Sailing Sjaakie's Weblog

Schrik!

Ik heb ferrietklemmen gekregen van de Jakker. Deze belgische boot lag tegelijk met mij bij Bijl watersport in Brouwerhaven toen ik daar afgelopen mei nieuwe verstaging liet maken. Ik heb hun toen afstandhouders gegeven voor het monteren van de SSB antenne op het achterstag. Nu was ik al een tijdje op zoek naar ferriet klemmen om mijn stuurautomaat te ontstoren. De Jakker tref ik hier weer voor het eerst sinds Brouwershaven. Laat ze nou net ferrietklemmen extra bij zich hebben. Omdat ik hen in mei geholpen had, vonden ze het fijn dat ze nu mij konden helpen.

Gisteravond wilde ik snel even de ferrietklemmen op de kabels bij de stuurautomaat klikken. Zie ik ineens tot mijn schrik dat de motor van de stuurautomaat los hangt! De moeren waren losgetrild van het draadeind waarmee de motor is bevestigd. Ik had hier van de week al eens gekeken maar dit hele cruciale puntje toch blijkbaar over het hoofd gezien. Gelukkig had ik nog borgmoeren van de goede maat liggen. Deze heb ik dus gisteravond nog snel erop gedraaid. Nu kan het niet meer lostrillen. Wat ben ik blij dat de Jakker me heeft geholpen met de klemmen. Hopelijk is de storing door de SSB radio nu opgelost. Maar nog veel meer dat ik door het bevestigen van de klemmen dit probleempje nog op tijd heb ontdekt. Het was niet fijn geweest als ik halverwege de Atlantic zonder stuurautomaat was komen te zitten.

Vanmorgen heb ik nog het laatste verse fruit en groente ingeslagen. Mijn laatste escudos heb ik gespendeerd aan twee cd's met lokale muziek en een t-shirtje als aandenken aan de Kaap Verden. Ook heb ik nog snel even een foto met de POI vlag laten maken. Over een uurtje ga ik vertrekken. De komende weken worden de berichtjes dus weer met de SSB radio geplaatst. Ik kan tijdens de oversteek helaas geen reacties lezen. Maar laat jullie niet weerhouden om toch te reageren. Ik lees het met veel plezier over een paar weken aan de overkant.

Terug naar boven

Kerstsfeer in Mindelo

Gisteravond ben ik een hapje gaan eten in een barretje hier in Mindelo. Ik heb eerst nog een eindje door de stad gewandeld. Ik vind het af en toe prettig om alleen een wandelingetje te maken en eens even met mijn gedachten alleen te zijn. Zo wandelent viel het op dat de hele stad al volop voor de kerst versiert is. Ook de winkels liggen vol kerst spullen en mensen staan met hun kinderen voor de etalages, waar de kinderen druk wijzen welke cadeaus ze willen krijgen.

Normaal heb ik niet zoveel met kerst en zeker niet zo ver van te voren. Ik vind het leuk om lekker te koken met kerst en goed te eten en te drinken. Maar een kerstboom optuigen en alle versiering er om heen deed me nooit zoveel. En nu hier bij tropische temperaturen en ver weg van huis werd ik toch een beetje overvallen door een weemoedig gevoel en een lichte vorm van heimwee. 

Ik heb er zelfs even over gedacht om toch een klein kerstboompje te gaan kopen voor in de boot, tijdens de oversteek. Maar inmiddels heb ik toch maar weer besloten dit niet te doen. Morgen vertrek ik voor de grote Atlantische oversteek. Het is dan zo goed als zeker dat ik kerst op zee zal vieren. Ik zal aan jullie allemaal denken. Ik heb het gevoel dat mijn kerst dit jaar wel eens veel meer een echte tijd van bezinning zal worden en veel minder dan anders een feest van overvloedig eten en drinken en gezelligheid met een hoop versierselen.

Terug naar boven

Olie ververst

Na de relax dag van gisteren kon ik er vandaag weer volop tegenaan :-) Vanmorgen was ik al om 8.00u op weg voor boodschappen. Tijdens de boodschappen even snel een ontbijtje in een plaatselijke bar en weer snel terug naar de boot voor de rest van de klussen. 

Ik zat al een hele tijd aan te hikken tegen een klusje wat ik nu echt niet meer langer kon uitstellen. Ik moest nu toch echt mijn olie verversen en mijn olie- en brandstoffilters vervangen. Zeker na de sleepklus van afgelopen week en met de vuile diesel van Gambia. Ik zat er tegen aan te hikken omdat het altijd een smerige bende wordt in de boot en omdat ik het bij Tin Hau nog niet zelf had gedaan. Inmiddels ben ik klaar en is de rommel weer opgeruimd. Alle vloeistof niveau's zijn netjes weer op peil. De motor is aan alle kanten schoongemaakt en het motorruim is ook helemaal ontdaan van olie. Het ziet er weer uit om door een ringetje te halen. Achteraf valt het dan altijd wel weer mee zo'n klus :-) Tussendoor ben ik samen met nog een stel andere boten ook nog even gaan uitklaren. Morgen is blijkbaar een feestdag hier, dus we hebben al uitgeklaard voor donderdag.

Bij het uitklaren liepen we ook tegen een voorraad drinkwater in flessen aan. De haven had een hele lading ingekocht en deze werden zeer comfortabel op de steiger afgeleverd. Ik heb direct 60 flessen besteld. Deze staan inmiddels ook aan boord. Dat is mooi dan hoef ik daar morgen dus ook niet meer mee te slepen. 

Terug naar boven

Tijd maken voor ontspanning

De boog kan niet elke dag gespannen staan. Vanmorgen ben ik nog druk geweest met allerlei voorbereidings klussen. Vanmiddag ben ik meegegaan naar het strand om te zwemmen. Erwin van de Ech'o zou bij voldoende wind gaan kite surfen. Dit wilde ik toch wel even zien. Helaas stond er aan het strand veel te weinig wind.

We hebben ons echter niet minder geamuseerd. We zijn met een lokale pick up truck naar Praia Grande gegaan. Een hele bubs aan kinderen en volwassenen van de AbelT, de Ech'o, de Moonrise en ik zij de gek. Allemaal achterin de open laadbak. Dit was al een mooie ervaring en een prachtige rit over het eiland. Bij het strand aangekomen stond er zoals gezegd dus geen wind, maar wel aardige golven. Dus iedereen het water in en zwemmen in de branding. De kinderen hadden allemaal een bodyboard. Aan het eind van de middag waren deze allemaal geconfiskeerd door de papa's en de mama's :-)

Het was een zeer geslaagde ontspannen middag en deze hebben we ook nog eens afgesloten met een bbq op de steiger met een groot aantal Nederlandse boten. 

 

Terug naar boven

 

 

Klussen en lokaal lunchen

Gisteren schreef ik al dat hier veel verschillende nationaliteiten bij elkaar liggen. Er liggen zelfs bijna geen boten van locals of buitenlanders die hier voor langere tijd liggen. Ik denk dat 90% van de schepen hier zich klaar maken voor een Atlantische oversteek. Dit geeft wel een heel apart sfeertje. Elke dag vertrekken wel een paar boten en deze worden meestal met veel getoeter uitgeleide gedaan. En op de boten die nog even blijven liggen wordt hard gewerkt om alles klaar te maken voor de oversteek. 

Ik ben van plan om donderdag, 9 dec. te vertrekken naar Barbados. De oversteek zal, afhankelijk van de wind 17 tot 21 dagen gaan duren. De komende dagen wordt er dus wederom hard geklust. Vandaag ben ik weer de mast in geweest om een nieuw LED lampje in mijn drie kleuren licht te draaien. Ik ben het water in geweest om de pokken van mijn boefschroef af te krabben. Sef, vroeg naar hoe het gesteld was met het onderwaterschip. Nou, nadat we twee weken op de Gambia rivier op zoet water hebben gevaren is het brandschoon. De antifouling zit er nog goed op, en wat er al aan aangroei of slijm op zat is door het zoete water doodgegaan. Zo ook de pokken op mijn boefschroef en gewone schroef. Deze kun je nu zo eraf krabben :-)

Vanmiddag heb ik ook nog de was weggebracht naar de wasserette. Tijdens het wachten heb ik even snel geluncht bij een barretje op het plein tegenover de wasserette. 200 Escudo (€2,-) voor een bord rijst met frietjes en kip. De twee pilsjes die ik erbij gedronken heb waren net zo duur. :-)

Terug naar boven

Internationaal gezelschap

Hier in de jachthaven van Mindelo ligt een zeer internationale vloot met zeiljachten. Er liggen boten in veel verschillende maten en soorten. Hier ligt bijvoorbeeld een grote nieuwe Wally, zo groot dat de AbelT een klein bootje leek toen ze er naast lagen aan de tanksteiger. En de AbelT is met 50ft zelf toch ook een imposante boot. Ook liggen er veel verschillende nationaliteiten. Het aantal verschillende landen vlaggen is niet alleen groot maar ik zie ook vlaggen die ik nog niet eerder ben tegengekomen.

Zo ligt er twee boten bij mij vandaan een zuid Afrikaan. Ook met een Hallberg Rassy 352. Hij is al even bij mij aan boord komen kijken en ik ben vanmiddag ook bij hem langs geweest. Het is leuk om alle persoonlijke aanpassingen aan het interieur en aan het tuigage te zien en eventueel hier en daar wat af te kijken en na te doen. Zo ga ik nog wel even een aanpassing doen aan mijn bulletalie. Hier had mijn Zuid Afrikaanse buurman een mooie oplossing voor. Ook had hij een heel goed adres voor reserve onderdelen voor de motor.

Op de foto links is ook nog een voor mij onbekende vlag te zien. Ik heb het even opgezocht: deze is van de Marchal Eilanden. Ik weet niet eens waar die liggen. Moet ik ook nog gaan opzoeken. Meer specifiek kwam deze boot trouwens van Bikini Eiland :-) Mooi toch! De rechterfoto geeft een beetje een beeld van de haven. Links op deze foto is de lounche bar met zwembad! Niet verkeerd toch?

Terug naar boven

Aankomst in Mindelo en foto's van de overtocht

Rond de middag kwamen we aan in Mindelo. Hier is een echte jachthaven met alle faciliteiten die je maar kunt wensen. Water op de steiger, een walstroom aansluiting en een tanksteiger waar je diesel kunt krijgen. 

Het inklaren nam aardig wat tijd in beslag. Pas om 16.00u waren we klaar. Daarna zijn we verse Sushi gaan eten bij de AbelT. Na de Sushi, de borrel en broodjes knakworst zijn we ook nog even gaan kijken wat Club Nauico te beiden had. Ook dit was wel even heel gezellig. Daardoor is het nu laat en plaats ik verder alleen maar wat foto's van de laatste fotoloze dagen.

  

Terug naar boven

Laatste dag in Gambia

Vanmorgen zijn we met de taxi naar Banjul gegaan om uit te klaren. Uiteindelijk waren we rond 14.00u terug bij de Lamin Lodge. We hebben uiteindelijk onze stempels en nog wat laatste vers fruit gescoord. Vanmiddag nog de boot een beetje opruimen en vaarklaar maken. Morgen met het juiste tij vertrekken we naar het eiland Sal op de Kaap Verden.

Op verzoek van Rob Hakvoort en Ed Latiers ga ik proberen tijdens de oversteek om mijn positie mee te sturen met de SSB berichtjes. Met deze coördinaten kun je doormiddel van knippen en plakken in Google Earth mijn positie op dat moment bekijken. Normaal is mijn positie via het menu boven in de website te raadplegen.

De overtocht naar de Kaap Verden zal waarschijnlijk 3 of 4 dagen duren. Of ik dan weer direct een goede internet verbinding zal vinden om de website weer te updaten is nog even de vraag. Vanaf morgen komen er dus voorlopig weer even berichten zonder foto's. Dan rest me alleen nog even de foto van de POI vlag in Gambia.

Terug naar boven

Terug bij af

Precies 3 weken geleden kwamen we aan in Banjul. Na het inklaren daar zijn we daarna eerst bij de Lamin Lodge gaan liggen. Dit was na het inklaren in Banjul eigenlijk onze eerste echte kennismaking met Gambia. En vandaag zijn we weer terug bij de Lamin Lodge. Nu om wat laatste klusjes te doen en om een kaart van de rivier terug te geven die de La Luna hier geleend had. De AbelT en de ECH'o liggen hier ook. Morgen gaan we met 4 man met de taxi naar Banjul om uit te klaren en zaterdag gaan we naar de Kaap Verden. 

Eén van de klusjes die nog gedaan moesten worden was het lampje van het drie kleuren licgt vervangen. Dit stoort enorm de marifoon en AIS ontvangst. Voor mensen die nog Led lampen willen aanschaffen kijk even goed naar dit lampje en controleer even of dit bij jou bot geen problemen veroorzaakt. Om het lampje te vervangen moest ik weer de mast in. Ik begin er nu echt handigheid in te krijgen. Als ik nu op volle zee met deining omhoog zou moeten zou ik denk ik wel durven :-)

Terug naar boven

Visum probleempje in Gambia

Vanmorgen zijn we met de taxi naar de supermarkt geweest om onze levensmiddelen voorraad aan te vullen. We pikken daarvoor een taxi op bij de highway van Banjul naar Serrekunda. Vlak bij een brug over de rivier. Daar is ook een groot politie checkpoint. Op de terug weg van de supermarkt slaan we net voor het checkpoint een zandpaadje in richting onze boten. De politie houdt ons wel nog even staande. Bij de controle van onze paspoorten blijkt er een verkeerde datum in het visum te staan. In plaats van 4 november staat er 4 oktober 2010! We hebben een 28 dagen visum. Dat zou dus betekenen dat we illigaal in het land zijn.

Met onze bootpapieren en de permit van de port authority kunnen we echter aantonen dat we 4 november 2010 pas in Gambia zijn aangekomen. De politie agent die ons heeft aangehouden begint nu wel een beetje moeilijk te doen. Hij zegt dat we met hem mee moeten naar Banjul om het recht te zetten. Eerst moeten we mee naar het politiebureau. Na een tijdje onderhandelen zegt hij dat hij wel naar Banjul gaat en dat wij op hem kunnen wachten op het politiebureau.

Dan komt Sam van Baba's Bar. Hey man, they are my friends. Hij regelt dat we bij de bar kunnen wachten tot de politie agent terug komt. Hij verteld ons later ook dat we de agent niet meer dan 50 Dalasis per persoon moeten betalen. Als later de agent aan komt met onze paspoorten en we hem 100 Dalasis geven wordt hij nog uitgelachen ook. Sam heeft absoluut geld verdient voor ons vandaag. Die krijgt dus een extra grote fooi. Wij hebben een nieuw stempel in ons paspoort en dankzij Sam is echt grote corruptie ons bespaard gebleven.

Terug naar boven

Yeah man, relax man.........

-------------this is the Gambian way. Hier in Oyster Creek is het inderdaad wel relaxed. Het ziet er op het eerste gezicht niet uit. Maar als je eenmaal aan de wal bent geweest en kennis hebt gemaakt met de easy going locals, dan is het helemaal niet verkeerd. 

Gisteren hebben blijkbaar de verkeerde route gevaren. Er is een kortere route, die ook dieper is :-) Dus om hier te komen is alvast geen probleem. (voor toekomstige zeilers die hier heen komen: zie ook even Google maps daar staat zelfs aangegeven welke route voor zeilboten bevaarbaar is)

We liggen hier om ons voor te bereiden op de oversteek naar de Kaap Verden. Diesel tanken is hier geen probleem. Wel eigen jerrycans meenemen. Het is redelijk dicht bij en niet ver lopen. Ook water halen is probleem. Hier geld hetzelfde: zelf jerrycans meenemen en het is niet al te ver weg en het is ook niet al te ver lopen vanaf de aanmeerplek met het bijbootje. Tip: vergeet geen trechter of iets dergelijks mee te nemen om het water in je tank te krijgen.

En als je vragen hebt of iets nodig hebt dan meld je je even bij Baba's bar. daar staan ze met raad en daad voor je klaar, en met koud bier :-) Vanavond hebben we hier ook gegeten. Ondanks dat het geen echt restaurant is. Maar, relax man, I prepare some diner................ en het was lekker! Er werd vrolijk op los geïmproviseerd, en het duurde misschien wat lang maar we zaten goed met een pilsje. En terwijl de de kok de inkopen deed op de markt, rookte baba zelf nog een joint.

Terug naar boven

Modder kruipers deel twee

Nee hoor we hebben niet weer vast gezeten met onze bijbootjes. We zaten nu een paar keer vast met de zeilboot. Zowel de La Luna als de Tin Hau hebben meerdere keren in de blubber gelegen. Wel kwamen we iedere keer op eigen kracht weer los. We zijn vanmiddag van de Bintang Bolong lodge naar de Oyster Creek gevaren. Na een snelle tocht richting Banjul met de stroom mee zijn we vlak bij Banjul weer het Mangrove gebied ingevaren richting de Oyster Creek. Het was inmiddels laag water en de kreken zijn al niet zo diep. Ook ligt er helemaal geen betonning. Het is dus een beetje op de tast door de bochtige kreken varen. Soms kun je aan de bochten inschatten waar ondieptes zitten. Vaak in een binnen bocht. Maar dit is lang niet altijd zo :-) Het kan ook zijn dat midden in de kreek een ondiepte zit en dan moet je soms heel dicht langs de oever varen. Gelukkig is het een modderige bodem. Het vastlopen veroorzaakt geen schade, maar het is wel verdomd vermoeid varen. We kwamen pas rond 19.00u (in het donker) aan op onze ankerplek in Oyster Creek.

We waren pas rond 12.00u vertrokken vanwege het getij. Ik heb vanmorgen nog 4 jerrycans water gehaald en nog wat foto's gemaakt in de lodge. Ook onderweg weer foto's van dolfijnen zitten maken. Dit blijft een leuk spelletje: waar zal de dolfijn opduiken en ben ik dan op tijd met fotograferen? Ik wacht nog op een perfecte foto waarop een dolfijn helemaal uit het water springt. Ik heb het al een paar keer gezien, maar nog niet kunnen fotograferen.

Zout water en dolfijnen

Ik was zo blij vandaag toen ik weer dolfijnen zag! Eindelijk zitten we weer op zout water. We hadden vandaag een beetje pech met het getij. De 32Nm die we vandaag zouden afleggen begon met de stroming tegen. Het duurde lang voordat we de stroming mee kregen. En toen we daar eindelijk flink snelheid door hadden gingen we alweer een zijrivier op en stond de stroming weer tegen :-(

We kwamen daardoor pas om 17.00u aan in Bintang bij de Bintang Bolong Lodge. Ik ben met Etienne nog even snel het dorp ingelopen. Mo en Mohammed wierpen zich al snel op als onze gidsen. Zij hebben ons een rondleiding gegeven. Langs de zoutpannen, waar een Italiaans bedrijf buiten het regenseizoen aan zoutwinning doet. Naar de kleuterschool, naar de basis school, waar het schoolhoofd er nog snel bij werd gehaald om ons vanalles uit te leggen over de school. En toen weer snel terug naar de Lodge. omdat daar het eten alweer op ons stond te wachten.

We eten hier vaak buiten de deur :-) Dit komt doordat we zelf bijna niet aan vers eten kunnen komen. Overigens is dit uit eten niet echt duur. Vanavond waren we per persoon 400 Dalasis kwijt. Dit is €10.- voor een prima maaltijd. Een salade vooraf en daarna rijst met garnalen in een soort uiensaus. Daarbij hadden we per persoon nog tweeflesjes bier. En dit alles met een prachtig uitzicht op onze eigen boten.

  

Terug naar boven

 

Hoe lomp kun je zijn?

Nou blijkbaar dus heel lomp :-) Vandaag liggen we weer voor anker voor Tendaba. Op de heen reis hebben we hier gelegen en toen hebben we erg lekker gegeten. Het leek ons dus een goed plan om hier weer te gaan eten. De vorige keer zaten we ook bijna vast in de modder met laag water. We zouden dus gewaarschuwd moeten zijn.

Wij dachten echter dat het de vorige keer springtij was en dat het daarom nu niet zo laag zou worden als vorige week. Ergens hebben we een denkfout gemaakt. Het water kwam wel degelijk zo laag dat het voor ons een klein probleempje opleverde:-(

Ik was in de namiddag naar de kant gegaan om water te halen en heb gelijk aan de bar even een biertje gedronken. Later kwamen ook Etienne en Denise om een pilsje te drinken. Toen we terug wilden gaan naar de boot om het ankerlicht aan te doen en om ons nog even wat op te frissen en geld te halen zagen we al dat het water aardig laag stond. We hebben allebei ongeveer 50 m kunnen roeien, toen kwamen we niet meer voor of achteruit! Het water zakte razend snel en we lagen shokking klem in de modder. Langzamerhand kregen we ook al wat bekijks van de birdwatchers uit het camp die naar deze rare Hollandse vogels kwamen kijken :-)

Uiteindelijk kwam het personeel van de lodge ons "redden". Tot hun middel in de modder wadend hebben ze Mr Ed, de bijboot van de La Luna naar de kant geduwd. Toen ik zag dat zij in de modder konden waden ben ik ook overboord gestapt en heb zelf mijn bootje naar de steiger geduwd. Eenmaal weer hoog en droog op de kant zijn we maar weer bier gaan drinken :-) Pas om 21.30u ben ik terug naar de boot gegaan om geld te halen. Toen stond er inmiddels weer ruim anderhalve meter water en kon ik snel en comfortabel even op en neer naar de boot.

Terug naar boven

Veerpont Farrafenni naar Soma

Bij deze belangrijke verbindingsader van het land liggen we nu voor anker. Op de heenweg was het hier een drukte van jewelste. Vandaag was een stuk minder druk. Dit komt waarschijnlijk door de nationale feestdag die ze hier gisteren hebben gevierd. Toen wij hier op de heenweg langs voeren, inmiddels al bijna een week geleden, waren er blijkbaar veel mensen op weg naar familie. Vaak met veel bagage en met levend vee. Ze zijn nog niet massaal weer terug aan het reizen.

Het vervoer hier over de weg is een aardige avontuurlijke bezigheid. Tenminste zo hebben we van twee ervaringsdeskundigen vernomen. Erwin van de Echo heeft met een kapotte startmotor van zijn boot een reisje gemaakt van Kau-ur naar Banjul. Hij wist te vertellen dat er in een busje voor 17 personen makkelijk 25 mensen in passen. Ook past op een volle veerboot naar Banjul nog makkelijk een kudde koeien. deze worden dan midden in de stad weer vrolijk tussen de auto's uit gejaagd.

Ook wist een toerist bij de Hidden Gambia lodge ons een verhaal te vertellen dat hij in een busje zat met 7 personen. Eigenlijk zat het busje vol. Maar toen er nog iemand kwam aanrennen kon die er ook nog wel bij.......met zijn schaap! Het schaap leek niet echt onder indruk. hij zat rustig bij de mensen op schoot en begon ook meteen vrolijk te eten aan de groenten die een aantal vrouwen net op de markt hadden gekocht :-)

Maar zoals gezegd is het momenteel niet heel erg druk en valt er daarom ook niet heel veel spannends te zien. De veerponten die hier worden gebruikt zouden trouwens de oude veerponten van het IJ zijn. Is er iemand die deze herkent?

Terug naar boven

Voorzichtige planning voor de Atlantische oversteek

We zijn nu echt op de terugweg. Ik merk dat ik me ook erg begin te verheugen om weer de zee op te gaan. Het wordt tijd dat we weer op zout water komen en weer fatsoenlijk kunnen zeilen. Niet alleen omdat dit het aantal insecten aan boord drastisch zal verminderen :-) Gambia is me tot nu toe heel erg goed bevallen en het bevalt nog steeds erg goed. Ik ben echter ook wel weer toe aan een nieuw land en nieuwe indrukken.

Ik verwacht dat we zondag weer aan het begin van de rivier zijn. We moeten nog een keer langs de Lamin Lodge om een kaart van de rivier af te geven die de La Luna daar heeft geleend. Ook gaan we nog naar de Oyster Creek. Dit is ook vlakbij Banjul. Van hieruit gaan we onze levensmiddelen, diesel en water voorraad aanvullen. Uiteindelijk verwacht ik dat we rond de 28ste november gaan oversteken naar de Kaap Verden. Welk eiland hebben we nog niet besloten.

Op de Kaap Verden zullen we naar verwachting een week blijven. Als we rond 12 of 13 december kunnen vertrekken voor de Atlantische oversteek dan is gaan we kerstmis op de oceaan vieren en dan is het mogelijk dat we met oud en nieuw net op Barbados zijn aangekomen. Deze planning is een beetje onder voorbehoud en afhankelijk van het weer. 

terug naar boven

Ontmoeting op de rivier

Op een rivier die je alleen maar op kunt varen en via dezelfde weg weer terug moet varen is het niet heel verbazend. We wisten natuurlijk wel dat we de AbelT en de Echo op de rivier zouden gaan zien. We waren ze bij de Lamin lodge al tegen gekomen. Zij zijn een dag na ons de rivier opgevaren. Door de tweets van de AbelT wisten we ook wel waar ze ongeveer zaten op de rivier. Maar het was nog even de vraag waar we elkaar zouden tegenkomen. 

Ik lag met de La Luna al bij Kuntaur voor anker toen om 14.00u van de tegenovergestelde richting de Nederlands/ Belgische delegatie aan kwam varen. Ze waren snel overtuigd dat dit een goede ankerplaats was toen ze hoorden dat we hier vanavond gezellig konden eten en een pilsje drinken bij Guesthouse Kairoh Garden.

We zijn net terug van het eten en het was erg gezellig om weer even bij te kletsen. Morgen vaar ik met de La Luna weer verder de rivier af en de AbelT en de Echo gaan nog een stukje verder naar Georgetown waar wij net vandaan komen. Met name omdat wij zo blij waren met het wifi netwerk en het goede eten bij de lodge van HiddenGambia. Dit is trouwens een aanrader voor iedereen die eens in Gambia op vakantie wil en wat meer wil zien dan de beach hotels aan de Atlantische kust.

Terug naar boven

Toch nog even terug naar Georgetown

Gisteren schreef ik al dat het wel eens krap kon worden met de diesel op de terugweg. Ik ben daarom vandaag toch nog maar even naar Georgetown gevaren om te kijken of ik daar diesel kan krijgen. 

Bij aankomst staat er meestal wel een aantal personen dat je opvangt. Er is meestal wel iemand die zich aanbiedt als gids. Soms is dit irritant, soms kun je hier ook wel gebruik van maken. Vandaag besluit ik toch maar gebruik te maken van een gids. Hij regelt de diesel voor me en brengt me waar ik volgens hem het beste dollars kan wisselen voor Dallasis. Of ik teveel betaal en of hij wat overhoudt aan de transacties weet ik niet. Maar veel keus heb ik ook niet. Ik weet domweg niet waar je anders moet zijn. De diesel wordt geregeld bij een marktkraam bij een vent die geen engels spreekt. Ik koop 40 l en twee jerrycans komen tevoorschijn uit een huisje. Dit moet voldoende zijn om op de terugweg naar Banjul niet zonder te komen zitten. de dollars worden gewisseld bij een winkel waar ik zo één, twee, drie zelf ook niet bij uitgekomen was.

Ook loop ik nog met de gids over de markt en laat hij me nog een stuk van de stad zien. Niet het normale toeristische rondje langs de historische plekken in de stad. Deze stellen hier niet zoveel voor. Ik vind het interessanter om te zien hoe de mensen hier leven. We lopen een stuk door woonwijken en door de wijk waar het districtsbestuur zetelt. De gids weet me aardig wat te vertellen hoe het lokale bestuur in Gambia is geregeld. Het is uiteindelijk een interessante wandeling en de gids is aardig gezelschap. Uiteindelijk betaal ik hem nog 100 Dallasis en nog 50 Dallasis (bij elkaar €3,75) aan een jongen die op mijn bootje heeft gepast.  

Terug naar boven

Van Kuntaur naar Janjangbureh

Janjangbureu oftewel Georgetown, tot daar zijn we vandaag gevaren. Hier hebben we moeten omdraaien vanwege de powercable die laag over de rivier hangt. We hadden bij de veerboot kunnen ankeren. Van hieruit hadden we eventueel de stad nog kunnen bezoeken. Maar omdat in de pilot staat dat er niet veel te zien is en dat er niet veel te krijgen is hebben we besloten een eindje terug te varen. We liggen nu voor een toerist camp vlak voor Georgetown. Dit is de eerste plek waar we een fatsoenlijke breedband wifi verbinding hebben. Waarschijnlijk omdat de engelse manager verslaafd is aan internet :-) Waar ken ik dat van?

Het laatste stuk van Kuntaur naar Georgetown is qua flora en fauna veruit het interessantste stuk om te varen. Gisteren hebben we nog een stop gemaakt bij Baboon Island. Hier hebben we van de rangers van het National Park uitleg en een rondleiding gekregen. In 1977 zijn op Baboon Island chimpansees uitgezet. Deze leven min of meer in het wild. Ze worden wel bijgevoerd en momenteel moeten ze sterk concurreren met de baboons op het eiland. Er zitten 92 chimpansees. We hadden geluk dat we er 1 met een baby gezien hebben. Ook hebben we nog een aantal nijlpaarden bekeken. Omdat we niet bij Baboon Island mochten overnachten zijn we een paar mijl verder voor anker gegaan.

Vandaag hebben we de laatste 12 Nm naar Georgtown gedaan. Op dit stuk heb ik meer apen en vogels in alle soorten en maten gezien dan tot nu toe op de hele rivier. En dit viel al niet tegen. Ook heb ik vandaag voor het eerst de genua uitgerold en een stuk kunnen moterzeilen. Tot nu toe stond de wind telkens recht op de kop. Vandaag dus voor het eerst enigszins kunnen zeilen. Hopelijk gaat het op de terugweg beter anders wordt het nog krap met de diesel :-(

Terug naar boven

Slangenleren handtasjes

Ondanks dat het erg warm is zwemmen we niet meer in de rivier. Er zitten hier natuurlijk nijlpaarden en krokodillen. Deze laatste hebben we trouwens nog niet gezien. Ze zijn voornamelijk 's avonds actief. De Nijlpaarden houden zich meestal op op vaste plaatsen. En ze zijn redelijk schuw. duiken weg als ze boten zien.

Wat me momenteel het meeste tegenhoud om nog te zwemmen zijn slangenleren handtasjes. En dan in een stadium ruim voordat ze handtasje zijn. Zeg maar in het stadium dat ze nog gewoon slang zijn! Er schijnen hier enorme pythons rond te zwemmen. Ik heb er nu al verschillende gezien. Gelukkig waren deze al wat dichterbij het stadium van handtasje. Ze waren al dood. In Kudang Tenda heeft Ibrahim ons er één laten zien die een visser in z'n net had gevangen. In Kuntaur zagen we een dode slang drijven die verstrikt was geraakt in een visnet en in een huisje in Kuntaur lag een slangenhuid te drogen. De pythons komen blijkbaar op de in de netten gevangen vis af. 

Vandaag hebben we ook nog een rondleiding gehad van rangers van het River Gambia National Park. Zij wisten te vertellen dat er naast pythons ook groene mamba's hier in het gebied voorkomen. Nu weet ik niet of die ook zwemmen. Maar ik laat het zelf maar even achterwege. Ik gooi af en toe wel een emmer water over me heen. :-)

Terug naar boven

Baboon safari en bezoek aan Kuntaur

Gistermiddag om 17.00u zijn we nog met Ibrahim, de zoon van de dorps chief, baboons gaan kijken. Hierbij hebben we en passant even alle adviezen van een normale westerse tropen kliniek in de wind geslagen. Met korte broeken en op slippers gingen Etienne, Denise en ik achter Ibrahim aan door het hoge gras de bush in. Ik was me zelfs vergeten in te smeren tegen de muggen! Op plaatsen was het gras manshoog. Op de vraag of er ook slangen zaten, kregen we niet echt een ontkennend antwoord. Wel zei Ibrahim dat hij goed zou opletten want slangen had hij ook een hekel aan. Dat is dan een geruststelling :-) Naar andere beesten hebben we verder niet meer gevraagd.

Van een afstand hebben we baboons in een boom gezien. Ook hoorden we de groep regelmatig niet ver van ons vandaan. Toen we vlak bij de baboons waren begon Ibrahim met luide kreten en geluiden van baby apen de baboons te lokken. De reacties van de apen maakte ons alle drie toch wel een beetje angstig. Zeker toen Ibrahim zei dat we niet moesten weg rennen als de apen te voorschijn zouden komen.  Het liep ook al tegen de schemer. We hebben toen maar aangegeven dat de baboon safari ten einde was.

Vandaag zijn we een kleine 12 Nm verder de rivier opgevaren naar Kuntaur. Dit is een al wat grotere stad. Hier hebben we vanmiddag ook al even doorheen gelopen. Zo hier en daar zien we tekenen van westerse hulpprojecten voor Afrika. Bij het ziekenhuis zagen we een Nederlandse landrover staan die hier geschonken is. Op de zijkant stond een sticker van de stichting goforafrica.nl. zie ook www.debroeders.nl Ook is hier een waterinstallatie gefinancierd door de Europese Unie en gesponsord door enkele europese bedrijven.

Van de hoofd verpleger hebben we een rondleiding door het ziekenhuis gekregen. Poeh, hier werd ik wel even stil van. Het zet je wel aan het denken hoe goed wij het wel niet hebben in het westen. 

Terug naar boven

Op zoek naar hippo's en te veel schattige kindjes

We liggen nog niet bij Baboon Island in het River Gambia National Park maar bij een plaatsje genaamd Kudang Tenda. Toen we hier gisteren aan kwamen werden we verwelkomt door tientallen kinderen in kano's. Ik vind een paar kindjes nog wel schattig. Echter als het er heel veel worden en ze opdringerig worden vind ik het al snel een stel rotjongen. Dat is hier dus echt wel het geval. Ze spreken allemaal een paar woordjes engels: Hello, what's your name, give me something! Hello give me money! Hello, how are you, give me sweet of give me pen! En dit blijven ze roepen. 

In het dorp hebben we een rondleiding gekregen van de zoon van de chief van het dorp. Hij heeft ons vanmorgen ook meegenomen met de bijbootjes om naar de hippo's of nijlpaarden te gaan kijken. We hebben ze van ver weg een paar keer net met hun hoofd boven water gezien om daarna weer snel onder water te verdwijnen. Helaas was het water te hoog en ze zijn bang van de buitenboord motertjes. Na het boot tochtje (4 uur in de volle zon!) hebben we bij hem thuis gegeten. Zometeen om 17.00u gaan we nog een wandeling maken om Baboons te spotten. In de tussentijd hangen de kinderen nog steeds in hun kano's bij onze boten rond. En op het land kunnen we geen stap verzetten zonder dat ze achter ons aan draven.

  

Terug naar boven

 

De Gambia rivier

Ik wist eigenlijk niet goed wat ik me bij deze rivier moest voorstellen. Als ik me er al iets bij voorstelde dan was het een rivier met ondiepe gedeelten die niet betont zijn en op de kaart slecht zijn aangegeven. En deze rivier is aan beide kanten omgeven door ongerept natuurgebied.

Mijn voorstelling klopt maar ten dele. In het begin van de rivier zijn we wel vlak langs de oever wel een paar ondieptes tegen gekomen. Deze zijn inderdaad niet betond. Op de elektronische kaarten die ik gebruik zijn ze wel aangegeven en dit komt aardig overeen met de werkelijkheid. Verder de rivier op is de rivier overal diep zat om te varen. Vaak meer dan 10m diep en waar de diepte wat minder wordt nog altijd 4m bij laag water. De kaarten kloppen niet helemaal met de GPS positie. Echter uit de loop van de rivier kun je goed bepalen waar je je bevind en dan komen de opgegeven dieptes in de kaart wel weer redelijk overeen met de werkelijkheid. Al met al is het redelijk eenvoudig navigeren op de rivier.

Wat de ongerepte natuur betreft klopt mijn voorstelling ook wel aardig. Echter vanaf het water krijg je hier niet heel veel van te zien.Het eerste stuk was de rivier enorm breed. Een beetje vergelijkbaar met de Oosterschelde. Als je midden op de rivier vaart kun e met een beetje heiig weer de oevers niet zien. Tot eergisteren bestonden de oevers voornamelijk uit heel dicht begroeid mangrove bos met kreken die diep het bos in stromen. Vanaf Elephant Island, waar we gisteren voorbij zijn gevaren wordt het landschap wat gevarieerder en de rivier ook wat smaller. Overigens nog steeds zo breed als de Waal op brede stukken.

Als je goed oplet en met de verrekijker kijkt is er vanaf het water wel wat te zien. We zien regelmatig grote roofvogels zoals visarenden en verschillende gieren. Ik heb tot nu toe drie verschillende soorten ijsvogels gezien waarvan twee soorten heel regelmatig. Ook als ze aan het vissen zijn, vaak vlak bij de boot als we voor anker liggen. Gisteren zat een familie apen met een jonkie aan de oever. Verder zien we regelmatig Pelikanen en verschillende reiger soorten.

Tot nu toe waren er nog niet veel dorpjes langs het water. Vaak is er alleen iets van een steiger waar boomkano's van vissers liggen en waar vrouwen de was doen. Hiervandaan gaat er dan een zandweg naar het dorp. Dit is dan een half uur lopen in de brandende zon. Dat hebben we nog maar niet gedaan.

Vandaag varen we naar het River Gambia National park. Hier kunnen we wel weer bij een dorp aan de rivier ankeren. Morgen kan ik hier wat meer over vertellen.

Terug naar boven

Op vakantie of op reis?

Vakantie is een periode waarin je wat anders doet dan je normale dagelijkse routine. Er zijn mensen die tijdens hun vakantie op reis gaan. Maar dat wil nog niet zeggen dat alle reizen ook vakantie zijn.

Ik heb ervoor gekozen om drie jaar lang op reis te gaan. Veel van de wereld te zien en veel ervaringen op allerlei gebied op te doen. Tijdens mijn reis kom ik op prachtige plaatsen, reis ik door prachtige gebieden en ontmoet ik fascinerende mensen. Inmiddels is dit wel mijn dagelijkse routine en is het dus al lang geen vakantie meer. Ondanks dat ik redelijk comfortabel reis met mijn eigen zeilboot, kan het reizen trouwens ook knap vermoeiend zijn. Hier in Gambia zijn met name het klimaat de de vele insecten en de vele indrukken vermoeiend. 's Avonds ben ik telkens weer blij als ik in bed lig.

Dat het geen vakantie is, wil trouwens niet zeggen dat ik niet geniet van mijn reis. Ik geniet echt elke minuut met volle teugen. Dit kan toch geen mens me kwalijk nemen. Hooguit dat misschien links of rechts iemand een beetje jaloers is. Maar tegen die mensen wil ik zeggen: pak je op en ga. Er is niets dat je tegenhoud om zelf te gaan reizen. Overigens, genieten van het leven deed ik ook al voordat ik op reis was.

Terug naar boven

Zomaar wat indrukken van Gambia

Ik ben er onder de indruk van de natuur hier in Gambia. Alleen 's avonds heeft deze prachtige natuur ook een keerzijde. Het wemelt hier van de insecten. Ik heb alle luiken die openstaan voorzien van horrengaas. Over de kuip hangt een klamboe. Ik dacht dat alles hermetisch was afgesloten voor insecten. Echter zij denken daar zelf anders over. Als je ergens het licht aan maakt komen ze overal vandaan. Het scherm van de laptop trekt ook mega veel insecten aan. Ik hou het daarom kort en laat de foto's voor zich spreken. 

 

Terug naar boven

 

Mijlen maken op de rivier

Vandaag zijn we al om 8.00u vertrokken om het laatste stukje van het tij mee te hebben de rivier op. In het begin is de rivier nog erg breed en het is zelfs een beetje saai varen (we zijn wel erg verwend, inmiddels). Het is dan ook wel lekker dat we met het opkomend tij in de rug met soms wel 7 knopen de rivier op schieten. Vandaag hebben we bijna 40 NM gevaren tot aan Tendaba. We hebben vandaag ook nog verschillende dolfijnen gezien. Op zich was dit wel bijzonder. Het was meer dan 20 Nm de rivier op. Het water is daar nog wel zout maar ook wel heel erg troebel door zand en modder van de rivier en voor dolfijnen redelijk ondiep (9m).

Bij Tendaba liggen wel voor een safari camp voor toeristen. We hebben hier vanavond ook gegeten en een paar koude pilsjes gedronken. Toen we net terug voeren naar de boten kwamen we erachter dat we niet veel later hadden moeten terug varen. Het wordt nu laag water. De steiger waar we lagen met de rubberbootjes valt blijkbaar helemaal droog. We hadden net voldoende water om weer bij de boten te komen. Ik heb verschillende keren met mijn motertje de grond geraakt. Hadden we nog een pils gedronken dan hadden we een heel eind door de blubber moeten klunen :-)

Vanmiddag zijn we hier ook nog even het dorp in gelopen. We hebben brood weten te kopen en we hebben een rondleiding gekregen van de hoofdonderwijzer op het lokale schooltje. Ook heeft hij ons laten zien hoe ze hier rijst verbouwen en hoe ze het oogsten en dorsen. Het schooltje is een soort kleuterschool. De school is een lokale aangelegenheid en wordt niet door de overheid gefinancierd. Ze draaien helemaal op giften van toeristen. Wij hebben wat kleingeld geschonken en Denise had nog een paar balpennen in haar tas die ze goed konden gebruiken. Mocht nog iemand op zoek zijn naar een goede doelen projectje kun je contact opnemen met Bakary Trawalley hij is  de head teacher van de Tendaba Nursery school (bakarytendaba@yahoo.com)

 

Terug naar boven

Internetten in de middle of nowhere

Hiep hoi, het is gelukt mijn mobiele datakaartje dat ik gisteren heb gekocht aan de praat te krijgen. En ik ben blij verrast dat ik echt midden in de rimboe, voor anker liggend op de rivier, een heel eind van de kant vandaan, een goede verbinding heb. Daar moet je in Nederland eens voor komen! De dekking is daar beduidend minder.

Gisteren hebben we nog water getankt. Dit wordt met een ezelkar, in jerrycans gehaald in het dorp. Ook hadden we diesel besteld. Toen de kannen werden afgeleverd bleek echter dat er benzine was geleverd. Gelukkig kwam ik hier op tijd achter. Dit was echter geen probleem. Ze zouden de benzine gaan ruilen voor diesel. Helaas lukte dat 's avonds niet meer. Vanmorgen om 9.00u zouden de kannen worden bezorgd. Het werd echter 10.30 voordat ze aankwamen met de kannen. In de tussentijd heb ik koffie gedronken aan boord bij de Echo. Zij waren gister namiddag samen met de AbelT geariveerd.

Nadat ik de kannen diesel in de tank had geschud zijn we naar Banjul gevaren om daar nog even geld te pinnen. En vervolgens zijn we om 15.00u de rivier op gaan varen. Inmiddels stond er een flinke stroming tegen. We wilden tot Albreda varen. Maar door alle vertraging zijn we tot daar niet gekomen. Het voordeel hier op de rivier is wel dat je eigenlijk overal je anker kunt uitgooien om te overnachten. Net voor het donker werd hebben we om 18.20u dit dan ook maar gedaan. Bij mijn huidige positie kun je zien waar ik nu lig met de boot.

Nu ik weer en internet verbinding heb zal ik de komende dagen ook eens op mijn gemak de mails gaan doornemen en links en recht wat reactie beantwoorden.

Terug naar boven

Sprookjesachtig decor

Ik lig nu al een week of twee in de Puerto Mogan. Woensdag gaan we beginnen aan de oversteek. Vandaag en morgen rust ik een beetje uit, doe de laatste boodschappen en ga de boot klaar maken om te varen. De zonnetent moet worden opgeruimd, het bijbootje moet nog worden leeg gelaten en aan dek worden vastgemaakt en binnen moet alles zeevast worden gezet.

In de tussentijd zou ik bijna vergeten dat ik in een prachtige omgeving lig en zou ik bijna vergeten van het schitterende weer te genieten. Soms wordt ik daar dan ineens weer aan herinnert doordat er zoveel mensen foto's lopen te maken van de haven, de boten en de straatjes rondom de haven. Niet alleen de hordes toeristen maken foto's. Vanmorgen liep voor de tweede keer in een paar dagen een professionele fotoploeg met een model hier door de haven.

Inmiddels heb ik genoeg foto's van de haven. Dus maak ik, op weg naar het dorp foto's van de fotoploeg. Dit vonden ze blijkbaar niet leuk. Een assistente begon te roepen dat ik geen foto's mocht maken! Had ze toch een beetje pech. Dit lokt bij mij namelijk enorm uit om foto's te maken. Ik ben nog even omgelopen en heb ook van een andere kant nog wat foto's gemaakt!

Het is toch niet te geloven. Zowat elke toerist heeft minimaal 1 fototoestel bij zich en loopt echt constant foto's te maken van alles wat hij om zich heen ziet. Als je niet ergens op de foto wil, moet je hier niet rondlopen. Gaat deze muts lopen schreeuwen dat ik geen foto's van de ploeg mag maken. Ik zou wat te doen hebben als ik tegen elke toerist moest roepen dat hij mij en de boot niet zou mogen fotograferen :-) 

Hier zijn de foto's die ik niet mocht maken!

Terug naar boven

Heb ik wel voldoende drugs aan boord?

Voordat ik vertrok uit Nederland ben ik nog bij de huisarts geweest. Zij is ook reisarts en heeft een hele waslijst aan medicijnen voorgeschreven. Ik heb een stapeltje recepten meegenomen om eventueel in het buitenland te halen en een deel van de medicijnen heb ik in Nederland bij de apotheek gehaald. Ik ben echter niet zo'n pillen slikker. De zak met tabletten staat dus ook al een hele tijd onaangeroerd in de toiletruimte.

Senegal en Gambia zijn echter Malaria gebied. Ik ontkom er dus niet aan om toch tabletten te gaan slikken. Vandaag heb ik voor het eerst maar eens gekeken hoeveel tabletten ik hiervan eigenlijk bij me heb. Zoals wel vaker een beetje aan de late kant :-) Ik heb 30 Malarone tabletten bij me. Dit zou in principe voldoende zijn voor Senegal en Gambia. Nu twijfel ik nog over de Kaap Verden. Ik las ergens op internet dat daar ook malaria voorkomt. Dan heb ik dus onvoldoende tabletten. Morgen moet ik dit nog eens goed nakijken en eventueel nog even langs de farmacia om nog een extra doosje Malarone op te halen.

Wat heb ik verder nog gedaan vandaag: De laatste levensmiddelen opgeruimd en de impellor vervangen. Voor de rest heb ik vandaag voornamelijk uitgerust. Een boek gelezen, wat gesnorkeld en gewoon vanuit de kuip wat naar de stroom toeristen zitten kijken. Het was vandaag echt een luie zondag.

Terug naar boven

Reorganisatie van de voorraad eten

Vanmorgen heb ik eerst de huurauto terug gebracht. Daarna ben ik gestart met het opruimen van alle boodschappen van gisteren. Toen ik daarmee bezig was kwam Etienne langslopen om naar het havenkantoor te gaan. Ik ben gelijk meegelopen. Had ik een mooi excuus om het vervelende klusje van het opruimen even uit te stellen. In het havenkantoor deden ze zoals gewoonlijk weer heel moeilijk. Ik kan zonder probleem blijven liggen tot de 27ste. Alleen de La Luna was lastig. Het was nog niet zeker of ze konden blijven liggen. Vanavond moeten ze nog even gaan informeren. Maar zoals gebruikelijk zal er wel weer niets aan de hand zijn en kunnen zij ook blijven liggen.

Daarna zijn we nog even nader gaan kennismaken met de bemanning van de Seaquest. Zij zijn gisteren binnen gevaren. Zij varen met een Hallberg Rassy 53. Als mijn boot later groot is wil hij ook een HR 53 worden :-) Wat een geweldig mooi schip!

Na twee koppen koffie en een leuke kennismaking moest ik toch echt gaan opruimen. Dit resulteerde in een complete reorganisatie van de hele voorraad blikvoer en ander lang houdbaar eten. Inmiddels is alles uit de kastjes geweest en het meeste weer opgeruimd. Ook heb ik 25 liter curver bakken gekocht waar ik nog e.a. in kan opbergen. Ik hoef nog alleen maar vers spul te kopen en dan ben ik voor wat het eten betref ook helemaal klaar voor de overtocht.

Terug naar boven

Planning

Samen met de La Luna had ik de 24ste oktober geprikt als vertrekdatum. Komende zondag is het zover en dan zouden we dus vertrekken. We beginnen nu dus ook de weersvoorspellingen in de gaten te houden. Vanmorgen heb ik al even kort met Etienne over de voorspellingen gesproken. Ik had gisteren al op passagewheater gekeken en gezien dat vanaf zaterdag de wind tussen de Canarische eilanden en de Kaap Verden gaat toenemen. Etienne had al wat gribfiles gedownload en al wat beter naar de wind verwachtingen gekeken. Op dit moment lijkt het erop dat we beter twee of drie dagen later pas kunnen vertrekken. Willen we niet weer zo'n zware start krijgen als bij de overtocht vanaf Marokko. We zullen de komende dagen de windvoorspellingen nauwlettend gaan volgen en zoals het er nu uitziet pas de 26 of de 27ste vertrekken.

Ik wilde vanmiddag ook nog even met mijn duikbril het water in voor een kleine inspectie aan het onderwaterschip. Toen ik terug kwam van wat boodschappen zag ik dat er flink veel zeepsop in de haven dreef. Later zag ik waar dit vandaan kwam. Omdat er olie uit de vissershaven richting de jachthaven was gedreven was een havenmedewerker met een klein bootje met een grote buitenboord moter door de haven aan het varen. Ondertussen liet hij de hele tijd vloeibare zeep in het schroefwater lopen. Door af en toe flink hard achteruit te slaan wist hij flink wat schuim te maken :-)  Puerto Mogan is een blauwe vlag haven en het is ook best een hele schone haven. Maar dit hoort volgens mij niet helemaal bij de maatregelen die horen bij het kwaliteitslabel van de blauwe vlag. Uiteindelijk heb ik maar een uurtje gewacht met het water ingaan tot de olie en het zeepsop waren verdwenen.

Terug naar boven