Sailing Sjaakie's Weblog

Een rustige carnavals week

Het is alweer een week geleden dat ik een berichtje op de site heb geplaatst. Het was lekker om even niet elke dag te hoeven nadenken over wat ik nu weer zou gaan schrijven. Het voelde een beetje als een mentale vakantie. Ik heb de laatste dagen eerlijk gezegd ook niet zoveel spannends gedaan.

Tijdens de carnavals dagen was het ook erg rustig in Panama city. Veel mensen die het zich kunnen permitteren verlaten voor de carnavalsdagen de stad. Ze gaan naar hun buitenhuis of huren wat in the interior. In sommige dorpen en steden buiten Panama stad schijnt wel een aardig feest te worden gevierd voor carnaval. In de stad schijnt het echter een beetje een grimmig feest te zijn. Met veel goedkope drank en te veel dronken mensen in niet het deftigste deel van de stad. Ik had dan ook niet de behoefte me hier in te mengen.

Ik heb de afgelopen week onder andere hard gestudeerd om mijn Spaans te verbeteren. En daar zal ik nog wel een tijdje mee zoet zijn. Woordjes leren uit een boek en wat meer conversaties in het Spaans. Ook ben ik deze week twee keer naar de bioscoop geweest. De films waren in het Engels met Spaanse ondertitels. Dat is een leuke manier om snel de taal op te pikken.

Verder ben ik nog bezig met het opzetten van een website voor het bedrijf waar ik voor ga werken. Ook ben ik nog een tweede optie voor een appartement bekeken, nog wat onderdelen voor de boot opgehaald en voor de rest blijven de dagen hier voorbij vliegen met allerlei dagelijkse bezigheden die ik me niet eens meer voor de geest kan halen.

De laatste week heb ik ook een paar reacties gekregen van lezers die aangeven toch wel geïnteresseerd te zijn in mijn landrotten bestaan hier in Panama en die er aan moeten wennen dat er geen dagelijkse berichtjes meer verschijnen. Ik zal de volgende keer geen week meer wachten met een nieuw bericht, maar dagelijkse berichtjes zitten er voorlopig even niet in.

Geen dagelijkse berichtjes meer

Vandaag ben ik druk geweest met het verder organiseren van mijn landrotten bestaan hier in Panama. Ik heb onder andere een constructief gesprek gehad over de baan die ze me hier aangeboden hebben.

Nu ik midden in dit hele proces zit, denk ik dat mijn verhaal voor veel lezers van dit weblog minder interessant wordt. En daarnaast verwacht ik het de komende tijd ook wat drukker te krijgen. Ik ben dan ook van plan niet meer elke dag een berichtje te plaatsen. Vanaf vandaag ga ik nog maar één of twee keer per week iets berichten of als er echt iets heel interessants of fotogenieks gebeurd. Na meer dan twee en een half jaar, bijna dagelijks een berichtje te hebben geplaatst voel ik me bijna schuldig dat ik sommige dagelijkse lezers teleur ga stellen.

Weer landrot worden

Vandaag ben ik bij Rob Mcclung thuis gaan kijken naar een appartement dat hij te huur heeft. Hij woont prachtig op Acon hill. Eén van de beste buurten in Panama city om te wonen. In en uit de stad. In een prachtige, rustige, groene omgeving en toch dicht bij het centrum.

Ik had wat beweging nodig dus ik ben gaan wandelen. Redelijk vroeg toen het nog koel was. Toen ik bij Rob's huis aan kwam was ik evengoed nog volledig bezweet. Het gaat aardig berg op vanaf de voet van Ancon hill tot aan het huis. Ik ben wel erg gecharmeerd van het appartement. Toen ik met Rob op de patio zat te praten zaten de wilde toekans recht voor onze neus in een boom. Blijkbaar zitten 's morgens de apen in de keuken te kijken. Dat is toch wel uniek midden in de stad!

En vanmiddag heb ik een afspraak gemaakt met een verkoper van een auto. Morgenvroeg gaat hij me bellen om een auto te laten kijken. Kortom ik ben druk bezig met organiseren dat Ik een landrot wordt.

Happy Valentine

Ik heb niet zoveel op met commerciële feesten als Valentijnsdag. ik had er vandaag dan ook niet echt aan gedacht. Ik ben gaan duiken met Rob en Miguel. Toen we terug kwamen in de yacht club waren er wel een aantal stelletjes met rozen op de tafel en ballonnen in een hartvorm. Toen ik echter samen met Miguel bij TGI Fridays ging eten realiseerde ik me weer eens hoe Amerikaans georiënteerd Panama is. Op een door de weekse dag was het restaurant afgeladen vol en stonden ze buiten in de rij te wachten voor een tafel. Maar omdat wij aan de bar wilde eten konden we gelukkig direct aan schuiven.

En nu ik er dus toch aan wordt herinnerd, voor alle vrouwelijke lezers: happy Valentine!

Dagje Taboga

Vanmorgen ben ik weer eens naar Taboga gevaren om motoruren te maken. Daar aangekomen ben ik voor het strand voor anker gegaan om op mijn gemak te lunchen, wat te zwemmen en de boot te poetsen. 's Middags was het aardig beginnen te waaien. Toen ik het anker wilde lichten ging dit erg zwaar. De ankerlier leek er wat moeite mee te hebben. Ik dacht eerst dat dit door de sterke wind kwam. Echter toen ik het anker eenmaal boven water had zag ik waarom het zo zwaar ging. Er hing een zware staalkabel aan het anker! Waarschijnlijk een kabel waar ooit mooring boeien aan hebben gezeten Het was even worstelen om de kabel van het anker af te krijgen. Door de wind waren er ook aardig wat golven gekomen. De terug tocht was daardoor ook wat ruwer dan het tripje vanmorgen.

Terug in de yacht club merkte ik overigens dat ik een aardig verbrande kop had. Mijn voorhoofd en mijn kale plaat zijn pijnlijk rood. Ik moet me toch echt gaan aanwennen om een pet te dragen. De rest van mijn lijf verbrandt niet zo snel meer, maar mijn hoofd blijft erg gevoelig voor te veel zon. Voordat ik zometeen ga slapen maar weer eens goed insmeren met aloë vera.

Ironman competition

Ironman 70.3 Panama is geen strijk wedstrijd voor mannen :-) Nee, de Ironman 70.3 competition die vandaag wordt gehouden in Panama is een triathlon over een totale afstand van 70.3 mijl. De bekendste deelnemer is overigens Lance Armstrong, die blijkbaar meer kan dan hard fietsen.

Vanmorgen om 7.00u begon de wedstrijd hier vanaf de pier in de yacht club. De deelnemers starten hier het zwem gedeelte. De baan liep vlak langs mijn boot richting het Frank Gehry museum. Op de Causeway gaan de deelnemers uit het water om een heel eind te gaan fietsen. Hierbij gaan ze o.a. twee keer over de bridge of the Americas. Waar nu dus het verkeer helemaal vast staat. Na dit fietstochtje gaan de dames en heren doodleuk nog een stukje rennen. Dit parcours loopt door de stad. Waar het verkeer dus ook wel helemaal ontregeld zal zijn.

Echt wel heel erg knap wat de deelnemers aan deze wedstrijd hier in dit klimaat presteren. Niet dat mijn conditie nu maatgevend is, maar als ik hier tien minuten voluit zou fietsen of rennen zou ik volgens mij dood neervallen. Ik denk dat ik zelfs tijdens het zwemmen zou gaan zweten!

Cruising permit

Vorig jaar april ben ik met mijn boot aangekomen in Panama. Toen heb ik een cruising permit moeten kopen en deze is een jaar geldig. Na een jaar moet de boot eigenlijk het land uit om weer een nieuwe permit aan te kunnen vragen voor een jaar. Ik zou naar Costa Rica of naar Colombia kunnen varen, daar een paar dagen blijven en dan weer terug kunnen zeilen. Doe je dit niet dan zou je formeel de boot moeten invoeren, en moeten registreren in Panama. En dit wil ik niet. Ik heb niet eens geïnformeerd wat dit kost en wat hier allemaal bij komt kijken.

Maar om nu twee weken naar het buitenland te gaan daar heb ik het momenteel veel te druk voor. En als ik ga werken heb ik daar al helemaal geen tijd voor. Gisteren heb ik even met wat mensen gesproken hoe dit aan te pakken. En er is dus nog een manier om dit aan te pakken. Er is een mannetje bij de port authority die er wat bij klust. Hij zorgt voor de juiste papieren en stempels om een nieuwe permit aan te vragen. Op papier lijkt het dan of ik het land uit ben geweest.

Toen ik vanavond in de yacht club binnen liep werd ik trouwens aangesproken door een Nederlands stel. Zij zijn op vakantie hier in Panama en ze volgen mijn weblog. Ze zijn ook zeilvrienden van Rein en Marian van de Aquaholic waar ik in 2010 een aantal maanden ben opgezeild. Leuk om te ervaren hoe klein de wereld tegenwoordig is.

Driftig schrobben

De lamlendigheid van gisteren is gelukkig een beetje verdwenen. Vandaag ben ik aardig productief bezig geweest. Ik heb weliswaar eerst tot 8.30u uitgeslapen maar na het ontbijt ben ik toch driftig aan de slag gegaan.

Ik heb vandaag sinds lange tijd maar weer eens de waterlijn schoon gemaakt en ook een groot deel van het onderwaterschip geschrobd. Mijn antifouling had wat hoger aangebracht mogen worden. Boven de antifouling groeien namelijk telkens aardig wat groene slierten. Deze zijn lastig te verwijderen. Het is elke keer een aardige klus om de waterlijn weer schoon te krijgen. Eerst met een plamuurmes de ergste rotzooi ervan af steken en daarna goed schrobben met een harde borstel.

Gelukkig gaat het schoonmaken van het onderwaterschip een stuk gemakkelijker. Er zit wel wat groene aangroei op de antifouling en hier en daar ook nog wel een mossel. Maar dit veeg ik er redelijk makelijk van af met een borstel. Twee weken geleden had ik de schroef al schoon gemaakt. Van deze duik heb ik nog wat lucht in mijn duiktank zitten. Van het weekend de fles nog maar eens op mijn rug binden om ook de kiel schoon te schrobben. Overigens is het niet alleen plantaardig wat er zoal onder de boot leeft. Na elke schrob beurt zit ik zelf ook onder de kleine beestjes (kleine krabbetjes en garnaalachtige).

Lamlendig

Sinds ik eergisteren heb geschreven dat ik overweeg om een tijdje hier in Panama te blijven en hier te gaan werken laat deze gedachte me niet meer los. Gisteren en eergisteren heb ik hierover ook met een paar mensen gesproken. Zij moedigden me allemaal aan om hier te blijven. De Pacific over zeilen dat kan over twee of drie jaar ook nog. Er werden ook nog wat suggesties geopperd voor het vinden van werk hier in Panama als de survey job me uiteindelijk niet zou bevallen.

Gisteren kon ik me nog redelijk concentreren op het klussen aan mijn buitenboord motortje. Vandaag kon ik me echter door alle gepieker helemaal niet concentreren. En ondanks dat ik al om 7.00u vanmorgen wakker was heb ik vandaag helemaal niets constructiefs gedaan gekregen. Naast wat opruimen aan boord heb ik voornamelijk zitten luieren aan boord. Ik heb een paar keer een boek zitten lezen, vanmiddag een dutje gedaan en voor de rest wat dromerig voor me uit zitten staren.

Een definitief besluit heb ik nog steeds niet genomen, maar morgen moet ik hoe dan ook wat actiever worden. Van dit soort dagen wordt ik alleen maar lamlendig en wat de beslissing ook wordt daar schiet ik in elk geval niets mee op.

Waarschijnlijk ben ik een waardeloze monteur

Niet waarschijnlijk volgens mij heb ik vandaag bewezen dat het werkelijk zo is :-( Mijn buitenboord motortje wil na negen maanden niet meer starten. Ik heb gisteren carburator cleaner gekocht en vandaag ben ik vol goede moed begonnen met het inwendige van mijn motortje schoon te maken.

Ik heb de halve motor uit elkaar gehaald. En alles nagekeken en zeer zorgvuldig schoon gemaakt. Overigens was het niet eens vuil. Ik dacht dat ik benzine in het motortje had laten zitten en dat deze na zo'n lange tijd hier en daar de zaak wat had verstopt. Dit bleek echter helemaal niet zo te zijn. In een helder moment heb ik de laatste keer dat ik het motortje heb opgeborgen toch het benzine kraantje dicht gedraaid en toen het motortje laten draaien totdat alle benzine verbruikt was. Ik heb nu ook de benzine in de tank vervangen. Nadat ik alles weer netjes in elkaar had geknutseld heb ik vol zelfvertrouwen proberen te starten. Helaas wil het kreng nog steeds niet aanslaan. Morgen nog maar weer eens opnieuw een poging wagen. Nog wat verder de zaak uit elkaar halen, een beetje intelligent kijken en goed nadenken, misschien dat het uiteindelijk dan wel lukt. (wordt vervolgd......)

In dubio

Ik ben druk bezig met de boot in orde te maken voor de overtocht van de Pacific. Ergens eind maart zou ik kunnen vertrekken. Er zijn echter een paar mensen die me proberen over te halen om hier te blijven. Ze hebben me zelfs een baan aan geboden.

Ze zijn momenteel bezig om een hydrografisch survey bedrijfje over te nemen. Ik heb hierover al een paar keer met ze gesproken. Binnenkort ga ik een keer een dagje mee voor een survey. Kijken wat ze precies doen en praten wat ze me kunnen bieden en wat ze van me verwachten. Ik twijfel vreselijk wat ik moet doen. Enerzijds wil ik graag naar Australië zeilen en anderzijds zou ik ook graag een tijdje hier willen blijven en hier werken. Over grofweg een jaar zal ik sowieso weer moeten gaan werken want dan is mijn geld op. Als ik nu naar Australië zeil en hier terug wil komen om hier te gaan werken, betekent dit dat ik de boot daar zal moeten verkopen. Ik kan echter ook hier de boot aanhouden, een jaar of twee, drie hier werken en dan alsnog verder zeilen. Als ik hier wat geld kan sparen zou ik dan zelfs nog verder kunnen zeilen dan Australië. En zo zijn er nog wel meer ideeën die de laatste dagen door mijn hoofd spoken.

Ik heb hierin nog lang geen beslissing genomen. Eerst maar eens horen wat ze te bieden hebben en in de tussentijd gaat het voorbereiden van de boot gewoon gestaag door.

Uren maken

Er kan niet alleen gefeest worden er moet ook gewerkt worden :-) Na het gefeest van gistermiddag en gisteravond was ik daarom vanmorgen alweer vroeg op om vandaag vaaruren op de motor te krijgen. Ik had met een Zwitserse collega van Gavin (Adrian) afgesproken om vandaag te gaan varen.

Vanmorgen had ik nog wat klusjes voordat we konden vertrekken. Rond 11.00u kwam Adrian aan boord en toen zijn we ook gaan varen. Een beetje een toeristische route langs de grote schepen op de ankerplaats en later langs de ankerplaatsen voor jachten bij las Brisas en Plaita en daarna zijn we nog even in de container port gaan kijken. Daarvoor moesten we wel onder de bridge of the America's doorvaren. En daar wordt the Canal Authority een beetje nerveus van. Maar ik heb een gast aan boord die ik de container haven wilde laten zien en we moeten toch wat te kijken hebben. Dus ik heb de marifoon uitgezet en we doen net of we gek zijn (daar ben ik best goed in :-) We waren goed en wel een mijl achter de brug toen er al een pilot boot naar ons toe kwam die ons kwam vertellen dat zeilboten alleen achter de brug mogen komen als ze staan ingepland voor de transit. "Oh ja? Sorry hoor we zijn alleen een beetje aan het proefvaren. Dan zullen we maar omkeren". Het was even goed wel interessant om even in de haven rond te kijken.

Alsof het niet al warm genoeg is.....

Jullie kunnen het je in Nederland momenteel misschien niet voorstellen maar het is hier erg warm in Panama. En wat doe je als het zo warm is, dan organiseer je een chil cook-off. Vanavond is de American football super bowl en als kleine opwarmer hebben ze vanmiddag bij de Yacht Club dus een Texas chili contest georganiseerd.

Verschillende teams koken hun eigen chili en het publiek en een jury gaan vervolgens proeven. En alsof het dus nog niet warm genoeg is, na het eten van elk bekertje chili zweet ik me helemaal wezenloos en daarvan krijg je natuurlijk weer veel dorst :-) Straks om 17.00u is de prijsuitreiking en een uurtje later begint de super bowl. Het zal nog wel even gezellig blijven.

Bijboot

Om de kans te verkleinen dat je bijboot gestolen wordt, moet deze er maar beter zo smerig en gehavend mogelijk uit zien. Tenminste deze theorie heb ik ooit ergens gelezen. Tot nu toe zag mijn bijboot er altijd redelijk netjes en nieuw uit. Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om deze moedwillig smerig en gehavend te laten worden.

Vandaag heb ik na negen maanden mijn bijboot uit de tas op het voordek gehaald en opgepompt. En blijkbaar waren negen maanden genoeg om dat te doen wat ik zelf niet over mijn hart kon verkrijgen. De bijboot ziet er niet uit! Ik vraag me af of ik deze nog ooit schoon ga krijgen. Het buitenboord motortje kreeg ik na negen maanden trouwens zo snel ook niet aan de praat. Hier moet ik binnenkort ook maar eens naar kijken. Maar voor vandaag was dit niet zo belangrijk. Ik heb één kant van de romp in de was gezet vanuit het bijbootje. Daar had ik geen motortje voor nodig.

Ik was toch niet zeeziek?

Gisteren schreef ik nog dat ik waarschijnlijk wel goed zou slapen afgelopen nacht. Nou dat viel een beetje tegen. Ik was op tijd aan boord en lag ook al vroeg in bed. En toen begon de ellende. Ik kreeg vreselijk last van mijn maag. Dit heeft de hele nacht aangehouden en ook vandaag voelde ik me gammel.

Dat van die zeeziekte is een grapje want dan voel ik een andere misselijkheid dan afgelopen nacht. En ons tripje naar Taboga was over redelijk rustig water. Waarschijnlijk heb ik wat verkeerds gegeten. Net sprak ik met Jill en John. En Jill had ook last gehad van haar maag. John had nergens last van gehad. En dat zou ook wel kunnen kloppen. Jill en ik hebben beide grote garnalen gegeten en John had zeebaars. Dus waarschijnlijk waren het de garnalen die ons ziek hebben gemaakt. Ik heb me vandaag rustig gehouden en veel geslapen. Inmiddels ben ik gelukkig weer aardig opgeknapt.

Lunch op Isla Taboga

Ik heb gevaren! En deze keer een stuk verder dan op en neer naar het dok. Vanmorgen rond 10.00u kwamen aussie John en z'n vrouw Jill aan boord. Ik heb gisteren met ze afgesproken om vandaag te gaan proefvaren met mijn boot. Rond 11.00u zijn we gaan varen. De motor liep voorbeeldig. Alles was in orde en we hebben dus maar besloten om gelijk door te varen naar Taboga.

Op Taboga hebben we geluncht met een prachtig uitzicht op het strand en op de boot. Na de lunch zijn we weer terug gevaren naar de Yacht Club. Om 18.00u net voor de zon onder ging lagen we weer aan de mooring. En nu ben ik moe maar voldaan. Na zoveel maanden niet te hebben gevaren was ik vergeten dat een dag op zee zo vermoeiend kon zijn. Ik zal zeker goed slapen vannacht.

Opruimen, poetsen, reorganiseren en een happy hour als afsluiting

Als je aan boord woont blijft het op een kleine ruimte als een zeilboot een zeer regelmatig terugkerend gebeuren. Ik wilde vanmiddag eigenlijk gaan proefvaren en hiervoor wilde ik mijn navigatie computer na negen maanden weer gebruiken. Deze lag na zo'n lange tijd begraven in mijn navigatietafel. Vanmorgen ben ik daarom eerst maar weer eens aan het opruimen en reorganiseren geweest. En als ik dan toch bezig ben een groot deel van de boot over hoop te halen wordt er ook maar meteen weer gepoetst.

En dat proefvaren wil ik eigenlijk liever niet alleen doen. Vandaag stond er ook een stevige bries waardoor het ook lastig is om alleen aan een mooring aan te leggen bij terugkomst van de proefvaart. Het probleem was echter dat ik niemand te pakken kreeg die vandaag met me mee kon varen. Wel heb ik de motor nog anderhalf uur aan de mooring laten draaien ook een tijdje in z'n achteruit op 2000 toeren. De temperatuur blijft nog steeds netjes op 80°C. Alle lucht lijkt nu uit het interne koelsysteem te zijn.

En omdat er uiteindelijk niet gevaren werd heb ik aan het eind van de middag maar besloten tot een klein happy hour aan boord om van de ondergaande zon te genieten. Hiervoor heb ik sinds lange tijd maar weer eens een goeie Caribische rumpunch gemixt. (rum, ananassap, ginger ale, flink wat druppels Angostura bitter, ijs en garneren met limoen en vers geraspte nootmuskaat).