Sailing Sjaakie's Weblog

Wat ga ik na mijn reis doen?

In de titel van mijn blog staat: Beslommeringen van een zoetwatermatroos die bezig is een wereldomzeiling te maken................ Nu is een wereldomzeiling niet het doel van mijn reis. Het uiteindelijke doel is: drie jaar rondreizen met mijn zeilboot en ondertussen zoveel mogelijk genieten van elke dag, van de ontmoetingen met mensen en elk avontuur dat op mijn pad komt. Bij vertrek had ik voor drie jaar budget. Daarna is mijn geld restloos op en moet ik weer aan het werk. Ik had me ook voorgenomen om het eerste jaar helemaal niet aan werk te denken en te wennen aan het leven aan boord en aan mijn nieuwe livestyle. Het tweede jaar zou ik gaan nadenken over wat ik na deze reis ga doen. En in het derde jaar heb ik dan de tijd om dit te realiseren.

Het eerste jaar zit er inmiddels op. En hoewel het momenteel allemaal wat anders loopt dan dat ik me vooraf had kunnen voorstellen, geniet ik nog elke dag. Momenteel dus van mijn verblijf hier in Panama en de vrienden en kennissen die ik hier inmiddels heb leren kennen. Het tweede jaar van mijn reis is nu dus aangebroken en zo langzaam begin ik me al eens te bedenken wat ik na deze reis wil gaan doen. Ik kan me echter nog niet voorstellen dat ik over twee jaar weer aan het werk ga in Nederland. En al helemaal niet in een vergelijkbare baan als voorheen (adviseur informatie management bij de gemeente Roermond). Wat en waar het dan wel zal zijn heb ik geen flauw idee van. Ik kan me wel voorstellen dat ik een jaar of twee, drie ergens in het buitenland ga werken. Als wat is dan niet eens zo'n heel belangrijke vraag. Dit is dan eigenlijk meer afhankelijk van de mogelijkheden die zich over twee jaar voordoen. En het zou natuurlijk ook wel erg fijn zijn als Sylvia daar dan ook met me wil wonen of minimaal een groot deel van de tijd dat ik daar werk. Maar goed, dit zijn nog maar premature gedachte spinsels. Ik heb nog even de tijd om met een definitief plan op de proppen te komen.

Terug naar boven

Druilerige dag

Vanmorgen vroeg was het al grijs met lichte miezelregen. Gary pikt me om 8.30u op bij de yacht club. We waren nog een paar bouten vergeten te kopen. Dus nog even de stad in om deze te halen. Ondertussen regent het in Panama city al wat harder. Door de warmte hangt er zelfs mist op een aantal plaatsen.

Terug in de yacht club lijkt het droog te worden. Echter Op het moment dat we de Tin Hau me naar de steiger slepen begint het weer te regenen. Nu lig ik aan de steiger, zodat Gary gaten kan boren om de motor vast te zetten. Inmiddels staat de motor op z'n plaats en is Gary bezig met het aansluiten van de slangen. Gelukkig werken we binnen want inmiddels regent het weer gewoon pijpestelen. Het ziet het ook nog niet naar uit dat het minder wordt. Dat wordt weer een nat pak als we zo meteen de boot terug slepen naar de mooring :-(

Regenachtige relax dag

Vandaag wordt er niet aan de boot gewerkt. Even een rustig dagje tussendoor. Zonder lang wachten op afspraken die te laat komen.

Ik was vanmorgen al vroeg aan wal omdat ik met Doug nog even terug moest naar het reisbureau. Er was gisteren iets misgegaan met de boeking van de reis. Inmiddels is dit weer rechtgezet en hebben we de tickets en de bevestiging van de hotel boeking nu gelijk mee gekregen.

Daarna heeft Doug mij afgezet bij het postkantoor. In Shelter bay had ik een boek van Danny Hendriksen geleend. En dit heb ik vandaag per post aan hem terug gestuurd. Danny, bedankt voor het lenen! Daarna ben ik nog een pilot gids en een gastenvlag van Costa Rica gaan kopen bij Islamorada ( info voor toekomstige zeilers die hier nog gaan komen: dit is de plek voor Pilots, kaarten en gastenvlaggen voor de Pacific).

Toen ik rond de middag aan boord ging, regende het weer eens (het is ten slotte het hoogtepunt van het regenseizoen hier). Daarom heb ik vanmiddag naar de film Tombstone op dvd zitten kijken. Volgens Tony fucking Jones, probably the best western movies in the history of the world! Nu heb ik niet veel westers gezien maar deze was inderdaad goed.

Tripje naar Colombia geboekt

Vanmorgen ben ik samen met Doug Wallis bij een reisbureau een tripje naar Colombia gaan boeken. Volgende week gaan we vier dagen naar Medellin. Doug moet voor het vernieuwen van z'n visum binnen nu en twee weken, 72 uur Panama verlaten. Ik ben 8 september weer aan de beurt om mijn visum te vernieuwen en ook ik zal voor die tijd 72 uur buiten Panama moeten verblijven. Als de motor straks klaar en getest is wil ik op mijn gemak zal de kust van Panama richting Costa Rica zeilen. Ik zal dus ook na 8 september nog in Panama zijn. 

Doug heeft Medellin uitgekozen omdat deze plaats op 1500m boven zeeniveau ligt. Het klimaat is daar wat anders dan hier in Balboa. Overdag 26ºC en 's nachts koelt het af naar 17ºC. Het wordt ook wel de stad van de eeuwige lente genoemd. Klinkt mooi toch? En het is even wat anders dan de constante warmte hier in Panama.

Ik wilde vanmorgen trouwens ook even het water in om de schroefas op de juiste plek te duwen. Ik had al eerder een sterke diesellucht geroken. Toen ik echter klaar stond met m'n zwembroek aan en mijn duikbril op zag ik plots ook waar de diesellucht vandaan kwam! Bij de tanksteiger hadden ze waarschijnlijk een klein ongelukje gehad. De hele haven lag vol diesel. Dat zwemmen heb ik dus maar even gelaten voor wat het is. 

Gisteren zei ik nog dat we vandaag de motor zouden gaan uitlijnen. Dit is inmiddels weer uitgesteld tot zaterdag. Met een beetje geluk is de huiddoorvoer voor de uitlaat er dan ook. Als dit zo is kunnen we zaterdag avond de motor starten. Maarja, met het woordje geluk en als in voorgaande zin weet je het hier in Panama maar nooit :-)

Terug naar boven

Romp schoon laten maken

Vanmorgen, netjes op tijd om 8.00u stond Johny aan dek. Normaal sta ik om 7.00u op. Vanmorgen echter draaide ik me toen nog een keer om. Ik ben hier in Panama nog niemand tegen gekomen die niet minimaal een uur te laat komt op een afspraak. Dus een uurtje extra slapen moet wel kunnen, dacht ik. En nu net vandaag komt Panama Johny netjes op tijd. Ik lag dus nog te snurken!

Hij kwam de romp schoon maken. Nog slaperig stond ik dus om twee minuten na acht aan dek om Johny te helpen. Hij is twee uur bezig geweest om de waterlijn en het onderwaterschip schoon te maken. Ook de schroef en schroefas heeft hij schoon gemaakt.

De boot is nu klaar voor de testvaart. Morgen wordt de motor uitgelijnd en aangesloten. Zodra de nieuwe huiddoorvoer voor de uitlaat binnen is kunnen we gaan proefvaren :-)

Go with the flow

Ik krijg wel eens commentaar van mensen die me proberen duidelijk te maken hoe ik één en ander moet aanpakken met het inbouwen van mijn motor of hoe ik het had moeten aanpakken. Ze lijken allemaal te weten hoe het sneller zou kunnen. Meestal zien ze bij dit commentaar wel iets over het hoofd :-)

Naar aanleiding van zulk commentaar vraag ik me wel eens af of ik niet op een andere plek een nieuwe motor had moeten inbouwen. Bijvoorbeeld in Curacao. Of had ik niet toch moeten kiezen voor een complete revisie van de oude motor? En zo zijn er nog wel wat vragen. Maar uiteindelijk kom ik toch elke keer weer tot de conclusie dat ik nog steeds volledig achter elke beslissing sta die ik tot nu toe heb gemaakt. En elke beslissing leidt weer tot een volgende. Misschien had ik wel andere beslissingen genomen als ik vooraf had geweten, wat ik nu weet. Maar zo steekt het nu eenmaal niet in elkaar bij beslissingen nemen. Hoe gaat het dan wel: neem een beslissing, take it from there, and go with the flow. En....., omkijken heeft geen enkele zin.

Werkoverleg

Vandaag is Gary dan eindelijk echt begonnen met het aansluiten van de motor. Jammer dat hij pas om 16.00u kwam en we alweer om 18.00u terug waren aan de wal voor "werkoverleg".

Hij heeft de waterkoeling van de keerkoppeling aangesloten op de motor. Verder alle maten van de benodigde slangen opgenomen. En toen konden we niet verder. Morgen om 10.00u gaan we weer verder. Gary verwacht dat we zaterdag of zondag kunnen testdraaien. Ik moet het eerst nog zien. Hopelijk gaat het lukken.

Het enige wat nog aan onderdelen mist is een grotere huiddoorvoer voor de uitlaat. Deze hebben we hier in Panama nog niet kunnen vinden. Toen we dit te sprake brachten tijdens het "werkoverleg" hebben we goede zaken kunnen doen. Doug Wallis moet morgen spullen bestellen in de USA voor de boot waarvan hij de kapitein is. Hij zal de huiddoorvoer met kogelkraan laten meeleveren vanuit de states. De levering is per luchtvracht en zal deze week nog bezorgd worden. Dat is maar weer een bewijs dat het "werkoverleg" geheel functioneel is :-)

Hoe lang nog?

Ik weet het echt niet. Ik durf niet meer te zeggen: "over twee weken vertrek ik uit Panama". Ik heb dit al te vaak geroepen. Acht weken geleden, 6 weken geleden........ en inmiddels ben ik hier al twee maanden.

Momenteel bekijk ik per dag de voortgang of het gebrek aan voortgang. Zodra de motor loopt, moet ik nog 50 motoruren maken om de motor te laten inlopen. Daarna nog even terug hier naar Balboa voor het eerst onderhoud. Daarna vertrek ik uit Panama. Waar naartoe ben ik momenteel niet meer zeker van. Eerst nog een tijdje naar Ecuador voordat ik naar de Galapagos ga is ook nog een optie.

Ik moet nog eens goed in de pilots gaan lezen. Momenteel zijn er vreselijk veel onweersbuien met veel wind en veel bliksem op weg naar de Galapagos. Of dit normaal is voor deze tijd van het jaar of omdat het is omdat het hele seizoen al vreemd is weet ik niet. Ik ga pas lezen in de pilots en plannen als de motor weer loopt. En wanneer dat is.…..... dat is hier in Panama gewoon niet te voorspellen.

Oke nog twee extra foto's

Nog twee foto's van de "smoking section"

Foto's van de dinerparty bij Tony

Het eten was geweldig en de nazit is gezellig!

Etentje bij Tony thuis

Ik ben uitgenodigd voor een etentje bij Tony Howitt en z'n vrouw Jennifer Jones thuis. Samen met nog wat andere kennissen hier uit de Yacht club.

Tony heet dus eigenlijk Howitt met z'n achternaam. Echter iedereen noemt hem Tony fucking Jones. Tony is een Engelsman en woont al jaren in Panama. Hij is getrouwd met Jennifer Jones. Zij is Amerikaans en geboren hier in Panama. Omdat Jennifer hier geboren is kende ze hier veel mensen en veel mensen noemden haar kortweg Jones. Toen Tony met haar trouwde werd hij als vanzelf sprekend, door veel mensen Tony Jones genoemd.

Tony riep hierop telkens: "I'm not Tony fucking Jones". Sindsdien is Tony fucking Jones zijn vaste aanspreek titel. Volgens mij zijn er hier kennissen van hem die niet eens weten dat hij Howitt heet met z'n eigen achternaam :-)

Het belooft een gezellige avond te worden. Aan de stammtisch in de Balboa Yacht club is Tony altijd goed voor levendige discussies. Als hij, als rechtgeaarde Engelsman met z'n gin and tonic aanschuift weet hij altijd met veel humor de gesprekken aan tafel wel te verlevendigen met veel gelach en rumoer tot gevolg.

Bivakkeren in de troep

Nu er weer hard wordt gewerkt aan boord is het ook weer één grote zooi aan boord. Binnen in de salon lijkt het wel een machine werkplaats. Buiten in de kuip ligt de hele inhoud uit de bakskist, afgedekt met een zeiltje tegen de regen. Tussen al deze troep heb ik net voldoende plaats om m'n kont te keren.

Ik ben blij met mijn achter kajuit in m'n boot. Omdat dit een aparte afgesloten ruimte is lukt het me aardig om het hier aardig opgeruimd te houden. Voor de rest van de boot is alleen de toilet en de kombuis nog een beetje opgeruimd. Een lunch bereiden aan boord lukt nog net.

In de kuip kan ik normaal nog zittend van mijn lunch genieten. Helaas regende het vanmiddag. Dan maar staand binnen van mijn lunch genieten. Ik ben benieuwd wanneer de werkzaamheden zo ver klaar zijn dat ik de troep kan gaan opruimen zodat het weer een beetje gezellig en leefbaar wordt aan boord. En tot die tijd blijf ik het toch nog gewoon leuk vinden :-)

Eindelijk weer een productieve dag

Vandaag is er eindelijk weer eens een volle dag hard gewerkt aan het inbouwen van de motor. Gary heeft de keerkoppeling op de juiste manier gemonteerd.

Daarna konden we de motor gaan uitlijnen ten opzichte van de schroefas. Dit ging helaas niet zo makkelijk als we hadden gedacht. De nieuwe motorfundering raakt op een paar plaatsen de motor. We zijn de hele middag bezig geweest om op een paar plaatsen de fundering weg te hakken.

De motor staat nu min of meer op z'n plaats. Morgenvroeg komt een monteur van Gary de aangepaste plekken in polyester en gelcoat zetten. Daarna kunnen we de motorsteunen gaan vast schroeven.

Het ging dan wel niet zo soepeltjes als verwacht. Er is vandaag tenminste veel werk verzet en serieus voortgang geboekt.

Weinig nieuws te melden

Helaas heb ik vandaag weinig nieuws te melden. Vandaag geen voortgang bij het inbouwen van mijn motor. Ik ben nog steeds ziek. Gelukkig niet meer zo beroerd als gisteren. Met veel vers fruit en zelf gemaakte verse groente soep hoop ik snel van mijn verkoudheid af te komen. 

Ik heb net wat zitten surfen op internet. Skypen met familie en vriendin in Nederland. Weblog's lezen van andere zeilers en het weblog lezen van oude school vrienden die ik al heel lang niet meer heb gezien. Wel leuk om via deze weg weer eens wat van elkaar te vernemen.  En dit soort reacties op mijn website vrolijken me inderdaad op. 

Verder kwam ik bij het websurfen terecht op de website van het centrum voor ECOtherapie. Een interessant website die ik met veel belangstelling heb zitten lezen. Misschien kan mijn projectje hier in Panama wel wat ECOtherapie gebruiken :-)

Terug naar boven

Moeizame voortgang

Vandaag is een monteur van Gary eindelijk begonnen met het aansluiten van de motor. Helaas ging het niet helemaal zoals ik gehoopt en verwacht had.

Zelf ben ik nog steeds niet helemaal lekker. Ik heb zelfs koorts. Bij de minste of geringste inspanning begin ik te zweten uit elke porie uit mijn lijf. Vanmorgen heb ik de bakskist weer helemaal leeg gemaakt om de uitlaat te kunnen bereiken. Het zweet liep in straaltjes van me af. Vervolgens heb ik zitten wachten op de monteur. Een uurtje te laat was hij aan boord. Dat is ruim op tijd voor Panamese begrippen :-)

Hij heeft de uitlaat slangen op maat gemaakt en vervolgens heeft hij de keerkoppeling gemonteerd. Toen bleek dat de inlaat van het koelwater in de weg zat. Hij vertrekt met de mededeling dat hij met Gary moet gaan overleggen. Hij was weg voordat ik erg in had. Toen ik in de motorruimte ging kijken, had ik al snel in de gaten wat er mis was. De keerkoppeling moest 90° worden gedraaid. Hij was verkeerd gemonteerd. Hij past zo wel op de motor maar hierdoor zat wel de waterinlaat in de weg en kwam de aansluiting niet in de buurt van de schroefas.

Ik heb Gary gebeld en de situatie uitgelegd. Tegen de tijd dat hij kwam kijken was het alweer laat in de middag. Met één blik in de motorruimte kwam hij tot dezelfde conclusie dan ik. Morgenvroeg komt hij zelf om de keerkoppeling goed aan te sluiten en de rest van de installatie verder te doen.

Ik ben gelijk gaan slapen. Moe van de koorts en de moeizame werkzaamheden aan de motor. Momenteel ben ik even aan wal om dit berichtje te plaatsen. Dadelijk weer terug aan boord om weer snel naar bed te gaan.

Monday blues

Het lukt me over het algemeen aardig om de moed erin te houden en positief te blijven. Vandaag viel dit echter een beetje tegen. Ik ben snip verkouden van mijn nacht in het hotel, afgelopen vrijdag. Ik ben de airco niet gewend en een nachtje in het hotel is goed voor een verstopte neus, keelontstekking en spierpijn in elke vezel in mijn lijf.

Ik had gehoopte en verwacht dat ze vandaag zouden beginnen met aansluiten van de motor. Ook dat viel dus tegen. Gary bracht alleen mijn onderdelen voor de uitlaat. Z'n monteur die vandaag zou beginnen had afgelopen nacht onverwacht moeten werken. Nu komt hij dus morgenvroeg.

Vervolgens zaten er vanmiddag hier een paar man aan de bar die over van alles en nog wat hier in Panama zaten te klagen. Dit was net wat teveel negativiteit voor vandaag. Alles bij elkaar zat ik vandaag niet lekker in m'n vel. Eén positief puntje hierbij is dan weer wel dat het morgen alleen maar beter kan worden :-)

Familie dag aan het strand

Na een paar regenachtige en winderige dagen is het vandaag eindelijk weer eens prachtig weer. Zonnig met een verkoelende bries. Irisch Mick belde me vanmorgen om te vragen of ik met hem en z'n familie mee ging naar het strand bij Vera Cruz. Met zo'n lekker weer sla ik dat natuurlijk niet af. De klusjes die ik voor vandaag had bedacht kunnen nog wel even wachten.

Het strand bij Vera Cruz wordt voornamelijk bezocht door lokale Panamezen. We hebben heerlijk gelunched in een strandtent, met de hond in het water gespeeld en Mick heeft z'n dochter meegenomen voor een ritje op een paard. Kortom: a bautifull family sunday afternoon on the beach.

Nachtje in een hotel

Het leek er gisteren op dat het wat rustiger zou worden aan de mooring. De wind ging in het begin van de avond liggen en er waren geen schuimkoppen meer te bekennen. Echter later op de avond rond een uur of elf, half twaalf toen ik naar de boot wilde gaan was de wind toch weer aardig opgestoken. Het was zo ruw op te water dat het zelfs gevaarlijk zou zijn om van de watertaxi in de boot te klimmen. Slapen aan boord zou zeker niet prettig zijn. En ik had al een nacht slecht geslapen.

Daarom ben ik vannacht maar in een hotel gaan slapen. Voor €30,- heb je in down town Panama al een kamer voor één nacht. Geen hele grote kamer en geen seaview of enig ander uitzicht. Maar de kamer en de douche zijn schoon het bed is prima en er is een goed werkende airco. Het was alweer een hele tijd geleden dat ik in een normaal, stilstaand bed heb geslapen en ook douchen met onbeperkt warm water is alweer lang geleden. Ik heb uitstekend geslapen en vanmorgen heerlijk lang onder de douche gestaan.

Vandaag was het nog steeds ruw maar al een stuk minder dan vannacht. Nog te ruw om aan de motor te werken. Dit zal nog even tot maandag moeten wachten. Vannacht slaap ik weer gewoon aan boord. Hoe goed ik ook geslapen heb, slapen aan boord, in mijn eigen bed heeft toch mijn voorkeur.

Storm schade

Gelukkig niet aan mijn boot :-) Voor mij was het vannacht alleen een beetje oncomfortabel. Gisteravond stond er 20 knopen wind hier in de yacht club. Ik heb wel al meer wind meegemaakt op ankerplaatsen. Maar verder buiten in de Panama baai staat tot 40 knopen wind en dat veroorzaakt een flinke deining hier aan de mooring. Toen ik gisteravond naar bed ging stond de wind op de kop en lag de boot met de kop in de golven. Dan ligt de boot voornamelijk te stampen. Slapen lukt dan nog wel. Om 2.00u werd ik echter wakker omdat de boot vreselijk lag te rollen. De wind was wat afgenomen en het tij duwde de boot dwars op de golven. Het heeft toen een hele tijd geduurd voordat ik weer in slaap viel.

Vanmorgen ben ik al vroeg van boord gegaan. Eén van de boten hier aan de moorings, heeft vannacht z'n mast verloren. Hij lag er al wat verwaarloosd bij. Maar het is toch een triest gezicht om dit te zien.

Ik ben de hele ochtend met Gary onderweg geweest voor de nieuwe uitlaat. Inmiddels is het 15.00u en het stormt nu echt. De voorspelling op windguru geeft aan dat het vanavond wat minder zal worden. Hopelijk hebben ze gelijk. Voorlopig wacht ik nog maar even met aan boord gaan.

Een mooi boek van een bijzondere zeiler

Vanmorgen heb ik laatste boek van Henk de Velde (Een ijskoude doorbraak) uit gelezen. Het is het verhaal van z'n overwintering in het ijs met z'n zeilboot Campina, bij de Noord Siberische stad Tiksi.

Henk vertelde me dat hij van verschillende mensen te horen had gekregen dat dit zijn beste boek tot nu toe was. Nu heb ik ze niet allemaal gelezen, maar dit vond ik wel het beste van wat ik gelezen heb. Misschien komt het doordat ik Henk zelf hier in Panama heb ontmoet, of misschien wel omdat ik nu al meer dan een jaar zelf solozeil. Misschien dat ik z'n gedachtegang hierdoor beter kan volgen. Wat de reden ook is doet er ook eigenlijk niet toe. Ik vond het prachtig verhaal, dat aanzet tot nadenken. Een mooi boek over een bijzonder avontuur, weg van de gebaande paden, door een zeer bijzondere man. Overigens ben ik na het lezen blij dat ik in de tropen zeil en niet op hoge breedten :-)

Het grote wachten

Gary is weer beter. Vanmiddag heb ik hem even gesproken. De uitlaatdemper ligt momenteel nog bij een lasser om te worden aangepast. Deze zal vrijdag klaar zijn. Hopelijk kan er zaterdag worden begonnen met het aansluiten van de motor.

En wat doe ik ondertussen? Vandaag heb ik Australiër, Jon van de zeilboot East of Everything geholpen met z'n nieuwe laptop. Hij had vorige week zijn laptop laten vallen en deze was total loss. Inmiddels heeft hij een nieuwe aangeschaft. Ik heb hem vandaag geholpen met het opnieuw instellen van z'n mail en het importeren van z'n oude mails. Ook heb ik het navigatie programma OpenCPN met de C-map kaarten op zijn laptop geïnstalleerd. Daarna heb ik zelf nog wat zitten internetten, met het thuisfront zitten skypen en voordat ik het weet is de middag al weer voorbij! Time flies when your having fun!

Ik zag trouwens op nu.nl dat er morgen in Nederland sterke wind wordt voorspelt. Ook hier in Panama gaat het morgen hard waaien. Morgenavond en vrijdag wordt er sterke zuiden wind voorspelt. Dan wordt het weer behoorlijk onrustig hier aan de mooring. Het verschil met Nederland is gelukkig wel dat het hier dan nog steeds lekker warm blijft :-)

Terug naar boven

Nadenken over de planning

Gary is ziek. Gisteren en vandaag is er dus weer helemaal niets aan de installatie van de motor gedaan. En het regent vandaag de hele dag. Het lijkt wel een Nederlandse herfst, ook al is het nog steeds 28C.

Binnen in de boot is het gezellig. En met dit weer is een gaasje rode wijn met roquefoure kaas en jazz muziek van cool fm, het juiste recepet om na te denken over de planning voor de komende maanden.

Ik had gepland om rond november in Nieuw Zeeland aan te komen. Het begint er nu toch echt op te lijken dat ik dat dit jaar niet meer ga halen. Toch ben ik nog steeds van plan om naar de Galapagos te varen zodra mijn motor eindelijk klaar is. Daarna naar de Marquesas en dan naar Tahiti. Daar kan ik uiteindelijk het storm seizoen in de zuid west Pacific afwachten. Mijn verzekering staat een verblijf daar toe tijdens het cycloon seizoen, dus het moet haast wel een veilige zone zijn :-)

Als ik dit besluit zou het ook betekenen dat ik weer wat meer tijd in de rest van de Pacific (galapagos en de Marquesas) kan besteden. Dit is ook wel aantrekkelijk. Het lijkt er op dat het voortschrijdende seizoen de beslissing voor me gaat nemen. Als ik niet binnen nu en twee weken kan vertrekken staat het bijna vast dat ik rond Tahiti blijf hangen. Maar hoe dan ook wil ik hier weg.

Toiletpomp heeft kuren

Gisteren was ik nog blij even niets te moeten. Toen ik gisteravond echter voor het naar bed gaan nog even naar het toilet ging had ik mijn eerste klusje voor vandaag alweer op het programma staan. Toen ik het toilet wilde doorspoelen lukte dit maar gedeeltelijk. Ik kon wel nog water wegpompen uit het toilet maar geen water meer oppompen om te spoelen.

Vanmorgen om 7.30u heb ik de pomp open gemaakt. Tot mijn verbazing zag ik dat er een visje klem zat in de aanvoerklep :-) Ik heb al eerder kleine visjes in het toilet gehad. Deze pasten allemaal netjes door de aanvoerklep. Dit visje was echter zo groot als een goudvis en zat shocking klem in de pomp. Met een tang heb ik het snel kunnen verwijderen. Daarna de pomp weer dicht gemaakt en alles werkt weer. En nu maar eens kijken wat voor vreemde klussen er vandaag nog meer voorbij komen.

Lekker niets doen

Ondanks dat er niet alle dagen voortgang werd geboekt de laatste tijd, ben ik er wel elke dag druk mee geweest. Meestal ook in de weekenden. Voor velen zal het lijken of ik hier een luie vakantie hou. En toch voelt het voor mij absoluut niet zo. Elke dag heb ik wel afspraken, moet er iets worden geregeld of moet ik iemand achterna rennen om iets gedaan te krijgen.

Vandaag had ik sinds lange tijd niets op het programma staan. En eerlijk gezegd is het heerlijk om even helemaal niets te moeten. Gisteravond ben ik met Irisch Mick (die hier in Panama woont en bezig is om hier een Irisch pub te openen) in de stad bij een Argenteins restaurant gaan eten. Overigens de beste steak die ik sinds mijn vertrek uit Nederland heb gegeten! Daarna hebben we nog een werkbezoekje gebracht aan een andere Irisch pub down town :-)

En vanmorgen heb ik sinds lange tijd echt kunnen uitslapen (tot 10.00u). Het is namelijk vandaag bewolkt en relatief koel. Na het ontbijt heb ik met een boek in de kuip van genoten van deze heerlijk relaxte zondagmorgen. Na de lunch aan boord ben ik rond 15.00u aan wal gegaan. En nu zit ik te genieten van live muziek van een goede coverband in de yacht club. Heerlijk, Ik was bijna vergeten hoe lekker het is om even een dag niets te moeten en te hoeven.

Wat doet een Nederlands binnenvaart schip hier?

De meeste schepen die hier de langsvaren op weg naar de haven of naar zee, zijn stoere oceaan gaande schepen. En dan vaart er plots een typisch Nederlands binnenvaart schip voorbij! Het blijkt een tankschip te zijn. Het bevoorraad de grote commerciële schepen op de ankerplaats. De ankerplaats is wel buiten op open zee maar goed beschut door een paar eilandjes hier voor de kust. En toch blijft het een raar gezicht dit binnenvaart schip hier te zien. Het lijkt mij nu niet direct het meest zeewaardige wat er rondvaart. 

Als ik even inzoem op de naam van het schip is z'n Nederlandse afkomst nog duidelijker. Het schip heet: Venray :-) Wel staat er Panama op de achtersteven en vaart het onder Panamese vlag. Ik kan me trouwens niet voorstellen dat het schip op eigen kracht de oceaan oversteek heeft gemaakt. Het zal wel aan boord van een oceaan vrachtschip hierheen zijn gebracht. Toch wel leuk om zo'n stukje Hollands glorie hier rond te zien varen.

Ook zag ik vandaag een van de grote tonijn vissers binnenvaren. Op 17 mei schreef ik hier een stukje over maar toen had ik er geen foto van. Daarom nu nog maar even een foto. Ze hebben zelfs een helikopter aan dek staan!

Terug naar boven

Visum verlengd

Van de week was ik me aan het afvragen hoe lang ik eigenlijk al in Panama was. Tot mijn schrik kwam ik erachter dat ik al bijna drie maanden hier ben. Ik kon alleen vandaag nog mijn visum verlengen. Ik was dus net op tijd anders zou ik vanaf volgende week illegaal in Panama zijn.

Vanmorgen ben ik dus maar snel naar de immigration office gegaan. Ik moest echter ook een cruising permit laten zien voordat ze mijn visum met drie maanden konden verlengen. En dit cruising permit heb ik op advies van mijn agent uit Colon nooit aangeschaft. Als ik binnen drie maanden was vertrokken was dit geen probleem geweest. Maar nu moest ik dus alsnog de permit kopen. Een bezoek aan vier verschillende kantoren, drie taxiritten, twee uur later en $193,- lichter kon ik eindelijk mijn verlengde visum gaan halen.

Bij immigrations deden ze gelukkig verder niet moeilijk. Ik had namelijk ook helemaal geen visum voor de eerste drie maanden! Toch kreeg ik wel netjes de verlenging toen ik mijn permit kon laten zien. De politie heeft me trouwens ook al eens aangehouden en mijn paspoort gecontroleerd. Zij deden toen ook niet moeilijk. Ik mag nu nog drie extra maanden blijven. Maar ik hoop toch echt eerder te vertrekken :-) Misschien nog twee weken en dan weg hier. Hoe leuk het hier ook is, ik wil verder!!!!!!!!

En dan eindelijk weer eens goed nieuws

Vanmorgen is de motor afgeleverd op de tanksteiger en ik kon er eindelijk met mijn boot terecht! Om 10.00u hadden ze me naar het dock gesleept en Garry was al bezig om wat uitstekende onderdelen van de motor af te halen. Vervolgens hebben we met een kettingtakel aan de giek de motor aan boord getakeld. Daarna weer snel de boot terug naar de mooring gesleept, waarna de motor in het motorruim is geplaatst.

Nu staat de motor met alle onderdelen er weer op, in het motorruim. Alleen de uitlaat moet nog wat worden aangepast. De Volvo had een 2" inch uitlaat en de nieuwe Yanmar heeft een 3" inch uitlaat. Garry heeft de demper meegenomen om hier grotere in en uitlaat pijpen op te lassen. De huiddoorvoer hoeft gelukkig niet te worden aangepast. Hier past een 3" inch pijp op. Deze kunnen we aanpassen als de boot nog in het water ligt. Als de uitlaat klaar is kan de rest van de motor worden aangesloten. Dit is dan niet heel veel werk meer.

En ik ben momenteel als een klein kind zo blij! Ik was best zenuwachtig vanmorgen maar achteraf bleek dit nergens voor nodig. Alles ging redelijk vlotjes en makkelijk. En nu de motor op z'n plaats staat is ook duidelijk dat alle service punten makkelijk bereikbaar zijn en onderhoud nog makkelijker zal zijn als bij de Volvo. Vanaf de tekeningen was dit ook al wel te zien maar nu krijg ik toch een beter beeld. Nogmaals: ik ben erg blij vandaag!

Terug naar boven

 

Geduld is een schone zaak

Zeker hier in Panama. Vandaag zou mijn motor aan boord worden gebracht. Het was de bedoeling dat ze me om 12.00u naar de tanksteiger zouden slepen. Hier zouden we de motor aan boord takelen. Toen ik echter om 11.30u de watertaxi wilde bellen om me te slepen, zag ik de Ventura aan de tanksteiger liggen. Dit is een bunkerboot die diesel en voorraden naar één van de Perlas eilanden brengt. Eens in de twee á drie weken komt deze boot diesel tanken. En dan 10.000 Gallon per keer. Dat is 37.000 liter. En het duurt even voordat ze dat aan boord hebben. Dus vandaag lukt het niet meer om aan de tanksteiger te gaan liggen.

Een beetje geduld moet je wel hebben hier in Panama! Ik ben er inmiddels redelijk gelaten onder. Een dagje meer of minder maakt nu ook niet meer uit. Niet iedereen heeft even veel geduld. Ik heb al wat mensen meegemaakt die hier behoorlijk gestressed en gefrustreerd raken. En daar schiet je hier helemaal niets mee op. Het gaat hierdoor niet sneller. De enige die er last van heeft ben je zelf. Natuurlijk moet je een enkele keer functioneel kwaad worden en dit ook laten merken. Maar daarnaast kun je maar beter berusten en genieten van je verblijf hier in Panama. Panama weet mij af en toe goed op de proef te stellen, maar ik houd de moed er voorlopig nog aardig in.

Het kwam uiteindelijk zelfs goed uit dat ik vanmiddag niet aan de steiger terecht kon. Om 12.30u begon het namelijk vreselijk hard te regenen en te onweren. Dit heeft tot 17.00u geduurd. Met alles nat en glad was het sowieso een slecht plan geweest om de motor aan boord te hijsen.

Terug naar boven

Keerkoppeling probleem opgelost

Vanmiddag had ik weer een bespreking over de motor en de keerkoppeling. De keerkoppeling die uit Miami zou moeten komen zou hier vrijdag kunnen zijn. Er is echter een mogelijk probleempje! Deze keerkoppeling is kleiner dan de keerkoppeling die we hier in Panama hebben bekeken. Wellicht moet de motorfundatie dan weer worden aangepast. En dat is wel het laatste wat ik wil.

Om toch zeker te zijn dat de keerkoppeling hier in Panama niet past gaan we ook nog even naar de motor kijken. Na vijf minuten kijken en 8 schroefjes losdraaien verwisselen we de demperplaat. En nu past de keerkoppeling wel! De monteur van Tesa heeft waarschijnlijk z'n verstand thuis gelaten toen hij de keerkoppeling probeerde te monteren.

Ondanks de vertraging van de af gelopen dagen ben ik nu toch wel blij. Waar ik ook blij om ben is dat Tesa de motor niet gaat inbouwen. Ze hoeven morgen de motor alleen maar af te leveren. Ik denk dat zelfs dit kunnen ze verprutsen. Maar ik zal toch maar positief blijven. Hopelijk kan ik morgen berichten dat de motor in de boot staat.

Precies op tijd

Vanmiddag kwam een boot met grote containerkranen de haven binnen varen. Het was een spektaculair transport om te zien. De kranen steken ver over aan één kant van het schip. Het lijkt of het schip elk moment kan kapseizen. De kranen zijn bestemd voor een nieuwe containerhaven achter de Bridge of America. Om onder de brug door te varen moeten ze op precies het juiste moment, met laag water, onder de brug door anders past het niet. Nu heb ik slechte ervaringen met precies op tijd, hier in Panama!

En de meeste pilots zijn Panamezen. Als dat maar goed gaat. En het ging natuurlijk gewoon goed. Alles rondom het kanaal schijnt het enige te zijn hier in Panama dat goed georganiseerd is. En ondertussen wacht ik nog maar even op de levering van mijn motor. Jammer dat ACP (de organisatie die het kanaal beheerd) geen motoren levert :-)

Nog meer vertraging

Gisteren zou ik dus mijn motor krijgen. Echter.......... toen Gary naar Tesa belde om een tijd af te spreken voor levering kwamen ze met een vervelende verrassing. Ik heb de motor gekocht inclusief een nieuwe keerkoppeling. De laatste keer dat ik de motor heb bekeken was deze nog niet geïnstalleerd, maar hij lag wel bij de motor op de pallet. Garry en ik hadden toen al een vermoeden dat deze niet zou passen. Daarom had Gary al een paar keer aangedrongen de keerkoppeling alvast te monteren. Tesa gaf aan dat ze dit zouden doen zodra ik betaald had. 

Dinsdag heb ik betaald en toch hebben ze nog tot vrijdag gewacht met monteren van de keerkoppeling. En toen kwamen ze erachter dat deze inderdaad niet paste op de motor. De juiste keerkoppeling die wel past staat in MIami, Florida. Deze zal per luchtvracht naar Panama worden verscheept. Ze hebben dus meer dan vijf weken de tijd gehad om hier achter te komen en de keerkoppeling te laten opsturen. En nu zorgt het dus nog voor wat extra vertraging voor mij.

Morgen ga ik met Gary naar Tesa om daar eens even lekker stoom af te blazen en mijn ongenoegen te uiten. En vervolgens zal ik dinsdag weer bij ze op de stoep staan en woensdag en............ Hopelijk worden ze goed zenuwachtig van me en kan Gary woensdag of donderdag toch met het inbouwen van de motor beginnen.

Terug naar boven