Sailing Sjaakie's Weblog

Nieuwjaar in Nederland?

Ik loop erover te denken om twee weken naar Nederland te gaan. Tussen kerst en nieuw heen en begin januari terug naar Panama. Nieuwjaar vieren met Sylvia, op bezoek bij familie en de mogelijkheid om spullen voor de boot te kopen. Ook geeft me dit nog wat extra tijd om de boot vaarklaar te krijgen voor de Pacific.

De grap is dat een retour vlucht vanuit Panama naar Amsterdam erg goedkoop is vergeleken met een retourvlucht vanuit Amsterdam naar Panama. Beide vluchten zijn met KLM en toch kost de vlucht vanuit Panama maar de helft dan de vlucht vanuit Amsterdam. Vraag niet hoe het kan doch geniet ervan!

Vandaag had ik nog zo'n momentje. Mijn klok in de salon van de boot was ermee gestopt. De batterij heb ik vervangen en vervolgens de juiste tijd weer ingesteld. De klok liep weer maar heel onregelmatig. Hij heeft drie weken lang niet meer de juiste tijd aangegeven. Ik had de klok eigenlijk al opgegeven. Vandaag begint de klok zomaar weer regelmatig te tikken. Hij loopt nu alweer een paar uur netjes op tijd. Wederom: vraag niet hoe het kan, doch geniet ervan :-)

Foto albums toegevoegd

Vanmorgen ben ik de huurauto gaan terug brengen en heb op weg naar het verhuurbedrijf nog wat stops gemaakt. Ik moets nog wat spullen afgeven bij Rob Mc Clung thuis, ik heb mijn was gedropt bij de wasserette en ik heb de auto nog afgetankt. Daarna terug met een taxi naar de yacht club.

Inmiddels is het lunchtijd en het regent dat het zeikt. Mooi moment om nu eindelijk mijn foto's te gaan organiseren. Na wat te hebben gegeten heb ik me met mijn laptop aan de bar geïnstalleerd. Het is inmiddels 19.00u en ik ben net klaar met de foto's. Ik heb tussendoor nog wat andere computer klusjes gedaan. Maar het meeste tijd ben ik toch bezig geweest met de foto's. Ik heb zo langzamer hand vierkante oogjes. Ik ben niet meer gewend om zo lang achter de computer te zitten. 

Maar eindelijk heb ik dan toch twee nieuwe fotoalbums toegevoegd aan de website. Eén van de vakantie met Sylvia hier in Panama en één van mijn vistrip van gisteren. Ik heb gisteren trouwens heerlijke sashimi gegeten van de vers gevangen dorade en vanmorgen bij het ontbijt gebakken dorade.

Een dagje sportvissen

Vanmorgen ging al om 5.30u mijn wekker. Buiten was het nog donker. Vroeg op om met Doug de kapitein van de sportvis boot de Backatawn te gaan vissen. De boot heeft twee particuliere eigenaren die meestal in het weekend met de boot weg gaan. Vandaag werd er door de eigenaren niet gevist en mocht Doug de boot gebruiken om met een aantal vrienden van de Balboa yacht club te gaan vissen.

Dit vissen gaat iets anders dan ik gewend ben vanaf mijn zeilboot. Dan sleep ik één of twee lijnen achter de boot en als geluk heb vang ik wat. De 50ft lange Backatawn is met 2100 Pk om te beginnen wat sneller dan de Tin Hau. Vervolgens is het visgerei aan boord ook wat professioneler dan wat ik gebruik. (7 hengels van minimaal $1500,- per stuk, lures in alle maten en soorten, levend aas en ingevroren aasvissen). En niet te vergeten de ervaring van Doug en z'n deckhand Antonio. De boot doet regelmatig mee aan vistoernooien in Panama en tot nu toe winnen ze de meeste. Succes was vandaag dus verzekerd.

We hebben 8 grote dorades gevangen, 1 hele grote groeper en 3 bonitos. De grootste dorade woog 18 kg, de groeper woog 9 kg dat is niet veel minder dan het record voor Panama. Niet slecht voor een dagje vissen. Mijn koelkast ligt dus vol met vis.

Als je boot als deze wil charteren voor een dagje vissen zoals vandaag kost dit een vermogen. Het was dan ook erg geschikt van Doug om ons uit te nodigen. Doug, bedankt voor de geweldige ervaring.

Stoom af blazen in El Valle

Gisteren was ik zo teleurgesteld en enigszins depri. Toen ik 's middags in de yacht club kwam kon dat me niet echt opvrolijken. Ik had even geen zin in de gebruikelijke praatjes van de vaste kliek.

Ik had de behoefte om even alleen te zijn. Omdat ik vandaag toch niet aan de boot kon werken ben ik naar El Valle gereden. Even stoom af blazen in een andere omgeving. Ik ben al eerder met Sylvia in El Valle geweest. Toen zijn we echter te kort daar geweest om alles te zien.

Vannacht heb ik in een hostel in El Valle geslapen. Vandaag ben ik naar de hot springs geweest en ben ik naar een waterval gaan kijken in de buurt van El Valle. Beide locaties liggen prachtig in de jungle. Geweldig om mijn gedachten even helemaal te resetten. Ik ben inmiddels weer terug aan boord. Zo meteen helemaal ontspannen, vroeg naar bed. Morgen moet ik heel vroeg op omdat ik met een aantal kennissen ga vissen. Daarover morgenavond meer.

Geduld raakt nu echt op

Ik heb tot nu toe toch echt wel veel geduld gehad met Gary. Maar zelfs mijn geduld raakt ooit op. En dit punt is vandaag echt bereikt. Gary zou vanmorgen aan de motor komen werken. En wederom is hij niet komen opdagen. Ik heb de hele morgen voor de kat z'n viool zitten wachten. Ik heb hem een paar keer proberen te bellen en dan krijg ik z'n voicemail aan de lijn. Hij zal ongetwijfeld wel weer een excuus hebben. Maar mijn vertrouwen in z'n excuses en mooi praterij is samen met mijn geduld verdwenen.

Ik ga op zoek naar iemand die me kan helpen met het uitlijnen. Ik heb inmiddels voldoende contacten hier die me kunnen en willen helpen. Het wordt nu toch echt tijd dat ik weer ga varen.

Motor weer op z'n pootjes

Niet lachen..... maar morgenvroeg komt Gary voor een tweede poging om de motor uit te lijnen. Vorige week ging het mis. En vervolgens had hij de hele week geen tijd om aan de motor te werken. De motorsteunen zijn inmiddels aangepast. Vandaag heb ik ze alvast gemonteerd en de motor terug gezet op de fundatie. Morgenvroeg kan Gary dus gelijk beginnen met uitlijnen. De eerste twee uur klooien om de motor weer op z'n pootjes te krijgen zijn dus al verdient. Kijken hoe ver we morgen komen.

Ik ga geen verwachtingen meer uitspreken. Dit heeft tot nu toe alleen maar tot teleurstellingen geleid. Maandag is trouwens weer een feestdag. Alles is al weer netjes versiert met een hoop Panamese vlagen. Dus maandag wordt er zeker niet gewerkt. Hopelijk is dan ....... Oh nee, ik zou geen verwachtingen uitspreken.

Happy thanksgiving

Gisteren had ik het over vroeg opstaan en een productieve dag. Ik ben inderdaad vroeg opgestaan. Echter de dag was minder productief dan ik had verwacht. Ik was vergeten dat het vandaag thanksgiving was. Ik heb vanmorgen wat klussen gedaan aan boord. Voor de thanksgiving lunch bij de yacht club was ik uitgenodigd door Herb. Herb is de directeur van het bedrijf Cabo drilling hier in Panama.

Na de lunch heeft Herb me meegenomen voor een rondleiding bij zijn bedrijf en een rondleiding over de voormalige Howard airforce base. We zijn nog op bezoek geweest bij het kantoor van Wartzila die ook op het terrein zitten. Na een lange rondleiding zijn we terug gereden naar Panama city.

Ik ben al een tijdje op zoek naar wasabi. In de supermarkten is het hier niet te krijgen. Dat is een beetje het probleem hier in Panama. Alles kun je hier krijgen, je moet het alleen zien te vinden. En dat is niet altijd even makkelijk. Herb wist echter wel waar ik wasabi kon kopen. Nadat we bij de kleine Chino markt de wasabi hebben gescoord heeft Herb me weer gedropt bij de yacht club. Weer een dag voorbij zonder dat er aan de motor is gewerkt. Maar het was zeker wel een interessante dag.

Luie dag

Ondanks dat ik vanmorgen al vroeg op was heb ik niet het idee dat ik vandaag nou zoveel heb gedaan. Ik had al vroeg een afspraak om mijn gasfles op te pikken die ik gisteren heb afgegeven om te laten vullen. Ik zat netjes op het afgesproken tijdstip, om 8.15u bij de poort van de yacht club. Om 10.15u kwamen ze vervolgens de gasfles afgeven. Ik had al eens gebeld en de chauffeur was betrokken geraakt bij een botsing. Daarom waren ze zo laat.

Vervolgens ben ik de gasfles aan boord gaan brengen. En ik heb het gevoel dat ik daarna eigenlijk niets anders heb gedaan dan wat lummelen aan boord. Ik heb voor de verandering weer eens zelf gekookt aan boord. Ik heb nog wat gepoetst en opgeruimd en voor de rest heb ik de hele middag zitten lezen, wat spelletjes op mijn iphone zitten spelen, spaanse les op mijn iphone gevolgd en wat sigaretten zitten roken. Morgen maar weer vroeg opstaan en dan wat productiever wezen.

Administratieve rompslomp

Vanmiddag ben ik een paar uur bezig geweest met een hoop administratieve shit. Voordat ik vertrok uit Nederland heb ik alles zo geregeld zodat ik alles online kan regelen. Lang leve internet! Brieven van de verzekering krijg ik op een post adres in Nederland maar ook via de mail. Al mijn bankzaken gaan online en veel meer administratieve banden heb ik niet met Nederland. Ten minste dat dacht ik.

Ik was vergeten dat ik ook nog een spaarloon regeling had lopen. Van de week kreeg ik bericht dat deze per 1-1-2012 zal vrijvallen. Dit kon ik gelukkig ook online afhandelen. En dan is er natuurlijk ook nog de belastingdienst. Leuker kunnen we het niet maken en voor mensen die buiten Nederland wonen blijkbaar ook niet makkelijker.

Belastingzaken vanuit het buitenland kun je dus niet online regelen. Gelukkig heb ik een formele machtiging via een notaris geregeld voor Sylvia. Dat maakt de zaak een stuk gemakkelijker. Maar evengoed blijf ik Deze administratieve klussen vervelend vinden. Aan de andere kant, ik heb wel mijn kantoor opgezet met een briljant uitzicht. Dat maakt het dan weer wat dragelijker :-)

Nadenken over de toekomst

Een rustige dag vandaag. Vroeg op, ontbijtje in de kuip. Het weer is fantastisch, een licht verkoelend briesje en de zon die ongenadig brand. In de schaduw van het de zonnetent is het goed toeven. Na het ontbijt met een goed boek een kop koffie was het echt genieten.

Zo'n rustige morgen geeft me ook tijd om na te denken over de toekomst. Komend jaar naar Australië zeilen, maar wat ga ik daarna doen? Ik heb een budget voor drie jaar. Komend jaar is het laatste jaar. Daarna zal ik toch echt weer aan het werk moeten. Ik kan me momenteel nog steeds nog niet voorstellen om terug te gaan naar Nederland om daar te gaan werken.

Eén optie waar ik al een tijdje aan denk is om een tijdje in Australië te gaan werken om de scheepskas aan te vullen. Daarna kan ik nog een tijdje verder zeilen. De laatste paar dagen begint een andere optie echter ook steeds vaker mijn gedachte binnen te sijpelen: de boot verkopen in Australië en terug komen naar Panama. Acht maanden Panama zijn genoeg om verliefd te worden op dit land en de mengelmoes van mensen. Ik heb dit idee al een paar keer gedropt bij vrienden hier. Er zijn me zelfs al een paar voorstellen gedaan voor werk. Beslissingen heb ik nog niet gemaakt maar het is wel iets waar ik de laatste tijd serieus over na denk.

Sunny sunday afternoon

Gisteravond ben ik vroeg naar bed gegaan omdat ik vanmorgen vroeg op moest en ik fit wilde zijn als Gary kwam. Geheel fit kreeg ik vanmorgen al vroeg een telefoontje van Gary dat hij de motorsteunen nog niet klaar had en dat hij nog even nodig had om ze aan te passen.

Daar zat ik dus weer helemaal klaar en Gary komt niet opdagen. Ik hoef tenminste niet te zitten wachten. Vanmiddag ben ik daarom maar de was gaan doen en ondertussen een pilsje gaan drinken bij de yacht club. Laat het nou eindelijk weer eens een prachtig zonnige zondag middag zijn. En op zonnige zondag middagen is het meestal gezellig druk. Zo ook vanmiddag. De was zit al een paar uur in de droger. Deze zal nu wel droog zijn :-) De gezelligheid in de yacht club is nog niet voorbij. De zondagmiddag live band begint net met z'n eerste set. Maar voor mij is het beter om nu terug te gaan naar de boot. Anders weet ik niet zeker of de was droog aan komt aan boord.

Er wordt weer aan de motor gewerkt!

Gary was vanmorgen mooi op tijd. Deze keer had hij ook al z'n juiste gereedschap bij zich en een koppeling voor de uitlaat die nog ontbrak. Eindelijk konden we dus goed aan de slag. We kwamen er echter al redelijk snel achter dat er nog een kleine aanpassing nodig was aan de achterste motorsteunen.

En dan blijkt weer het grote nadeel van het werken terwijl ik hier aan een mooring lig. Om de aanpassing te maken aan de steunen kunnen we niet even snel van boord stappen en in een werkplaats de nodige gereedschappen gebruiken. De drijvende werkplaats waar Gary normaal werkt is ook maar minimaal uitgerust. Gary heeft de steunen nu dus mee genomen om ze bij hem thuis aan te passen. Morgenvroeg komt hij terug. Ik hoop dat we dan beter opschieten.

Ik heb vandaag ook bericht van Bijl watersport gekregen. De spanners waar ik al een tijdje op wacht zijn door de post naar hun terug gestuurd. Ze zullen ze nog een keer opnieuw opsturen. Hopelijk gaat dit deze keer ook goed komen.

De tijd vliegt

Shit, nog maar anderhalve week en dan is het alweer december. Ik weet niet wat het is maar de tijd vliegt voorbij hier in Panama. Vandaag heb ik met Gary gesproken en hem nadrukkelijk op het hart gedrukt om me niet in de steek te laten. Hij zegt dat hij morgen de hele dag voor me heeft vrijgehouden. Hij doet het werk aan mijn boot als een bijbaantje. Zijn reguliere werk gaat door de week natuurlijk voor. Hij zou dan natuurlijk ook gewoon niets moeten beloven op deze dagen. Meestal komt hij z'n afspraken op zaterdag wel na. Ik hoop dan ook dat we morgen de motor kunnen uitlijnen.

Het wordt zo langzamerhand ook tijd. Ik moet de motor nog invaren en de tijd begint te dringen als ik in januari wil vertrekken. De dagen lijken nu al te kort. Ik ben elke dag druk bezig met van alles en nog wat. Ik had deze week de foto's van de vakantie in de Coral Lodge en naar het binnenland op de website willen zetten. Tot nu toe heb ik hier zelfs geen tijd voor gehad. En nu heb ik hier ook geen tijd voor want vanavond speelt er een goede live band (Shorty and Slim) hier in de Yacht Club. Geen coverband deze keer maar een band met Zonians die eigen nummers spelen die allemaal over Panama gaan.

Accu's op peil houden

Zolang de motor nog niet draait ben ik aangewezen op mijn zonnepanelen om mijn accu's op te laden. Ik heb twee 95W monokristal zonnepanelen. Mijn service accu is een 250Ah AMG accu. Tevens heb ik een accumonitor waarmee ik het verbruik, het opladen, de lading en de spanning van de service accu goed in de gaten kan houden.

Tot een week of twee geleden konden de zonnepanelen de service accu goed vol houden. Ik heb de koelbox gewoon aan, ik heb regelmatig de radio aan, de verlichting en ik laad mobiele apparaten op zoals mijn laptop en telefoon. 's Morgens heeft de accu meestal nog 80% van z'n capaciteit over. Tegen het eind van de middag geeft de monitor weer 100% aan. Ook als het bewolkt is leveren de zonnepanelen nog wat stroom. Echter als het regent is het wel helemaal voorbij met stroom leveren. Dan verstrooien de druppels op de panelen het licht te veel.

De regenbuien werden echter voldoende afgewisseld met droog weer en zon om de accu op peil te houden. De laatste twee weken is het weer echter beroerd geweest. Veel regen en weinig zon hier in Panama city. Vorige week gaf de monitor nog maar 40% aan. Dit was de eerste keer dat ik hier lig, dat ik de koelbox heb uitgezet. Deze moest trouwens ook een goede schoonmaakbeurt hebben. Vanmorgen heb ik dit gedaan. En gister en eergisteren heeft ook weer aardig de zon geschenen. De monitor geeft momenteel weer 90% aan, de koelbox is schoon en staat ook weer aan. Ik heb net boodschappen gedaan en nu kan ik de koelbox weer gaan vullen. Nu maar hopen dat de zon me de komende dagen niet in de steek laat :-)

Geluk bij een ongeluk

Vanmorgen ben ik een nieuwe telefoon gaan kopen. Om te beginnen ben ik eerst mijn oude simkaart gaan blokkeren. Dit was verbazend eenvoudig. Ik kreeg direct een nieuwe mee met mijn oude Panamese nummer. Dat was al een meevaller. Ik was al bang dat ik dit nummer kwijt zou zijn. En er zijn inmiddels aardig wat kennissen die dit nummer hebben.

Vervolgens heb ik tegen een zacht prijsje een iphone met een simlock kunnen kopen. De simlock vrije toestelen die ze hier voor veel geld verkopen zijn allemaal illegaal geunlocked (jailbreak). Laat ik dat nou zelf ook kunnen. En voorlopig gebruik ik toch nog mijn Movistar simkaart. Jailbreaken doe ik wel als ik in januari vertrek.

En de grootste verrassing kwam toen ik de telefoon aansloot op mijn laptop om de telefoon te activeren. Ik was vergeten dat ik een hele tijd automatisch online backups heb gemaakt met een proef abonnement op mobileMe. Alle instellingen van de oude telefoon en de meeste gegevens werden zonder problemen terug gezet. Ik ben bijna geen gegevens kwijt. Ik ben er helemaal een beetje blij van :-)

Duur avondje stappen

Gisteravond ben ik met Doug Wallis nog even de stad in gegaan. De Yacht club sloot al vroeg omdat het een rustige avond was. Doug ging nog naar het casino. Ik besloot om met hem mee te gaan. Ik ben geen gokker maar ik vind af en toe wel leuk om er wat rond te kijken en er een pilsje te drinken. Op een gegeven moment stond ik aan een black jack tafel te kijken hoe Doug speelde, toen ik merkte dat mijn telefoon verdwenen was. Nu kan het zijn dat een zakkenroller deze heeft gestolen terwijl ik aan de tafel stond te kijken of hij is uit mijn broekzak gegleden toen we in de taxi zaten. Ik heb ook nog bij Doug in de auto gezeten. Maar hij heeft vandaag gekeken en daar was hij dus niet. Waar de telefoon nu ook is, ik ga deze niet meer terug zien. Redelijk shit, zeker omdat ik weer eens al mijn gegevens kwijt ben. De laatste back-up die ik heb van alle gegevens is naturlijk al weer van veel te lang geleden :-( Ondanks dat ik dus geen geld heb vergokt in het casino werd het zo toch nog een duur avondje uit.

Er is ook goed nieuws: vandaag is eindelijk de waterlijn schoon gemaakt en alle olie verwijderd van de olielekkage van vorige maand. Gary is vandaag trouwens niet komen opdagen. En ik kon hem ook niet bellen want ik had geen telefoon en z'n nummer had ik ook niet. Inmiddels heb ik wel weer z'n nummer en morgen ga ik maar weer een nieuwe telefoon kopen. 

Panamees werk ethos

Vanmorgen om 8.00u was het eerste wat ik deed Gary bellen hoe laat hij aan mijn motor zou komen werken. We hebben afgesproken voor na de lunch. Ik blij, de vlag uit, zelfs de driemaster die de haven uit voer had alle vlaggen in top.

Eerst moest ik vanmorgen de huurauto terug brengen. Aangekomen bij het huurburo kwamen ze met een verrassing. Ik had gerookt in de auto. Er stond niets in het contract dat het niet mocht. Maar toch werd er een nummer van gemaakt. Ik moest of een extra dag huur betalen of $10,- cash aan de vent die de auto ging poetsen. Een dag huur kost $40,-, de keuze was dus snel gemaakt. Het is feitelijk grote oplichterij, ze verdienen gewoon wat bij naast hun reguliere loon. Maar voor $10,- ga ik maar niet te veel ophef maken.

Na de lunch is Gary inderdaad ook aan boord geweest. Echter ik begin te vermoeden dat hij al te lang hier in Panama is en dat hij het Panamese werk ethos heeft aangenomen. Hij kwam zonder gereedschap aan boord. Alleen kijken wat hij nodig had en of alles klaar was voor de installatie. Hij had gereedschap in z'n auto maar net wat hij nodig had lag thuis. Hij moet ook nog een fitting voor de uitlaat kopen. Dus na een half uur was hij alweet verdwenen. Morgen komt hij terug en dan gaan we echt werken. Dat is wat hij nu heeft beloofd. Maar beloven doen ze in Panama veel. We houden de moed er nog maar even in.

Zeilseizoen begint langzaam op gang te komen

En dan heb ik het natuurlijk over Panama. Niet over Nederland want daar is jullie zeilseizoen net zo'n beetje ten einde. Het seizoen in de Carieb start zo'n beetje als het orkaanseizoen eindigt in de Atlantic. Dit is grofweg vanaf half november. De laatste week van november start de ARC transatlantic rally. Dan beginnen ook de zeilers over te steken die niet met de ARC mee zeilen.

Amerikanen van de west kust die op weg zijn naar de Carieb, beginnen nu hier aan Pacific kant van het kanaal aan te komen om de transit te maken. Na een paar maanden met weinig zeilers in de yacht club begint het nu dus langzaam aan weer wat levendiger te worden. Niet dat ik nu zoveel met ze optrek. Ik zit meestal bij de vaste kliek met buitenlanders die hier in Panama wonen.

Het weer werkt overigens nog niet echt mee om het gevoel van het zeilseizoen een beetje terug te krijgen. Het regent de laatste dagen erg veel en voor Panamese begrippen is het koud (25°C :-) Van wat ik me heb laten vertellen is dit voor deze tijd van het jaar niet ongewoon. Begin december / half december begint hier het droge seizoen of te wel de zomer zoals ze dat hier noemen. Dan is het hier ook weer aantrekkelijk varen naar de Las Perlas. Ik hoop dan toch echt mijn motor te kunnen in varen. Het wordt zo langzamerhand tijd voor wat nieuwe vaaruren op zee!

Normaal dagelijks ritme weer oppakken

Sylvia is inmiddels weer thuis. Na een goede vlucht had ze wat pech met de treinverbinding naar Roermond. Voor mij is nu de vakantie ook over. Het is even wennen om mijn normale dagelijkse ritme weer op te pikken.

Dit weekend is het nog even rustig aan. Ik heb met Gary afgesproken dat hij maandag de motor komt uitlijnen morgen middag ga ik hem nog maar even bellen om hem aan onze afspraak te herinneren. Hopelijk komt hij maandag dan ook opdagen.

Vandaag was het alweer een regenachtige grijze dag. Ik heb twee tl lampen vervangen door nieuwe LED verlichting. Verder wat de boot opgeruimd en wat gelezen. Morgen nog rustig aan de machine ruimte opruimen en schoonmaken en dan maandag, zoals gezegd hopelijk de motor uitlijnen. Tegen die tijd ben ik ook wel weer in mijn dagelijkse ritme.

En toen was ik weer alleen

Het is een beetje een droevige dag. Droevig weer, miezerige regen vanmorgen, veel wind en de laatste dag voor Sylvia. Vanmorgen heeft Sylvia haar tas gepakt en daarna zijn we gaan lunchen. Na de lunch zijn we nog Acon hill opgereden voor een prachtig uitzicht over Panama city, Balboa en het kanaal. De laatste keer dat ik daar was ben ik omhoog gelopen. Met de auto is in het klimaat hier toch wel wat makkelijker :-) en het uitzicht is niet minder.

Nadat we op Acon hill hadden rond gekeken zijn we naar het vliegveld gereden. Het afscheid is elke keer weer lastig. Het echte fysieke afscheid vind ik meestal wel meevallen. Maar telkens als ik dan alleen in de auto stap overvalt me een gevoel van geweldige leegte. Zo ook weer vandaag. Momenteel zit ik in de yacht club dit berichtje te tikken. Een pilsje erbij en een hoop vrienden en kenissen om mee te praten. Dan gaat het wel weer. Maar ik weet dat het lege gevoel dadelijk weer hard terugkomt als ik aan boord kom. Ik denk dat ik er nog maar eentje neem voordat ik aan boord ga.

Tropisch feestje en een wandeling door Casco Viejo

Het verjaardagsfeest bij Doug Allen thuis was een groot succes. Er was een goede band, goed eten en een gemêleerde groep gasten. En zoals gebruikelijk hier in de tropen, briljant weer voor een tuinfeest.

Vanmorgen hebben we dus eerst maar uitgeslapen. Het was vandaag trouwens ook een beetje een druilerige dag. We hebben daarom tot ver in de middag wat gelummeld aan boord. Om 16.00u zijn we aan wal gegaan voor een late lunch en daarna een bezoekje aan Casco Viejo.

In Casco Viejo hebben we wat rond gewandeld en een terrasje gepakt. Het was inmiddels droog maar door de regen eerder op dag was het erg benauwd. Ondanks de maar korte wandeling heeft Sylvia toch een beeld gekregen van het oude deel van Panama en de sfeer in deze buurt voordat ze morgen weer terug vliegt naar Nederland.

Terug in de Balboa Yacht club

De ochtend hebben we nog in Coronado doorgebracht. We hebben nog een strandwandeling gemaakt, in zee gezwommen en daarna opnieuw weer afkoelen in het zwembad. Daarna hebben we het huisje opgeruimd en wat gepoetst. Om 12.00u zaten we in de auto op weg terug naar Panama city. Het verkeer buiten de stad is rustig. In de stad is het echter weer druk. Tijd om weer over te schakelen op rijstijl Panamanian mode. Hier ga ik hier maar niet teveel over uitwijden anders zouden er nog mensen ongerust worden. Maar wat ik erover kan zeggen is: het helpt als je een beetje de weg kent en je niet teveel laat intimideren door het stupide rijgedrag van de Panamezen :-)

Inmiddels zitten we weer aan de stammtisch in de Yacht club te internetten. Ik hoor net dat het morgen alweer een feestdag is en dat we uitgenodigd zijn voor een verjaardagsfeest vanavond. Uit beleefdheid gaan we vanavond dan maar naar het feest :-) En voor morgen hoop ik dat ze het een beetje rustig houden. Ik wil Syl morgen wederom Casco Viejo proberen te laten zien. Niet dat we ons weer klem rijden in een parade.

Dagje aan het strand

Vanmorgen om 6.00u werd ik al wakker van het licht dat de kamer binnen kwam. We zitten niet meer in de bergen maar weer aan zee. In de bergen was het 's morgensvroeg nog erg fris buiten, maar hier aan zee is het zelfs zo vroeg al heerlijk om in je korte broek een strandwandeling te maken en de zon op te zien komen. En als de zon dan boven de horizon uit komt wordt het ook gelijk al echt warm. 

Ik heb Syl dus vroeg uit bed geduwd en we zijn eerst een uur gaan wandelen. Na de wandeling ben ik verse broodjes gaan halen voor het ontbijt en we hebben heerlijk ontbeten met uitzicht op het zwembad. Na het ontbijt hebben we alle twee toch nog maar even een dutje gedaan. 6.00u Opstaan is toch wel erg vroeg :-) Toen we wakker werden waren ze aan het werk in de tuin rondom het zwembad. Onder andere werden de kokospalmen gesnoeid. Toen ik met mijn slaperige hoofd buiten kwam kreeg ik spontaan twee verse kokosnoten in mijn handen geduwd. Ontbijt nummer 2: kokosmelk en kokosjelly, gezond en lekker!

Het strand bestaat hier trouwens deels uit zwart, vulkanisch zand. En als dit door de zon een beetje opwarmt is het al snel te warm om met je blote voeten op te lopen. Vanmiddag zijn we ook nog even aan het strand geweest om te zwemmen in zee. Als je dan over het zwarte zand met je blote voeten loopt moet je heel snel maken dat je in zee komt of je verbrand je voeten. Verder hebben we wat zitten lezen aan het zwembad en hebben we de hele dag echt geluierd. Helemaal niet verkeerd voor een door de weekse vakantiedag.

Jennifer en Toni, bedankt dat we van jullie prachtige vakantie huisje gebruik mogen maken!

 

Terug naar boven

Tarzan in het tropisch wolkenwoud

Vanmorgen na een heerlijk ontbijt in het Tree Trek mountain resort ben ik me gaan melden voor de instructie voor de zip line tour door de toppen van het wolkenwoud boven het resort. (Ik weet geen nederlands woord voor een zip line afdaling). Sylvia heeft last van hoogte vrees en had daarom besloten toch maar niet mee te gaan. "60 Meter boven de grond vind ik echt te hoog" waren haar exacte woorden :-)

Na de introductie ben ik met twee gidsen in de 4x4 truck gestapt die ons naar het eerste platform bracht. Na het drukke vakantie weekend was ik vandaag de enige deelnemer. Het was dus een privé excursie :-) De rit naar boven was al een groot avontuur. De 4x4 moest hard werken om de berg op te komen. Dit zijn geen bergweggetjes meer waar ik mijn huurauto op kan verkrachten. Deze zou hier gewoonweg niet omhoog komen. Boven aangekomen hebben we nog een kleine tien minuten gelopen naar platform 1. Van daaruit gaat het vervolgens via 12 verschillende zip lines van platform naar platform. Deze platformmen zijn hoog in de toppen van bomen bevestigd. Zodoende zoef je deels door de toppen van het tropische wolkenwoud en op andere punten ver boven een rivier die zich snel stromend door het woud slingert. 

Beide gidsen wisten in goed Engels uitleg te geven over de geweldige biodiversiteit van het wolkenwoud. Dit is een ander soort bos dan een tropisch regenwoud maar zeker net zo nat :-) Gelukkig regende het vandaag niet echt. Maar plaatselijk was er wel een lichte miezelregen omdat we gewoon midden in de wolken zaten. Het is prachtige manier om het wolkenwoud te ontdekken.

Na de excursie zijn we in de auto gestapt en weer terug gereden naar Coronado beach waar we vannacht en morgennacht zullen slapen. Doordat het vandaag minder heeft geregend dan gisteren was deze terugrit minder vermoeiend dan de heenreis. Het landschap ziet er ook een stuk vriendelijker uit met een beetje zon. Hopelijk hebben we morgen ook wat zon, want morgen staat een luie stranddag op de planning.

 

Terug naar boven

Hoe verkracht ik een huurauto?

Dat is hier in Panama niet zo moeilijk. Niet alle wegen zijn evengoed onderhouden. Hoe verder je van Panama city vandaan gaat lijken de wegen wel slechter te worden. En een beetje landinwaarts zijn alleen de hoofdwegen geasfalteerd. Zijwegen zijn vaak gravelwegen en als je een beetje pech hebt met veel kuilen.

Vandaag zijn we van El Valle naar Boquete gereden. Dit ligt bijna bij de grens met Costa Rica. Om te beginnen had ik me een beetje vergist in de afstand. Het was 380km rijden. En vervolgens had ik de staat van de wegen een beetje optimistisch ingeschat. De snelweg die in het begin nog twee rijbanen per richting heeft gaat halverwege over in enkelbaans per rijrichting. Vervolgens is deze weg ook nog eens erg bochtig en zitten er nog wat hoogte verschillen in. Een gemiddelde snelheid van 100km/u zit er dan ook echt niet in. Ook hadden we onderweg tijdens het laatste anderhalf uur nogal wat regen. Maar het was wel een prachtig mooie rit.

In Boquete zijn we vervolgens van de geasfalteerde weg een gravel weg op gegaan die ons naar de Tree Trek lodge brengt. De weg gaat op sommige plaatsen zo stijl omhoog dat in de automatische versnelling in de L moet zetten om omhoog te komen op de glibberige gravel weg. De vering van onze spik splinter nieuwe huurauto krijgt het ook hard te verduren.

Maar de hele trip is absoluut de moeite waard. De lodge waar we vannacht slapen is geweldig. Onze cabin is super de luxe en heeft een prachtig uitzicht. En morgenvroeg ga ik tarzan spelen maar daarover morgen meer.

El Valle de Anton

Dit is waar we vannacht slapen. El Valle betekent de vallei. Het is een dorpje ongeveer twee uurtjes rijden van Panama City. Het ligt op 1185 mtr hoogte. 's Avonds koelt het hierdoor lekker af. Het is hier ongelooflijk groen en weelderig begroeid. Het is een prachtige omgeving. Dit is één van de plaatsen waar rijke Panamesen uit de city een buitenhuis hebben. Naast de kleine, vaak armoedige huisjes van de lokale bevolking zie je hier in de omgeving dan ook veel grote landhuizen op grote stukken grond. We reden vanmiddag langs een huis waar ze zelfs een helicopter landingsplaats in de tuin hadden. Altijd handig om even snel op en neer naar de city te gaan :-)

Op weg hierheen zijn we vanmorgen ook nog even in Coronado gestopt. Toni en Jennifer, kennissen van de Balboa Yacht club hebben hier een strandhuisje. Hier gaan we maandag en dinsdag slapen. Vandaag waren zij nog daar, met vrienden. Toni heeft me laten zien waar ik de warmwater boiler moet aanzetten, hoe de airo werkt en nog wat zaken. En we hebben hebben nog een paar potjes backgammon zitten spelen voordat we verder zijn gereden naar El Valle.

Nationale vlagdag

Of zoiets. Het is in elk geval weer een nationale feestdag hier in Panama. Gisteren werd gevierd dat Panama onafhankelijk is geworden van Colombia en vandaag is het dus vlagdag. Wat ze nu vieren weet ik niet precies maar er wordt nog steeds volop gefeest door de lokale bevolking. Gisteren reden we ons al klem in een lange file omdat er een grote parade werd gehouden in het centrum van de stad. Vandaag wilden we Casco Viejo bezoeken. Dit is het oude gedeelte van Panama. Er was echter geen doorkomen aan. Vanuit Casco Viejo vertrok weer een grote optocht met allerlei showbands. Het was een drukte van jewelste en parkeren was zowat onmogelijk. De wijken rondom Casco Viejo zijn trouwens ook niet de meest veilige voor toeristen. We hebben ons dus maar weer omgedraaid. Volgende week gaan we nog wel een keer terug als het er wat rustiger is.

Ik had vandaag eigenlijk ook mijn visum weer moeten laten verlengen. Maar vandaag zijn dus ook alle overheids instanties gesloten. Dus ook het immigratie kantoor. Dit moet dus ook maar even wachten tot volgende week.

Terwijl ik dit berichtje schrijf is Sylvia onze tassen voor de komende dagen alweer aan het pakken. Zometeen gaan we sjiek uit eten in de hippe uitgaans wijk in het centrum. En morgenvroeg vertrekken we rond een uur of negen voor onze trip naar het binnenland.

Huurauto opgehaald

Vanmorgen hebben we onze huurauto opgehaald. Zoals het er nu uit ziet gaan we zaterdagmorgen voor een paar dagen op een trip richting het binnenland van Panama. Vandaag en morgen rijden we wat rond in de omgeving van Panama city.

Vanmiddag zijn we naar Vera Cruz gereden voor een lunch aan het strand. En we hebben boodschappen gedaan in verschillende zaken in Panama. Het is verrassend hoe veel ik gedaan krijg met een auto hier in Panama. Met een taxi als voornaamste vervoermiddel is het toch wel behelpen. Zeker als je Spaans beperkt is.

Overigens is autorijden hier in Panama een avontuur op zich, zeker in het centrum. De claxon is een essentieel instrument in het verkeer hier. Belangrijker dan een richtingaanwijzer, die wordt hier eigenlijk door niemand gebruikt.

Weer terug in de Balboa yacht club

We zijn weer thuis. Ik dan tenminste :-) voor Sylvia is het een andere vakantie bestemming. De Coral Lodge was prachtig en we hebben een paar fijne dagen gehad. Maar het is ook weer lekker om terug te zijn in de yacht club.

Een nadeel aan de Coral Lodge in deze tijd van het jaar is dat er ontzettend veel muggen zitten. Ik had er gelukkig niet zoveel last van, maar Sylvia is helemaal lek gestoken. Ondanks dat ze zich goed heeft ingespoten met antimuggen middel is ze met name eergister nacht goed te grazen genomen (door de muggen :-)

We zijn vanmorgen rond 11.00u met de panga terug gebracht naar Miramar. Daar stond een busje op ons te wachten dat ons terug bracht naar Panama. Het busje was erg comfortabel met airco en een groot beeldscherm waarop we een film hebben zitten kijken.

Bij aankomst om 15.00u in de yacht club had ik wel zin in een pilsje. Toen wachte me echter een verrassing. Vandaag is één of andere katholieke feestdag waarop hier in Panama geen alcohol geschonken wordt. En hierop wordt door de politie streng toe gezien. Momenteel lopen hier twee agenten voor de club die in de gaten houden of niemand alcohol drinkt. Het wordt dus een rustige avond aan boord. Want daar heb ik toevallig nog wel een pilsje in de koelkast liggen.

Zonnige watersport dag in de Coral Lodge

Vandaag was het eindelijk het weer dat je een beetje verwacht bij een plek als de Coral Lodge. Vanmorgen zaten er nog wat wolken voor de zon maar na het ontbijt werd het al snel zonnig en dat is het ook de rest van de dag gebleven.

Vanmorgen zijn we gaan kayaken. Met de enige ander gasten, een Frans echtpaar met hun tiener zoon, werden we in de panga naar een mangrove rivier gebracht. Daar zijn we overgestapt in de kayaks voor een mooie tocht, onder leiding van een Kuna gids, door het mangrove woud. De kans bestaat dat je hier apen ziet. Helaas hebben we deze niet gezien. Wel heel veel vogels, krabben, vlinders en verschillende grote leguanen. Na een uurtje peddelen ging het weer terug naar de lodge. Voor de lunch heb ik nog een uurtje gezeild op de kleine catamaran (Hobie Bravo) die ze bij de lodge ter schikking hebben.

Na een late, uitgebreide lunch heb ik vanmiddag gesnorkeld op het rif bij de bar. Er zit geweldig veel vis. Nog meer als bij de water villa's waar ik eerder al had gesnorkeld. Het koraal is hier ook erg gevarieerd. En het mooiste was een grote barracuda die onder de pier achter een grote school kleine visjes aan zat.

Foto's van het snorkelen en de kayaktocht volgen later. Voor nu alleen even twee foto's met strand indrukken.