Sailing Sjaakie's Weblog

Zometeen ga ik dan echt vertrekken

Nog even dit berichtje op de website zetten en dan ben ik klaar voor vertrek. De tocht naar Colon heb ik in de kaart geplot. Het is ongeveer 750 Nm varen. De stroming heb ik mee en er staat nog steeds aardig wat wind. Ik verwacht 5 á 6 dagen te varen. De komende dagen komen de berichtjes dus weer via de SSB radio. Dat betekend dat ik geen foto's kan plaatsen. Als er een onverhoopt geen berichtjes meer op de website verschijnen ben ik niet vermist maar is er waarschijnlijk met de techniek iets niet in orde.

Wat valt er dan nog te zeggen? Ik zal met een zwaar gemoed afscheid nemen van Kimakalki Marina. Niet de meest fancy haven waar ik tot nu toe heb gelegen. Je moet er tegen kunnen dat hier en daar een plank los kan liggen op de steiger, dat de elektriciteit niet helemaal volgens Europese normen is aangelegd en dat waterslangen, lijnen enkabels kris kras door elkaar, los op de steiger liggen. Vrolijke, gezellige chaos is een typering die beter past. En het was er gezellig, niet duur en er is een goede sociale controle. Mede door Wil en Loes Pennings en Kees en Ria van zeiljacht Mariele heb ik hier een hele leuke tijd gehad.

Terug naar boven

En nu echt de laatste dag op Curaçao

Gisteren voor de Snack toer met Wil heb ik ook nog een ritje aan de oost kant van het eiland gemaakt. Ik ben naar st. Jorisbaai gereden om te kijken naar de kitesurf spot op Curaçao. Het was een hele toer om er te komen. Hier was het niet alleen een kwestie van kuilen in de weg. Hier was het echt een offroad track. Ik ben zonder kleerscheuren bij de kitesurf plek kunnen komen. Dit lukte niet iedereen. Eén huurauto hebben ze uit een kuil moeten trekken.Op de terugweg ben ik nog langs de Aloe plantage gereden. Hier heb ik nog even de plantage en het productieproces bekeken, interessant om te zien.

Vandaag heb ik de boot helemaal klaar gemaakt voor vertrek. De bijboot opgeruimd, de watertank gevuld en binnen alles opgeruimd. Ook de haven is betaald. Nu ben ik echt helemaal klaar voor vertrek. Vanavond nog even een kleine afscheidsborrel. Maar wel rustig aan want morgen moet ik zeker fit zijn.

Terug naar boven
 

Culturele rondrit

Als je me vraagt wat van de cultuur van Curaçao echt zal blijven hangen, dan is het wel de Snack. De Snack is een fenomeen dat echt heel typisch is voor Curaçao. Er is zelfs een uitgebreid boek over geschreven. Volgens mij moeten alle Snacks een plaats krijgen op de wereld erfgoed lijst van UNESCO.

De eerste Snack waar je als zeiler meestal mee te maken krijgt is die van Norman in de vissershaven. Hier heb ik al een paar keer over geschreven. In de vissershaven kom je vanaf de ankerplek aan met je bijboot en dan is de Snack van Norman de eerste plaats waar je wat kunt eten en drinken. In het begin dacht ik nog dat dit een zeer plaatselijk fenomeen was. Maar inmiddels ben ik er achter dat zowat elke straat op het eiland wel een eigen snack heeft.

Een Snack is meestal een onooglijke tent met tralies voor de bar, waar je heel goedkoop een pilsje kunt drinken en vaak ook voor weinig geld een lekkere maaltijd kunt krijgen. Zeg maar, een soort bruincafé maar dan in de buitenlucht. Buurman Wil heeft me vanavond meegenomen op een rondrit langs een paar van zijn favoriete Snacks. Het leukste is wel als je een beetje Spaans of Papiamento spreekt, want Nederlands wordt er bij de Snacks meestal niet gesproken. Spreek je geen Spaans of Papiamento kun je altijd Wil vragen als gids. Hij is leuk gezelschap en hij spreekt z'n talen.

Terug naar boven

Rondrit naar Westpunt

Tot nu toe had ik niet veel meer van Curaçao gezien dan het stedelijke gebied rondom Willemstad en de rijke buurten bij het Spaanse Water. Vandaag ben ik de andere kant van Curaçao gaan bekijken. Westelijk van Willemstad is het minder bebouwd en landelijker dan wat ik tot nu toe heb gezien. Een beetje het platteland van het eiland alleen dan met bergen erin :-)

Onderweg ben ik ook bij een aantal stranden gestopt. Op de meeste stranden was vandaag niet veel te beleven. Het is maandag en volgens mij ook nog redelijk laag seizoen. In de weekenden zal het er vast drukker zijn. Niet dat ik nu direct op zoek ben naar een vol strand, maar een strand met bijna alleen maar lege strandbedden vind ik ook zielig.

Ik ben tot aan het dorp Westpunt gereden. Je raadt het al: dit ligt helemaal op de westelijke punt van het eiland. Ik heb vier strandjes bekeken waarvan Playa PortoMari veruit het mooiste en gezelligste was. Het is er ook erg mooi snorkelen. Er liggen kunstmatige riffen waarop koraal groeit en waar veel vis zich rondom verzameld. Het ligt alleen een roteind van de bewoonde wereld af.

En op weg erheen kom je er ook achter waarom er hier zoveel van die stevige 4 wheel drives rondrijden. Veel wegen zijn slecht onderhouden en op veel plaatsen zitten kuilen in de weg waarin je makkelijk je schokbrekers kapot rijdt. Vaak is het slalom rijden tussen de kuilen door. Dit geldt trouwens voor het hele eiland, niet alleen voor de westkant. Ik zou hier nog steeds niet willen wonen, maar ik begin het wel een leuk eiland te vinden.

Terug naar boven

Lekker luie zondagmiddag

Het wachten op wat minder wind is begonnen. Het ziet er nu naar uit dat vanaf woensdag de wind een paar dagen gaat afnemen. Mijn vertrek komt zich nu ook niet meer op een paar dagen. Het is eigenlijk ook best lekker. Ik hoef nu even niets. Ik heb best nog wel wat klusjes te doen, maar het hoeft allemaal niet voordat ik vertrek. Eigenlijk zou ik weer op nieuw moeten inklaren. Maar ik zal even net doen of ik gek ben.............dat gaat me best makkelijk af. 

Ik heb ook geen huurauto meer. (wellicht morgen weer) Dus vanmiddag ben ik maar weer eens met de bijboot op pad gegaan. In Caracasbaai is een strandje waar zondag 's middags veel locals komen zwemmen en bbq-en. Ik heb daar vanmiddag geluncht bij een strandtent en vervolgens heerlijk geluierd met een goed boek en me vermaakt met mensen kijken. 

Ondanks dat ik wel een beetje de tijdsdruk voel van het begin van het vaarseizoen aan de andere kant van het Panama kanaal is nu de hele concrete tijdsdruk van klusjes klaar moeten hebben voor vertrek naar Panama weg. Dit is wel erg lekker. Morgen en overmorgen ga ik nog een beetje vakantie vieren. Met een auto nog wat van het eiland zien is de laatste dagen met Sylvia helaas niet meer gelukt. Dit kan ik nu in mij ééntje nog inhalen. Sylvia, sorry maar ik zal je de foto's sturen :-(

Terug naar boven

To go, or not to go, that's the question

Bij twijfel niet doen, wordt er wel gezegd. Nou, en gisteren twijfelde ik stevig of het wel verstandig zou zijn om vandaag te vertrekken. Dat opgeteld bij het feit dat ik vannacht pas om 03.00u in bed lag maakt dat ik vandaag nog niet vertrek.

Het was gisteren erg gezellig bij het happy hour. Mijn buurman hier in de haven was daar ook aanwezig. Hij nodigde mij uit om bij hem aan boord te komen eten. Zo kwam het dat ik om 20.00u aanschoof bij Wil en Loes Pennings aan boord van de Carina Rose. Wil had heerlijk gekookt. Wil en Loes hebben veel gezeild en veel grote tochten gemaakt en ze zijn uiteindelijk hier op Curaçao gebleven. Ze hadden dan ook een hoop mooie verhalen en voor dat ik het wist was het ruim na kinderbedtijd dat ik terug ging naar mijn eigen boot. Wil en Loes: bedankt voor het lekkere eten en de gezelligheid!

Vanmorgen ben ik netjes om 8.00u opgestaan en heb de huurauto terug gebracht. Daarna ben ik toch nog maar even terug in bed gekropen. Het waait nog erg hard en ondanks dat ik geen kater heb ben ik toch ook niet helemaal fit. En dan is het met dit weer gewoon niet verstandig om te vertrekken. Ik heb net ook weer even naar de voorspellingen gekeken. Het ziet er nu toch naar uit dat halverwege de volgende week de wind wat gaat afnemen. Daar ga ik nu op wachten en de komende dagen blijf ik de voorspellingen nauwlettend volgen. Ik ga nog niet zeggen wanneer ik nu wel vertrek, gewoon omdat ik het nu zelf nog niet weet.

De foto met mijn ex-collega's van de afdeling POI van de gemeente Roermond is trouwens ook weer gemaakt, als bewijs dat de vlag ook op Curaçao is geweest.

Terug naar boven

Zeil plakken en uitklaren

Als ik voor de wind zeil staat het grootzeil tegen de verstaging aan. Hierdoor heeft het wel wat te lijden door het constante schavielen. Met name de naden kunnen hier niet tegen. Deze koers is ook nog eens de meest gevaren koers op de grote oversteken. Ook de komende oversteek verwacht ik weer voornamelijk voor de wind te varen. Vanmorgen heb ik het zeil gecontroleerd op slijtage. Tot nu toe is op 1 plaats een naadje door geschavield. Uit voorzorg heb ik nu alle naden afgepakt met zeilreparatie tape, waar dee de verstaging raken, om verder schavielen te voorkomen. 

Na dit klusje ben ik gaan uitklaren bij immigratie en de douane. Gelukkig heb ik de huur auto nog. Normaal is het namelijk al een flinke wandeling van de douane naar de immigratie. Vandaag moest ik echter via een andere ingang het haventerrein op waar de immigratie zit. Dit was nog veel verder en echt geen loopafstand meer. Vandaag lag er aan de kade bij het haventerrein een groot cruiseschip. En vanwege de veiligheid moest ik dus via een omweg over een industrieterrein naar de immigratiepolitie.

Ik ben dus klaar voor vertrek. Zo meteen ga ik nog een laatste keer naar het happy hour in de vissershaven bij Normans snack. Ik realiseer me dat ik dan ook nog ergens een foto met de POI vlag moet maken........ En als de weersvoorspelling vannacht niet drastisch verandert dan vertrek ik morgen.

Terug naar boven

Davits ingekort

Ik was al een hele tijd op zoek naar iemand die mijn davits kon inkorten. Hiervoor moest ik iemand hebben die RVS kan lassen. Toen ik tegen mijn buurman in de haven vertelde dat ik een technisch bedrijf om een offerte wilde vragen, keek hij mij bezorgd aan. Deze zouden wel erg duur zijn. Ik kon beter Irwin van de Maru vragen. De Maru is een Nederlandse boot die hier op het Spaanse Water voor anker ligt. 

Afgelopen dinsdag heb ik tijdens het happy hour met Irwin afgesproken en vanmorgen kwam hij het klusje klaren. Hij is twee uurtjes aan het werk geweest en heeft prima resultaat opgeleverd. En ondanks dat ik geen prijs heb gevraagd bij Westech weet ik zeker dat ik nu vele malen goedkoper uit ben. De davits zijn sterker en buigen niet meer door en als de bijboot er in hangt wordt deze tegen de achterkant van de boot aan getrokken. Hierdoor hangt de bijboot niet bij elk golfje vreselijk te schommelen. Hierdoor bogen de davits ook te veel door.

Ik ben nu nog wat laatste spullen aan het kopen en dan ben ik eigenlijk klaar voor vertrek. Nu is alleen het weer nog een beetje een spelbreker. Momenteel waait het nog hard en er staan hoge golven bij Colombia, op weg naar Panama. Dit schijnt een nogal lastige passage te zijn en er wordt me van alle kanten aangeraden goed de wind en golf voorspellingen in de gaten te houden en te wachten op de juiste omstandigheden. Wanneer ik vertrek is dus nu nog niet helemaal zeker. Maar ik ben er inmiddels wel klaar voor. Ik wil zo langzamerhand weer verder.

Terug naar boven

Foto's van gisteren en beslommeringen van vandaag

Bijgaand nog een paar foto's van het snorkelen van gisteren. Die stonden nog niet op de laptop toen ik gisteren het bericht plaatste.

Vanmorgen heb ik de mailtjes van Henk van de Sogno d'Oro zitten doorlezen. Henk is net met een midget 26 door het Panama kanaal gevaren. Ik heb Henk al eens ontmoet in St. Lucia. In totaal heeft hij 6 mails gestuurd met een schat aan info over de doorvaart van het kanaal en wat er allemaal bij komt kijken aan regelwerk.

Onder andere bleek uit de mails dat ik een flink bedrag in contante dollars nodig heb in Colon. Als je besluit een agent te nemen die je helpt bij het regelen van het e.e.a. wil deze cash betaald krijgen en ook de doorvaart en de borg moeten cash worden betaald bij een bank. Met mijn bankpas kan ik maar €500,- per dag opnemen. Ik wil $3000,- dollar menen, dat zou dus betekenen 4 of 5 dagen pinnen. Ik wil niet in Colon nog elke dag naar de bank moeten om te pinnen. Dus ben ik hier naar de bank geweest en heb met mijn Visa card $3000,-  opgenomen. 

Terwijl ik nog binnen bij de bank stond, kreeg ik al een telefoontje uit Nederland van de afdeling diefstal en fraude van mijn creditcard verstrekker. De card was uit voorzorg direct geblokkeerd! Nadat ik wat identificatie gegevens had doorgegeven en toen ik bevestigde dat ik het bedrag contant had opgenomen werd de blokkering weer direct ongedaan gemaakt. Uiteindelijk is het natuurlijk wel goed en geeft het een veilig gevoel dat de transacties zo nauwlettend in de gaten worden gehouden.

Terug naar boven

Zonnedakje eindelijk klaar

Vandaag is mijn zonnedakje dan eindelijk gereed. Ik heb nu ten minste schaduw tijdens het zeilen. En ik kan op een ankerplek evengoed ook nog mijn giektent op zetten. Hiermee heb ik op een ankerplek nog wat extra schaduw. Het zonnedakje zit hierbij niet in de weg.

Verder ben ik vandaag op pad geweest met Peter. Peter is een vertrekker in spé die in de marina is komen kijken naar een boot die hier te koop ligt. Hij wil over drie jaar vertrekken voor een grote reis. Het is een leuke vent met mooie verhalen en het is leuk om mijn ervaringen met hem te delen.

We zijn gaan snorkelen bij de punt van Carracasbaai, vlak bij het quarantainehuis. Hier is een wrakje van een sleepboot afgezonken. Hier zit veel vis en er is wat koraal rond het wrak. Later zijn we nog naar het happy hour geweest in de fishing Habor bij Normans snack bar. Happy hour is toch wel één van dé ervaringen in het zeilers bestaan. Dit moet natuurlijk met Peter worden gedeeld :-) Ik heb ook weer goede zaken kunnen doen bij het happy hour. Ik heb een afspraak gemaakt met een collega zeiler die hier al een hele tijd voor anker ligt. Hij komt mijn davids lassen. Ook heb ik het visitekaartje van een "agent" in Colon gekregen van zeilers die net terug waren als crew op een boot die door het kanaal is gegaan. Zo zie je maar, het is niet alleen maar feesten hier. Er wordt zelfs tijdens het happy hour nog druk gewerkt :-) En Peter, veel succes met de aanschaf van een boot en bij de voorbereidingen van je reis.

Terug naar boven

Culturele middag in Willemstad

Ik heb nog een beetje last van een jet-lag. Dit is best handig, want om 5.00u 's nachts wordt ik wakker en vervolgens ga ik uitslapen tot 6.30u en dan ben ik zo wakker dat ik echt op moet staan. Hierdoor krijg ik wel veel gedaan op een dag :-)

Nadat ik vanmorgen druk in de weer was geweest op de boot ben ik vanmiddag naar Willemstad gereden. Daar werd gister en vandaag het international streetpainter festival gehouden. In de wijk Punda waren op veel plaatsen professionele en ook amateur streetpainters aan het werk. Er waren echte kunstwerken bij. Ook werd er op verschillende plaatsen live muziek gemaakt.

Het bijzonderste optreden vond ik dat van speedpainter Dan Dunn. Deze schildert op de maat van de muziek in een kwartiertje tijd geweldige portretten. Ik heb hem een portret zien schilderen van Clint Eastwood en later nog van Bob Marley. Deze Dan Dunn geeft met z'n paintjams echt een geweldige performance. De schilderijen waren ook te koop. Maar goed dat ik aan boord te weinig plaats heb om ze op te hangen :-)

 
 

Terug naar boven

Een voortreffelijk afscheid diner

Morgen ben ik nog in Roermond, maar vanavond hebben we alvast genoten van een voortreffelijk afscheids diner. Dit was ook de kroon op een voortreffelijk mooie dag. Vanmiddag heb ik met Sylvia heerlijk gewandeld op de Beegder heide en was het volop genieten van het lente weer en de ontluikende natuur hier in Nederland. Om nog even terug te komen op mijn berichtje van gisteren: zelfs het bos en de zogenaamde vrije natuur is hier in Nederland goed geregeld en netjes georganiseerd :-)

Om 17.00u had Sylvia afgesproken met Birgit van de Blue Spirit. Het was ook weer erg gezellig om met haar even bij te kletsen. René was nog met z'n broer op wintersport. Die kon er dus helaas niet bij zijn. Ik begreep dat hij echter beter zeilt dan skiet. (René, beterschap met je rug)

Na dit gezellige aperitiefje ben ik met Sylvia gaan eten bij restaurant One in Maasniel. We hebben hier ook gegeten als afscheid toen ik vorig jaar vertrok. Het was dus een beetje een déjà vu. Toen was het geweldig en ook nu was het een feest om hier te eten. Een feest voor het oog en tongstrelend voor wat betreft spijs en drank.

terug naar boven

 

Opgeruimd, braaf, netjes en aangeharkt..........

............dat is het beeld dat het eerste bij me opkomt als ik de laatste dagen hier in Nederland zo om me heen kijk. Vergeleken met de laatste 9 maanden in het buitenland lijkt hier alles netjes, goed geregeld, gestructureerd en geordend. En dat buitenland begint al bij België. Vanaf dat ik vorig jaar in juni uit Zeeland wegvoer heb ik zulke orde en netheid zoals hier in Nederland niet meer meegemaakt.

Vergeleken met Marokko en Gambia is het hier natuurlijk helemaal een paradijs van orde en netheid. Maar ook vergeleken met de meeste eilanden in de Carieb die ik tot nu toe heb bezocht is het hier wel erg clean. Deze orde en netheid houdt overigens niet op bij de openbare ruimte. Ook instanties en organisaties waar ik de laatste dagen mee te maken heb gehad zijn allemaal zo keurig, braaf, gestructureerd en goed georganiseerd.

Het komt me allemaal bijna een beetje steriel over. Ik krijg er zelfs een beetje de kriebels van. Het is hier bijna te netjes, te goed georganiseerd en over gestructureerd. Ik verlang vreselijk naar de boot en ik beloof dat ik de eerste tijd niet zal klagen over het ontbreken van structuur, orde en netheid in het buitenland. Ik moet wel zeggen: het levert mooie foto's op, zo'n aangeharkte omgeving. Zeker als dan ook nog de zon schijnt.

Terug naar boven


 

De draad weer oppakken

Naast het regelen van wat zaken rondom de begrafenis en het afhandelen van de erfenis is er nog een hoop tijd om bij te kletsen met mensen die ik al een hele tijd niet heb gezien. 

Het is telkens erg gezellig en je kunt er maar druk mee zijn. Helemaal mooi is dat het vanaf zaterdag ook nog prachtig lente weer is. Heerlijk in het zonnetje op het terras zitten. Mensen kijken op de markt in Roermond tijdens het bijkletsen. Of met de nieuwe boot van Frank een tochtje maken over de Maasplassen bij Roermond. Toen we gisteravond terug voeren naar de haven, hebben we trouwens wel binnen gezeten met de kachel aan! :-)

Voor de komende dagen heb ik nog wat bezoekjes en werkzaamheden gepland. Dus ook deze week zal ik me niet vervelen. Het is allemaal heel vertrouwd en het voelt of ik helemaal niet weg ben geweest. Ik ben benieuwd of dit komend weekend ook zo is als ik weer op de boot kom in Curaçao. En of ik de draad van mijn reis dan ook weer zo makkelijk kan oppakken.

Terug naar boven

 

Toch maar even een berichtje uit Nederland

Vorige week donderdag schreef ik dat ik twee weken geen berichten zou plaatsen. Inmiddels ben ik alweer een paar dagen in Nederland. En ik kan het niet laten om toch even wat te schrijven. Ik heb ook alweer een terugvlucht naar Curaçao geboekt. Vrijdag 25 maart vlieg ik terug om mijn reis te vervolgen. De komende week totdat ik terug ben aan boord zal ik denk ik toch nog wel een paar berichten plaatsen. Vanaf de 27ste komen er weer dagelijkse berichten.

De afgelopen dagen waren redelijk emotioneel. Een beetje op en neer tussen verdriet en rouw vanwege het verlies van mijn vader en plezier vanwege het weer even terug zijn in Roermond. Wat me opvalt is hoeveel ik gedaan krijg hier in Roermond. Met een auto ter beschikking, ik ken de weg in Roermond en bij instanties waar ik mee te maken krijg. Dat is tijdens mijn reis vaak anders.

Het is heerlijk comfortabel om weer even thuis te zijn. Het is ook erg leuk om allerlei mensen te ontmoeten en even bij te praten. Het is lente weer in Roermond, maar met 10ºC á 12ºC vind ik dit wel koud :-) En ondanks dit alles sta ik toch vreselijk te popelen om volgende week weer mijn zeilers bestaan weer op te pakken.

Terug naar boven

Een verdrietig bericht

Ik hoop niet dat ik al te veel mensen laat schrikken met dit bericht. Voor veel familie en bekenden zal dit namelijk de eerste kennisgeving zijn. 

Vandaag is mijn vader geheel onverwacht aan een hartstilstand overleden.
Geboren op 24-12-1939, overleden op 10-3-2011.
Hij is 71 jaar geworden. 

Zondag vlieg ik terug naar Nederland, naar verwachting voor twee weken, om wat zaken te regelen. Ik zal de komende twee weken geen berichten op de website plaatsen.

Terug naar boven

 

Zoute haring

De titel heeft niets te maken met het feit dat het aswoensdag is en de traditie om dan haring te eten. Nee, het heeft meer te maken met hoe ik me voelde na een tochtje met de bijboot vanmiddag. Het waaide hard vandaag. In de beschutting van de baai stond er regelmatig 20kn wind. We gingen een paar jerrycans water halen met de bijboot en daarna op zoek naar een strandje om te snorkelen.

Het werd een hele sightseeing trip met de bijboot waarbij we regelmatig recht tegen de wind in voeren. En dan kun je wel eens nat worden :-( Ik heb maar een klein bijbootje van 2,70m met een klein handzaam 2,3PK motortje. Normaal ben ik erg blij met deze combinatie. De bijboot is met de opblaasbare bodem redelijk comfortabel en toch nog goed op te bergen. Als ik de boot helemaal leeg laat blijft er nog een hanteerbaar pakket over. En het motortje is makkelijk door 1 persoon te hanteren. Van het bootje afhalen en er weer opzetten gaat makkelijk alleen. Dit was met mijn 6 PK motortje wel anders. Dat motortje was eigenlijk te zwaar om makkelijk alleen te kunnen hanteren.

Maar zoals gezegd: met harde wind en golven tegen de wind in varen is niet leuk met dit bootje. Dan ben ik toch stiekem wel een beetje jaloers op de bijboten met harde bodem en een 10 of 15PK motor die je hier veel ziet rondscheuren. Maarja, deze combinatie zou ik aan boord dus niet eens kwijt kunnen.

Terug naar boven

Lastige logistiek

Curaçao is wat mij betreft nu niet de makkelijkste plek om voorbereidingen te treffen voor de lange oversteken die gaan komen. Er is hier wel een grote, uitgebreide supermarkt, er zijn goede watersportzaken en er zijn ook goede technische bedrijven, maar toch is het wat mij betreft hier logistiek niet handig. 

De ankerplek in het Spaanse Water is lekker rustig en er is geen deining. Hoe de wind zich ook draait er zal hier zeker geen oceaandeining binnen lopen. Er is ook geen luide muziek of rumoer van een stad. Dit was in Kralendijk op Bonaire nog wel een beetje het geval. Ook is er een betaald WiFi netwerk zodat je vanaf de boot kunt internetten. En dat is dan wel weer een geluk want het is een heel eind varen van de ankerplek naar de dingysteiger in de vissershaven. Vanaf de rotonde vlak bij de vissershaven vertrekt 's morgens de shuttlebus naar de supermarkt en de watersportwinkels. Ook stopt hier de bus naar Willemstad. 

Daar zit ook een beetje het probleem. De bus rijdt onregelmatig en soms met lange tussenpozen. De rit naar de stad duurt bijna een half uur en de trip met de bijboot en het wachten daarbij opgeteld is het telkens een hele toer om even een boodschapje te doen of om even wat te regelen in de stad. Zo moesten we vandaag heel even terug naar Willemstad voor bureaucratisch geneuzel deel II. Oftewel 2 minuten werk bij immigrations om het vliegticket van Sylvia te laten zien en vervolgens nog even een anker vergunning ophalen en afrekenen bij de havenautoriteit. 

De hele reis daarheen, een lange warme wandeling door de stad incluis en daarna nog even een kleine lunch op een terrasje (een broodje frikandel :-) en dan weer terug naar de boot. We zijn er een groot deel van de dag mee zoet. Hiermee is het productieve deel van vandaag alweer ten einde. Zo meteen is het sociale deel van vandaag aan de beurt. Het twee wekelijks happy hour bij de snackbar in de vissershaven. Een onooglijke tent waar de hele cruisers gemeenschap van het Spaanse Water bij elkaar komt. Dus weer een heel eind varen met de bijboot en goed nadenken dat je niets vergeet want dan kun je weer terug naar de boot. Voor zeilers die hier nog heen gaan komen: zware, lang houdbare boodschappen, zoals drank en blikken had ik beter op Grenada nog meer van kunnen inslaan. Zelfs op Bonaire was het makkelijker, daar ligt de supermarkt op loop afstand van de dingysteiger.

Terug naar boven

Wat hebben we vandaag te vieren?

.................niet zoveel. Maarja, het is carnavals maandag en dan zijn hier de meeste bedrijven en winkels dicht en het dagelijkse leven is hier nog wat ontregeld. De supermarkt was vanmorgen gelukkig wel open. Het werd hoog tijd om weer wat boodschappen te doen. Vanuit de baai hier gaat er een shuttle bus naar de supermarkt genaamd "Vreugdenhil". Het is inderdaad een vreugd om daar te winkelen. De best gesorteerde supermarkt sinds lange tijd. Rond de middag waren we weer terug van onze boodschappen toer.

Omdat er door de carnavals dagen nog niet zoveel terecht komt van de geplande bootklussen, doen we nog maar wat terugkerende klussen als de boot poetsen en de was. En tussendoor genieten we gewoon een beetje van het weer en we relaxen wat met een boekje en een drankje erbij. Nu staat er toevallig nog een fles bubbels koud. Nouja, toevallig? Ik ben van mening dat er altijd een fles bubbels onder handbereik moet liggen, stel dat er wat te vieren valt. Zo ook vandaag. Wat is er dan te vieren? Nou uh...... bijvoorbeeld dat het maandag is en dat weer de zon schijnt! Ik ben ook van mening dat er meer spontaan genoten moet worden :-)

Terug naar boven

Gran Marcha Curaçao

Vandaag was de grote carnavals optocht in Willemstad Curaçao. Voordat ik uit Nederland weg ging, gingen we elk jaar met carnaval op vakantie. Op de vlucht voor de drukte in Limburg rondom Carnaval. Hier in Curaçao is het wat anders. Hier wil ik op z'n minst toch wel de optocht zien. Dit heeft wellicht ook een beetje met het klimaat te maken. De kostuums bij de tropische temperaturen hier, spreken meer tot de verbeelding :-)

De optocht of de Gran Marcha zoals die hier genoemd wordt, start al om 10.00u 's morgens en komt pas rond 17.00u in Otra Banda aan. Dit is de wijk waar wij zijn gaan kijken. Het is een hele prestatie om bij de temperaturen hier zo'n lange tocht te lopen en te dansen. Maar ondanks dat wij zo'n beetje op het eind van de route stonden werd er niet minder om gedanst.

We hebben een groot deel van de optocht staan te bekijken. Het was een mooi schouwspel van kleurige kostuums en kleurrijke mensen. In de optocht maar ook de toeschouwers. Toen we het op het laatst toch wel warm kregen in de zon hebben we een terras met schaduw opgezocht en daar hebben we verder vol bewondering zitten kijken hoe er uitbundig werd gedanst op de carnavals muziek.

Ik had eigenlijk mijn spiegelreflex fotocamera mee moeten nemen. Helaas had ik daar niet aan gedacht. Maar bijgaande foto's gemaakt met mijn compact camera laten hopelijk toch ook wel iets van de sfeer zien.

Terug naar boven

Inklaren duurt lang

Om te beginnen liggen we in het Spaanse Water en niet in Willemstad terwijl we daar wel moeten inklaren. Nadat we vanmorgen eerst op ons gemak hadden ontbeten en even gedag hadden gezegd bij de Mirus zijn we met de bus naar Willemstad gereden. We kwamen rond 11.00u bij de douane. Daar werden we snel en zeer efficiënt geholpen. Ze maken gebruik van een computersysteem voor alle Caribische staten. Ze konden mijn scheeps - en persoonsgegevens zo op het scherm toveren. Het hoefde alleen even te worden gecontroleerd. 

Daarna moesten we een flink stuk lopen naar Immigrations en de harbormaster. Toen we daar aankwamen om 11.40u waren de dames van Immigrations helaas al gaan lunchen. Terwijl op de deur staat dat ze tot 11.45u geopend zijn. We konden om 13.30u terug komen. Dan was de lunch voorbij. Wij zijn in de tussentijd dus ook maar gaan lunchen. Toen we 's middags terug kwamen, bleek dat Immigrations iets minder efficiënt werkt als de douane. Ik moest verschillende formulieren invullen met voor een deel dezelfde informatie. Toen ik vroeg hoe het uitklaren in z'n werk ging als Sylvia naar Nederland vliegt en ik verder vaar. O, dan moet je nog eens langskomen met het vliegticket! Laat dat nu net nog aan boord liggen. Maar we moeten toch nog een keer terug om bij de Harbormaster een anchorpermit te halen. Deze zit normaal tegenover het gebouw van de Immigrations, maar niet in het weekend want dan werkt hij niet :-( 

Na deze bureaucratische ergernissen zijn we nog even door Willemstad gewandeld en hebben we nog wat kleine boodschappen gedaan. Uiteindelijk waren we rond 16.30u terug bij het Spaanse water.

Bijgaand één foto van vandaag en nog een paar van gisteren.

 

Terug naar boven

Leuke ontmoetingen op Bonaire

Ik lig nu iets meer dan een week op Bonaire. Morgen gaan we verder naar Curaçao. Het was een lekkere relaxte vakantie week. We hebben twee dagen met een scooter het eiland verkent. Ik heb gedoken en veel gesnorkeld en ik heb hier de afgelopen week een hoop leuke mensen ontmoet.

Sylvia is hier aan boord gekomen. Ik spreek hier veel Nederlandse toeristen die vragen of we helemaal uit Nederland zijn komen zeilen. Ik heb verschillende Nederlanders gesproken die hier wonen. Het was gezellig met de bemanningen van verschillende Nederlandse zeilboten die ik hier ben tegen gekomen. O.a. Miranda en Henk van de Mirus (In Spanje al eens heel kort gezien). Laura Dekker kwam vorige week vrijdag, voordat ze naar Nederland vloog voor de Hiswa, nog even een praatje maken. En gisteren is Eric Criens op bezoek geweest.

Eric kende ik alleen via twitter. Hij leest al bijna vanaf het begin mijn weblog en reageerde regelmatig via twitter op berichtjes. Ook hebben we voor mijn vertrek wel eens via skype met elkaar gesproken. Hij kon me toen helpen bij de installatie van een computer. En inmiddels woont Eric op Bonaire. Van de week heb ik voor het eerst na een lang virtueel contact ook in real live kennis gemaakt. En gisteren is Eric dus aan boord op bezoek geweest. Het is erg leuk om te ervaren hoe klein de wereld eigenijk maar is. Zeker met de moderne communicatie middelen als twitter, weblogs en skype e.d. Soms heb ik het idee dat ik mensen al ken als ik ze voor de eerste keer in levende lijve ontmoet :-)

Terug naar boven

Nachtduik

Bonaire staat natuurlijk bekend om z'n vele duikstekken. Ik heb een kaartje van het eiland. Daarop staan 63 gemarkeerde plaatsen aangegeven op Bonaire en 15 gemarkeerde duikplekken op Klein Bonaire. Op veel van de plaatsen op Bonaire kun je zo vanaf het strand het water inlopen om te gaan duiken.

In dit duikmekka wilde in natuurlijk ook een duik maken. De keuze is zo ruim dat het niet eenvoudig is om te kiezen waar ik wil duiken. Nu had ik al eens gegoogled en in verschillende duikfora kwam ik de duik bij de zoutpier tegen als interessante duik. Ook de duikshop hier vlak bij de ankerplek waar ik duikspullen ging huren wist me te vertellen dat dit een leuke duik was. De zoutpier is een onderdeel van de zoutfabriek op het zuidelijke deel van het eiland. Overdag is de pier in gebruik en is het gevaarlijk om er te duiken, dus er kan door de weeks alleen 's avonds worden gedoken. Het is ook verplicht om de duik met een gids te maken. Je zwemt tussen de pijlers van de pier door. De pijlers zijn schijnbaar helemaal begroeid met koraal. En er zijn plaatsen waar sterke schijnwerpers op het water schijnen. Hier komen veel vissen op af. Dat beloofd dus wat!

's Middags heb ik kort even een checkdive gemaakt bij Buddy's reef bij één van de resorts van Buddydive. Een checkdive is verplicht bij het kopen van een vergunning om op Bonaire te mogen duiken. ($US 25, gaan rechtstreeks naar het marine park) En gisteravond stond dan de nachtduik bij de zoutpier op het programma. Toen we bij de pier aankwamen begon het al aardig donker te worden. En toen uiteindelijk in het water lagen was het ook al echt heel erg donker.

Voor mij was het mijn eerste nachtduik en dus ook wel weer spannend. En achteraf was het ook weer een hele mooie duik. Ondanks het donker kun je met een waterdichte lamp veel zien onder water. De kleuren van het koraal en van vissen zijn heel helder doordat je er met een lamp op schijnt en ook onder water heb ik het verschijnsel van bio luminescentie kunnen bewonderen. Dit verschijnsel van het groen oplichtende plankton zie ik ook vaker bij het 's nachts zeilen. Maar onder water is het net even wat meer spektakel. Als je je handen beweegt door het water zie je ze sprankelend groen oplichten en ook het koraal schijnt op sommige plaatsen groen. Alsof je 's nachts in een vliegtuig zit en door een raampje naar buiten kijkt en neerkijkt op een stedelijk gebied. Verder hebben we nog grote barracuda's gezien bij de schijnwerpers. Deze jagen op de scholen visjes die afkomen op het licht. En als grande finale hebben we bij het terug zwemmen naar de wal nog twee Eagle rays gezien. Een prachtig gezicht, deze sierlijke roggen in het schijnsel van onze zaklampen.

Terug naar boven

Roy wat maak je me nou?

De Nederlandse vlag achter op mijn boot heeft flink te lijden. De vlag waait tijdens het zeilen, op ruime koersen constant wel ergens tegenaan. Tegen de windvaan of tegen de beugel van de zonnepanelen. De vlag die ik nu heb hangen is alweer helemaal versleten en gerafeld.

Omdat Nederlandse vlaggen niet overal op voorraad in de watersportzaken liggen had ik Sylvia gevraagd twee nieuwe vlaggen mee te nemen uit Nederland. Ik had de maten doorgegeven en gevraagd de vlaggen bij de Helenawerf in Roermond te halen. Daar had ik voor vertrek uit Nederland ook een fijne zware kwaliteit vlag gekocht. Nu wil ik net een vlag uitpakken en zie tot mijn verbazing dat het zo'n hele "foute Nederlandse vlag" is. Zo één die op een sloep mooi kleurt bij het donkerblauw van de romp!

Lekker is dat. Dit is dus geen Nederlandse vlag. Roy even voor de duidelijkheid: het donkerblauw van deze vlaggen is PRUISISCH blauw! Dan vaar ik nog liever met een iets gerafelde vlag. Op Curaçao verwacht ik trouwens wel een Nederlandse vlag te kunnen kopen. Roy, je bent een perfecte monteur en ik beveel de Helenawerf van harte bij iedereen aan, maar van vlaggen verkopen heb je toch blijkbaar minder verstand. Ik geef de Sylvia deze twee "foute" exemplaren weer mee terug. Misschien dat je er een sloepvaarder in Roermond mee blij kunt maken. Die komen toch niet veel verder dan de Maasplassen. Maar ik wil achterop de Tin Hau alleen een echte Nederlandse vlag.

Terug naar boven

Een beetje snorkelen, een beetje relaxen en voor de rest niet zoveel

Vandaag hebben we lekker rustig aan gedaan. Geen rondritten gemaakt om van alles te gaan bezoeken of bekijken. Na twee dagen rondrijden hebben we ook het hele eiland wel zo'n beetje gezien, dus er was ook niet zoveel meer te bezichtigen :-) Wel hebben we vanmorgen het bijbootje gepakt en zijn we gaan snorkelen op het eilandje klein Bonaire. Dit is een eiland tegenover Kralendijk. Sylvia heeft zelfs voorzichtig gesnorkeld!

Er is vandaag voor de verandering eens een beetje zon. Dus na het snorkelen hebben we rustig aan boord wat zitten lezen en van de zon genoten. Later zijn we nog even de wal op gegaan om nog wat boodschappen te doen. We gaan vanavond aan boord bbq-en en daar hebben we nog wat spullen voor gehaald. Ook heb ik gelijk maar even een foto gemaakt met de POI-vlag. Dan hoeft dat deze keer eens niet op het allerlaatste moment. Ik zat even te denken aan een combinatie van de eerste foto en de POI-vlag. Maar dit zou toch niet aardig zijn geweest naar mijn ex-collega's. Stel dat iemand dit fout uitlegt. Nu kunnen ze hooguit denken dat ik een overstekkende ezel ben :-)

Terug naar boven

Tussen de buien door

Vandaag hebben we de noord kant van Bonaire bekeken. Vanmorgen waren we al op tijd op pad. Het leek redelijk zonnige dag te worden. Zwemvliezen, duikbril en handdoeken gingen mee om onderweg mogelijk te snorkelen en te zwemmen. Helaas bleek al snel dat we eerder nat zouden worden van de regen dan dat we een fijn strand hadden gevonden om te zwemmen.

De noordkant van het eiland is heel anders dan de zuidkant. Het is hier niet zo vlak als het zuiden. Hier zijn wat heuvels en er is meer begroeiing. Er staan ook enorm veel en grote cactussen. Bij het Goto meer hebben we weer flamingo's gezien en ook de voor Bonaire karakteristieke kleine wilde papegaaien.

Rincon is een dorp op het midden van het eiland. Hier werden we voor het eerst overvallen door een regenbui. Hier konden we gelukkig op tijd schuilen bij een plaatselijk koffiehuis anex dorpscafé. Na de regen zijn we verder gereden. Aan de oost kant van het eiland werden we weer overvallen door een bui. Daar hebben we bij een grote windmolen staan schuilen. De zandweg langs de windmolens was na de bui verandert in een modderweg. De terugweg naar Kralendijk was zo dus deels echt een off-road parcour waar we slippend en slingerend de verharde weg hebben weten te bereiken. Daar zijn we vervolgens nog 1 keer goed nat geregend voordat we bij een schuur hebben kunnen schuilen. Na deze laatste bui ging de zon schijnen en tijdens het laatste kwartier terug rijden konden we zo toch weer mooi opdrogen. Zwemvliezen, duikbril en badkleding hebben verder vandaag niet nodig gehad. Het was, zeg maar, geen geweldig strandweer :-)

Terug naar boven

Scooter tour rond het Pekelmeer

Vannacht om 4.15u is Sylvia aangekomen op Bonaire. Ik heb haar met de taxi opgehaald en toen we uiteindelijk aan boord waren en gingen slapen was het 6.00u. We hebben dus vanmorgen eerst even uitgeslapen. Om 12.00u zijn we een scooter gaan huren voor de komende dagen.

We zijn nu mobiel en hebben vanmiddag al gelijk een uitstapje gemaakt naar het Pekelmeer. Dit is een groot zoutwin gebied aan de zuidkant van het eiland. Het is een vlak, laag en heel uitgestrekt stuk land met grote zoutwatermeren. Waar al vanaf de 19de eeuw zout wordt gewonnen. Het is een prachtig desolaat gebied, waar een hoop flamingo's en pelikanen foerageren.

De zuidpunt van het eiland ligt vol in de wind en golven beuken hier flink op de kust. Omdat het zo onbeschut in de wind ligt spoelt hier enorm veel rommel aan. Op heel veel plekken nodigt deze troep blijkbaar uit tot het in elkaar knutselen van junk-art achtige objecten die de weg langs de kust veranderen in een soort van pop-art galerie in een natuurlijke omgeving.

Aan de andere kant van het Pekelmeer voert de route langs Lac Baai. Dit is het windsurf mekka van het eiland. En hier zijn ook uitgestrekte stukken mangrove waar weer veel pelikanen en flamingo's zitten. Al met al was een leuke rit op de scooter. Sylvia heeft inmiddels de kleur van een inheemse flamingo. Bij de volgende rit naar het noordelijke deel van het eiland moet ze zich toch maar beter insmeren :-)

Terug naar boven

Grote buurman

Vanmorgen toen ik wakker werd stak ik mijn kop uit het luik van de achterkajuit. Ik hoorde een motorboot maneuvreren en dat geluid kon ik niet echt thuis brengen. En toen keek ik dus tegen de boeg van een gigantisch flatgebouw aan! Het cruiseschip de Sea Pricess was net binnen gevaren en ze waren het schip net vast aan het leggen.

Het schip ligt hier aan een pier echt vlak bij waar ik aan een mooring lig. Ik vind het altijd een indrukwekkend gezicht om te zien als zo'n groot schip aanmeert. Ik zat met koffie in de kuip te kijken hoe de passagiers werden uitgeladen toen er een groep dolfijnen voor de boeg van het schip op dook. (Op de eerste foto zijn twee dolfijnen te zien, links van het midden van de foto) Ik weet niet of één van de passagiers de dolfijnen heeft gezien. Ze hadden het veel te druk met, snel, snel, in een taxibusje komen op weg naar een excursie of weet ik veel wat voor activiteit.

Er zitten ongeveer 2000 passagiers aan boord van dit schip. In één dag overspoelen ze het eiland en is het echt overal hartstikke druk. Het is natuurlijk goed voor de plaatselijke economie. Maar ik ben blij als het cruiseschip morgen weer weg is en de rust dan wederkeert. En ik heb al van verschillende lokalen gehoord die er hetzelfde over denken. Gelukkig komen hier nog maar 2 á 3 cruiseschepen per week. en niet zoals in Bridgetown, Barbados of st. George, Grenada, 2 á 3 per dag.

Terug naar boven

Echt Nederlands?

Nou, Bonaire heeft best wat Nederlandse accenten maar ik heb nu niet direct het idee dat ik in Nederland ben. Het weer doet wel vreselijk zijn best om heel Nederlands over te komen. Al twee dagen komt de regen hier met bakken uit de lucht. Alleen de temperatuur doet vermoeden dat je ergens anders bent dan in ons koude kikkerlandje. Het blijft aangenaam warm, ook al heb ik de afgelopen twee dagen nog geen 5 minuten zon gezien.

Het is ook wel leuk om wat Nederlandse namen op straat tegen te komen in de naamgeving van dorpen, straten, pleinen en ook restaurants en bar's. Als je op de kaart van Bonaire kijkt zie je namen als het Pekelmeer, Kralendijk en straatnamen als Plaza Wilhelmina en Kaya Amsterdam. Ik lig met de boot vlak bij de boulevard en kijk uit op Karel's Bar en restaurant Zeezicht. Bij de douane is de nieuwe huisstijl van de Nederlandse ministeries ook netje doorgevoerd. 

Ik heb vanmiddag bij een oer Hollandse snackbar een frietje mayo met een frikandel speciaal gegeten en tijdens happy hour worden er bij Karel's bar bitterballen geserveerd! En toch heb ik niet het idee dat ik terug ben in Nederland. Het is hier nog onmiskenbaar Caribisch. Ik weet niet precies wat het is, maar de sfeer, de omgeving, alles maakt Bonaire een Caribisch eiland met Nederlandse accenten en geen Nederlandse eiland in de Carieb. (snapt iemand dit???)

Terug naar boven

Kralendijk, Bonaire

Vannacht heb ik met alleen het grootzeil op rustig gevaren en goed geslapen. Ik had het netjes uitgekiend. Rond 06.00u begon het licht te worden en tegen die tijd moest ik ook mijn koers beginnen te veranderen en weer wat actiever te zeilen. Het was ook een mooie tijd om definitief op te staan. Het laatste stuk langs de zuidkust van Bonaire was echt geweldig zeilen. De deining die de gisteren toch weer aardig was komen opzetten was achter het eiland helemaal verdwenen. Omdat het zuidelijke deel van het eiland zo laag is staat er wel de volle zeewind. 

Rond 09.30u heb ik Tin Hau aan een boei voor Kralendijk vastgelegd. Ankeren mag hier niet omdat het een marine park is met beschermd koraal. Er liggen wel voldoende, stevige boeien waar je voor $10 US per nacht kunt liggen. Ik lig mooi, niet ver van de dingysteiger bij Karel's bar, midden in Kralendijk.

Helaas was het weer vandaag net als het eiland erg Nederlands. Het is de hele dag grijs en regenachtig geweest. Vanmorgen heb ik eerst de boot wat opgeruimd. Toen ik om 11.00u de bijboot wilde oppompen om naar de wal te gaan inklaren regende het ook weer eens pijpenstelen. Dus ik ben even binnen gaan wachten tot het wat minder zou worden. En toen bleek dat ik toch wat moeierderer was dan ik verwacht had. Ik ben in slaap gevallen en heb vervolgens drie uur vast liggen slapen! Dat is toch wel lekker na twee nachtjes in etappes slapen (ook al heb ik het idee dat ik dan 's morgens echt wel heel fit ben).

Inmiddels heb ik netjes zonder problemen ingeklaard en ben het liggeld voor de boei gaan betalen bij de Marina. Morgen maar eens op mijn gemak kijken wat ik de komende dagen ga doen. Ik wil zeker gaan duiken en ik wil toch proberen om hier ook nog een kitesurfles te nemen.

Bijgaand nog enkele foto's van de oversteek.

Terug naar boven

 

Windstil

Het is niet te geloven! Toen ik vanmorgen wakker werd was het echt bladstil, geen zuchtje wind te bekennen. En dan te bedenken dat in de afgelopen twee maanden dat ik hier in de Carieb was er elke dag toch wel minimaal 15 kn wind stond. En nu net op de dag dat ik 300 nog wat mijl ga zeilen hebben ze de wind uitgezet.

Ik heb bij de douane gezegd dat ik om 8.00u zou vertrekken en dat ik daarom al op zaterdag heb uitgeklaard. Nu zullen ze me niet komen arresteren als ik een paar uur later vertrek of zelfs pas een dag later. Die zijn veel te druk met cricket kijken. Maar ik wil niet nog een nacht extra hier in de haven blijven liggen. Ik wil gewoon lekker gaan zeilen. Ik wacht dus nog maar even en ga nog lekker even zwemmen en vanmiddag ga ik hoe dan ook vertrekken. Passageweather geeft aan dat vanavond de wind weer zal aantrekken. Er steekt nu al af en toe een briesje op. En staat er vanmiddag nog steeds onvoldoende wind dan vaar ik het eerste stuk op de motor.

De komende 3 á 4 dagen plaats ik de berichtjes dus weer met de ssb radio. Voor de mailers en reageerders op de website: tijdens de oversteek kan ik de mail en de reacties op de website niet lezen. Na de oversteek zal ik dus pas antwoorden op de mail en de reacties. 

Terug naar boven