje: waar zal de dolfijn opduiken en ben ik dan op tijd met fotograferen? Ik wacht nog op een perfecte foto waarop een dolfijn helemaal uit het water springt. Ik heb het al een paar keer gezien, maar nog niet kunnen fotograferen.

Zomaar wat indrukken van Gambia

Ik ben er onder de indruk van de natuur hier in Gambia. Alleen 's avonds heeft deze prachtige natuur ook een keerzijde. Het wemelt hier van de insecten. Ik heb alle luiken die openstaan voorzien van horrengaas. Over de kuip hangt een klamboe. Ik dacht dat alles hermetisch was afgesloten voor insecten. Echter zij denken daar zelf anders over. Als je ergens het licht aan maakt komen ze overal vandaan. Het scherm van de laptop trekt ook mega veel insecten aan. Ik hou het daarom kort en laat de foto's voor zich spreken. 

 

Terug naar boven

 

Sprookjesachtig decor

Ik lig nu al een week of twee in de Puerto Mogan. Woensdag gaan we beginnen aan de oversteek. Vandaag en morgen rust ik een beetje uit, doe de laatste boodschappen en ga de boot klaar maken om te varen. De zonnetent moet worden opgeruimd, het bijbootje moet nog worden leeg gelaten en aan dek worden vastgemaakt en binnen moet alles zeevast worden gezet.

In de tussentijd zou ik bijna vergeten dat ik in een prachtige omgeving lig en zou ik bijna vergeten van het schitterende weer te genieten. Soms wordt ik daar dan ineens weer aan herinnert doordat er zoveel mensen foto's lopen te maken van de haven, de boten en de straatjes rondom de haven. Niet alleen de hordes toeristen maken foto's. Vanmorgen liep voor de tweede keer in een paar dagen een professionele fotoploeg met een model hier door de haven.

Inmiddels heb ik genoeg foto's van de haven. Dus maak ik, op weg naar het dorp foto's van de fotoploeg. Dit vonden ze blijkbaar niet leuk. Een assistente begon te roepen dat ik geen foto's mocht maken! Had ze toch een beetje pech. Dit lokt bij mij namelijk enorm uit om foto's te maken. Ik ben nog even omgelopen en heb ook van een andere kant nog wat foto's gemaakt!

Het is toch niet te geloven. Zowat elke toerist heeft minimaal 1 fototoestel bij zich en loopt echt constant foto's te maken van alles wat hij om zich heen ziet. Als je niet ergens op de foto wil, moet je hier niet rondlopen. Gaat deze muts lopen schreeuwen dat ik geen foto's van de ploeg mag maken. Ik zou wat te doen hebben als ik tegen elke toerist moest roepen dat hij mij en de boot niet zou mogen fotograferen :-) 

Hier zijn de foto's die ik niet mocht maken!

Terug naar boven

Fotogeniek eiland

Vandaag heb ik een auto gehuurd om met Peter en Sylvia een rondrit over Gran Canaria te maken. Tot nu toe hebben we alleen maar een stukje van Las Palmas gezien, Puerto Mogan en een deel van het eiland vanaf het water toen we hierheen zijn gezeild.

We hebben vanmorgen om 9.00u de auto opgehaald bij het appartement van Peter in de buurt. Het is vandaag ook de verjaardag van Peter, dus eerst hebben we cadeautjes gegeven. Daarna zijn we gaan rijden. Eerst nog een stukje langs de kust naar Maspolomas en van daaruit naar het binnenland. Al snel worden de bergen mega fotogeniek en wordt het langzaam ook groener. 

We zijn regelmatig gestopt voor foto's, koffie en wat te eten. Het mooiste was nog wel dat we op 1500. hoogte in de zon zaten en dat het toch echt wel fris was. Syl en Peter hadden zelfs een vest aan. Ik was het mijne vergeten in de auto en had met alleen een bloesje aan, het best wel koud. Dat was lang geleden zeg! Meer ga ik niet zeggen, laat de foto's maar spreken.

 

Terug naar boven

Puerto Calero

We liggen hier nu al een paar dagen en ik was nog niet van het marina terrein af geweest. Op het terrein van de marina is eigenlijk ook alles aanwezig. Verschillende bars en restaurants, een watersportzaak, een supermarkt en een wasserette. De eerste dagen na een oversteek ben ik toch bezig de boot weer op orde te maken, de boot te poetsen, de was te doen en boodschappen voor de volgende etappe in te slaan.

Daar komt ook nog bij dat Puerto Calero eigenlijk alleen maar een verzameling vakantiehuizen is. Het is geen echt dorp. Het heeft naast de marina helemaal geen faciliteiten. Het eerste echte dorp is Puerto del Carmen. Dit is een flink eind wandelen langs de ruige kust van Lanzarote. 

Vanmorgen ben ik toch maar eens een stuk gaan wandelen met mijn fotocamera in de aanslag. Op het marina terrein is een hoop te zien. Momenteel worden er voorbereidingen getroffen voor het wereldkampioenschap RC44. De zeilboten voor deze regatta worden nu opgebouwd. Buiten de marina is er minder bedrijvigheid. Hier is het ruige landschap de bezienswaardigheid. Als ik meer tijd had gehad, had ik beslist een auto of een mountainbike gehuurd om wat meer van het eiland te zien. Maar dit zit er niet in, morgen gaan we verder naar Fuertaventura.

Terug naar boven 
 
 

Toeristisch Essaouira

Zoals ik gister al zei is Essaouira aardig toeristisch. In de haven lopen al meer toeristen rond dan ik tot nu toe in heel Marokko bij elkaar heb gezien. In de medina lopen er nog veel meer. Volgens mij zijn het veel Franse toeristen maar heel regelmatig hoor ik ook Nederlands en Duits praten. 

Het heeft voor- en nadelen dat het zo toeristisch is. Het nadeel is dat de verkopers van met name de toeristische winkels erg opdringerig zijn. In de wat kleinere straatjes en op de markt waar overwegend alleen Marokkanen komen is dit alweer minder. Het voordeel is dat met name in de medina het redelijk schoon is. In de haven is het nog steeds smerig maar zelfs hier loopt er iemand rond die regelmatig het visafval opgeveegd en er lijkt zelfs minder troep in het water te drijven als in andere havens. Ook zijn er meer voorzieningen voor toeristen. Riads, hotels en restaurants zijn er in overvloed en ze zijn makkelijk te vinden. Ook alcohol wordt hier op meer plaatsen verkocht dan in andere plaatsen :-) Gisteravond hebben we na het eten nog even in een hippe bar, op een dakterras een afzakkertje gedronken. 

Sinds we in Essaouira zijn is het 's avonds trouwens een stuk kouder dan we tot nu toe gewend zijn. Hier voor de kust loopt een koude golfstroom. Het zeewater is hierdoor aanmerkelijk kouder dan in Safi. Het is nog maar 18 graden tegen 24 in Safi. Hierdoor komt hier relatief veel mist en regen voor en koelt het 's avonds dus flink af. Gisteravond heb ik een lange broek en een wollentrui aangehad! Toen we om 23.00u terug kwamen aan boord was het nog maar 19 graden buiten:-)

Terug naar boven

Safi

Helaas zie ik dat het plaatsen van berichtjes via de SSB radio nog steeds niet lukt. Alleen het onderwerp wordt geplaatst en niet de bijbehorende tekst. Ik heb het probleempje voorgelegd aan de helpdesk van typepad. Ik hoop dat ze het probleem kunnen verhelpen. Rond het einde van de maand staat er namelijk een meerdaagse tocht van Agadir naar Lanzerote op het programma. Het zou jammer zijn als ik dan geen berichtjes kan plaatsen.

Vanaf gisteravond liggen we in Safi. Ook hier weer een grote industriehaven en vissershaven met weinig faciliteiten voor jachten. Gisteren zijn we vertrokken uit Jorf Lasfar. Ook dat was een grote industriehaven. Het nadeel aan deze havens is dat er veel rotzooi in de lucht hangt van de industrie en de uitstoot van de grote schepen. De hele boot zit onder de rotzooi en deze is er maar moeilijk van af te krijgen. 

Momenteel zit ik in een prachtig hotel aan de lunch. Op een schitterend terras met palmbomen, met uitzicht op zee en een goede WiFi verbinding. Morgen varen we verder naar Essaoira en daarna nog naar Agadir. Vanaf daar zal ik rond het einde van de maand oversteken naar Lanzerote. 

Bijgaand nog enkele foto's van de afgelopen dagen.

Terug naar boven    

Rabat

Sinds gisteren lig ik in Marina Bouregreg in Salé. Dit is de zusterstad van Rabat aan de overkant van de rivier de Bouregreg. De Marina is twee jaar oud. Het verhaal gaat dat de koning opdracht heeft gegeven om de haven te laten bouwen omdat hij zijn boot in Rabat wilde neerleggen. Er liggen inderdaad een paar boten van de koning. Daarom is er ook veel beveiliging en is alles piccobello opgeruimd en netjes.

Je kunt je boot hier met een gerust hart achter laten om bijvoorbeeld terug naar Nederland te gaan of om het binnenland in te gaan. Ik ben echter beide niet van plan. Op doorreis is de haven hooguit een prettige tussenstop om de boot zoutvrij te maken en een was te doen. Ik vind het geen prettige haven om langer te blijven dan strikt noodzakelijk is. Het mist voorlopig sfeer en uitstraling. Naast de haven worden appartementen gebouwd. De hele toeristenwijk zou over drie jaar opgeleverd moeten zijn. wellicht dat het dan meer cachet krijgt. Aan de andere kant is een drukke doorgaande weg met veel luidruchtig verkeer.

Vanuit de haven kun je met een watertaxi naar Rabat worden gebracht en ook weer worden opgehaald. Dit heb ik vanmiddag samen met René van de Blue Spirit gedaan. We hebben de Medina en de Kasba bezocht. En ook een stuk van het moderne centrum. Dat was dan wel weer de moeite waard, maar de haven, dat is gewoon niet mijn feestje!

 
 
Terug naar boven 

Spectaculair bezoek

Gistermiddag zijn we vertrokken uit Larache voor een tochtje van +/- 80nm naar Rabat. 's Middags hebben we nog goed kunnen zeilen, maar tegen de avond viel de wind helaas zover weg dat de motor aan moest. Doordat er bijna geen wind stond was de zee als een spiegel zo glad. Daarbij kwam dat het echt vreselijk donker was op zee. Er stond geen maan en verder ontbrak het aan omgevings licht. Alleen maar heeeeel veeeeeel sterren. 

Door het vlakke water en de intense duisternis was het lichtgevende plakton goed te zien. Dit is een waar spektakel. De boot activeert fosforescerend plankton om licht te geven. In de boeg- en hekgolf van de boot en ook het schroefwater zitten dan duizenden lichtgevende puntjes. 

Ik zat dit al een tijdje verwonderd aan te kijken, toen er plots drie lange, snelle, lichtgevende strepen richting mijn boot kwamen! Het duurde even voordat ik door had wat ik zag. Het waren dolfijnen die ook lichtgevende banen in het water trokken. Ik heb vervolgens zeker 20 minuten als betoverd op mijn buik plat op het voordek gelegen, om van deze spetterde lichtshow te genieten. Door het donker zie je de dolfijnen eigenlijk niet. Maar door het lichtgevende plankton kun je de contouren van de dolfijnen goed zien. En de boeggolf van de boot geeft dan ook nog zoveel licht of dat het lijkt of dat je lampen onder de waterlijn van de boot hebt zitten. 

Na deze onvergetelijke show heb ik verder een rustige nacht gehad en rustig gevaren om niet te vroeg in Rabat aan te komen. We waren om 10.00u voor de riviermonding maar we moesten toch nog een uurtje wachten totdat de pilot van de marina ons buiten op zee kwam halen. We zijn om 11.00u in konvooi achter de pilot aan naar binnen gevaren. 

Bijgaand nog wat fotografische indrukken van de afgelopen dagen. Helaas kan ik het lichtgevende plankton met mijn camera's niet fotograferen of filmen. De betovering werkt volgens mij ook alleen maar als je het live meemaakt :-)

 
Terug naar boven

Nog een paar foto's van Ilha da Culatra.......

..............omdat het zo'n leuk eiland is.

Terug naar boven    
 

Brand!!!!!!

Hoho, niet schrikken. Het is niet bij mij aan boord hoor! Er is een bosbrand vlakbij Viana do Castelo. Aan de overkant van de rivier. Gisteravond ben ik nog met René (Bleu Spirit) en Etienne en Denise (La Luna) een stukje gaan wandelen langs de boulevard. Toen zagen we al een hele oranje gloed en konden we goed de vlammen boven de bomen zien uitkomen. 

Vanmorgen werden we getrakteerd op een spectaculaire show van het blusvliegtuig dat water kwam innemen vlak voor de ingang van de haven. Het vliegtuig vliegt vlak over een verkeersbrug (overigens ontworpen door Eifel, die van die toren in Parijs) vervolgens duikt het vliegtuig naar het wateroppervlak om water in te nemen (midden in de vaargeul!!!) en maakt vervolgens met veel geweld een doorstart om de lading water boven de brand te gaan droppen. En na 5 minuten is het vliegtuig weer terug voor dezelfde show. 

Margreet van de Liberty stond naast mij foto's te maken. Volgens haar was piloot van zo'n vliegtuig toch wel de ultieme mannen baan. Als mannen aan de bar staan op te scheppen wat voor werk ze doen, kun je achteloos zeggen dat je piloot bent én brandweerman, twee jongensdromen in één beroep. Dan ben je natuurlijk wel heel stoer. 

Vergelijkbare foto's als onderstaand zullen ook wel op de websites van de rest van de Nederlandse flottielje komen. Het was ook wel een bijzonder fotogenieke show.

Terug naar boven

Met de toeristen bus door Vigo

Vigo is een grote stad met meer dan 300.000 inwoners. Het heeft dan ook wel meer te bieden dan alleen het centrum aan het water. Daarom ben ik vanmorgen na het ophalen van mijn was bij de lavenderia (wasserette waar ik gisteren mijn was had afgegeven) met een toeristen bus een rondrit door de stad gaan maken. Dit op uitnodiging en samen met Eric en Margreet van de Liberty. 

Zo'n toeristen bus is vaak een goede manier om een grote stad in korte tijd wat beter te leren kennen. Voorzien van allerlei zinnige en minder zinnige informatie kom je op plaatsen waar je normaal als toerist niet snel komt. Als de stad dan ook nog wat hoogte verschillen kent zoals Vigo kun je met het huidige weerbeeld maar beter in een redelijk koele bus je laten rondrijden. Dat de stad tegen een berg is gebouwd levert trouwens wel prachtige vergezichten op. 

De planning is overigens dat ik morgen ook nog hier in Vigo blijf liggen en me volledig stort op het doen van boodschappen en het inslaan van nieuwe voorraad voor de komende tijd. Zondag ga de reis dan weer een klein stukje verder richting Bayona. De laatste stop voor Portugal.

Terug naar boven

Rivier expeditie

De BBQ van gisteren was zeer geslaagd. Super gezellig met de bemanning van 10 Nederlandse boten. Na afloop van de BBQ hebben we ook al even een generale repetitie gehouden voor het voetbal. We hebben op het strand gevoetbald tegen de lokale jeugd. Die hadden toch echt een betere conditie dan de meeste van de aanwezige Nederlanders!

  
 
Uiteindelijk is ook besloten hier in Camariñas de WK finale te kijken. Vandaag werd dus nog even niet verder gevaren. Ik ben met Rein van de Aquaholic en René en Brigitte van de Bleu Spirit met de bijbotjes zo'n 2 mijl de rivier opgevaren. Met laagwater is het even zoeken waar je kunt varen. Op de terugweg was het hoogwater en omdat we toen niet meer hoefden zoeken naar de vaargeul ging dit een stuk sneller. Het was echt een prachtige tocht door een geweldig mooie omgeving. Voor vertrekkers die hier ook nog gaan komen een echte aanrader!

Terug naar boven 

Weer alleen

Vanmorgen is het bezoek terug naar Nederland vertrokken. Vanaf vandaag ben ik dus weer alleen aan boord. Het is de bedoeling dat ik vanaf morgen in dagtochten verder zeil naar het zuiden. Het weersverwachting is goed, de verwachte windrichting is goed en ik ben inmiddels ook wel toe aan weer een stukje zeilen. Vandaag ga ik de boot weer zeil klaar maken en nog wat laatste boodschappen inslaan. Vanaf morgen zullen er waarschijnlijk een aantal dagen geen foto's bij de berichten staan omdat ik verwacht de berichtjes met de SSB radio te plaatsen vanwege het gebrek aan een internet verbinding.

Ik zei gisteren al dat het eten hier niet zo duur was. Het drinken valt ook wel mee. Een doosje prima rosé kost €6,09 voor 5 liter. Wel even zelf over schudden in een fles anders past het niet in de koelkast :-) 

Ook nog even een foto van de vissen hier in de haven. Ze laten zich overigens niet makkelijk vangen. Niet met een hengel en ook niet op andere, meer onorthodoxe manieren. Het is wel leuk om hier te vissen. Dan zie je tenminste wat je niet vangt.

   
Terug naar boven

Toeristje spelen in La Coruña

Op zondag zijn hier de meeste winkels dicht. Daarom maar het roermondse bezoek een toeristische rondleiding gegeven door La Coruña. Gewapend met fotocamera hebben we alle toeristische attracties in 1 middag afgelopen. Vervolgens hebben we heerlijk van het weer genoten op een terrasje tijdens een late lunch en daarna ook nog in de kuip met een Rosé Cava ( spaanse bubbelwijn). Bijgaand twee foto's om dit berichtje op te leuken. De rest van de foto's staan apart in een fotoalbum.

Bezoek wordt hier in het Nederlandse zeilersgezelschap na een korte kennismaking trouwens al snel volledig opgenomen. Na de borrel in de kuip zijn we dan ook weer met een stel Nederlanders de stad in gelopen om een hapje te eten.  

 
Terug naar boven 
 

Inlog problemen wifi verbinding

Vandaag lukte het niet om in te loggen op het netwerk hier in de haven. Om 22.00u waren we pas klaar me eten en toen was het nog steeds niet gelukt om te internetten. Sef is bezig zijn terugreis te regelen en moest daarom wel even mailen. Hij is snel naar de openbare computer in de andere haven gerend om daar nog snel een paar mails te versturen. In de tussentijd kwamen Etienne en Denise (van de La Luna) nog een afzakkertje drinken. Het was super gezellig en we hebben hard gelachen. Ik log nu nog snel even in met hun code voor de beloofde foto's van de oversteek. Omdat het al laat is met weinig commentaar.

Op de eerste foto varen we langs Lizard Point. Dit is het laatste stukje van Engeland dat we voorlopig zullen zien. voor Sef was de laatste blik op Engeland trouwens al iets eerder. Verder hadden we elke avond prachtige zonsondergangen. Ook was het gedurende de hele reis druk met grote schepen.

  

Wat doe je zo'n hele dagen op zee: de eerste drie dagen was het erg rustig weer. Dan wordt er gevist en niets gevangen. Dan wordt er gezwommen. Hier controleer ik of je op 4000m diep de bodem kunt zien! En dan kijk je dolfijnen.......!

 

Dolfijnen waren er ook de laatste twee dagen dat we meer wind hadden. Windkracht 5 in de golf van Biskaje is best rommelig. In elk geval levert het een indrukwekkend zeetje op. Ik ga hier heel geconcentreerd van zeilen :-) Als je dan aankomt in de haven verandert een Hallberg Rassy in een Hallberg wassy. 

   

Oja, en nog een laatste foto voor de afdeling POI van de gemeente Roermond.

Terug naar boven

Mooi uitzicht op minder mooi weer

Het weer was minder fraai dan gisteren. Vandaag was het dan ook meer weer om binnen te klussen. Vanmorgen eerst maar weer wat administratieve zaken geregeld. Ik heb bij de expert van de verzekering doorgegeven dat hij kan komen voor de zeewaardigheid keuring van de boot en ik heb online een ziektekostenverzekering voor reizigers aangevraagd.

Daarna ben ik dus binnen op de boot gaan klussen. Lekker de verwarming aan, kop koffie erbij en het is helemaal geen straf om knus binnen aan de boot te werken. Eerst nog wat houtwerk gelakt en toen spaghetti door de boot gelegd. Nu zijn ook de kabels tussen de SSB radio en de antennetuner gelegd en aangesloten. En tussendoor foto's maken van voorbij trekkende buien.

 

 

Terug naar boven

uitzicht op goed weer

De vaste lezers zullen wel denken: daar is hij weer met z'n foto van het uitzicht op de haven. Elke keer een vergelijkbare foto van min of meer hetzelfde uitzicht. Maar het blijft me enorm boeien. Zomer of winter is het gewoon een prachtig uitzicht. Wacht maar tot jullie straks de de foto's van zonsondergangen op zee voor de kiezen krijgen. Daar lijkt het uitzicht ook telkens hetzelfde en toch blijft dit me ook enorm fascineren.

In de haven is de eerste bedrijvigheid na het winter seizoen al te bespeuren. Zaterdag is de haven tijdens de jaarlijkse "dweildag" zomerklaar gemaakt. En er gaan al boten van hun winterplaats op hun zomerplaats liggen.

Ook ziet het weer er voor morgen veel belovend uit. Het gaat dan toch lukken om de tweede laag antifouling aan te brengen. En vrijdag ligt ook Tin Hau weer in de haven. Nu niet op haar vaste zomerplaats maar op een tijdelijke zwerfplaats. 

 

Terug naar boven

Planning bijgesteld vanwege de regen

Ik had gehoopt om vandaag de tweede laag antifouling aan te brengen. Ik zit al vanaf 10.00u vanmorgen met mijn werkkleren aan in de startblokken om naar de boot te gaan. Het regent echter al vanaf vanmorgen aan één stuk. Dan weer wat harder en dan weer motregen. 

Vanmorgen heb ik daarom maar staan te kokkerellen. Heerlijke uiensoep gemaakt naar een recept van internet. Nadat we de soep hadden gegeten was het nog niet droog. Toen ben ik maar achter de computer gaan zitten en heb een fotoalbum, hier aan de website toegevoegd, met daarin een overzicht van de klussen die ik de afgelopen maanden aan Tin Hau heb gedaan.

Nu is het inmiddels te laat om nog naar de boot te gaan. Ik krijg de antifouling niet meer erop voor 17.00u. Daarom maar dinsdagmiddag vanaf 14.30 gereserveerd in mijn agenda om deze laatste klus te klaren voordat de boot vrijdag het water in gaat. Dit is ook echt de laatste mogelijkheid want voor de rest van de week zit mijn agenda helemaal vol.

 

Terug naar boven

Het opruimen gaat door

Op mijn werk wil het opruimen nog niet echt lukken. Het afronden van mijn voornaamste project (het invoeren van de basisregistratie adressen en gebouwen) neemt me nog steeds volledig in beslag. Dus van opruimen komt het daar nog niet zo veel. 

Thuis schiet het opruimen meer op. Vandaag alweer een schifting gemaakt in oude kleren. Welke worden weggegooid, welke kunnen eventueel nog naar mijn vader en welke neem ik mee. Ook ben ik nog even bij mijn broertje (of zeg maar broer, hij is ten slotte al 38 jaar) geweest. Ik vond met opruimen nog een draadloze router die ik niet meer gebruik. Deze bij Peter geïnstalleerd. Weer iemand blij en ik weer wat opgeruimd.  

Ook ben ik nog bezig met het bestanden op de computer op te ruimen. Daarbij zitten ook oude foto's. Onderstaande foto heb ik in 2003 gemaakt. Deze heeft totaal geen relatie met dit berichtje, maar ik vind het wel een mooie foto :-)

 

Terug naar boven

Windvaan montage

Gisteravond was het erg gezellig met Ger En Mariëlle. Ger had een flesje Caol Ila Single Malt Whisky als presentje meegenomen. Hier heb ik gisteravond als slaapmutsje nog maar een glas van geproefd. Na de wijn en de limoncello was het daarna ook tijd om te gaan slapen. 

Vanmorgen dus maar eerst uitgeslapen. Om 13.00u ben ik naar de boot gegaan om het onderwaterschip verder te schuren en om de windvaan verder te monteren. Ik heb niet alleen de boot geschuurd maar ook mijn vinger. De jodium waar ik mijn vinger mee heb ontsmet, rook precies hetzelfde als de Caol Ila Wisky!!

De windvaan verder afmonteren bleek uiteindelijk toch nog wel wat werk. Toen uiteindelijk de bevestigings beugels netjes uitgelijnd en waterdicht afgekit op hun plaats zaten was het inmiddels half zes. Ik ben blij dat Sef me hierbij heeft geholpen. Alleen was dit helemaal niet gelukt maar ook het vakmanschap van timmerman en kitkoning Sef had ik niet kunnen missen.

  

  

 
Terug naar boven

Mooie klusdag

Zoals de weersverwachtingen al de hele week aangaven was het inderdaad vandaag een mooie dag om te klussen. Vanmorgen was er in Roermond een strak blauwe lucht. En met een temperatuur van 8 graden was het zeer aangenaam.

Ik ben het onderwaterschip beginnen te schuren. Toen Sef rond half elf kwam is hij aan het roer begonnen. Later ben ik hem daarmee gaan helpen. Rond twee uur zat het roer weer onder de boot. Alles paste perfect in elkaar. Zoals ze hier in Limburg zeggen: "det past wie pin in greet". Het vetkoord in de stopbus pakking is vervangen en het vet in het vetpotje is bijgevuld. Het roer draait iets zwaarder als van te voren, maar wel zonder spelling. In de loop van de tijd zal het ook nog iets inlopen.

Tussen de werkzaamheden aan het roer heb ik uiteindelijk één derde van het onderwaterschip geschuurd. Ook hier hebben ze in Limburg een mooie uitdrukking voor: "glad wie un baby vötje". 

  

   

Terug naar boven