Sailing Sjaakie's Weblog

Elektronische navigatie

Van de week heb ik met David zitten praten. Hij is een Duitse software engineer die hier al een aantal jaar hier in Panama city woont. Hij heeft een aantal jaar geleden hier een trimaran gekocht en deze opgeknapt. Nu woont hij op deze boot en binnenkort gaat hij voor het eerst ook echt zeilen en cruisen met de boot. Als echte software engineer is hij natuurlijk ook van plan om elektronisch te gaan navigeren. En hierbij heeft hij gekeken naar de bestaande software voor zeilers. Niet alleen naar navigatie software (OpenCPN) maar ook naar de ssb software (Airmail) en alle andere benodigde software (skype, Mozzila webbrowser, Tide calculator, Planetarium en nog meer) voor zeilers. En zijn inbreng als software engineer is dat hij alles heeft samengevoegd in Linux en de hele zaak in één software pakket. Dit software pakket past op een 32Gb usb stick en is zo gemaakt dat het bootable is vanaf de stick. Op deze wijze kun je het hele pakket zelfs starten op een laptop of pc waarvan de harddrive is overleden.

Het hele pakket is geweldig en perfect om mee te werken. Ik heb het gisteren geprobeerd vanaf de usb stick. Vanaf stick duurt het even voordat het systeem opstart. Maar als backup is dit nog steeds perfect. Anders zou een installatie op de harddrive makkelijker en sneller zijn. Het werkt op elke windows laptop of pc. Ik denk dat David hier een heel mooi product heeft. Volgens mij een pakket dat elke cruiser op een zeilboot aan boord moet hebben of in elk geval bekeken moet hebben. Kijk zelf maar eens op Navigatrix.net. Test het, gebruik het en als je tevreden bent vergeet niet een donatie te maken. Hij heeft hier veel werk aan gehad, en hij werkt er nog steeds aan. Hij neemt suggesties voor verbeteringen die worden aangedragen via het forum op in het pakket. 

Terug naar boven

 

Kleine rectificatie op mijn bericht van gisteren

Ik lees net het berichtje van gisteren nog eens na. Uit wat ik schreef leek net of de hele boot vol schimmel zit. Dit is echter een beetje overdreven. Ik vind regelmatig ergens schimmel en bijna weekelijks poets ik daarom de hele boot. Maar het is gelukkig niet zo dat wekelijks alles onder de schimmel zit :-)

De boot is nog steeds relatief droog van binnen. Kussens en matrassen voelen ook niet klam aan. Maar zo nu en dan vind ik schimmel op plaatsen die ik gewoon niet had verwacht. Het is trouwens ook geen schimmel van etensresten. De kombuis heeft zelfs het minste last van schimmel omdat ik hier alles bijna dagelijks afneem met een schone doek, na het eten en de afwas.

Zo nu is dit ook weer rechtgezet. Niet dat jullie gaan denken dat ik hier lig te onderkomen in een nat schimmelhol. De Tin Hau is tot nu toe van binnen nog steeds een hele droge boot gebleken, met weinig tot geen lekkages. Het vochtige regenwoud klimaat hier zorgt er alleen voor dat ik wat meer moet poetsen dan normaal.

Schimmel

Voordat ik in Panama aankwam heb ik er nog niet eerder last van gehad. In de watersportzaak in Shelterbay viel me al op dat ze grote hoeveelheden anti schimmel spray verkochten. Toen had ik al iets moeten vermoeden. Echter pas aan deze kant van het kanaal begon ik er echt last van te krijgen.

Door het extreem vochtige klimaat hier in Panama tiert schimmel hier weelderig. Zo ook op de boot. Ik kan luchten zoveel ik wil, het zal er niet minder vochtig van worden in de boot. De luchtvochtigheid zowel binnen als buiten de boot is meestal rond de 70%. Alles van leer, zoals mijn schoenen en mijn leren ceintuur zijn binnen de kortste keren groen uitgeslagen. Ik dacht slim te zijn en heb mijn ceintuur ingevet met vaseline. Hierdoor lijkt de schimmel alleen maar sneller terug te komen. In de kasten waar mijn kleren hangen valt het gelukkig mee. Ik heb gelukkig weinig last van schimmel in mijn kleren. Wel op het hout van het interieur. Eén keer per week moet ik alles afvegen en schoonmaken. De schimmel blijft echter gewoon terug komen. Ik moet toch eens op zoek naar die anti schimmel spray hier in Panama city. Overigens is het geen exclusief probleem voor boten. Zelfs huizen en hotels met airconditioning hebben er hier last van.

Lazy sunday afternoon

Het was een zonnige zondagmorgen. Rond de middag kwam er echter een korte felle bui over met +/-30kn wind en veel regen. Mijn windmeter is nog steeds dood, dus helemaal exact kon ik het niet zien. Na een half uurtje was de bui voorbij.

Na de bui ben ik aan wal gegaan voor een relaxte middag in de Yacht Club. De was doen en ondertussen wat internetten op het terras. Er staat nog steeds een heerlijk verkoelende bries. Hierdoor is het eens even niet benauwd en plakkerig warm. Het is aangenaam zitten op het terras, sterke verhalen vertellen met vrienden dat soort dingen. Nu begint er net een goede liveband te spellen. Blues en jazz, een perfecte afsluiter voor een typische relaxte zondagmiddag in de Balboa Yacht Club.

Plannen maken voor de San Blas

Van Curacao ben ik in maart rechtstreeks naar Colon gevaren. Omdat het al laat in het seizoen was, ben ik toen niet op de San Blas eilanden geweest. Nu ik hier nog steeds in Panama lig en pas in januari naar de Galapagos ga, heb ik toch tijd om de San Blas te bezoeken. Ik ga echter niet mijn eigen boot weer terug varen door het kanaal.

Momenteel heb ik plannen om de komende tijd twee keer naar de San Blas te gaan. Ten eerste een aantal romantische dagen in de Coral lodge (www.corallodge.com) met Sylvia. Hier verheug ik me bijzonder op. Ten tweede een boot ophalen van de San Blas met een aantal vrienden hier uit de Yacht Club. De boot is een Morgan 38, sloep getuigde zeilboot. Deze moet van de San Blas naar hier worden gevaren. Met een aantal man zullen we de boot over ander halve week gaan ophalen. Een mooie trip door de San Blas, dan naar Colon en vervolgens door het kanaal. Waarschijnlijk komen we dan ook langs de Coral Lodge. Kan ik daar gelijk al even een kijkje nemen.

Stevig ontbijt en zonnige morgen

Dit waren vanmorgen de ingrediënten die mijn motivatie weer een beetje op peil brachten. Na het ontbijt ben ik op zoek gegaan naar mijn probleempje met mijn meters die niet werken. Van de drie displays in de kuip blijken er twee niet te werken. De windmeter en de dieptemeter/log werken niet meer. De gps repeater doet het nog wel. Ik ben drie uur op zoek geweest naar de oorzaak. Ik heb de voedingskabel gemeten, netjes 13.2V. Ik heb verder alle kabels nagekeken, en nog steeds heb ik de oorzaak niet kunnen ontdekken.

Morgen maar weer verder zoeken en de displays openmaken. Kijken of ik binnenin de displays iets kan ontdekken. Ik hoop niet dat de displays zijn opgeblazen door een blikseminslag in de buurt van de boot. Er zijn de laatste tijd aardig wat onweersbuien geweest die wel erg dichtbij kwamen.

Af en toe is het lastig de moed erin te houden

Gisteravond was het een ruige trip terug naar de boot met de watertaxi. De wind is weer eens zuid en toen ik terug ging naar de boot waaide het ook nog eens stevig. Er stond een onaangename deining. Het lukte om zonder kleerscheuren aan boord te komen. Ik was alleen een beetje nat van het overkomende buiswater.

Toen ik aan boord was wilde ik kijken hoe hard het waaide. De meters in de kuip gaven echter niets aan. Waarschijnlijk heb ik met het installeren van het motor controlle paneel een kabeltje van de meters losgetrokken. Dat betekent weer een extra klusje voor morgenvroeg. Na een nachtje onrustig slapen werd ik vanmorgen, net als gistermorgen, wakker met regen gekletter.

Na een stevig ontbijt ben ik weer op bed gaan liggen met een goed boek. Uiteindelijk hield het pas rond 15.00u op met regenen. Toen heb ik maar eens de watertaxi opgeroepen om aan de wal te gaan. Ze hebben met verdomme meer dan een uur laten wachten (normaal +/-15 min.). Ik had vandaag niet de fut om naar het kabeltje te kijken. Hopelijk is het water morgen wat rustiger en is droog. Misschien dat dan mijn motivatie ook weer wat op peil komt.

Wind en veel regen

Vanmorgen heb ik me nog eens omgedraaid toen ik buiten de regen en de wind hoorde. Om 9.00u ben ik opgestaan. Na wat gelummeld te hebben op de boot belde Doug Wallis om met wat mensen van Wärtsilä in Vera Cruz te gaan lunchen. Toen ik buiten kwam in mijn korte broek om de watertaxi te roepen was het zelfs fris. Met de wind en de regen voelde 25°C zelfs fris aan. Ik ben zelfs een lange broek aan gaan doen.

Na de lunch zijn we nog even naar Albrook Mall geweest. Toen ik terug kwam aan boord was het alweer 16.00u, tijd voor een dutje. Rondrijden met Doug en lummellen is best vermoeiend. Inmiddels is het alweer bijna bedtijd. De hele dag heb ik dus eigenlijk geen reet uitgevoerd. Ik zou me bijna schuldig voelen (maar niet heus :-)

Ancon Hill

Volker is een service monteur bij Wärtsilä Germany. Hij doet momenteel enkele klussen voor Wärtsilä Panama op grote commerciële schepen. Hij logeert in een hotel hier naast de jacht club en komt regelmatig 's avonds hier een hapje eten of een pilsje drinken. Vandaag had hij een vrije dag. Hij wilde wel wat van de omgeving zien. Om ook nog een beetje sportief te zijn hadden we besloten om Ancon Hill te beklimmen. 

Ancon Hill ligt tussen Balboa en Panama City in. Vroeger was het een communicatie centrum van het Amerikaanse leger en op de voet van de heuvel woonden hogere legerofficieren. Het is een prachtig mooie rustige en groene woonomgeving en hoger op de berg gaat de weg door ongerept regenwoud. Op de top staat een enorme Panamese vlag die vanaf alle kanten te zien is. Het is een aardige wandeling naar de top van de berg door een prachtige omgeving. Met 30ºC en 70% luchtvochtigheid en geen wind is het echter ook zweten geblazen, al na 5 minuten lopen. Het uitzicht op verschillende plekken tijdens de wandeling is al geweldig, vanaf de top is het fantastisch. Het is zweten zeker waard. Je kunt trouwens ook gewoon met de auto naar boven rijden of een taxi naar boven nemen. Dit geeft natuurlijk niet zoveel voldoening. De wandeling terug naar beneden is ook weer een stuk minder inspannend dan naar boven. En naar mate we verder naar beneden liepen hadden we aan de loefzijde van de berg ook een licht briesje wat een beetje verkoeling bood.

Na deze fikse wandeling zij we gaan lunchen en later nog naar de vorderingen in Mick's Irisch pub gaan kijken. Ik heb net ook met Gary (mijn monteur) gesproken. Het gaat alweer wat beter met zijn rug. Hij verwacht aan het eind van de week het werk aan mijn motor verder af te kunnen maken.

Terug naar boven

 

Meehelpen Rob's boot uit het water te halen

Gary kon vandaag nog niet aan mijn boot werken vanwege zijn rugproblemen. Vandaar dat ik vandaag weer met Rob en Miguel ben gaan varen, met Rob's boot. We hebben een beetje gevist en we zijn nog eens bij het wrak gaan kijken. Helaas lag de commerciële werkboot er weer. Dus er werd ook vandaag niet gedoken.

Vanmiddag heb ik geholpen de boot uit het water te halen en de boot schoon te maken. Rob heeft een boothuis in Diablo. Dit is een interessante plek langs het kanaal. Het zijn twee straten met bootshed's. Allerlei bedrijfjes zijn er gevestigd. De meest uiteenlopende bootklussen kunnen ze hier uitvoeren. Als je iets van polyester of rvs werk gedaan moet hebben dan is dit the place to be. Ook al lijkt het op sommige plaatsen net een botenkerkhof :-)

Veel commentaar

Van verschillende mensen heb ik commentaar gekregen op mijn piraterij verhaal. Blijkbaar zijn nog al wat mensen bezorgd dat ik stomme dingen doe en hier in gevang beland. Tegen al deze mensen kan ik zeggen: "maak jullie geen zorgen". Het klinkt allemaal spannender als het in werkelijkheid is. Het gevaarlijkste is niet dat de politie ons kan arresteren, het duiken op het wrak is waarschijnlijk gevaarlijker. En met duiken ben ik heel voorzichtig en denk ik mijn grenzen te kennen.

Het betalen van de kanaaldoorvaart in Colon was zeker gevaarlijker dan mijn avontuur van afgelopen week. Met $1500,- in cash naar de bank gaan in Colon maakt je een gewillig slachtoffer voor een beroving. De gemiddelde zeiler is erg herkenbaar in Colon en er is maar één bank waar je doorvaart kunt betalen. Dus elke bandiet ziet van een kilometer afstand een goed gevulde portemonnee rondlopen. En ook dat tripje naar de bank heb ik overleefd zonder kleerscheuren :-)

Beachparty in Taboga

Vanmorgen gingen we al op tijd weg met Rob, Miguel en nog vier kennissen van Miguel. We zouden weer gaan duiken op het wrak. Toen we bij het wrak kwamen lag er echter al een grote commerciele werkboot. Het leek erop dat een bergingsbedrijf aan het duiken was.

Rob wilde niet laten blijken dat we wisten dat het wrak daar ligt. We zijn daarom doorgevaren naar Taboga, naar het strand om daar te gaan feesten. Daar begon ook de discussie. Gaan we terug om te duiken of niet? Uiteindelijk zijn we niet meer naar het wrak gegaan. Maar Rob bleef zich afvragen wat die andere boot op het wrak deed. Hebben ze een vergunning of zijn ze concurerende piraten? We stonden op het punt om terug te gaan naar het wrak. Het idee was om net te doen of we gek zijn. En daar ben ik best goed in :-) We doen net of we gaan harpoenvissen op het wrak en tegenlijker tijd nemen we een kijkje wat onze vrienden daar uitspoken. Het zou toch jammer zijn als ze onze buit stelen :-) Uiteindelijk zijn we niet meer terug gegaan. We hebben tot 16.00u op het strand rond gehangen. Het was trouwens alweer een hele tijd geleden dat ik een volle dag in de zon had gezeten. Dit dagje aan het strand heeft me dan ook een kleurtje van een native Apache opgeleverd. Morgen gaan we maar weer eens een kijkje nemen op het wrak. Hopelijk kunnen we dan weer dicreet een kijkje nemen onder water.

Just another day at the office

Wederom een drukke dag in Panamá. Ik zou met Rob en Miguel gaan duiken. Maar vanwege het tij hadden we al vroeg moeten vertrekken. En Miguel had zich verslapen omdat hij tot 6.00u 's morgens had gefeest. (comment from Miguel: I did not overslep, I overpartied and I sleped accordingly) Dus uiteindelijk zijn we vandaag weer niet gaan duiken.

Daarom vandaag maar een klusdag aan boord. Ik heb al mijn gelakte onderdelen weer gemonteerd, een deel van het rvs gepoets en gepolijst. Daarna de was gedaan en momenteel weer werkoverleg voor morgen. Eens kijken wat van deze plannen terecht komt :-)

Deze tegenslag ontbrak nog

Zondag vertelde ik al dat Gary (mijn monteur die de motor inbouwt), zaterdag door z'n rug is gegaan. Vanmorgen belde hij me dat hij in het ziekenhuis was voor onderzoek. Momenteel kan hij amper lopen, dus er wordt nog even niet aan de motor gewerkt.

Ik vermaak me nog wel even met duiken en met een hoop kleine onderhouds klussen die de laatste tijd een beetje zijn blijven liggen. Vandaag ben ik niet gaan duiken. Miguel moest werken, hij is een freelance vertaler bij grote internationale conferencies. Als hij niet werkt gaat hij duiken met Rob. Maar vandaag dus niet. Het kwam me ook goed uit want ik moest nog boodschappen doen. Morgen gaan we weer duiken. Het valt dus wel mee met de tegenslag, ik heb het nog veel te druk met me amuseren en leuke dingen doen. Ik hoop echter voor Gary dat het snel weer beter gaat met hem. En uiteindelijk wil ik natuurlijk ook gaan testvaren. Er is niet veel werk meer aan de motor maar ik heb Gary hierbij wel nodig, mét een gezonde rug.

Vlootschouw

Momenteel wordt er een grote internationale militaire oefening gehouden aan beide kanten van het Panamá kanaal. 12 Dagen lang wordt er aan beide kanten van kanaal geoefend om het kanaal te beschermen tegen terroristen. Oorlogsschepen in allerlei formaten, van 17 verschillende landen doen mee aan de oefening. Vanmorgen leek het wel een vlootschouw, zoveel oorlogsschepen als er hier langs de yacht club voeren.

Vanmiddag ben ik weer met Rob en Miguel mee geweest. We zouden weer gaan duiken maar we moesten nog wachten op het inkomende tij. In de tussentijd zijn we de Panga gaan schoon maken op het strand op Taboga. Het is een prachtig strand met een mooie ankerplek.

Toen we op Taboga aan het strand lagen met de boot zagen we het in Panamá bliksemen en konden we duidelijk de donder horen. Wij stonden nog heerlijk in de zon. De bui kwam echter wel onze kant op. Toen het water op het wrak hoog genoeg was en wij richting het wrak voeren, hing de bui ook recht boven het wrak. Met bliksem aan alle kanten van de boot leek het ons onverstandig om te gaan duiken. Onverrichter zaken zijn we dus terug gevaren naar de yacht club. Er stond inmiddels aardig wat wind en de zee was aardig ruw. Maar we voeren net achter de bui langs en we hielden het droog. Morgen moet Miguel werken en wordt er niet gedoken. Wellicht dat ik vrijdag nog een keer met ze mee ga.

Piraterij

Als zeiler wil je er ver van weg blijven. Vandaag was ik zelf de piraat. Ik ben weer met Rob en Miguel mee geweest. Vandaag heb ik zelf ook gedoken. Met z'n drieën zijn we naar onder gegaan met een hoop gereedschap. Het doel vandaag was om een aantal bronzen luiken van het wrak te strippen. Rob gaat ze helemaal schoonmaken en er koffietafels van maken. Verder alles van brons wat we nog tegen komen is interessant. Het is een salvage duik maar dan illegaal en feitelijk piraterij, maar zeker wel leuk. Er is ook geen duik die je voor je PADI certificering doet. Ik heb in het PADI advanced boek ook geen hoofdstuk pirate dive gezien :-)

Gisteren vertelde ik al dat het gezonken schip eigendom is van de Panamese regering. Rob heeft een survey gedaan op het schip vlak nadat het schip gezonken was. De regering heeft hem een prijs gevraagd om het schip te bergen. Het zal ongeveer een half miljoen dollar gaan kosten. De reactie van de regering was dat ze dat te duur vonden. Vervolgens hebben ze niets meer laten horen. En in de tussentijd ligt het wrak er dus. Vol met olie en diesel. Het is een kwestie van tijd tot het gaat lekken. En in de tussentijd vermaken wij ons dus ook op het wrak en zo nu en dan als de politie niet in de buurt is doen wij dus al een beetje vrijwilligers werk en helpen we door het schip al wat lichter te maken.

Terug naar boven

 

Wrak expeditie Panamá

Vanmiddag ben ik met Rob Mcclung en Miguel mee geweest op een tripje naar een wrak voor de kust van het eiland Taboga. De boot waar we naar toe zijn gegaan is drie á vier weken geleden gezonken. Het is een 100m lange oude vrachtboot die in beslag is genomen nadat de kustwacht er ongeveer drie ton cocaïne op had ontdekt. Na de inbeslagname is het schip gebruikt als opleidingsschip. Het is feitelijk eigendom van de Panamese regering. Ze hebben het alleen zo verwaarloosd dat het gezonken is.

Momenteel ligt de boot op z'n zij in 15m diep water. Met laag water komt de reling net boven water. Er is echter geen enkele boei of marker die de positie van dit wrak aangeeft. Het lijkt me niet onwaarschijnlijk dat hier vandaag of morgen een keer een boot bovenop vaart. Ik vroeg net één van de kanaal pilots hoe het mogelijk is dat ze hier zo onverschillig me omgaan. Zijn antwoord: TIP oftewel This Is Panamá!

Rob en Miguel hebben naar het wrak gedoken, ik heb boven het wrak gesnorkeld. Helaas was het zicht echter erg beroerd. Er stond ook aardig wat stroming. Toch was het aardig om te snorkelen. Er zat veel vis rond het wrak. En het was heerlijk om weer op zee te zijn. Al met al weer een geslaagde dag in Panamá.

Bijgaand ook nog wat foto's van de Coronado beach van gisteren.

 

Terug naar boven

Coronado beach

Vandaag was ik uitgenodigd door Gary om bij hem thuis te komen bbq'en. Vanmorgen belde hij echter dat hij gisteren door z'n rug was gegaan. De bbq kon daarom helaas niet doorgaan.

Gelukkig smste Mick om te vragen of ik met hem en z'n familie mee wilde gaan naar Coronado. Dit ligt een uurtje rijden buiten Panamá city. Het is een resort aan een mooi strand waar rijkere families een weekend huis hebben. De vader en moeder van Mick's vrouw Jennifer hebben hier ook een huis. Als alternatief voor de bbq bij Gary is dit zeker een leuk uitstapje.

We hebben Mick's dochter Laura bij opa en oma afgezet en Jennifer, Mick en ik zijn naar het strand gegaan. Het was goed dat 5 jarige Laura bij opa en oma in het zwembad was gebleven want de golven aan het strand waren voor ons zelfs aan de hoge kant. Evengoed hebben we heerlijk gezwommen. Wel werd ik bij een iets te fanatieke bodysurf op het strand gegooid met aardig geschaafde knieen tot gevolg. Inmiddels zijn we weer op weg terug naar Panamá city na een geslaagde dag out of the city. Jennifer en Mick, bedankt, ik heb genoten van dit uitje.

De foto is gemaakt aan het eind van de middag voordat het begon te regenen. Morgen wellicht nog wat echte zonnige strand foto's.

Vroeg naar bed

Vandaag moest ik maar eens vroeg naar bed. Gisteravond heb ik waarschijnlijk net wat meer bier gedronken dan goed voor me is. Vanmorgen was er nog niets aan de hand. Momenteel zit ik echter bij de yacht club dit berichtje te tikken met knallende koppijn.

Ik denk dat ik dadelijk maar eens een lange warme douche ga nemen en vervolgens op de boot een dvd ga kijken. En vervolgens alchoholvrij, vroeg naar bed voor een flinke nacht slaap.

Dan ook maar gelijk alles

Nu ik toch de lak en de kwasten uitgegraven heb om het hout te lakken voor het inbouwen van het controllepaneel, kan ik net zo goed alles lakken. Er is niet zo heel veel hout aan de Tin Hau dat gelakt moet worden. Maar het beetje hout dat er is heeft zwaar te lijden onder de zon. De vlaggestok is zowat blank hout en ook de schotten naar de salon zijn toe aan een beurt.

Vandaag heb ik alles geschuurd. Morgen verder met het lakken. De boot was al een zooitje. Nu wordt het alleen maar erger. Het wordt langzaam tijd dat het werk aan de motor gereed komt, zodat ik eindelijk kan gaan opruimen. Ik wacht nog op de adapter om de schroefas aan de keerkoppeling te bevestigen. Als deze klaar is kan ik gaan opruimen en proefvaren.

Donder en bliksem

Vandaag heb ik het controle paneel verder geïnstalleerd. Daarna het hout voor de eerste keer gelakt. Ik moest nog wat schroefjes hebben en ik ben een 12 volt stofzuiger gaan kopen.

Toen ik terug kwam bij de yacht club van het winkelcentrum was het 18.00u. Een dreigende donkere lucht hing aan de overkant van het kanaal. Dus nog maar even wachten met aan boord gaan en daarom even aanschuiven aan de stammtisch voor een pilsje. Het duurde even voordat de bui uiteindelijk ook echt onze kant op kwam. Maar toen het begon te regenen kwam het ook echt met bakken naar beneden. En als het hier regent onweert het meestal ook. En dit onweer is akelig dicht bij.

De stammtisch is inmiddels van het terras verhuisd naar de grote overkapping van de yacht club. Plots is er een bliksem inslag niet al te ver van de club en het licht gaat uit in de hele omgeving. Waarschijnlijk is ergens een inslag in een transformer geweest. We zitten nu dus gezellig in het donker. Een paar inslagen later is de inslag zo dicht bij dat de bliksem en de donder zowat gelijktijdig komen. Alle auto alarmen op de parkeerplaats beginnen spontaan te loeien van de drukgolf van de bliksem inslag. Dat was wel even schrikken. Nu lijkt het onweer verder te trekken. We zitten nog steeds in het donker met een kaars op tafel. Omdat er geen stroom is ligt ook de WiFi verbinding eruit. Ik ben benieuwd hoe laat er weer electriciteit is en wanneer ik dit berichtje kan uploaden.

Gereedschap zoeken en uitgraven

Gelukkig was ik vanmorgen een stuk fitter dan gisteren. Na het ontbijt ben ik dan ook fris en fruitig begonnen met het installeren van het controlepaneel van de motor. Het oude paneel is kleiner dan het nieuwe. Het nieuwe paneel past daardoor niet op plaats van het oude. Ik ben dus vanmorgen eerst een hele tijd bezig geweest met het zoeken van een geschikte plek voor het nieuwe paneel.

Toen ik had bedacht waar en hoe het nieuwe paneel te instaleren ben ik materiaal gaan kopen. Toen ik na de lunch terug kwam aan boord, moest ik eerst op zoek naar mijn gereedschap. Met de troep aan boord is dit nog een hele opgave. Het duurde even voordat ik uiteindelijk alles bij elkaar had. Maar uiteindelijk heb ik toch echt een start gemaakt met de installatie. Het hout is op maat. Morgen nog een gat zagen waar het paneel inpast en vervolgens lakken.

Siësta

Gisteravond was ik redelijk op tijd terug aan boord. Vervolgens heb ik wel nog heel lang naar muziek liggen luisteren. Als gevolg had ik vanmorgen moeite met opstaan en op gang komen. Om een beetje bij te komen heb ik een paar rondjes om de boot gezwommen en de waterlijn geschrobt.

Rond lunchtijd ben ik aan wal gegaan om mijn huiddoorvoer voor de uitlaat op te halen en even te lunchen. Bij de lunch komt Richard bij me aan tafel zitten en hij zet me een pilsje voor. Eén pilsje en de lunch was genoeg om weer volledig in te kakken. Ik wilde vanmiddag starten met het installeren van het motor controllepaneel. Het was echter benauwd, warm en ik was moe. Dus het werd een lange siësta. Morgen maar weer een nieuwe poging met de installatie. Vanavond vroeg naar bed en morgenvroeg fit weer op.

Een bar bouwen in plaats van aan de bar staan

Vandaag wordt er niet aan de boot gewerkt. Om de tijd te doden ben ik vanmiddag bij Mick's bar gaan kijken. Hij is een Irisch pub aan het inrichten in de wijk Clayton, een wijk in Panama city.Een paar weken geleden heb ik al eens een dag meegeholpen met slopen van het oude interieur. Inmiddels is de sloop fase voorbij en wordt er druk gewerkt aan het weer opbouwen van het interieur.

Het kijken naar de voortgang resulteerde uiteindelijk in een middagje meehelpen met het bouwen van de bar. Het is weer eens wat anders dan aan de bar staan en drinken. Trouwens was de bar aan het eind van de middag wel zover klaar dat we al zittend aan de bar een pilsje hebben gedronken :-)

Echternach processie

Oftewel drie stappen vooruit, twee achteruit. Het inbouwen van de motor begint een beetje op een Echternach processie te lijken. Gistermorgen was Gary al op tijd aan boord en klaar om de laatste zaken van de motor aan te sluiten. Bij het uitlijnen van de motor kwamen we er echter achter dat de flens van de schroefas niet past op de flens van de keerkoppeling.

De flens van de keerkoppeling is metrisch en de flens van de as is US standard size. Op het eerste oog leek het te passen. En op een Volvo motor had ik ook eigenlijk een metrische flens verwacht. Maar dit bleek dus een verkeerde veronderstelling. Nu moet er dus nog een adapter worden gemaakt. Gistermiddag hebben we deze bij een werkplaats besteld. Dinsdag of woensdag is deze klaar.

Gisteravond ben ik met Mick en z'n vrouw Jennifer gaan uiteten bij een Argentijns restaurant. Ik had uiteindelijk toch een beetje voortgang gemaakt, ondanks de kleine stap terug met de koppeling. Dit moest dan toch maar gevierd worden :-)

POI vlag in Medellin

Even voor degenen die niet vanaf het begin mijn weblog volgen: bij mijn afscheid uit Nederland heb ik van mijn ex-collega's van de afdeling POI van de gemeente Roermond een vlag gekregen. Op deze vlag staat een afbeelding van al mijn ex-collega's. Ik heb beloofd om in elk land dat ik aandoe een foto van de vlag te maken met iets dat aantoont dat de foto in het desbetreffende land is gemaakt. Zo reizen mijn collega's virtueel met me mee.

Ook al ben ik dan niet met de boot in Colombia geweest, ik had wel netjes de vlag meegenomen. Ik ben echter alweer zo lang in Panama en het is daardoor al weer een hele tijd geleden dat ik een foto van de POI vlag had gemaakt. Ik was het dan ook bijna vergeten. Toen we op de terugweg op het vliegveld aankwamen dacht ik er opeens aan. Ik kon echter niet zo snel een geschikte plek vinden om de vlag te fotograferen en aan te tonen dat ik me ook daadwerkelijk in Colombia bevond. Uiteindelijk hebben we een aardige politie agent bereidt gevonden om samen met mij en de vlag op de foto te gaan. Op z'n rechter arm kun je de Colombiaanse vlag zien als bewijs dat het ook echt in Colombia is. Hij was aardig, ook al kijkt hij op de foto niet zo :-) 

Tevens nog twee foto's van Medellin. Eén van de zonsondergang op de laatste avond, genomen vanuit mijn hotelkamer. En de andere is genomen vanuit de taxi op weg naar het vliegveld.

Terug naar boven

Weer thuis

Ik ben weer terug in Panama na drie dagen medellin, Colombia. Het is fijn om weer thuis te zijn en de boot te zien :-)

We waren vroeg op het vliegveld. Achteraf maar goed ook. Het duurde namelijk een hele tijd voordat ik door de douane was. Er was een lange rij en iedereen werd redelijk uitgebreid gecontrolleerd. Toen ze mijn paspoort zagen werden ze nog wat achterdochtiger. Met stempels van Bonaire en Curacao en vandaar een trip naar Nederland en weer terug was ik met een drie daags verblijf in Colombia een potentiele drugcourier.

Ik moest dus even mee voor een securitie check. Tot zover niets aan de hand. Even door de bodyscanner en alles is oke. Ik heb tenslotte niets te verbergen. Maar toen de dame wegliep en met een mannelijke collega ging praten werd ik toch wel een beetje zenuwachtig. Ik moest meekomen naar een andere kamer. Daar vroegen ze me vriendelijk om mijn broek te laten zaken! Onee, toch geen full body search? Gelukkig was dit niet het geval. De elastiek van mijn boxer was opgerold. Op de bodyscanner leek het of er drugs in verstopt zaten. Nadat ze mijn boxershorts hadden gezien, kreeg ik een vriendelijk excuus voor het oponthoud en kon ik doorlopen naar de gate. Poeh, gelukkig want even had ik een vervelend visioen van plastic handschoenen en .......

Medellin dag 3

Gisteravond zijn we op advies van een taxi chauffeur naar een groot openlucht concert gaan kijken. Het was een concert in het kader van het international flower festival dat hier in Medellin momenteel wordt gehouden. Het concert was gratis dus als het niets zou zijn konden we ons weer omdraaien. Er treden salsa bands en raggaetón bands op. Het was aardig druk bij het concert, de muziek was veel te hard en raggaetón is nou niet direct mijn smaak. Overigens het dansen van de dames op het podium is wel aardig om te zien :-) We hebben een tijdje staan kijken maar uiteindelijk hebben we ons toch maar omgedraaid en zijn in een iets rustigere bar een pilsje gaan drinken. De harde muziek en de mengte was mij toch net iets te veel van het goede.

Vandaag doen we rustig aan. Vanmorgen relaxen bij het zwembad. Een wandeling in de buurt van het hotel waar we nog niet waren geweest. Een bezoekje aan het Hard Rock café voor een t-shirt als souvenir van Medellin en nu weer relaxen bij het zwembad en een beetje surfen op internet. Vandaag voor de verandering nog geen regen gehad. Het lijkt wel bijna een echte vakantie :-)

Terug naar boven

Dag 2 in Medellin

Gisteravond zijn we nog een hapje gaan eten buiten het hotel. Parque Lleras zou volgens internet de place to be zijn. Maar waarschijnlijk omdat het regende en omdat het een door de weekse dag was viel dit een beetje tegen. Wel hebben we lekker gegeten.

Vanmorgen na een prima ontbijt bij het zwembad zijn we verder de stad maar eens gaan verkennen. En mijn eerste indruk van gisteren werd vandaag bevestigd: Medellin heeft absoluut meer karakter en sfeer dan Panama citty! Na een wandeling door het centrum hebben we uiteindelijk de metro gepakt en vervolgens de kabelbaan naar een natuurpark iets buiten Medellin. Met name de trip in de kabelbaan over de woonwijken die tegen de berg aangebouwd zijn is erg interessant. Voor degene die een beetje bekend zijn met de basis registratie adressen en gebouwen (BAG): het zou een mooie uitdaging zijn om de BAG hier in te richten :-)

Eerste indruk Medellin

Vanmiddag rond 13.30u zijn we geland in Colombia. De taxirit naar het hotel in Medellin duurde een half uur. Het eerste wat opviel was dat de wegen beter onderhouden zijn dan in Panama en dat het ook schoner is.

De taxirit voert over een berg van 2500m. Boven op de berg is het maar 18°C. Vanaf de berg het uitzicht op Medellin veelbelovend. Het gaat vervolgens stijl omlaag naar 1450m naar Medellin. Ook in de stad is het schoner, netter en beter onderhouden dan waar ook in Panama city. We hebben even een kleine wandeling gemaakt en de eerste indruk is zeer positief. En het is koel, weer om een trui aan te trekken in de avond. Dat is lang geleden.

Reistas inpakken

Ik moest even zoeken naar mijn reistas maar na 20 minuten zoeken heb ik deze dan toch gevonden. Gelukkig wist ik mijn vest en een trui sneller te vinden. Het is al weer een tijdje geleden dat ik een trui of een vest heb gedragen. Zelfs als het hier in Panama regent is het nog niet echt koud. Ook 's avonds koelt het meestal niet verder af dan 24ºC. Trouwens, na twee regenachtige dagen was het gisteren en vandaag weer prachtig zonnig weer. Dit is goed voor de accu's want met teveel regenachtige en bewolkte dagen houden de zonnepanelen de accu's niet op peil. Gister en vandaag kunnen ze dus weer even goed opladen.

Zoals ik vorige week al aangaf ga ik morgen naar Medellin. Omdat dit op 1500m hoogte ligt kan het daar met name 's avonds en 's morgens een stuk koeler zijn dan hier in Panama. Een trui of vest met een lange broek is dan wel prettig. Ik verheug me erg op mijn vier daagse trip. Even een andere omgeving en een iets ander klimaat. Morgen vertrekt ons vliegtuig om 11.44u en vrijdag rond 17.00u landen we weer in Panama. In de tussentijd heeft Gary de sleutel van de boot en kan hij zodra hij even tijd heeft nog aan de motor werken.

Vandaag ben ik ook maar even de rekening voor mijn ligplaats gaan betalen. Ik was benieuwd naar de tussenstand en ik wil aan het eind van mijn verblijf hier geen directe hartverzakking riskeren. Ze zijn zo aardig geweest me een lange termijn korting te geven. Normaal doen ze dit pas na zes maanden. David Cooper, de manager van de haven heeft echter medelijden met me dat ik hier onvrijwillig al zo lang lig. Om me tegenmoed te komen krijg ik vanaf de tweede maand tot aan het eind van mijn verblijf hier dus een speciaal tarief. Dat viel dus niet tegen. 

Terug naar boven