Sailing Sjaakie's Weblog

Haven Villagarcia

Ik lig nu in Villagarcia de Arousa in de haven. Dit is een redelijke grote en levendige haven. Met een Nederlands sprekende havenmeester. Die wist ook een toelichting te geven bij enkele speedboten die hier liggen. Twee zelfs met 1000Pk motoren. Volgens de havenmeester varen deze boten voornamelijk 's nachts! Wat ze dan allemaal uitspoken mag je allemaal zelf verzinnen maar 600 liter diesel op een uur tijd verstoken zal niet altijd met eerlijk geld worden betaald ;-) 

  

Maar voor de rest is het een keurige haven. En omdat hier aardig wat boten liggen is er bij de haven ook een goed uitgeruste watersport winkel. Ik heb hier even diep in de buidel getast. Ik heb hier namelijk een giekrem gekocht. Deze was flink afgeprijsd en ik had al vaker naar zo'n ding staan kijken maar vond ze meestal te duur. 

 Nu vraagt menigeen zich af wat een giekrem doet. Deze moet een klapgijp voorkomen. (Voor de niet zeilers: zie gijpen op wikipedia) Gijpen blijft op zee een lastige manoeuvre en al helemaal als je solo zeilt. Een klapgijp kan aardige schade en letsel tot gevolg hebben. Deze giekrem gaat dat dus voorkomen. Uiteindelijk is het dus een investering in een stukje veiligheid. Zo praat ik de kosten voor mezelf maar weer een beetje goed :-) 

Terug naar boven

Dagelijkse klusjes................

..................kosten vaak heel veel tijd. Bijvoorbeeld, kleine klusjes waarvoor je thuis gedachteloos even naar de winkel rijdt om materiaal te halen. Dat gaat hier dus niet op. Ten eerste heb ik geen auto ter beschikking. Ten tweede als ik deze wel had zou ik niet weten waar ik heen zou moeten rijden. Je weet vaak niet in welke winkel je wat kunt kopen. Vragen waar ze wat verkopen lukt mij met mijn hele gebrekkige Spaans ook niet echt. En je hebt te voet ook maar een beperkte actieradius. Je bent vaak een beetje aangewezen op de winkels in de binnenstad. 

 Zo was ik al vanaf dat ik Engeland een hengel heb gekocht op zoek naar een stuk PVC buis dat als hengelhouder dienst kan doen. Nu hebben veel dorpen hier een soort ijzerwaren handels die als een soort winkel van Sinkel allerlei zeer uiteen lopende artikelen verkopen. Alle zeilers weten deze rommelzaakjes feilloos te vinden. Ik tref er meestal zeilers van verschillende nationaliteiten. Bij zo'n zaak heb ik uiteindelijk een passend stuk PVC buis kunnen kopen waar ik een mooie hengelhouder van heb kunnen maken. Uiteindelijk ben ik hier zo'n drie weken naar op zoek geweest. Een stukje buis van een euro! 

En dan is daar ook nog de zoektocht naar een fatsoenlijke internet verbinding voor het ophalen van weerberichten, het bijhouden van de website, de communicatie met thuis en het lezen van de websites van de collega zeilers. Dit is een dagelijks terugkerend ritueel. Tot op heden lukt het aardig om verbindingen te vinden, maar het zal uiteindelijk ook minder worden. Wederom een bewijs dat het leven van een wereldzeiler niet over rozen gaat :-) 

Terug naar boven

Alleen zeilen bevalt goed

Vanaf Coruña zeil ik solo. Dit wil niet zeggen dat ik langzaam vereenzaam. Het alleen zeilen bevalt prima. Ik kan heel goed alleen zijn. Het enige nadeel is dat foto's van jezelf maken lastig is en dat deze altijd op elkaar lijken. In havens en op ankerplaatsen heb ik tot op heden erg leuk contact met de rest van de Nederlandse vloot. Als ik behoefte heb aan een praatje kan ik hiervoor altijd wel ergens terecht. Ook wordt er regelmatig samen uit gegeten of ergens een kop koffie gedronken of geborreld aan boord. 

Hierbij komen vaak mooie verhalen boven tafel waarvan ik hier op de website ook al eens heb verteld. Maar ik kan natuurlijk niet alle anekdotes hier op de website gaan zetten. Niet omdat dat niet leuk zou zijn maar omdat ze me dan niets meer vertellen. Er werd al gezegd: '"ik zet niets meer op de website, ik link gewoon door naar www.sailingsjaakie.com daar komen al onze verhalen op te staan" :-) 

 
Terug naar boven

Zonnig wakker worden

Vandaag wordt er niet gevaren, dus eerst maar eens uitgeslapen tot 8.30u. Nu zit ik met een kop koffie en de laptop in de kuip. Foto is van de webcam, vandaar de beroerde kwaliteit. Het is leuk om de bedrijvigheid van de langzaam ontwakende haven en dorp te zien. Zometeen ga ik eerst een frisse duik nemen en daarna het dorp in om boodschappen te doen voor de BBQ van vanavond. We hebben om 17.00u afgesproken met de Nederlandse flottielje op een strandtje aan de overkant in de Ria om daar te gaan bbq-en. Al een beetje oefenen voor in de Carieb zeg maar :-)

En dan moet er nog besloten worden of we morgen doorvaren of dat we nog een dag hier blijven liggen om hier voetbal te kijken. Eerst maar even het weer voor de komende dagen checken en opzoeken hoe ver het varen is naar de volgende Ria. Als het aan mij ligt blijven we trouwens hier liggen. Het kan toch niet zo zijn dat ik me moet gaan haasten om morgen de wedstrijd te kunnen zien. Zo zie je maar, als cruiser heb je het ook niet makkelijk. ;-) Er zijn zoveel dingen die me bezig houden dat de dagen te kort zijn.  

Terug naar boven 

Weer alleen

Vanmorgen is het bezoek terug naar Nederland vertrokken. Vanaf vandaag ben ik dus weer alleen aan boord. Het is de bedoeling dat ik vanaf morgen in dagtochten verder zeil naar het zuiden. Het weersverwachting is goed, de verwachte windrichting is goed en ik ben inmiddels ook wel toe aan weer een stukje zeilen. Vandaag ga ik de boot weer zeil klaar maken en nog wat laatste boodschappen inslaan. Vanaf morgen zullen er waarschijnlijk een aantal dagen geen foto's bij de berichten staan omdat ik verwacht de berichtjes met de SSB radio te plaatsen vanwege het gebrek aan een internet verbinding.

Ik zei gisteren al dat het eten hier niet zo duur was. Het drinken valt ook wel mee. Een doosje prima rosé kost €6,09 voor 5 liter. Wel even zelf over schudden in een fles anders past het niet in de koelkast :-) 

Ook nog even een foto van de vissen hier in de haven. Ze laten zich overigens niet makkelijk vangen. Niet met een hengel en ook niet op andere, meer onorthodoxe manieren. Het is wel leuk om hier te vissen. Dan zie je tenminste wat je niet vangt.

   
Terug naar boven

Onbeschrijfelijke ervaring

 We liggen in een prachtige haven in La Coruña.In het centrum van de stad, alles op loopafstand voor handen. Echter met de internet verbinding blijft het hier een beetje sukkelen. Vanmorgen had ik net een mail opgesteld, toen viel de verbinding weer weg. Nu heb ik een filmpje klaar staan van de dolfijnen die we hebben gezien in de golf van Biskaje en nu kun je hier geen streamingmedia uploaden of downloaden! Vandaag dus geen filmpje van de dolfijnen. Dat komt een andere keer wel weer. 

Over de overtocht valt er verder ook niet veel meer te vertellen dan wat ik twee dagen geleden al heb verteld. Dit is natuurlijk maar een droge zakelijk beschrijving. Heel veel meer kan ik er echter ook niet van maken. Iedere beschrijving die ik probeer te maken van hoe mooi het was doet geen recht aan hoe het echt was. Zelfs de beste schrijver, fotograaf of filmer komt niet verder dan een goede poging om de schoonheid van de zee, de wind, de golven en de overweldigende wijdsheid vast te leggen. De echte schoonheid kun je niet meenemen naar huis of delen met anderen, die kun je alleen zelf ervaren, midden op zee ver weg van het dichtsbijzijnde land. Het filmpje zal ik nog wel plaatsen, maar ook dit filmpje doet geen recht aan hoe indrukwekkend en mooi het in het echt is om een grote school dolfijnen om de boot te zien zwemmen.

Mooie werkplek

Ik ben bezig met de route planning om de Golf van Biskaje over te steken. Het is hier prachtig weer en we zitten buiten in de kuip in de korte broek en in onze blote bas. Sef doet nog wat laatste klusjes aan dek. 

Het viel me plotseling op dat ik zo wel een heel erg mooie werkplek heb. Een goed geoutilleerde werkplek ook. Twee computers: 1 voor de navigatie en 1 met een internet verbinding om het weer te bekijken. Pilots en Almanak onder handbereik en een verrekijker bij de hand om de buren in de gaten te houden :-)

Dit is wat anders dan mijn werkplek bij de gemeente. De intimi zullen het met me eens zijn dat de werkplek op de foto beter is dan de veredelde bezemkast waar ik bij de gemeente in verbleef.

Wat de oversteek betreft: we willen morgen vertrekken. Het is nog niet het standaard aanbevolen vertrekkers weer. Maar omdat de laatste weken het weer zich helemaal niet houdt aan de gangbare patronen, hebben we besloten om morgen toch maar te vertrekken. We zullen wellicht wat weinig wind hebben en veel op de motor moeten varen. Het alternatief is nog meer dan een week hier blijven wachten op ander weer.

Terug naar boven 

Wat te doen als er niet wordt geklust?

Dan huur je fietsen en gaat Schouwen-Duiveland verkennen. Nu hadden ze voor vandaag ook nog aardig wat wind voorspelt. Dus mijn vliegers moesten ook mee. We hebben heerlijk van Brouwershaven langs het Grevelingenmeer naar Scharredijke en daarna naar Renesse gefietst. Om 12.00u zaten we al bij de eerste strandtent aan de lunch met een grote Grimberge blond erbij. Na de lunch zijn we een stuk langs het strand gewandeld tot waar ik mijn vlieger mocht oplaten. De voorspelde wind viel een beetje tegen. Ondanks dat was het toch leuk vliegeren. na een tijdje kwam zelfs de zon door de wolken en was het plaatje helemaal compleet.

Na het vliegeren zijn we verder gefietst naar de volgende strandtent om daar heerlijk in het zonnetje te zitten met een Pina Colada met uitzicht op een zandbank met daarop zeehondjes. Je gaat je bijna afvragen waarom iemand een grote zeilreis gaat maken als het hier dicht bij huis zo mooi is. :-) 

 
Terug naar boven 

  

Ontspannen en afvallen

Vandaag voor het eerst sinds lange tijd dat ik me een beetje kon ontspannen. De laatste weken voor vertrek had ik last van onrust en schuldgevoel als ik niet in elke vrije minuut bestede aan de voorbereidingen en het in orde maken van de boot. Afgelopen week was daar dan het afscheid en de hele week heb ik moeten wennen aan mijn nieuwe leventje aan boord. Tot vanmorgen was dit niet echt een ontspannen gevoel. Eerder deze week was ik zo opgefokt en gespannen dat ik zelfs geen honger had! 

Vanmorgen heb ik echter heerlijk ontspannen genoten van het weer, een nieuw boek dat ik heb gekocht en een heerlijk ontbijt met verse broodjes die ik had gehaald. Vanmiddag rond 12.00u heb ik de boot onder de kraan gelegd en is de mast van boord gehaald. Daarna de boot weer verlegd en gaan opruimen aan dek en de mast gaan poetsen en in de wax gaan zetten. 

Van het vleitige klussen zakte bijna mijn broek af. Mijn broekriem heb ik nu een week na vertrek al een gaatje strakker moeten aantrekken. Het zal wel van het weinige eten van afgelopen week komen en natuurlijk de vele beweging vergeleken met mijn kantoorbaan. Voor degene die me niet persoonlijk kennen: jullie hoeven je geen zorgen te maken, ik kan best met een paar kilo minder :-)

Terug naar boven

Van droom naar wens naar realisatie

Ik wilde een wat minder oppervlakkig leven. Eerst is er dan een droom om heel iets anders te gaan doen en letterlijk het roer ooit om te gooien. De droom verandert in een wens op het moment dat je deze begint uit te spreken. En vervolgens gebeurt er van alles wat het ook echt mogelijk maakt om het geheel te realiseren. Vanaf het moment dat ik vorig jaar oktober heb besloten om in 2010 ook echt te gaan, is ook de oppervlakkigheid verdwenen. Om te beginnen was er vanaf dat moment een enorme focus zoals ik die nooit eerder heb ervaren. Ik besef ook dat dit niet altijd, voor iedereen om me heen, even prettig was. En nu de reis echt is begonnen ligt achter elke bocht een herinnering en emotie verscholen. Ook nu weer is het niet voor iedereen even makkelijk, maar het heeft nu al meer diepgang gebracht in de relaties met iedereen die me na aan het hart ligt en ook in mijn eigen ervaringen en emoties. En dit was precies waar ik naar op zoek was. Sorry voor iedereen die ik hiermee verdriet aan doe.

Terug naar boven

En alweer borrelen...........

Mensen zouden nog een heel verkeerde indruk van me kunnen krijgen. Vandaag na het werk had ik namelijk alweer een borrel. Nu was de aanleiding de positief verlopen audit voor het project waar ik de laatste twee jaar projectleider van ben geweest. De formele uitslag zal pas over twee weken bij de gemeente bekend worden. Dat is al na mijn laatste werkdag. Maar ik kan met een goed gevoel de organisatie verlaten. Tevens heeft mijn directe collega Alex vanaf morgen vakantie en zal ik niet meer met hem samen werken. Twee goede redenen voor weer een borrelmoment! Met 5 directe collega's zijn we na het werk de kroeg in gegaan en hebben we informeel een project evaluatie gehouden. Echt een kwestie van functioneel borrelen.

Vandaag heeft Frans Selder ook de RVS beugel afgeleverd waarop de zonnepanelen gemonteerd gaan worden. Morgen heb ik als ambtenaar nog een vrije dag. Kan ik mooi starten met het monteren van de beugel. 

Terug naar boven 

Blijven genieten

Geloof het of niet, De grootste uitdaging vind ik op het moment om te blijven genieten. Ik hoef nog maar anderhalve week te werken en de planning heeft voldoende ruimte voor luie lummel dagen. Ik heb zelf echter nogal een beetje een gejaagt gevoel. 

Als ik een dag niet aan de boot klus voel ik me schuldig. Daarom maar een compromie: omdat het vandaag een regenachtige dag is heb ik binnen aan boord nog wat klusjes gedaan en tussen de buien door genieten we buiten van de zon! En dat in een prachtige setting met bloesem op de achtergrond en zo meteen lekker asperges eten bij Mijnheerkens. Ik moet me er echt toe zetten om deze relax momenten te blijven toelaten en er dan ook echt van te genieten. En dan niet onrustig en vol schuldgevoel te worden. Gelooft iemand dit of zit iedereen nu hard te lachen achter z'n computer? Het is toch echt waar.

Terug naar boven

Ouwe sok

Het is nu officieel een feit: ik voel me een een ouwe sok! Gisteravond zijn we namelijk nog even de stad in gegaan omdat het koninginnedag was en omdat schoonzoon Robert ter gelegenheid van dit feit met z'n band een optreden gaf in Café du Pont. We zijn hier zo'n 2 uur geweest. Het fijnste vond ik daarvan de pauze van de band! Niet omdat ze niet goed spelen. In tegendeel, ze spelen hartstikke goed en ook leuke muziek, maar het is allemaal zo hard en ik kan dan geen fatsoenlijk gesprek met iemand voeren en ik kom niet fatsoenlijk aan de bar voor mijn bier, enz, enz. 

Vervolgens zijn we nog even naar café de verleiding geweest. Dit staat toch bekent als ouwe lullekroeg. Maar zelfs daar had ik het al snel gezien. Daar stond een DJ. In eerste instantie was de muziek iets minder hard. Maar later ging daar ook het volume omhoog en met vreselijk veel bas. 

Uiteindelijk zijn we maar weer op tijd naar huis gegaan. Ik hou best wel van een feestje en ook van een stevige borrel, maar op deze manier op stap gaan zal ik de komende tijd niet echt missen.

 
Terug naar boven
 

Wedstrijdpoetsers

Gisteravond zijn we nog lekker even gaan varen om bij watersport vereniging Maas en Roer een hapje te gaan eten. Maas en Roer kent een zeer actieve wedstrijdcommissie voor zeilers. Op woensdagavond wordt er door een groep fanatiek getraind. Ook is het de thuishaven van Team Peulen. Het team vaart in een H-Boot, een ruim acht meter lange wedstrijdboot. De zeilers varen al jaren aan de top mee tijdens nationale en internationale wedstrijden. 

Toen we op het terras zaten te wachten op ons eten keken we uit op de boot van deze mannen. Deze stond op een trailer op de parkeerplaats te glimmen dat het een lieve lust was. Ik had al eens jaloers gekeken. Zo blinkend krijg ik mijn boot niet meer. Net toen we het eten kregen kwamen de heren aanlopen. De boot was blijkbaar nog niet glad genoeg. Ze hebben met drie man nog zeker een uur staan waxen, wrijven en boenen. Wat mij betreft hebben ze de poetswedstrijd al gewonnen. Mooi om zulke fanatiekelingen aan het werk te zien, ikzelf heb daar gelukkig minder last van. Zowel met poetsen als met zeilen ben ik niet fanatiek.

 Terug naar boven

Onrust verdrijven

Gisteren schreef ik al dat ik nog maar slecht kan bevatten dat ik over een maand al onderweg ben. En vandaag ben ik alweer een stapje verder: ik ben gewoon vreselijk onrustig! Vannacht heb ik er zelfs slecht van geslapen. 

Ik lig met de planning gewoon goed op schema. En toch zijn er een hele hoop dingen die me door mijn hoofd blijven spoken: heb ik ook overal aan gedacht, moet ik niet nog het één of ander regelen, had ik niet beter zus of zo kunnen plannen? Allemaal vragen die me zowel op het werk als rondom mijn vertrek kwellen. De laatste tijd is dan vaak mijn reactie om hard te gaan werken, van alles te gaan uitzoeken of druk te gaan klussen. Vanavond heb ik echter besloten om dit niet te doen. 

Vanavond is het even helemaal niets. Lekker even met een pilsje erbij genieten van het mooie weer en de ondergaande zon! Gewoon even lekker dobberen om de onrust te verdrijven. 

Terug naar boven

websites collega vertrekkers

De laatste weken gaat de tijd voor mijn gevoel vreselijk snel. En er zijn nog een heleboel klusjes te doen en er zijn nog een heleboel dingen waar ik aan moet denken. Toch heb ik het idee dat alles wel gaat lukken voor 12 juni.

Naast het klussen en opzoeken en regelen van zaken op internet (hoe deed men dit in het pre-internet tijdperk?) vind ik het ook leuk en verhelderend om websites van mede vertrekkers te lezen. Hier lees ik dat ook zij stress hebben en worstelen met allerlei zaken die horen bij de voorbereidingen voor een vertrek. Ik vind het natuurlijk niet leuk dat zij kampen met stress en worstelingen maar het geeft mij wel een beetje de geruststelling dat het allemaal bij het vertrekken hoort. Ook doe ik er af en toe nieuwe ideeën op en daar wordt dan ik weer onrustig van omdat het weer een puntje extra voor de kluslijst of een extra aanslag op het budget betekend.

Websites ter inspiratie:

• www.laluna-opzee.nl vertrek 2010
• liberty.solutionbox.nl vertrek 2010 rondje Atlantic
• www.cedo-nulli.nl HR 38 een meter langer dan een HR 352 maar een vergelijkbaar schip, vertrek niet bekent.

 

Terug naar boven

Last van een dipje

Na de kanotocht van gistermorgen had ik de rest van de dag vrij. Ik heb een aantal administratieve klusjes afgehandeld. De nieuwe accu voor de boot opgehaald en aan boord gesleept. Dit kreng weegt 72kg!

Omdat het verder een redelijk rustige dag was, had ik ook veel tijd om mijn gedachten eens een beetje tot rust te laten komen. En ik weet niet of het door de druilerige dag van gister kwam maar ik werd er enigszins neerslachtig en zwaarmoedig van. De datum van vertrek komt nu erg dicht bij en als ik hier aan denk dan overvalt het me wat ik allemaal achter laat in plaats van me te verheugen op alle nieuwe dingen die op me af komen. Ik troost mezelf met het idee dat het wel een redelijk normale reactie zal zijn en dat dit gevoel ook wel weer overgaat.

Terug naar boven

De laatste loodjes wegen het zwaarst

Of door werken tot je een ons weegt. Allemaal gewichtige zaken zo op een eind van een project.......... Het kwam er vandaag op neer dat we met drie man tot 20.00u hebben gewerkt. Omdat we alle drie nog moesten eten zijn we daarna maar samen gaan Grieken. Ik heb nu al dorst van de knoflook. Dat wordt vannacht weer opstaan om water te drinken.

Morgen verwacht ik toch weer op tijd 's avonds of beter nog aan het eind van de middag klaar te zijn met werken, zodat ik weer aan de boot kan gaan klussen. 

Terug naar boven

Limburgse vlaai en bier drinken

Vandaag op het werk was collega Yvonne jarig. Een goed Limburgs gebruik bij verjaardagen is dat er getrakteerd wordt op Limburgse vlaai. Shit, ook die ga ik natuurlijk wel vreselijk missen (en ook de collega's natuurlijk), of ik moet nu nog op korte termijn vlaaien leren bakken.... dat gaat dus niet lukken.

Vanavond moest ik ook voor mijn eigen eten zorgen, en ik had na een zware week werken ook vreselijke behoefte aan bier, veel bier. Deze combi werkt goed met mijn vader. Vanavond daarom met hem gaan eten bij Mijnheerkens. Inmiddels al zo vaak hier in het weblog genoemd dat het wel bijna de status van stamkroeg moet hebben........ ook dit ga ik natuurlijk wel missen. (zowel Mijnheerkens als stamkroeg, als mijn vader)

En van alle mooi belevenissen die hiervoor in de plaats komen houd ik jullie de komende maanden op de hoogte. Ik verheug me er op.

 

Terug naar boven

Bad, boek en prosecco

Het beste aan het klussen met dit koude, gure weer is het bad na afloop! Het was weer aardig fris vandaag. Toch ben ik aardig opgeschoten. Het roer weer geplamuurd. Als het morgen niet gaat regenen kan de laatste laag plamuur erop. Daarna het laatste stukje geschuurd van het onderwaterschip. Volgende week kan de antifouling erop. Daarna het luik in de kuip kit vrij gaan maken. Daar ben ik morgen nog wel even zoet mee. En om 15.30u kwamen Frans en Desire. Samen met Frans heb ik de beugel voor de zonnepanelen opgemeten. Daarna opruimen en naar huis.

Met dit weer is dan een warm bad met een boekje en een glas prosecco de ultieme ontspanning. Of ik dit straks ga missen? Met Caribische temperaturen zou dit recept toch niet werken. Maar als ik onder langs Argentinië vaar kan het wel aardig fris zijn. Of ik dan een bad ga missen? Het is maar net hoe je ermee omgaat. Een warme douche aan boord, de kachel op 25〫en daarna in een joggingbroek, met een glas rode wijn op de bank, daar zou ik net zoveel van genieten.

Terug naar boven

Wat te doen bij storm?

Heel lang heb ik hier helemaal niet aan willen denken. Ik ga tijdens de "veilige seizoenen" langs "veilige routes" en de kans op een storm zwaarder dan windkracht 8 die langere tijd aanhoudt is klein. Ik heb een stormfok en ik kan drie riffen in het grootzeil leggen. Als het dan toch te gortig wordt ga ik bijliggen. 

Dit was een beetje de strategie die ik in gedachten had. Ik las een paar weken geleden echter het verhaal van Vivian en Bram van de Duende. Zij hebben een stormachtig avontuur achter de rug in de Roaring Forties. Dit is dan wel een heel stuk buiten de "veilige route", maar als ik ooit onder langs Argentinië wil varen dan kom ik hier ook. Dit verhaal heeft me wel aan het denken gezet. 

Daardoor ben ik nu toch gaan verdiepen in verschillende storm strategieën. En ik denk dat ik nu het geschikte product heb gevonden: een zogenaamde series drogue. Lees er alles over op de website. Dit heeft mij wel overtuigd van de bruikbaarheid. Alleen wel weer een diepte investering voor iets wat je nooit nodig hoopt te hebben.

 

Terug naar boven

Vastberaden maar niet zonder twijfel

En soms overvalt de twijfel me vreselijk. En ik snap er geen snars van! Want als ik iets zeker weet is dat ik heel graag deze reis wil gaan maken. Ik verheug me inmiddels ook enorm op het vertrek. 

In de drukte van de voorbereidingen heb ik ook niet veel tijd om te twijfelen. Maar zoals gezegd: af en toe overvalt het me. 

Vanavond was zo'n moment. Ik ben gegevens over aan het zetten op de laptop waaronder foto's. Bij het doorkijken van de foto's werd me op een heel pijnlijke manier duidelijk waar en van wie ik allemaal afscheid ga nemen. En wat er voor in de plaats komt is natuurlijk nog onduidelijk. Misschien maakt de onzekerheid me wel aan het twijfelen. En de pijn van het afscheid nemen zal ook nog wel een paar keer de kop op steken, maar uiteindelijk gaat deze pijn ook over.

Terug naar boven

Wel een antenne, geen TV

Ik ben niet zo'n televisie kijker. Veel meer een internet verslaafde, maar dat terzijde. Ik heb geen televisie aan boord en die komt er ook niet. Ik heb wel nog een tv antenne boven in de mast. Deze ga ik waarschijnlijk vervangen voor een tweede marifoon antenne omdat de coaxkabel toch al in de mast zit. Deze kan mooi als reserve antenne dienen of eventueel om de AIS op aan te sluiten.

Ik heb me ook eigenlijk helemaal niet afgevraagd hoe het met de ontvangst zit. Met digitenne kun je in een groot deel van Nederland inmiddels goed tv kijken. Buiten Nederland zijn er ook nog wel een aantal digitale free to air zender te ontvangen. Maar hoe het buiten Europa is gesteld weet ik niet eens.

Ik wil geen tv aan boord omdat deze veel te veel stroom verbruikt en omdat ik hem waarschijnlijk toch niet ga missen. Alhoewel ik vanavond wel met veel plezier naar Top Gear heb zitten kijken!

 

Terug naar boven

Vrijdagmiddag klusjes

Vanmiddag op mijn werk een middag vrij genomen om allerlei boot klusjes te doen. Ik heb onder andere het laatste nog ontbrekende materiaal gehaald om morgen de Hydrovane te installeren. Om de moeren binnen in de boot te kunnen bevestigen boor ik gaten in de houten bekleding van de achterwand. Deze gaten worden mooi afgewerkt met zogenaamde teakhouten vingerringen, ook te gebruiken als bril :-) Door deze ringen kunnen de moeren altijd nog gecontroleerd worden en eventueel worden vastgedraaid zonder de achterwand te hoeven demonteren.

Ook heb ik inmiddels van Wim Wielhouwer bericht dat een aantal gebruikte zeekaarten van mijn verlanglijstje binnen zijn. De verwachting is dat een groot deel van de kaarten wel voor mei beschikbaar is. Zo heb ik straks naast de elektronische navigatie nog analoge back-up. 

Ook heb ik vandaag bericht gekregen dat ik vanaf 1-6-2010 bij Unigarant verzekerd ben. Ook heb ik gebeld om e.a. af te stemmen over de inspectie/taxatie ten behoeve van de verzekering. Op korte termijn zal de expert langskomen. 

Terug naar boven

Ontslag

Vandaag was weer een markante dag in de voorbereidingen naar de grote reis. Op mijn werk had ik mondeling al aangegeven dat ik in mei zou stoppen met werken. Vandaag heb ik echter formeel, schriftelijk mijn ontslag aangevraagd. Als ambtenaar moet ik mijn ontslag namelijk aanvragen bij het college van Burgemeester en Wethouders. Als die dan goede zin hebben en het behaagd het college om mij ontslag te verlenen dan mag ik gaan :-) Formeel werk ik tot 1 juni 2010. Ik heb echter nog een aantal vrije dagen. Effectief zal ik op 12 mei 2010 mijn laatste werkdag maken.

Gek genoeg heb ik niet echt een emotioneel gevoel bij deze mijlpaal. Ik ben niet extra blij, opgelucht of treurig of wat dan ook. Ik denk dat ik in gedachten deze stap al een tijdje geleden heb gemaakt. Het overhandigen van de brief zelf is daardoor meer een handeling die van de ToDo lijst kan worden afgestreept. Dat is eigenlijk het gevoel dat ik er bij heb: zo dat is ook weer gebeurd.

Terug naar boven

Kunstmatig vermaak en bootjes kijken deel 2

Gister schreef ik dat we misschien nog naar het casino zouden gaan. We zijn er inderdaad geweest. Na een uur had ik het er echter wel gezien. Wat een kermis en een poppenkast zo'n casino. Het was alweer een hele tijd geleden dat ik in een casino was geweest. Nu weet ik ook weer waarom. Ik vind het één grote schreeuwerige drukte met kunstmatig vermaak en een opgefokte spanning en opwinding door het gokken. We hadden gelukkig gratis entree en uiteindelijk hebben we met z'n tweeën €25,- vergokt. Daarna had ik het wel gezien. 

Vandaag zijn we op ons gemak met de auto van Rotterdam, binnendoor langs Delfshaven en Schiedam naar Hoek van Holland gereden. Daar hebben we in de late middagzon langs het strand gewandeld en op het havenhoofd naar de enorme zeeschepen staan kijken. Dan begint het spontaan weer te kriebelen en zou ik het liefst morgen vertrekken. Dit bezorgt mij tenminste een echtere opwinding en een beter gevoel dan een casino.

Terug naar boven

Hoeveel overhemden............

neem ik mee aan boord? In elk geval niet zoveel als ik er nu in de kast heb hangen! Ik heb net 10 overhemden staan strijken en er hangen er nog 13 in de kast. Aan boord draag ik meestal geen hemden en heb ik ook geen strijkijzer en geen strijkplank. Onder het strijken maak ik nu al in gedachte een schifting in welke hemden ik straks mee zal nemen aan boord en welke niet. Het zullen er in elk geval een heel stuk minder worden. 

Ook op mijn werk kwam vandaag het vertrek weer eens dichtbij. Er was een akkefietje dat me voor de eerste keer deed denken: jongens kunnen jullie dit geneuzel niet gewoon bewaren tot na mijn vertrek? Sterker nog, ik heb het niet alleen gedacht, ik heb het ook tegen een aantal mensen gezegd. Uiteindelijk was het probleempje trouwens vrij snel opgelost. 

Terug naar boven

Nog precies 100 dagen

Tot mijn laatste werkdag wel te verstaan. Dit moet ik overigens formeel nog aanvragen bij het college van B&W. Maar mondeling heb ik al aangegeven dat ik 12 mei mijn laatste werkdag wil maken. 

In de tussentijd ben ik op mijn werk druk bezig met afronden van twee grote projecten waar ik de laatste anderhalf jaar mee bezig ben geweest. En zo nu en dan levert dit wel enige spanning op. Naar mate de einddatum dichter bij komt, zal de onrust ook steeds vaker oplopen.

Vandaag raakte ik echter zeer opgefokt van deze onrust. Dit opgefokte gevoel is na het werk niet zomaar verdwenen. En als ik niet uitkijk slaat de spanning zomaar over op de planning van de zeilreis. En dit is nergens voor nodig. De planning voor de reis ligt nog op schema en spanning heb ik genoeg in de accu's :-)Zo en nu ga ik de computer uitzetten en eerst maar eens proberen mijn hoofd een beetje leeg te maken en de spanning van me af te schudden.

 

Terug naar boven

EPIRB wel of niet

Een EPIRB (afkorting van Electronic Position Indicating Radio Beacon) is een alarmeringsmiddel dat zich vooral leent voor ernstige noodsituaties in gebieden buiten het bereik van uw VHF- of MF-zendinstallatie. Dus heel ver weg van de kust. 

Het is het eenvoudigste veiligheidsmiddel dat automatisch uitzendt op de satellietfrequentie 406MHz. De satelliet stuurt het ontvangen signaal door naar het dichtstbijzijnde grondstation. Voor midden Europa is dit Toulouse. Dit grondstation alarmeert het Rescue Co-ordination Centre (RCC) in de buurt van het in nood verkerende schip en het land van herkomst.  

De EPIRB wordt automatisch geactiveerd wanneer het schip zinkt, maar kan ook handmatig worden geactiveerd. Ik kan een tweedehands EPIRB kopen van mijn Zeilmaker. Een EPRIB is echter geprogrammeerd met de scheepsgegevens. Ook moet na tien jaar de batterij worden nagekeken. Ik ben bang dat het omprogrammeren en de nieuwe batterij de aanschaf van een tweedehands niet aantrekkelijk maken. Ik denk dus niet dat ik deze van mijn zeilmaker ga kopen en ik twijfel nog over de aanschaf van een nieuwe. Misschien neem ik er wel geen mee.

 

Terug naar boven

Fijne collega's

Vandaag op mijn werk kwam weer mijn aanstaande vertrek ter sprake. Ik heb een erg leuke baan bij de gemeente Roermond met erg leuke collega's. Het gevoel om mijn ontslag aan te vragen is erg dubbel. Als adviseur informatiemanagement heb ik veel contact met allerlei personen binnen de organisatie. Deze contacten geven veel voldoening. 

Het zal straks ook wel een verademing zijn om niet bij elke beslissing met een hoop collega's te hoeven overleggen en draagvlak te zoeken voor beslissingen. De reis zal deels solo deels met een opstapper gaan plaats vinden. Dit maakt besluitvorming natuurlijk wel een stuk directer. 

De voldoening die ik nu uit de persoonlijke contacten met collega's haal zal ik onderweg hoop ik halen uit contacten met collega vertrekkers en de lokale bevolking. Of dit net zo veel voldoening gaat geven als nu het geval is zal moeten blijken. Misschien haal ik hier nog wel meer voldoening uit of zijn er andere zaken waar heel veel voldoening uit te halen valt maar waar ik me nu nog geen voorstelling van kan maken. Als ik erachter kom laat ik het jullie weten.

 

Terug naar boven

We krijgen er toch zelf mee te maken

Zelfs de meest eenvoudige alledaagse handelingen hebben een bepaalde impact op ons milieu. En uiteindelijk krijgen we toch zelf met de gevolgen te maken. Het filmpje maakt dit op een zeer komische manier duidelijk :-) We zijn ons meestal echter helemaal niet bewust van de invloed die we hebben op ons milieu. 

In onze dagelijkse routine en vanzelfsprekendheid van onze westerse levensstijl ben ik me eigenlijk nooit zo bewust geweest van de enorme impact die mijn dagelijkse handelen heeft. Met de beperkingen op een schip en al helemaal op een zeilboot wordt je, je echter zeer bewust van je energie - en waterverbruik. Ook ga ik bewuster om met afval op de beperkte ruimte van mijn zeilboot. 

Het zet mij, eerlijk gezegd voor het eerst in mijn leven, aan het denken. Want onze ecologische footprint bestaat uit natuurlijk nog veel meer aspecten dan bovenstaande drie onderdelen. Bewustwording is overigens wel de eerste stap in de goede richting. Kijk eens op de website van het WWF hoe je je eigen ecologische footprint kunt meten en hoe je deze kunt verkleinen. 

Terug naar boven