Sailing Sjaakie's Weblog

Voorzichtige korte termijn planning

Eigenlijk zou vanmiddag om 15.00u de motor worden gebracht. Jammer genoeg kwam Gary me rond 12.00u vertellen dat één van z'n boten een motor had opgeblazen. Hierdoor kon hij vanmiddag niet aan mijn boot werken. De motor blijft dus ook nog even bij Tesa. Dit was wel weer even een telleurstelling. Maar niet zo frustrerend als Tito die niets meld en gewoon niet kwam opdagen.

We hebben nu afgesproken voor zaterdag morgen. Hij kan dan ook de hele werken. Daarna zal hij volgende week 's middags nog een aantal keren komen. Hij verwacht halverwege volgende week de motor draaiend te hebben. Daarna kan ik gaan proefvaren.

Jammer dat zaterdag overdag hier bij de Balboa Yacht club ook groot feest is ter gelegenheid van Independence day. De Amerikaanse gemeenschap van Panama komt dit hier vieren. Maar het werk aan de boot gaat voor. Wellicht dat ik aan het eind van de middag en 's avonds nog wat van het feest meekrijg.

Elektriciteit

Sinds ik geen motor meer in mijn boot heb, kan ik ook mijn accu's niet meer opladen met de alternator. De accu's worden nu alleen opgeladen door de zonnepanelen. Ik verbruik meestal ook niet veel stroom als ik hier aan de mooring lig. Alleen de koelbox en 's avonds wat LED verlichting. De zonnepanelen konden dit aardig bijhouden en de accu's bleven aardig vol. Tot afgelopen weekend. 

De verlichting in het motorruim is geen LED verlichting. En Tito heeft aardig wat uurtjes in het motorruim gewerkt. Daarbij heb ik ook nog de hele dag de radio aan gehad. De accu's zijn hierdoor wat verder leeg dan normaal. Daarbij komt ook nog eens dat het de laatste paar dagen redelijk bewolkt is geweest. En toch leken de zonnepanelen vorige week met bewolking meer te laden dan de afgelopen dagen. Inmiddels ben ik erachter wat het probleem veroorzaakt. Niet alleen binnen was de hele boot stoffig! Ook buiten op de zonnepanelen lag stof uit het motorruim. Ik heb ze schoon gemaakt en nu laden ze weer zoals vorige week. De accu's staan nog op 70% dus ik kom nog niet in de problemen. Maar een beetje zon zou me toch wat meer rust geven.

Er zat vanmiddag trouwens ook genoeg elektriciteit in de lucht. Het onweerde en bliksemde hier vanmiddag flink. Normaal kan ik wel van dit schouwspel genieten. Echter vanmiddag was het wel erg dichtbij. Ik heb vanaf de wal staan te kijken en een aantal keren sloeg het wel erg dicht bij de boten in. Ik heb dan wel stroom nodig maar een bliksem inslag op mijn boot gaat mijn accu's volgens mij niet opladen :-(

Bijgaand nog wat foto's van Panamese bussen die ik vandaag heb gemaakt. Niet omdat ze nu zoveel met dit berichtje van doen hebben, maar gewoon omdat ik er elke keer weer vrolijk van wordt als ik deze gekleurde bussen zie rijden. en er rijden er heel veel. De één nog mooier beschildert dan de ander. En nog even een foto met Henk. Hij zat samen met Rogier ook in de Yacht club te wachten tot de onweersbui voorbij was. 

Terug naar boven

Een kleine update

Tito was netjes op tijd! Nou ja, maar 20 minuten te laat. Dat is voor Tito eigenlijk gewoon op tijd :-) De gelcoat zit erop. En vanavond hoef ik niets te drinken. Als ik gewoon op bed ga liggen ben ik binnen 10 minuten zo stoned als een garnaal van de luft van de gecoat.

Alleen nog een laagje gelcoat

Gary is gisteren naar de motorfundatie komen kijken. Voordat ik Tito betaal wil ik wel even weten of het resultaat goed is. Nu kan ik wel vinden dat het er vakkundig uitziet, maar dit wil niet zo heel veel zeggen :-) Ik laat dit liever door Gary beoordelen. Hij gaat de motor inbouwen en hij kan ook beoordelen of de fundatie de juiste hoek breedte en lengte heeft. Gary was erg tevreden met het resultaat. Dat viel dus niet tegen. Gary heeft Tito alleen verzocht de fundatie nog af te werken met gelcoat. Hij komt dit vanmiddag doen. Hopelijk heb ik me niet zelf in mijn voet geschoten. Ik heb hem namelijk later op de dag toch al betaald. Met zijn reputatie van komen opdagen op afspraken had ik beter even kunnen wachten tot na de afwerking :-(

Als het goed is heeft Gary inmiddels ook gebeld met Tesa, om morgen de motor te laten bezorgen. Nu kunnen we eindelijk echt voortgang maken. Ik durf geen voorspellingen meer te doen aangaande de planning. Maar Gary is Amerikaan en geen Panamees. Hij komt z'n afspraken een stuk beter na dan Tito en als hij om één of andere reden niet kan komen belt hij van te voren tenminste op. 

Henk de Velde

Vanmorgen was ik al weer vroeg op. De boot was na het werk aan de motorfundatie van gisteren alweer één grote bende. Na een snel ontbijt ben ik de ergste troep gaan opruimen. Voor de tweede keer in een paar dagen kon ik weer alles afsoppen. Deze keer ligt er zoveel stof dat ik met één keer afsoppen niet alles weg krijg. En het stof kriebelt! Het is polyester slijpsel en bezweet als ik ben plakt het lekker aan heel m'n lijf :-(

Toen ik om een uur of 11.00u buiten in de kuip een kop koffie ging drinken zag ik de Juniper liggen. Dit is de trimarran van Henk de Velde. Om 12.00u heb ik watertaxi opgeroepen om aan land te gaan. En toen deze me kwam ophalen zag ik hem eerst langs de Juniper varen. Daarna kwam de watertaxi naar de Tin Hau. Het is leuk om een bekende solozeiler als Henk hier te ontmoeten. We hebben een tijdje zitten praten. Henk moest gaan inklaren en ik ben bij de Yacht club enkele telefoontjes gaan plegen. Ik verwacht hem vanavond of komende dagen nog wel te spreken. Ik heb nog wel wat vragen voor hem.

Motorfundatie gereed

Eindelijk is de fundatie dan toch gereed. Tito kwam pas om 13.00u aan boord met een hulpje. Hij is uiteindelijk tot 20.30u druk bezig geweest. De hele boot is van binnen weer bedekt met een dikke laag stof en het verse polyester stinkt. Maar ik ben erg blij dat dit eindelijk klaar is. Nu kan Gary de motor komen inbouwen.

Moeizame voortgang

Op het moment dat ik dit schrijf zit Tito in het motorruim. Hij is nog steeds bezig met het weghalen van delen van de bestaande motorfundatie. Omdat ik 220V aan boord heb kan hij z'n elektrisch gereedschap niet gebruiken. Twee dagen geleden hebben we Tin Hau naar het dok gesleept. Daar konden we gebruik maken van 110V walstroom. Met een slijpschijf heeft Tito toen het grootste deel kunnen weghalen. Vervolgens ben ik gister drie uur bezig geweest de hele boot stof vrij te maken.

Gister hadden we weer om 16.00u af gesproken. Maar toen ik hem op de werf ging opzoeken was hij nog erg druk met een klus die hij eerst af moest maken. Dus gister wederom geen Tito aan boord. Vanmorgen om 10.00u stond ik weer volgens afspraak op de werf. En weer had meneer een smoes. Inmiddels Wordt ik helemaal gek van die vent. En vanmorgen ben ik dus ook echt heel erg kwaad geworden. Hier schrok hij toch wel aardig van. Uiteindelijk is hij om 12.00u met me mee gegaan naar de boot.

Ik kan vandaag niet aan het dok liggen omdat er een harde zuiden wind staat. Dan is het hier erg ruw. Aan een mooring is dit niet zo'n probleem maar aan het dok zou de boot schade oplopen. En het waait ook te hard om me te slepen. Tito is nu dus nog bezig de laatste kleine aanpassingen te maken. Morgen zal de afwerking van de fundatie moeten plaats vinden. Als morgen niet alles klaar is stuur ik hem weg, krijgt hij niet betaald en ga ik een ander zoeken. Ik heb het echt helemaal gehad met die vent.

Bullshit inspectie

Toen ik vanmiddag van boord ging zat er een ambtenaar in de watertaxi. Hij kwam als quarantaine officer mijn boot inspecteren. Ik was echter op weg naar de wal om mijn was te gaan doen. Zo'n onaangekondigde inspectie moet dan maar even wachten. Toen ik de was in droger ging doen zat hij echter braaf op me te wachten.

Dan toch maar even met de man terug naar mijn boot. Ik heb hem uitgelegd dat ik alle officials twee maanden geleden al aan boord heb gehad. En ik heb al lang geen gele quarataine vlag meer in mijn want. Maar hij bleef volhouden dat hij toch een inspectie moest doen en hij had allemaal officiele papieren. Dus mopperend heb ik toch maar meegewerkt. Na wat vragen over huisdieren wilde hij zien of ik insectenspray aan boord had en als laatste moest hij mijn vuilnis controleren! Ik ben al twee maanden in Panama dus dit slaat volgens mij helemaal nergens op. Na tien minuten was ik $25,- armer en twee formele formulieren rijker. Bullshit bureaucratie als je het mij vraagt!

Er komen hier nogal wat schepen langsschuiven

Het Panama kanaal speelt een sleutelrol in het internationale maritieme verkeer. Het is één van de belangrijkste routes tussen de Pacific en Atlantic. Er gaan jaarlijks zo'n 14.000 schepen doorheen. Dat betekent +/- 40 schepen per dag! Het is dan ook elke dag weer een indrukwekkend schouwspel hier bij de Balboa Yacht Club. Ik heb al oorlogsschepen van verschillende nationaliteiten voorbij zien komen. Schepen van de coastguard van Canada, Japan en van de USA. Verschillende cruiseschepen en vorige week het schip van de organisatie Peace Boat. En verder natuurlijk heel veel commerciële schepen met allerlei verschillende ladingen.

Het is ongelooflijk hoeveel lading op deze wijze van links naar rechts en van boven naar onder over de aardbol wordt verplaatst. Ik weet niet hoeveel liter brandstof deze schepen per dag verstoken, maar ik ga er vanuit dat dit indrukwekkende hoeveelheden zijn. Zo langzamer hand is voor iedereen wel duidelijk dat de wereldwijde voorraad fossiele brandstoffen vroeg of laat gewoon uitgeput is. (En zelf denk ik dat dit eerder vroeg dan laat zal zijn). Ik ben benieuwd met wat voor alternatieven de maritieme industrie de komende tijd op de proppen zal komen. En ik ben ook benieuwd of er over twintig jaar hier nog zoveel schepen langs komen, of zelfs meer en met welke aandrijving deze schepen dan worden voortbewogen. Ik kan me haast niet voorstellen dat we over twintig jaar met z'n alle nog zoveel fossiele brandstoffen verstoken als dat we nu doen. Als ik dit zo bedenk, realiseer ik me ineens dat mijn nieuwe motor misschien wel minder lang in mijn boot zal liggen dan mijn oude motor (27 jaar). Als er komende jaren een realistisch en bewezen alternatief beschikbaar komt voor dieselmotoren in zeiljachten, dan vliegt de Yanmar er uit. Maar ik denk dat ik het alternatief niet in Panama laat inbouwen :-)

Terug naar boven

Motor is eindelijk betaald

De betaal soap is dan eindelijk achter de rug. Ik kom net terug van de Yanmar dealer waar ik met mijn creditcard de motor heb afgerekend. Toen ik met de verkoopster bij de boekhouder/kassier kwam begonnen ze bijna te juichen bij het horen van mijn naam :-) Afgelopen vier weken hebben ze om de twee dagen gekeken of mijn geld nog niet op hun rekening stond. Voor iedereen was het dus een opluchting dat nu eindelijk het geld betaald is. En niet in de laatste plaats voor mij. Ik wist niet dat ik nog ooit zo blij zou zijn om $9.000,- af te rekenen. Ik ben trouwens erg blij met mijn Visa creditcard. In veel landen, ook hier in Panama, kan ik alleen geld uit de muur halen met mijn Visa card en niet met mijn gewone pin card.

Het telefonisch contact met international card service, waar ik mijn Visa card van heb, loopt ook stukken beter dan met de Rabobank. De Rabo geeft mij trouwens nu de schuld dat de betaling fout is gelopen. Ik heb het formulier verkeerd ingevuld. En alles wat er daarna fout is gegaan lag aan Citibank in New York! Het zal duidelijk zijn dat ik de volgende keer gelijk met mijn Credit card afreken. En bij de Rabo ga ik een klacht indienen dat ze me zolang aan het lijntje hebben gehouden.

Another night at the Balboa Yacht Club

Zomaar een door de weekse dinsdag bij de Balboa Yacht Club. Tito kwam weer eens niet opdagen op z'n afspraak. Om 17.00u ben ik hem dus maar weer eens gaan zoeken. Nergens was hij te bekennen. Vandaag was dus een vroeg happy hour.

En het is wel weer erg gezellig. Zittend aan de meest luidruchtige tafel tussen twee Engelse, een Amerikaan, een aussie, een Canadees en een Hundurese vrouw van één van de Engelse, ben ik wel een taalkundig buitenbeentje. Er worden een hoop grappen gemaakt en uiteindelijk een hoop slap geouwehoerd. op de achtergrond speelt country muziek.

Omdat Engels tussen al deze nationaliteiten niet helemaal gelijk is, zijn er hillarische discussies over ietsie bietsie kleine taal verschillen. Soms over een regel uit één van de songs, soms over een sexistische opmerking. Maar het blijft leuk en mijn Engels wordt al beter :-) En de avond eindigd met iedereen zingend aan de tafel: "I love my Panama!" En ik zing volmondig mee :-)

Stukje bij beetje

Elk beetje vooruitgang koester ik op dit moment. Tito is weer aan het werk. Hij was wel een uur te laat maar inmiddels ben ik al blij dat hij überhaupt komt opdagen. Hij had zich trouwens bij Gary al beklaagd. De oude motorfundatie was wat degelijker dan hij verwacht had. Een dikke stalen strip in volglas polyester, afgewerkt met een dikke laag laminaat, had hij nog niet eerder gezien op een zeiljacht. Hij heeft zeker nog nooit eerder aan een degelijke Hallberg Rassy gewerkt :-)

Afgelopen nacht en vanmorgen heb ik contact gehad met de Rabobank. Daar konden ze me helaas niet veel meer vertellen dan dat ze de gegevens opnieuw doorgestuurd hebben. Na mijn opmerking hadden via de mail hadden ze het swift bericht nog eens goed gelezen en vergeleken met de door mij verstrekte gegevens. Nu hadden ze ook gezien wat er fout was. Ik vraag me af waarvoor ik bankkosten moet betalen als ik het personeel bij de bank moet uitleggen wat er fout gaat! Op mijn vraag of ze met Citibank hadden gebeld kreeg ik als antwoord, dat ze dat nooit deden. Volgens de procedures werd er alleen via de banksystemen gecommuniceerd. Het liefst was ik heel hard gaan schelden. Procedures mijn r@€t! Die schijnen nu niet te werken en dan moet er dus wat anders worden verzonnen. Maar ik heb me in weten te houden. Ik heb inmiddels geld overgemaakt op mijn creditcard rekening en morgen kan ik het geld contant gaan opnemen. Vannacht verwacht ik nog een telefoontje van de Rabo met het definitieve bericht of het geld alsnog zal worden overgeboekt naar Tesa of terug gaat naar mijn rekening. Ik heb er eigenlijk geen vertrouwen meer in dat ze geld nog op de rekening van Tesa gaan krijgen. Ik verwacht dus eigenlijk gewoon morgen met een dik pak geld door Panama te crossen.

Hakken en breken

Vandaag is Tito dan uiteindelijk echt begonnen met het aanpassen van de motorfundatie! Hij zou eigenlijk al meer dan een week geleden begonnen zijn. Maar Panamezen hebben er blijkbaar een handje van om van alles te beloven en als puntje bij paaltje komt, blijft er van de belofte niets over.

Na een week vertraging omdat er een klus tussendoor was gekomen op de werf hadden we een afspraak staan voor afgelopen vrijdag. Toen kwam mijnheer niet opdagen. Toen ik hem om 17.00u hierop aansprak zei hij dat hij zaterdagmorgen om 9.00u zou komen. Echter ook toen weer geen Tito te bekennen. Om 11.00u ben ik met Gary bij hem langs gegaan. Gary kon hem in het Spaans duidelijk maken dat de aanpassingen zondag avond klaar moesten zijn. Dat was geen probleem, hij zou om 14.30u aan boord komen. Ik heb zitten wachten, maar weer geen Tito. Vanmorgen was ik om 9.00u op de werf. Maar Tito was wederom nergens te bekennen. Toen een collega hem belde was het antwoord dat hij over een half uur aanwezig zou zijn. Uiteindelijk heeft het nog tot 12.00u geduurd voordat hij bij mij aan boord was. En nu wordt er dus hard gehakt en gebroken. Een deel van de oude fundatie wordt verwijderd. Het opbouwen van de nieuwe fundatie gaat vandaag niet meer lukken. Hopelijk komt hij morgen wel opdagen. Op zijn beloftes zal ik maar niet meer vertrouwen :-(

Avontuur met een doel

Al een paar dagen staan er hier twee campers en een personen auto met allerlei reclame erop. Nieuwsgierig als ik ben heb ik even op hun website gekeken (www.zero-emission.com.br). Een mooi avontuur om aandacht te vragen voor een goede zaak. De campers en auto zijn volledig electrisch aangedreven. Geen vervuiling en ook nog aandacht vragen voor groene stroom. Een waar avontuur met een missie. 

Velen weten dat het anders moet. En door zulke initiatieven worden we erop gewezen dat het ook anders kan. Mijn bijdrage aan wereldwijde bewustzijnsverandering is niet meer dan dat ik dit soort initiatieven onder de aandacht kan brengen. En toch hoop ik hiermee mijn eigen kleine bijdrage te kunnen leveren. Ik hoop dat ik jullie, lezers van mijn weblog aan het denken kan zetten. Al is het maar heel even. Een zaadje planten voor een bewustzijnsverandering is voor mij al genoeg. Meer ambities heb ik op dit moment niet :-)

Terug naar boven

Rabobank Laat me een beetje in de steek

De soapserie over de internationale overboeking is nog niet voorbij. Vanmorgen kreeg ik weer een telefoontje van de Rabo. Blijkbaar is de informatie die de Rabo naar Citibank heeft gestuurd nog steeds niet goed over gekomen.

Ik heb het swift bericht gecontroleerd en de rekening nummers van de Panamese bank en de yanmar dealer zijn nu verwisseld. In het swift bericht stond ook een telefoonnummer van Citibank. Dat heb ik gebeld. Maar omdat ik geen klant ben bij Citibank kunnen ze mij geen informatie verstrekken over de overboeking en kunnen ze ook geen info van mij aannemen om de betaling als nog mogelijk te maken. Het moet via de Rabobank gaan. Lastig dat ik met mijn lokale Rabobank contact heb en dat Rabo Nederland er nog tussen zit voor het contact met Citibank.

Maandag morgen om 4.00u ga ik weer met ze bellen. Ik sta op het punt om de hele transfer te cancellen. Ik ga nu toch maar proberen $10.000,- cash op te nemen en met een dikke stapel geld hier door Panama te rijden om contant mijn motor te betalen.

In de tussentijd vermaak ik me nog steeds. Bijgaand nog wat sfeerplaatjes van Panama. Het is geen slechte plek om tijdelijk te stranden. Maar het moet voor dit moment wel tijdelijk blijven.

Etwas herum bummelen

Mijn Duits was beter dan mijn Engels toen ik vertrok uit Nederland. De laatste tijd spreek ik echter meestal Engels met mijn Amerikaanse, Engelse en Canadese vrienden hier in de yacht club. Nu kon ik me al aardig verstaanbaar maken in het Engels, maar door de vele gesprekken wordt mijn Engels alleen maar beter. Soms denk ik zelfs in het Engels als ik iets op mijn weblog wil schrijven. Dan moet ik zoeken naar een Nederlandse vertaling:-)

En als er dan een Duitser langs komt wordt het lastig om om te schakelen op Duits. Maar gelukkig komt het na een minuut of 10 praten weer terug. In het begin was ik Engels naar het Nederlands en vervolgens naar het Duits aan het vertalen. Maar later kwam het Duits toch weer redelijk vanzelf en zonder dat ik veel hoefde na te denken met vertalingen.

Gisteravond ben ik met Duitse Robertino naar Habanos club geweest. Een sigarenbar in het centrum van Panama. Vanmorgen zijn we nog de stad in geweest en hij vliegt vanmiddag weer terug naar Duitsland. Het was leuk om mijn Duits weer eens op te halen. Robertino wens ik bij deze een gute Reise und auf wiedersehen.

Relaxen aan het strand

Vrijdag wordt er pas weer aan mijn boot gewerkt. Vandaag en morgen is het dus even relax time. Robertino uit Duitsland heeft als expert aan boord van de 'd Artagnan onderhouds werkzaamheden verricht. Hij gaat morgen terug naar Duitsland. Hij wilde wat van de omgeving zien. We zijn daarom vanmiddag samen naar Veracruz gegaan. Veracruz ligt een eindje buiten Panama stad aan de andere kant van de Bridge of America. Het is leuk om het kanaal en de Yacht Club vanaf de brug, van een heel ander perspectief te bekijken.

Het strand in Veracruz stelt niet zo heel veel voor. Het is een lang strand met een hoop barretjes, maar heel erg smal bij hoog water. En het was erg bewolkt vandaag. Niet direct perfect strand weer. Maar het is wel een erg relaxte omgeving. En de bar waar we zaten (Vera mar) had heerlijk eten. Een uitgebreide kaart met visgerechten.

We werden ook nog even getrakteerd op een oefening van de politie. Blijkbaar is hier morgen een groot feest in de bar waar veel vooraanstaande Panamezen en buitenlanders aanwezig zullen zijn. De politie kwam daarom kijken hoe ze morgen de plaats moesten beveiligen. En er werd gelijk geoefend met een rubberboot en duikers om vanaf zee de zaak in de gaten te houden. Ik blijf het intimiderend vinden als er zo'n 20 man met automatische geweren rond rennen en op elke hoek van het restaurant een heel opzichtige undercover agent de zaak in de gaten staat te houden :-)

Terug naar boven

Mango time

De Balboa Yacht Club ligt in een groot park. Er staan verschillende grote mango bomen in het park. Ook hier bij het terras van de yacht club staat zo'n boom. Momenteel zijn de vruchten van deze boom rijp en de boom is afgeladen vol met fruit. Met gevolg dat het hier nu mango's regent!

Het is goed dat er op het terras stevige parasols staan. En het is een goede zaak om hier ook onder te gaan zitten. Regelmatig wordt een gesprek onder een parasol opgeschrikt door de kreet: "incoming mango", als iemand weer eens op een haar na getroffen wordt door een overrijpe vrucht.

De vruchten van deze boom schijnen niet zo lekker te zijn. Ze zijn te vezelig omdat de boom al oud is en te groot. De mango's liggen hier dan ook te rotten op de weg en dienen als voer voor de vogels. Maar er zijn voldoende bomen hier in het park die wel goede vruchten hebben. Een kleine wandeling met een plastic zak door het park levert elke keer een gratis voorraadje voor een paar dagen op.

Slopen in de tropen

Ik heb inmiddels een uitgebreide kennissenkring hier in Panama. Eén van mijn kennissen is bezig met het opzetten van een Ierse Pub. Hij heeft een pand gehuurd op een mooie locatie langs het kanaal. Mick en Richard zijn al meer dan een week bezig alle binnenwanden te slopen en het pand helemaal leeg te halen. Ze hadden me er al verschillende keren over verteld. Mick is natuurlijk trots op z'n project en had me uitgenodigd een keer te komen kijken.

Omdat ik vandaag toch niet veel anders te doen had, heb ik aangeboden mee te helpen bij het slopen. Er moest nog één muurkast worden gesloopt. Met z'n drieën zijn we het gevaarte te lijf gegaan. Om te beginnen was het vandaag zo warm en benauwd dat ik al begon te zweten voordat ik ook maar een vinger had uitgestoken. Grap nummer twee van het slopen hier in de tropen waren de kakkerlakken. In de wanden en onder de vloer van de kast hadden zich aardig wat van deze engerds gehuisvest. Toen we de wanden en de vloer verwijderden stoven ze alle kanten op. Ik weet niet hoeveel ik er gezien heb maar het leek wel of ze overal rond renden, en vlogen. Ze hadden het formaat van kleine vogeltjes! Tot groot vermaak van Mick en Richard heb ik enkele keren als een gek staan te tapdansen tussen de kakkerlakken. Met name deze grote vind ik echt niet leuk, eerlijk gezegd krijg ik er behoorlijk de kriebels van.

Aan het eind van de middag hadden we de klus geklaard en was de hele ruimte met water afgespoten en schoon opgeleverd. De ruimte zal voordat er gebouwd gaat worden nog een keer helemaal gesprayd worden tegen ongedierte. Blijkbaar geen slecht plan hier in dit klimaat.

Terug naar boven

Een jaar geleden

Sef reageerde vandaag op mijn bericht van gisteren. Sef is de enige opstapper die een flink stuk heeft meegezeild. Sylvia is me afgelopen jaar verschillende keren komen op zoeken, maar heeft niet echt meerdaagse tochten meegezeild.

Een jaar geleden had ik nog maar bijzonder weinig ervaring met zeilen op zee. En de oversteek van de golf van Biskaije boezemt dan zeker ontzag in :-) Het idee was toen: wat me aan ervaring ontbreekt compenseer ik met heel behouden en voorzichtig zeilen. En de ervaring komt dan wel vanzelf. En wat was ik toen blij met Sef als opstapper! Samen hebben toch maar het eerste lastige stuk naar La Coruña gezeild. Ik was toen ook nog steeds van plan om bij volgende grote oversteken opstappers mee te nemen.

Inmiddels heb ik grofweg 9000 zeemijlen ervaring. Het idee om opstappers mee te nemen op grote oversteken is gaande de reis komen te vervallen. Al varend, in dagtochten langs de kusten van Spanje, Portugal en Marocco, groeide mijn vertrouwen en ook het gevoel dat ik de grote oversteken eigenlijk liever alleen doe.

Ik ben er ook achter gekomen dat ik liever meerdaagse tochten maak, dan al kusthoppend dagtochten te varen. De drukte langs een kust en de dagelijkse hektiek van vertrekken, aankomen, inklaren, plaats verkennen, enz. zijn vermoeiender dan een rustgevende meerdaagse tocht, als solozeiler, ver weg op open zee. En de aankomst aan wal wordt na een paar dagen op zee, voor mijn in één keer wel een groot feest.

Ik voel me nog steeds erg comfortabel als solozeiler. En dat gevoel is het laatste jaar alleen maar gegroeid. Maar Sef heeft me wel maar mooi op weg geholpen. Sef, bedankt! En die motor inbouwen gaat zonder jou ook lukken, al zou je hulp het proces zeker versnellen. Groet, Jack

Een beetje jaloers

Ik ben normaal helemaal niet jaloers aangelegd, maar vandaag stak een gevoel van jaloezie toch een paar keer z'n kop op. Bij het zien van boten die vertrekken en boten die aankomen na hun kanaal doorvaart en zich direct klaar gaan maken voor een vertrek naar de Galapagos. En dat terwijl ik in afwachting ben van de werkzaamheden voor de installatie van mijn nieuwe motor.

Vanmiddag zit ik wat te surfen op internet en lees de mooie zeilverhalen en bekijk de foto's van de Abel T, de Liberty en de Ech'O. En voor de heel erg mooie foto's bezoek ik de website van Alex en Taru uit spanje die ook met een Hallberg Rassy 352 onderweg zijn. Bij het lezen van deze websites overvalt me ook weer een licht jaloers gevoel. En hoe goed ik het hier ook naar mijn zin heb, ik wil weer gaan zeilen. Ik wil verder en ben toe aan een nieuwe omgeving.

Ik las ook de website van Henk de velde. Hij is op weg naar Panama en zoals het er nu naar uitziet krijg ik toch nog de kans om hem hier in Panama te ontmoeten. Dat vind ik dan wel weer leuk.

Terug naar boven

Nieuwe aflevering in the Money Soap

Vanmiddag kreeg ik bericht van de Yanmar dealer ze hadden eindelijk contact opgenomen met Banco General de Panama, hun bank. Ze hadden blijkbaar wel geld ontvangen maar dit terug gestort naar Citibank in New York omdat er geen naam en rekening nummer van de begunstigde bij stond!!?!!!!?? Afgelopen maandag heb ik nu juist deze gegevens, samen met nog veel meer gegevens naar mijn bank gemaild. Langzaam word ik er een beetje wanhopig van. Ik heb net weer naar de Rabobank gemaild, maar ik kreeg al weer snel een mail terug dat er pas weer op dinsdag gewerkt wordt vanwege Pinksteren. Hier worden al grappen gemaakt: "weet je zeker dat er geen Panamese werknemers bij je Nederlandse bank werken?"

En dacht ik dat het gisteren warm was met de kabels van de oude motor verwijderen? Vandaag moest ik nog een klein stuk van de kabels door de bakskist voeren. In een krappe ruimte waar ik maar net kan zitten, net aan de kant waar de zon op de boot staat. Het was echt een kleine privé sauna aan boord. Alleen jammer dat ik daarna niet onder een hele koude douche kan of in een koud dompelbad. Ik ben na drie uur klussen wel het water ingedoken, maar echt afkoelen doe je in water van 30ºC ook niet. Ik geloof dat ik wel een kwartier in het water heb gelegen voordat ik weer een beetje het gevoel had dat ik iets begon af te koelen.

Ik kreeg via verschillende kanten leuke reacties op mijn bericht van gisteren. Leuk dat jullie meeleven en dank voor de mentale steun. Voor degenen die bang zijn dat ik hier in Panama nog ga stranden: Maak je maar geen zorgen. Ik ben vastberaden om door te zeilen, anders had ik hier geen nieuwe motor gekocht. Panama is wel een plek waar ik zeker nog een keer terug wil komen. Maar om ergens terug te komen moet je er eerst vertrekken :-)

Terug naar boven

Vinden jullie het nog leuk?

ik kan mij voorstellen dat je mijn weblog leest voor zeil- en reis verhalen. En de laatste weken heb ik daar maar weinig over te melden (helaas). Ik ben al vijf en een halve week ik de Balboa Yacht Club en nog steeds heb ik geen nieuwe motor. Het moet voor veel lezers toch wel vervelend worden om dit blog te lezen.

Gisteren schreef ik over de añana mañana cultuur. Ik had het niet beter kunnen verwoorden. Want het duurt geen dag, maar zeker twee dagen voordat ze hier hun afspraak nakomen. Vanmiddag kwam Tito aan boord naar de motor fundatie kijken en na 10 minuten was hij alweer verdwenen. Hij moest nog wat aanpassen aan de mal die toch echt wel heel eenvoudig was en die we heel nauwkeurig hadden uitgetekend. Hopelijk gaat het morgen dan toch echt gebeuren.

Ondertussen ben ik vandaag bezig geweest met het verwijderen van de bekabeling van de oude motor. Ook dit duurt wat langer dan verwacht. Met 34ºC en geen wind binnen in de boot, is het echt wel warm om in allerlei rare hoekjes kabels te trekken. Dus dit duurt ook wat langer dan verwacht. Af en toe moet ik buiten in de wind een beetje afkoelen en een boek lezen :-) Op de foto ligt het boek Salty iece of land van Jimmy Buffet. Een echte aanrader voor iedereen die van plan is om in de carieb te gaan zeilen of er ooit gezeild heeft!

Terug naar boven

Mañana cultuur

Nu het geld onderweg is wordt het tijd voor wat voortgang met de voorbereidingen om de motor in te bouwen. Vanmorgen was ik al vroeg aan wal om met Tito, de polyesterman van de yacht club de aanpassingen aan de motor fundatie te bespreken.

Later ben ik met Gary de exacte maten van de motorsteunen gaan opmeten. Terug bij de yacht club hebben we aan Tito uitgelegd hoe hij een mal moest maken. Om 16.00u na zijn werk zou hij met de mal aan boord komen voor de aanpassingen.

Helaas kreeg ik om 16.30u een telefoontje van Gary dat Tito vandaag de mal niet had kunnen maken omdat iemand de circelzaag had meegenomen. Morgen om 16.00u hebben we een nieuwe afspraak. Ik ben inmiddels al niet meer verrast en teleurgesteld. Mañana, mañana is ook hier in Panama onderdeel van de cultuur.

Het geld is eindelijk terecht

Vorige week maandag schreef ik al dat ik me afvroeg waar mijn geld gebleven was. Vanmorgen heb ik eindelijk uitsluitsel gekregen. Door het tijdsverschil van 7 uur met Nederland en doordat de bank op Hemelvaartdag gesloten was nam de hele communicatie met de bank nogal wat tijd in beslag. Uit het Swift bericht kon ik niet veel informatie halen. Volgens de Yanmar dealer ontbrak er echter informatie over hun lokale bank hier in Panama.

Naar aanleiding hiervan heb ik een mail met alle informatie naar de Rabobank gemaild. Daar hadden ze inmiddels ook bericht van de Amerikaanse intermediate bank ontvangen dat er informatie ontbrak. Inmiddels heeft de Rabobank de ontbrekende informatie doorgestuurd. (naam van de bank en de Swiftcode). 

Het gekke is dat in het online formulier bij internet bankieren geen ruimte is om deze informatie te geven. Bij eerdere rechtstreekse buitenlandse overboekingen heb ik nooit problemen gehad. Het proces met een intermediate bank gaat dus helaas niet zo soepel. Mocht ik dit nog een keer aan de hand hebben, dan stuur ik direct een mail naar de bank! Weer een wijze les geleerd :-)

Terug naar boven

Bijna overval nabij Casco Veijo

Zaterdagavond ben ik met Yves en een monteur naar een live band gaan kijken in Casco Viejo. Yves weet een leuke Tapas bar waar op zaterdagavond goede live bands optreden. Casco Viejo is ook 's avonds redelijk veilig en we konden vlak bij de bar de auto van Yves kwijt. Casco Viejo zelf is dan wel veilig, maar om er te komen en het weer te verlaten, rijdt je door één van de grootste achterbuurten van Panama.

En met veel één richting straten is het makkelijk om in deze achterbuurt te verdwalen. En dat is precies wat ons overkwam. De monteur had al eerder op de avond een taxi terug genomen naar de Balboa Yacht Club. Dus Yves en ik zaten op de terugweg samen in de auto. Yves vroeg een beetje als grap of het wel veilig was zo laat 's nachts in deze achterbuurt. "Zolang we de deuren op slot houden wel", was mijn reactie. Eigenlijk ook meer voor de grap. Ik voelde me op dat moment namelijk niet echt onveilig. 

Nadat we al een paar rondjes door de wijk waren gereden en niet op de grote weg richting Balboa leken uit te komen, maakte we echter een stomme blunder. Als een stel onnozele toeristen gingen we midden in de nacht, in de beruchtste buurt van Panama de weg vragen :-) We spraken twee onschuldig uitziende dames aan. Deze spraken echter geen Engels. Maar ze riepen wel even een paar jongens die Engels spraken. Uit een ooghoek zag ik ze van achter op de auto aan rennen. De twee vrouwen liepen gelijk door. Aan de bestuurders kant begonnen ze al gelijk aan het portier te trekken. Zonder succes omdat de deur op slot zat. De tweede rende gelijk naar mijn kant omdat bij mij het raam nog open stond. Ondertussen gaf Yves gas. De jongens rende achter de auto aan en sloegen op het dak en stampten tegen de zijkant. We kwamen er met de schrik vanaf :-) de auto was natuurlijk te snel voor de jongens. 

Het heeft nog wel even geduurd voordat we de grote weg hebben gevonden. We hebben nog zeker drie rondjes door het doolhof van deze achterbuurt gereden. Het was een spannende afsluiting van een gezellige avond met goede muziek :-)

Terug naar boven

Rondleiding op de 'd Artagnan

Yves werkt voor het Belgische bedrijf DEME. Momenteel wordt door DEME het kanaal aan de Pacific kant voor de Balboa Yacht Club verbreed met de cutter suction dredger 'd Artagnan. Dit is de krachtigste zelf aangedreven snijkopzuiger ter wereld. Het probleem met hier baggeren is dat de bodem niet alleen uit zand en klei bestaat maar dat er ook op veel plaatsen verschillende harde steen soorten zitten. Er mag hier niet met springstof worden gewerkt omdat het te dicht bij de Bridge of Amerika ligt. Dit vraagt blijkbaar om andere serieuze maatregelen. Vlak bij de brug ligt Diablo Rock, een stuk rots dat de scheepvaart aardig hindert. Al zeven bedrijven hebben geprobeerd deze rots weg te baggeren. Met de 'd Artagnan lijkt het nu wel te gaan lukken.

Yves had me uitgenodigd voor een rondleiding en lunch aan boord van de 'd Artagnan. Daar had ik natuurlijk wel oren naar! Om 11.30u vanmorgen werden we door een launch boot opgehaald en naar het schip gebracht. Voor de lunch hebben we de motor ruimtes en de pomp ruimtes bekeken. Daarna een uitgebreide lunch en na de lunch hebben we op de brug gekeken. Van buiten lijkt het schip nog niet eens zo heel indrukwekkend. Van binnen is het heeeel indrukwekkend! Het was een erg interessant bezoek. Yves bedankt voor de uitnodiging, voor de rondleiding en voor de lunch.

 

Terug naar boven

Verdwenen vlag

Helaas heb ik niet veel nieuws te melden als het over mijn nieuwe motor gaat. Ik heb inmiddels contact gehad mijn bank in Nederland. Ik had ze gemaild en mijn Panamese telefoonnummer doorgegeven en erbij vermeld dat ik momenteel in Panama ben. Ik wilde er nog bij vermelden dat er een tijdsverschil van 7 uur tussen Nederland en Panama is. Maar het leek me zo voor de hand liggend dat ik het uiteindelijk niet in de mail heb vermeld. En gistermorgen om 04.15u wordt ik dus door een vrolijke juffrouw uit Nederland wakker gebeld. Ze zouden per mail het swift bericht op sturen. Nou daar had ze me niet voor hoeven wakker bellen. Dat had ze ook zonder telefonische melding wel kunnen sturen! Uit het bericht blijkt dat het geld is overgemaakt naar de intermediate bank in de VS. Het is dus nog gewoon even afwachten tot het geld hier op de rekening van de Yanmar dealer staat.

Verder zag ik vanmorgen dat mijn vlag verdwenen was. Het was me net helemaal duidelijk hoe deze had kunnen verdwijnen. Tot dat ik zag dat de lijntjes waar de vlag mee aan z'n vlaggenstok vast zat, door de zon helemaal waren verteerd. In twee maanden tijd zijn deze lijntjes helemaal verpulvert. Ik had nog een reserve vlag. De lijntjes heb ik vervangen door lijn die wel bestand is tegen een beetje UV straling. Hopen dat deze vlag het wat langer vol houdt.

Terug naar boven

 

Dit is geen belgen mop

Er zitten hier regelmatig groepjes Nederlanders en Belgen aan de bar in de Balboa Yacht club. Er werken hier een paar Belgische baggerbedrijven aan het kanaal. De bemanning en de staf van de baggerschepen komt hier 's avonds na het werk graag een pilsje drinken. Ik vind het leuk om een praatje met ze te maken. Vaak gaat het over hun werk aan boord en over mijn zeilreis. 

Met Yves Peeters heb ik echter al een paar keer over iets heel anders gesproken. Yves is naast zijn werk als superintendent bij één van de baggerbedrijven ook nauw betrokken bij het Ecovaproject. Ik kom niet verder dan de conclusie dat we er mondiaal, op economisch, sociaal en ecologisch gebied een puinhoop van maken. Ik ben er van overtuigd dat er iets moet veranderen in ons denken en handelen op deze gebieden. Maar wat en hoe er verandert moet worden weet ik absoluut niet. Het Ecovaproject is een initiatief dat niet alleen concludeert dat er iets moet veranderen maar ook mogelijke oplossingen aandraagt. Het Ecovaproject is in mijn ogen een fantastisch initiatief dat op positieve wijze kan bijdragen aan een hoog nodige bewustzijnsverandering.

Ik wil het project dan ook van harte steunen door in de rechter kolom van deze pagina een link naar hun website op te nemen.

Terug naar boven

Socialezen voor gevorderde

Dat ik al te lang in Panama lig mag duidelijk zijn. En toch heeft het ook z'n leuke kanten. Vanmorgen was ik voor de zoveelste keer vroeg aan wal om via internet zaken te regelen. Mailtjes naar de bank, mailtjes naar de Yanmar dealer enz. Daarna was ik van plan weer aan boord te gaan, maar dat is er tot nu toe nog niet van gekomen (en het is hier nu 19.00uur).

Na mijn mail en internet sessie raakte ik al weer snel aan de praat met een aantal bekenden. Het worden er steeds meer dus de kans dat ik bekenden tegenkom wordt ook steeds groter :-) vervolgens heb ik nog een hele tijd zitten praten met een stel Belgen die werken. Vervolgens moest ik vanmiddag nog even in Flameco marina zijn. Normaal neem ik dan een taxi, maar met zoveel bekenden werd er al snel een lift aangeboden.

Zo kwam het dat ik met een Jaguar naar flamenco werd gereden en uiteindelijk kwam ik net terug met een lift in een Porche Cayenne. Als ik hier dan toch ben, dan ook maar gelijk in stijl. Rijke, invloedrijke Panameze hebben in elk geval ook mooie en interessante verhalen te vertellen. Ook al wil ik maar wat graag doorzeilen, ik vind het toch ook wel een leuk land! En vervelende dagen zijn net zo snel vergeten als ze op duiken :-)

Vervelende dag

Vorige week schreef ik nog dat ik me niet zou gaan vervelen in de tijd die ik hier nog in Panama lig. Toen had ik het dus mis :-( Vandaag heb ik me voor het eerst sinds hele lange tijd verveeld. Ik ben lusteloos en hangerig en ik heb inmiddels aardig de pee in dat ik nog steeds niet verder kan zeilen. Ik wacht nog steeds op bericht van de Yanmar dealer dat het geld op hun rekening staat. Ik had gehoopt dat ze vandaag zouden beginnen met het polyester werk aan de motorfundatie, maar helaas laat dat ook nog op zich wachten.

Ik wilde vandaag de romp van de boot gaan schoonmaken en nog eens in de wax zetten. Ook dat gaat niet door. De wind is weer eens naar het zuiden gedraaid en het water is hierdoor vreselijk onrustig in de baai. De afgelopen dagen heb ik tussen de drukke werkzaamheden veel gelezen, maar zelfs daar heb ik nu de rust niet voor.

Sinds kort heb ik de ibooks app voor de iphone ontdekt. Eerst was ik nog wat sceptisch ten aanzien van de leesbaarheid van boeken op een klein iphone scherm. Maar ik moet zeggen dat het heel goed te doen is. Ik heb in Nederland van een ex collega een dvd met +/- 3000 e-boeken gekregen. Ik zal z'n naam niet noemen omdat het natuurlijk niet helemaal legaal is :-) Maar ik ben er erg blij mee. Maar zoals gezegd, kon zelfs het lezen me vandaag niet boeien. Hopelijk kan ik morgen een opgewekter berichtje plaatsen.

Terug naar boven