Sailing Sjaakie's Weblog

De strijd is verloren

En dan heb ik het over de strijd tegen de aangroei op de waterlijn. Toen de Tin Hau in Nederland op de kant stond heb ik de waterlijn niet verhoogd. Terwijl ik wel wist dat de boot een paar centimeter dieper zou komen te liggen door alle spullen die ik aan boord heb voor een lange reis. Maar door tijdgebrek en slecht weer toen de boot op de wal stond is het er helaas niet meer van gekomen.

Tot nu toe kon ik met regelmatig schrobben van de waterlijn de aangroei nog wel verwijderen. Maar omdat ik nu al een paar weken aan een mooring lig en niet vaar en omdat er hier erg veel organisch materiaal in het water zit lijkt de strijd nu definitief verloren. Het groeit erg snel aan waar geen antifouling zit. Ik ga minimaal één keer per week het water in om de waterlijn schoon te krabben en te schrobben. Maar het lukt niet meer om alle groene aangroei te verwijderen. Vanmorgen moest ik het water in om de schroefas terug te duwen in zijn originele positie. Deze hadden we iets naar buiten geschoven met het verwijderen van mijn oude motor. Door de aangroei op de as was de originele positie trouwens makkelijk te herkennen. Vervolgens ben ik een uur in de weer geweest om de waterlijn te schrobben met maar een mager resultaat. De aangroei onder de waterlijn, waar wel antifouling zit, valt trouwens reuze mee. Er zijn maar weinig pokken en deze steek ik met een brede plastic spatel makkelijk weg en de groene aangroei borstel ik er makkelijk af. De antifouling doet dus nog steeds goed z'n werk.

Mijn toilet is de sinds gisteren trouwens verandert in een aquarium! Er zwemt regelmatig een visje in. Na het doorspoelen is het natuurlijk weer verdwenen, maar blijkbaar weet het visje toch weer z'n weg naar het aquarium terug te vinden.

Terug naar boven

 

Waar is mijn geld gebleven?

Vorige week dinsdag heb ik het geld voor de motor overgemaakt via internet. En het geld staat nog steeds niet op de rekening van de Yanmar dealer. Ik begin me langzaam af te vragen waar het geld gebleven is. Somewhere lost in cyberspace? Na wat onderzoek ben ik er inmiddels achter waarom het zo lang duurt. Door het tijdsverschil van 7 uur kwam mijn betaalopdracht pas 's avonds laat bij de bank. Woensdag is de betaling verwerkt. Donderdag is het geld van mijn rekening af geschreven. Vervolgens zit er een weekend tussen en vandaag is het Memorial day in de States. Dit is volgens mij ook een bank holiday, dus weer een dag vertraging. Hopelijk krijg ik morgen bericht dat het geld op de rekening van de dealer staat.

In de tussentijd moet er ook nog wat voorbereidend werk worden verricht, voordat de nieuwe motor gemonteerd kan worden. Gary heeft vandaag de hoek gemeten tussen de schroefas en de motorfundatie. Een kleine aanpassing is nodig. Ook moet de fundatie iets langer worden gemaakt omdat de nieuwe motor iets verder naar achter komt te liggen, omdat de nieuwe keerkoppeling korter is dan de oude.

Terug naar boven

Ook hier is het zondag

Dus wordt er niet gewerkt...........

Vanmorgen heb ik heerlijk kunnen uitslapen na een week hard wereken. Ik ben dit niet echt meer gewend dus ik heb ook wat meer tijd nodig om bij te komen. Om 9.00u was ik wakker en het was tijd voor een uitgebreid ontbijt. 

Na dit ontbijt ben ik de was gaan doen. (Speciaal voor Thin Meeuwissen dat ik dit even vermeld) Daarna was ik van plan om een flink stuk te gaan wandelen. Ik kwam echter al na een korte wandeling Henk en Miranda van de Mirus tegen. Dan kun je natuurlijk niet onbeleefd zijn :-) Ik ben dus met ze terug gewandeld en heb gezellig met ze geborreld. 

Daarna snel met de was terug naar de boot en snel douchen en weer verkleden voor de afternoon borrel met live muziek bij de Balboa Yacht Club. Je kunt er maar druk mee zijn! Het was wel even lekker om vandaag geen verplichtingen te hebben. Het was net een echte zondag!

Terug naar boven

Motorblok uit de boot getakeld

Vanmorgen hebben we met verkrachte eenden, eh........sorry, vereende krachten, het oude motorblok uit de Tin Hau getakeld. En op het laatst leek het wel of de motor een eigen leven ging leiden en als vanzelf van boord af wilde.

Eerst hebben we de Tin Hau naar de tank steiger gesleept. Zo hoefden we niet de motor eerst in de watertaxi te takelen en vervolgens weer uit de watertaxi op het dock. Toen we aan de tank steiger lagen hebben we het blok uit de machineruimte geschoven en vervolgens met een kettingtakel in de kuip weten te takelen. Daarna hebben we met de kettingtakel aan de giek het blok uit de kuip getakeld. Ik stond aan de lier bij de mast om de kraanlijn te bedienen en Gary takelde met de ketting takel het blok uit de kuip. Een monteur van Gary en twee sterke kerels van de Yacht Club hielpen het zware ding in bedwang te houden. Net toen Gary het blok boven de kuiprand had getakeld komt er een boot langs varen met net wat veel golfslag. Door het deinen van de boot kunnen de jongens in de kuip de motor niet meer houden.............met als gevolg dat het blok hangend aan de giek in de takel, een zwieper maakt. Gary hangt nog steeds aan de takel en zwiept als een volleerde captain Jack Sparrow met motorblok en al zo richting het dock. Gelukkig had ik de zeereling weg gehaald en wordt er niets geraakt. Het leek wel of de motor persé van boord af wilde en uit zichzelf zo op het dock sprong :-)

Terug naar boven

Website statistieken

Gekoppeld aan mijn website is een statistisch programmaatje. Hiermee kan ik onder andere de bezoekers aantallen in de gaten houden. Ook kan ik zien van waar bezoekers ongeveer inloggen.

Het is grappig om te zien dat de bezoekers aantallen de laatste week zijn gestegen. Een beetje tegenslag zorgt blijkbaar voor extra bezoekers :-) Gemiddeld kijken er zo'n 200 bezoekers per dag en afhankelijk van de foto's worden er zo'n 300 tot 400 pageviews geregistreerd. Toen ik vorige week schreef dat het huilen me nader stond dan het lachen, steeg het aantal bezoekers naar 250 en dit heeft de hele week zo'n beetje aangehouden.

Niet alleen tegenslag zorgt trouwens voor meer bezoekers. Ook als ik een lange oversteek maak gaan de bezoekers aantallen omhoog. En als Sylvia aan boord is. En als ik dan ook nog een foto plaats waar ze op staat, schiet het aantal pageviews ook nog eens omhoog :-) Wat verder nog opvalt is het aantal landen waar bezoekers vandaan komen. Koeweit, Thailand, Canada om maar wat te noemen staan regelmatig in het overzicht. Leuk om te zien, en ik vraag me wel eens af hoe deze mensen op mijn site terecht komen. Nog leuker vind ik als ik zie dat ze regelmatig terug komen. Dan weet ik ze blijkbaar toch te boeien met mijn berichtjes.

Oude motor weer uit elkaar

Vanmorgen is één van de monteurs van Gary begonnen met het weer uit elkaar halen van mijn oude motor. Ik had eerder vanmorgen al de olie en de koelvloeistof uit de motor gehaald. Ondertussen dat de monteur aan het sleutelen was ben ik dozen gaan halen om de onderdelen naar de kant te brengen.

De manager van de yacht club heeft mijn motor gekocht en ik krijg de prijs die ik ervoor wilde hebben. Ik kan de onderdelen nu ook gelijk afvoeren naar de werkplaats van de yacht club. Dit scheelt een hoop rommel aan boord. Omdat ik nog steeds aan een mooring lig moet alles met de watertaxi naar de wal worden gebracht. Straks moet ook de nieuwe motor met een boot aan boord worden gebracht. Ik vraag me af hoe we dit gaan doen. Een motor in onderdelen afvoeren of een nieuwe motor in z'n geheel aan boord zetten is natuurlijk wel even een verschil. Ik vertrouw er maar even op dat Gary weet hoe we dit kunsje gaan flikken. Hij heeft het ten slotte al vaker gedaan.

Nu de cilinderkop er weer af is, is ook duidelijk te zien waar de lekkage zat. Er zit geen scheurtje en toch sluit de nieuw gevlakte kop op exact dezelfde plaats niet af. Dat zou betekenen dat toch het blok niet helemaal vlak is. De cilinderbussen zijn overigens niet uitgezakt. Dit schijnt een veel voorkomend probleem te zijn bij deze oude Volvo motoren. Als het blok er straks uit is zal dit overigens allemaal worden gereviseerd voordat ze de motor een nieuw leven gaan geven in één van de watertaxi's hier in de Balboa Yacht Club.

Trouwens...., ik heb spierpijn in mijn benen, als een volwassen vent. Dit van mijn sportieve uitspatting gisteren. En morgen zal ik wel spierpijn in mijn armen hebben van het slepen met zware motor onderdelen.

Terug naar boven

Rennen geblazen

Dat ik hier nog twee weken in Panama lig betekent niet dat ik me hier ga vervelen, in tegendeel. Uitslapen en rustig achterover leunen is er nu even niet bij. Er moet een hoop geregeld en georganiseerd worden. Ik heb hiervoor de Balboa yacht club als kantoor met uitzicht ter beschikking. Ik heb net het geld voor de nieuwe motor overgemaakt en vervolgens overleg gehad met Gary. Hij had nog een tweede gegadigde gevonden die mijn oude motor wil kopen. De manager van de Yacht club wil de motor in één van de watertaxi's leggen. Ik ga zometeen met hem praten over de prijs. Gary had hem al voorzichtig een prijs van $1.200,00 genoemd en hier reageerde hij niet direct negatief op. Van de andere gegadigde heb ik nog niets vernomen. Hij zou in de tweede helft van de week contact opnemen. De eerste die betaald mag hem hebben :-)

Morgenvroeg om 10.00u beginnen ze met de oude motor uit de boot te halen. Dan krijg ik het weer druk met hand en spandiensten te verlenen aan de monteurs. En om ook nog een beetje in conditie te blijven heb ik me voorgenomen om te gaan rennen. Dus niet alleen in figuurlijke zin maar ook in letterlijke zin wordt het rennen geblazen. En ondertussen lijkt de tijd voorbij te vliegen, vervelen is er dus echt niet bij :-)

Terug naar boven

Een jaar onderweg

Morgen een jaar geleden ben ik uit Roermond vertrokken met de Tin Hau. Mijn planning was bij vertrek al niet al te strak en ik had me voorgenomen om me omtrent de planning flexibel op te stellen. Ook heb ik geprobeerd zo veel mogelijk zonder verwachtingen op reis te gaan. Zoveel mogelijk genieten van het moment en het laten komen zoals het komt leek me een goed uitgangspunt om het beste van mijn reis te maken. Dat komen zoals het komt, betekent trouwens niet dat ik nu zomaar alles op z'n beloop laat. Ik kan alleen maar zorgen dat ik goed voorbereid ben, dat de boot in orde is en dat ik zelf goed in mijn vel zit. En als er dan iets onverwachts gebeurd kan ik er alleen op dat moment op reageren. Of dit nu problemen of mogelijkheden zijn die zich voor doen.

Als ik nu terug kijk op het afgelopen jaar ben ik erg tevreden hoe alles tot nu toe is verlopen. Ondanks twee grote tegenslagen, het overlijden van mijn vader en de motor die vervangen moet worden, prijs ik me nog steeds erg gelukkig dat ik onderweg ben en geniet ik nog elke dag met volle teugen van mijn reis. Ook al betekent dit dat ik momenteel langer in Panama lig dan ik vooraf ooit had kunnen bedenken. Het genieten van het moment lijkt me zelfs nu makkelijker af te gaan dan een jaar geleden. En het heeft mijn handelen en reageren zeker ook flexibeler gemaakt.

Wat ik vooraf ook niet had kunnen bedenken was dat ik weer zou gaan roken (helaas is dit wel het geval). En tijdens mijn afscheidsfeest waren er verschillende mensen die zeiden dat ik over een jaar wel een lange baard zou hebben :-) En daar hadden ze toch een beetje ongelijk. Ik kon me op dat moment zelf echt niet voorstellen dat ik ooit ook maar iets van een baard zou laten groeien. Maar nu een jaar later zit ik hier in Panama toch echt met meer haar op mijn kin dan op mijn hoofd :-)

Terug naar boven

Besluit over de motor is genomen

Het wordt een nieuwe Yanmar type 3JH5E, 39Pk, 3 cilinder diesel. Vanmorgen was ik al vroeg aan wal. Ik heb met de expert van de verzekering gesproken, ik heb vanmiddag een tijdje op internet informatie over mijn oude volvo in gewonnen en weer een aantal mails van lezers van mijn website ontvangen. Alle verschillende informatie overwegend ben ik er van overtuigd dat ik echt wel met een geruster gevoel de Pacific ga oversteken met een nieuwe motor.

Vanmorgen ben ik ook al met Gary bij de dealer in Panama city de nieuwe motor gaan bekijken. We hebben de specificaties van de motor bekeken en vanmiddag hebben we al gecontroleerd of alles gaat passen. Ook de gear ratio (hoe heet dit in Nederlands?) in verhouding tot de schroef en het vermogen van de motor is berekent. De dealer gaat nog even kijken of er een ander keerkoppeling beschikbaar is of dat we eventueel de spoed van de schroef nog moeten laten aanpassen.

De verzekering kan met de huidige summiere informatie trouwens niet uitbetalen. Wil ik de claim doorzetten zal de oude motor verscheept moeten worden naar Nederland voor onderzoek. En als ze dan uitbetalen krijg ik allen de dagwaarde van de motor vergoed. Deze ligt ergens tussen de €1500,- en €2000,-. Met een groot risico dat ze geen schade kunnen vinden die verzekert is. Dan zijn de kosten voor het verschepen en weer verkoopbaar maken van de motor voor mijn rekening! Vanavond diende zich ook hiervoor een oplossing aan. Ik heb al een mogelijk koper voor de oude motor! Iemand die hier woont en hier een zeilboot heeft is geïnteresseerd. Deze persoon heeft voldoende tijd om de motor te repareren en stelt als lokale zeiler, andere eisen aan een motor. Netwerken bij de Balboa Yacht club loont :-) voor vandaag zit het werk er op. Morgen is weer een nieuwe dag. Met dit werk tempo hoef ik me voorlopig even niet te vervelen en zou over twee weken alles klaar kunnen zijn.

Dank voor het medeleven

Na mijn vervelende berichtje van gisteren vond ik vanmorgen een hoop blijken van medeleven in mijn mailbox. Via de website, rechtstreekse e-mails, via Twitter en Facebook hebben mensen me sterkte gewenst en adviesen gegeven. Dank jullie wel. 

Een aantal adviezen gaan over mogelijke dingen die ik nog zou kunnen onderzoeken en mogelijkheden om de motor te repareren. Een probleempje hierbij is echter wel dat ik in Panama lig en dat ik aardig achter begin te raken op mijn planning. Het is zeker mogelijk de motor te laten repareren. Zelfs hier in Panama. Het is echter moeilijk te zeggen wat de kosten zullen gaan zijn en hoe lang het gaat duren. En als dan alles gerepareerd is zit ik nog steeds met een oude motor waarvan ik niet zeker ben van de betrouwbaarheid. En dit is niet wat ik wil als ik de Pacific ga oversteken. Voordeel van een nieuwe motor is niet alleen dat deze een stuk betrouwbaarder zal zijn. Deze zal ook nog eens een stuk minder diesel verbruiken en onderdelen voor een nieuwe motor zijn makkelijker te krijgen dan voor een oude Volvo Penta MD21B. En het is ook een voordeel als ik de boot wil verkopen. Toch ben ik er nog niet helemaal uit. Ik moet er nog een nachtje over slapen, voordat ik een uiteindelijke beslissing neem.

Vandaag heb ik al even contact gehad met de verzekering. Morgenvroeg tussen 8.00u en 8.30u, Panamese tijd bellen ze me terug over wat de verzekering kan doen in dit geval.

Terug naar boven

Huilen staat me nader dan het lachen

Vanmorgen was ik nog heel erg zeker dat mijn motor vanmiddag weer zou lopen als een zonnetje. Inmiddels is alles weer in elkaar gezet en ik kan wel janken! Het vlakken van de cilinderkop en de nieuwe koppakking hebben geen verschil gemaakt. Er lekt nog steeds koelvloeistof op precies dezelfde plaats als toen we begonnen............ Dit kan eigenlijk maar één ding betekenen: er zit een scheurtje in het motorblok. 

Vanmorgen ben ik met Gary nog een paar laatste onderdelen gaan kopen in Panama. Na een interessante rit door de stad en wederom een interessante kennismaking met de Panamese service waren we om 10.30u terug op de boot. Om 16.30u zat de motor weer helemaal in elkaar. Koelvloeistof en olie in de motor en klaar om de motor weer tot leven te wekken. Er bleek echter een elektrisch probleempje. De lampjes op het controle paneel wilde nog niet branden. Toen we met de multimeter in de aanslag het probleem wilde bekijken, kwamen we er achter dat er toch weer koelvloeistof lekte!

Dit is echt slecht nieuws.............. momenteel weet ik even niet hoe dit verder gaat aflopen. Mijn motor heeft 3770uur op de teller. Proberen deze motor nog te repareren is volgens mij dus een slechte optie. Na een snelle belronde ben ik erachter dat er eventueel een mogelijke vervangende motor beschikbaar is. Dit grapje gaat dan wel rond de $10.000,- kosten! Morgen ga ik eens contact opnemen met mijn verzekering. Voordat het probleem in Grenada zich voor het eerst openbaarde heb ik een plastic zak voor de waterinlaat gehad. Toen leek een lichte temperatuur verhoging van de motor nog niet zo'n probleem. Maar blijkbaar heeft dit wel de scheur in het blok kunnen veroorzaken. Ik ben benieuwd wat de verzekering gaat zeggen en wat de vervolg stappen zullen zijn. Morgen hoop ik meer te weten hopelijk kan ik dan weer enigszins positief tegen het probleem aan kijken. Op dit moment lukt me dit namelijk niet :-( Ik kan ook nog niet zeggen hoe lang dit gaat duren en wat dit betekend voor de rest van mijn planning. In elk geval hoop ik morgen wat meer duidelijkheid te krijgen.

Terug naar boven

Druk aan het werk

Gistermiddag zou Garry komen om te starten met het weer in elkaar zetten van mijn motor. Helaas belde hij om 16.30u dat het niet meer ging lukken. Hij had een spoed klus op zijn eigen bedrijf tussendoor gekregen waar hij niet om heen kon.

Maar vandaag om 16.00u was hij toch eindelijk bij mij aan boord. We zijn direct begonnen en om 19.00u zat de cilinderkop op de motor met het juiste moment. Ook nog wat ander onderdelen hebben we alweer gemonteerd. De grap is dat ik niet eens weet hoe deze in het Nederlands heten. Gary is Amerikaans en het werkplaatshandboek van de motor is in het duits. Ik heb dus e.e.a. voor Gary moeten vertalen. Ik weet dat het laatste wat we heben gemonteerd in het Engels de "rocker assembly" heet, de duitse naam ben ik inmiddels weer vergeten. Het komt er op neer dat morgen de motor verder afgemonteerd wordt en dat ik morgenmiddag kan proefvaren. Als alles in orde is vertrek ik dan zondag.

Eindelijk voortgang

Ik heb net de koppakking opgehaald bij de Volvo dealer. Gelukkig was hij er nu wel. Ik hoefde niet te betalen voor de transportkosten. Blijkbaar is mijn boodschap twee dagen geleden duidelijk aan gekomen. Toen was ik echt wel kwaad dat ze zo'n beroerde service leverden. 

Net heb ik met Gary gesproken en hebben we even de oude en de nieuwe pakking vergeleken. Heel even kreeg ik nog een kleine hartverzakking. Het leek erop dat de pakkingen niet helemaal gelijk waren! Gelukkig bleek dat we ze verkeerd om op elkaar hadden gelegd. De originele pakking wordt niet meer geproduceerd en volgens de Volvo website is deze pakking ter vervanging van het origineel. Uiteindelijk leek de pakking toch op het origineel te passen. Vanmiddag komt Gary de motor weer in elkaar zetten en morgen komt hij het karwei af maken.

Ik heb vanmorgen al gebeld met mijn agent om de papieren voor vertrek in orde te maken. Morgenmiddag komt hij ze brengen en dan ben ik in principe klaar om te gaan. Zaterdag lijkt nog steeds haalbaar als vertrek datum...............yesssssss. En de wind lijkt ook goed de komende dagen, Galapagos here I come.

Terug naar boven

 

Nog 2 dagen extra vertraging

Gisteren zou ik mijn koppakking kunnen ophalen bij de Volvo Penta dealer bij Flamenco Marina. 's Morgens kreeg ik echter een telefoontje met een wazig excuus dat deze door DHL nog niet was afgeleverd. Verwachte aankomst is donderdag. Dit betekend weer twee dagen extra vertraging. Ik wordt er een beetje moe van. De Volvo Penta dealer heeft trouwens helemaal niets op voorraad. De winkel, of eigenlijk meer het kantoor heeft 2 of 3 soorten filters op het schap staan en voor de rest moet alles in Amerika worden besteld. Andere dealers werken trouwens op de zelfde manier. En ze blinken stuk voor stuk niet uit in goede service. Een express levering die bijna twee weken op zich laat wachten kan er bij mij niet in! Dit is echter de laatste plek voor de Pacific waar je überhaupt iets kunt bestellen. (nee, dit is niet helemaal waar. Je kunt natuurlijk overal waar een vliegveld is iets laten bezorgen, maar het wordt wel erg duur.) Voor toekomstige Panama zeilers die hier nog iets moeten bestellen: bereid je voor op een frustrerende wachttijd, waarbij ze je telkens van alles beloven wat ze uiteindelijk niet waar kunnen maken. Afspraken nakomen schijnt niet het sterkste punt van de Panamezen te zijn. 

Vandaag heb ik alvast de allerlaatste boodschappen gedaan voor de oversteek naar de Galapagos. Ik hoop morgen en vrijdag samen met de monteur de motor weer in elkaar te zetten en dan zaterdag te vertrekken. Zodra de motor weer draait ben ik helemaal klaar om te gaan. Ik kan niet wachten om weer te gaan zeilen.

Terug naar boven

Interessante mensen met spannende verhalen

Ik had al eerder geschreven dat er hier bij de Balboa Yacht Club interessante en intrigerende mensen rondlopen. Gisteren kwam ik weer aan de praat met iemand met een wel heel spannend en intrigerend verhaal.

Ik zat buiten aan een tafeltje onder een parasol een sigaret te roken. Er kwam een grote kerel bij me aan het tafeltje zitten en hij vroeg om vuur. We raakte aan de praat en hij bleek de eigenaar van een aantal zeer geavanceerde vissers boten. Ik had ze al eerder hier rond zien varen. Het blijken state of the art tonijn vissers te zijn. Ze hebben allemaal een hoge uitkijktoren op de boot en zijn blijkbaar uitgerust met de nieuwste technische snufjes die je maar kunt bedenken. Hiermee zijn ze in staat scholen tonijn op te sporen, maar ze kunnen ook precies aangeven of deze tonijnen groot genoeg zijn om te vangen of niet. Hij begon een heel verhaal te vertellen over duurzame visserij en de noodzaak ervan.

Momenteel had hij één boot gereserveerd voor een expeditie met aan boord het WWF, een aantal wetenschappers en met National Geografic. Ze stonden op het punt om te vertrekken en het doel van de expeditie is, aan te tonen dat het mogelijk is de kleine ondermaatse vissen te sparen en zo de visstand op peil te houden. Hij was echter erg kwaad op de Panamese regering die deze expeditie op allerlei manieren tegenwerkte. 

Na dit verhaal ben ik een boekje gaan lezen en ondertussen zag ik de grote stoere visser meerdere verhitte discussies voeren aan de telefoon. Op een gegeven moment zat hij zelfs te janken aan de telefoon. Hij was zichtbaar over de rooie. Na een uurtje kwam hij weer bij me zitten. Hij begon me te vertellen wat er aan de hand was.

Niet alleen de Panamese regering werkte hem tegen! Hij had net o.a. een telefoontje van John Kerry, de senator van Massachusetts die belde vanuit Pakistan. Deze probeerde hem onder druk te zetten om de expeditie boot niet uit te laten varen. Er zouden te veel politieke belangen in het spel zijn. Na dit telefoontje heeft de stoere grote visser telefonisch nog wat informatie ingewonnen. En wat blijkt: John Kerry's huidige vrouw heet Theresa Heinz. Zij is de topvrouw van het Heinz imperium (die van de ketjup). Heinz heeft net 20 fabrieken gekocht in Vietnam en China. Deze fabrieken zijn gespecialiseerd in het inblikken van ondermaatse tonijn!!! Zie hier Amerikaanse politiek in actie..........

Vandaag geen foto bij dit bericht. Ik kon geen passende afbeelding vinden. Eigenlijk past er alleen een Amerikaanse vlag bij, half stok dan wel te verstaan! De expeditie boot is trouwens wel uitgevaren. De stoere visser zei niets op te hebben met politiek en hij zou wel kijken wat er van komt. Hij maakte zich wel druk over hoe ze aan het nummer van zijn Panamese prepaid telefoon kwamen. Deze telefoon had hij pas en niemand had zijn nummer. Vandaag kwam ik één van de vaste gasten van de Balboa Yacht Club tegen in Flamenco marina. Hij had het verhaal ook mee gekregen. Ik vroeg hem wat hij er van dacht. Hij kende de visser al 20 jaar, en volgens hem was het geen persoon voor bullshit verhalen. Zeker 99% van het verhaal zou volgens hem waar zijn.

Terug naar boven

Cool change

Waarom gaat iemand drie jaar zeilen en dan ook nog solo? Is het niet eng? Ben je niet eenzaam op zee?Deze vragen krijg ik geregeld te horen en ik kan niet echt een antwoord geven. Bij vertrek was het een gevoel dat ik niet onder woorden kon brengen. Nog steeds ben ik erg gelukkig dat ik onder weg ben en zelfs nu kan ik het gevoel nog steeds niet onder woorden brengen.

Vorige week zat ik weer eens met Mike Barker te praten toen iemand bij ons kwam zitten. Weer werden deze vragen gesteld. En wederom kon ik het gevoel niet onder woorden brengen, waarom ik dit zo graag doe. Ook Mike heeft al aardig wat solomijlen op z'n naam staan. En samen hebben we onze tafelgast iets proberen uit te leggen van het gevoel. En terwijl Mike en ik elkaar volledig begrepen snapte onze tafelgast er nog helemaal niets van. Onze gast was een muzikant, dus Mike gaf aan dat hij maar eens naar Cool Change van de Little River Band moest luisteren. Misschien dat hij dan iets van het gevoel zou begrijpen. 

Ik had het nog nooit gehoord en Mike heeft me de muziek gemaild. Gisteren heb ik er voor het eerst naar geluisterd. En ik krijg kippevel van de tekst en de muziek. Het licht een tipje van de sluier van de magie van het solozeilen. 

 

Terug naar boven

En vandaag schijnt weer de zon

Gisteren was niet bepaald mijn geluks dag! Nadat ik mijn berichtje op de website had gezet, dacht ik alle ellende voor één dag wel te hebben gehad. Maar het bleek niet helemaal waar. Toen ik na het eten mijn nieuwe iphone wilde updaten ging dit helemaal mis. Het resulteerde in een geblokkeerde telefoon en ik ben tot 22.30u bezig geweest om dit proberen te verhelpen. In de tussentijd was het druk in de Balboa Yacht Club. Er was een druk bezocht verjaardag en er was karaoke. En tussen deze vrolijke drukte heb ik de hele avond, als een bezetene zitten zoeken naar een oplossing voor mijn iphone probleem. Ongetwijfeld hebben er wat mensen vol medelijden naar me zitten kijken en gedacht dat ik niet wijs was om zo als een computer verslaafde de hele avond naar het scherm te staren.

Toen ik uiteindelijk om 22.30u terug ging naar de boot, bleek ook nog dat er flink wat wind stond uit zuid oostelijke richting. Dit geeft flink wat deining op de mooring plaats. Toen ik uiteindelijk doodmoe op bed neer plofte lag ik te stuiteren in bed door de golfven. En ik kon toch al slecht slapen omdat ik nog steeds aan het iphone probleem moest denken. Uiteindelijk ben ik toch in slaap gevallen en vanmorgen was ik al weer vroeg op omdat ik vannacht toch iets had weten te bedenken wat er mis kon zijn met mijn telefoon. Voor de iphone kenners: het blijkt een gejail breakte telefoon te zijn. Met een nieuwe gejail breakte versie kon ik deze vanmorgen weer aan de praat krijgen. Inmiddels is de telefoon ook weer ge-unlocked. alles werkt weer, de zon schijnt, de wind is gaan liggen en het is dus niet meer zo onrustig op de boot. Vandaag ga ik maar eens uitrusten van deze vermoeiende zaterdag.

Terug naar boven

Het begint een beetje vervelend te worden

Gisteravond al weer een afscheid. Nu van Oscar, één van de crew leden van de Bananas. Van Richard hadden we donderdag al afscheid genomen. Beide zijn met wat onenigheid vertrokken van de Bananas en beide gaan ze terug naar Engeland. Dit is ook een beetje het resultaat van te lang blijven hangen in Panama. 

Mij begint het inmiddels ook wel een beetje te vervelen hier. Maar ik maak tenminste geen ruzie met mijn crew. Gewoon omdat die er niet is :-) In plaats daar van ga ik ruzie maken met de Volvo dealer. Vanmorgen was ik alweer vroeg bij ze. Gisteren bleek namelijk dat mijn koppakking nog niet binnen was. Sterker nog, ze konden helemaal geen bestelling vinden! De juffrouw achter de balie moest haar baas bellen en vandaag hoopte ze de pakking binnen te krijgen. Vandaag kreeg ik te horen dat deze pas dinsdag met DHL zal worden bezorgt. Volgens mij hebben ze gister, nadat ik weg was, de bestelling pas geplaatst. Ik ben niet van plan de express kosten te betalen. Maar eerst maar eens zorgen dat ik dinsdag de koppakking ook daadwerkelijk krijg. Tot overmaat van ramp is vandaag ook nog mijn iphone overleden. Inmiddels heb ik alweer een nieuwe gekocht. Nu met beschermhoes om hem tegen de invloed van de vocht en zoute lucht te beschermen. En voor de tweede keer in een paar maanden ben ik weer eens al mijn gegevens kwijt!

Maar het kan altijd nog slechter. Vandaag kreeg ik een mailtje van de Mirus. Zij hadden al veel pech gehad. Eerst met hun keerkoppeling, vervolgens met hun ankerlier en nu op weg naar de Galapagos hebben ze weer pech. Ze hebben een touw in hun schroef, wat ze er voorlopig op zee niet uit krijgen en ze hebben een gescheurd grootzeil. Ze zijn daarom weer op de terugweg naar Panama. Dat is pas echt zuur :-(

Terug naar boven

Slechte gewoonte

Tot mijn spijt moet ik een iets vervelends bekennen. Te veel feesten en te veel lege tijd. Dat is een beetje het verhaal hier in Panama. eerst het wachten in Shelter bay marina op de kanaal doorvaart en nu het wachten op de reparatie van mijn motor. Daar komt bij dat veel mensen waar ik de laatste tijd regelmatig mee om ga, roken. Elf jaar geleden ben ik zelf gestopt. En in Nederland had ik daar geen enkel probleem mee. Maar sinds ik aan het zeilen ben heb ik al regelmatig de behoefte gevoeld om een sigaret op te steken. Totdat ik in Panama kwam heb ik deze behoefte weten te onderdrukken. Maar uiteindelijk ben ik in Shelter bay toch gezwicht. Na een paar sigaretten tijdens de rum-and-cola-pool-party in de marina heb ik zelf een pakje gekocht. En sinds toen rook ik weer regelmatig :-( Tegen de tijd dat mijn sigaretten op zijn als ik ergens in de Pacific rond zeil hoop ik dat ik weer net zo makkelijk kan stoppen als elf jaar geleden.

Wat is er verder te melden? Nog geen nieuws over mijn motor. Het regent nog steeds geregeld en dit levert mooie plaatjes op en ondanks de regen is het nog steeds drukkend warm.

Kleine update over de cilinderkop: Ik krijg net bericht dat deze maandagmorgen klaar zal zijn. kosten: $200,- dit valt me niet tegen. Ik had meer verwacht.

Terug naar boven

Another rainy day

Er is niet veel nieuws te melden vandaag. Ik zit op nieuws te wachten van de werkplaats waar mijn cilinderkop momenteel wordt nagekeken. En ik wacht op een nieuwe koppakking. In de tussentijd heb ik vanmorgen mijn boot wat opgeruimd rondom de rommel van de uit elkaar gehaalde motor. De laatste dagen is er ook erg veel regen. Vandaag heb ik dus ook maar weer eens een poging gedaan regenwater op te vangen en hiermee de watertank te vullen. Met mijn nieuwe zonnedakje gaat dit makkelijker dan de laatste keer dat ik dit heb geprobeerd in St. Lucia.

Terwijl ik dit stukje zit te tikken, komt ook mijn monteur Gary hier in de bar schuilen voor de regen. Uiteindelijk kreeg hij ook de werkplaats te pakken en heeft hij goed nieuws voor me. De cilinderkop is maar lichtjes ontzet, geen probleem, dit kan makkelijk worden gevlakt. Er zijn geen scheurtjes, de injectors zijn schoongemaakt en verder nog helemaal in orde. Er zullen nog wat pakkingen worden vervangen en voor de rest is alles tiptop in orde. Morgenvroeg weet ik wanneer de kop klaar is en wat het gaat kosten.

Oja, tegenwoordig zit ik ook op facebook. Klik op mijn account in de rechter menu balk en je komt op mijn facebook pagina. Ik vind het leuk als je me een vriendschapsverzoek stuurt.

Terug naar boven

 

Cilinderkop gelicht

Gistermiddag heb ik samen met Gary Nichols de cilinderkop van de motor verwijderd. Of eigenlijk heeft Gary het gedaan en ik heb een beetje geholpen met het aangeven van gereedschap en af en toe een extra hand toe steken bij zware onderdelen. Ik heb onvoldoende verstand van motoren om dit zelf te doen. Ik heb net voldoende kennis om zelf de filters en de impellor te vervangen. Voor de rest moet ik vertrouwen op de expertise van een goede monteur. Gelukkig kreeg ik ook gisteren wel weer de indruk dat Gary weet wat hij doet.

Dit is maar goed ook want ik zelf wordt er behoorlijk zenuwachtig van als ik zie hoe ver de motor momenteel uit elkaar ligt. Gary zag mijn bezorgdheid en wist me uiteindelijk toch gerust te stellen. Volgens hem is het een eenvoudige motor en het is maar een mechanisch probleempje. "Geen reden voor zorgen, dit is zo weer opgelost en volgende week zeil je naar de Galapagos". 

Vanmorgen hebben ze de kop opgehaald om na te kijken en opnieuw vlak te maken, ook worden de fuel injectors schoongemaakt. Vanmiddag belt hij me om te vertellen wanneer de kop klaar zal zijn.

Terug naar boven

Sjeik Sjaakie

Vorige week schreef ik alweer voor de zoveelste keer over mijn koelwater probleem. De aftap plug lekt nu niet meer, maar nog steeds lekt er koelvloeistof langs de fuel injectors. En dit kan maar één ding betekenen: een kapotte koppakking. Gistermiddag ben ik op zoek geweest naar een nieuwe. Uiteindelijk heb ik deze besteld bij een Volvo Penta dealer bij Flamenco Marina. Ze hebben helemaal niets op voorraad en alles moet worden besteld. Naar verwachting kan ik de pakking donderdag of vrijdag ophalen. 

Vandaag komt de monteur de motor al uit elkaar halen en hopelijk kan dan donderdag alles weer in elkaar worden gezet. Dan kan ik zaterdag vertrekken naar de Galapagos. Vanmorgen heb ik alvast de olie uit de motor gehaald en heb ik ook de keerringen van de impellorpomp vervangen. Deze begon ook voorzichtig te lekken.

Gister na mijn zoektocht heb ik nog even Richard (Pookie) en Oscar van de Bananas getroffen in de bar van Flamenco marina. Ze hebben hier trouwens ook een grote taxfree shop, die nog goedkoper is dan de winkels in de freezone van Colon. Later heb ik met Oscar een hapje gegeten. Voor $5,- kun je zelfs hier niet zelf koken. En na het eten zijn we bij een Libanees restaurant thee gaan drinken en een waterpijp gaan roken. Ik waande me helemaal een echte Sjeik :-) Dit komt ook een beetje door de grote bedragen die ik hier in Panama uitgeef. Dikke pakken dollars verdwijnen hier als sneeuw voor de zon. De doorvaart is duur en nu een redelijk dure reparatie. Gelukkig zijn het eten en boodschappen hier voordelig. Met de boot goed volgestouwd moet het de komende maanden in de Pacific wel mogelijk zijn wat minder snel mijn budget te verstoken.

Terug naar boven

Zondagmiddag bij de Balboa Yacht Club

De bar van de Balboa Yacht Club is the place to be, om interessante mensen te ontmoeten. Met name op zondagmiddag. Dan komen buitenlanders die in Panama wonen en werken hier om met elkaar een pilsje te drinken en te netwerken. De Deense Andrea die een tijdje aan boord van de Pourpre heeft geslapen en nu op zoek is naar een andere boot of een baantje om het komende seizoen te overbruggen, raakte gisteren in gesprek met een landgenoot die hier werkt. Toen Andrea informeerde naar de mogelijkheden om hier te werken begon hij gelijk te bellen naar een kennis. Ze zou wellicht kunnen werken bij een Deens bedrijf hier in Panama dat commerciële schepen bevoorraad.

Later kwamen Mike en Richard bij mij aan het tafeltje zitten. Mike had me al eerder in contact gebracht met een goede diesel monteur. Mike en Richard zijn bezig met het opzetten van een grote Marina. Beide zijn interessante personen. Mike is een New Zeelander met een indrukwekkend zeilers CV. Hij heeft onder andere gezeild met Sir Peter Blake. En Richard is een oude vietnam veteraan met een ook aardig wat jaren zeilervaring. Beide hadden mooie verhalen te vertellen. 

En dan moet je je het volgende plaatje proberen voor te stellen: deze mooie verhalen, het was inmiddels donker, zittend onder mango en palm bomen, de bar onder een groot palmbladeren dak, een band die live muziek speelt en ondertussen aan alle kanten bliksem schichten om het plaatje nog wat extra dramatiek mee te geven. Helemaal niet slecht voor een door de weekse zondagmiddag!

Terug naar boven

Panama Jack

Het is verdorie lastiger om je weg te vinden in een grote stad als Panama City, dan de Atlantische oceaan over te steken! Gister aan het eind van de middag heb ik een taxi naar de stad genomen. De bemanning van de Bananas kreeg ik niet meer te pakken, dus uiteindelijk ben ik alleen gegaan. Nadat de taxi me had afgezet op de Via Espagña heb ik eerst een stuk gewandeld door het business centrum van de stad. Dit is ook één van de drie uitgaans gebieden in Panama. 

Gokken lijkt hier een nationale sport. Er zijn veel sport bars, waar je kunt wedden op sport wedstrijden en er zijn verschillende grote casino's. Na een kijkje in een sportbar en een bezoekje aan een casino wist ik het weer. Dit is helemaal niets voor mij. Het is leuk om even naar deze gok verslaagden te kijken maar na een uurtje had ik hier al wel genoeg van. Daarna ben ik wat gaan eten bij een Thais restaurant. Het kwam goed uit dat ze hier gratis WiFi hadden. Kon ik mooi even kijken waar ik vervolgens heen moest voor een volgende stop. (Langleven mijn iPhone en Wifi netwerken :-)

Na het eten en met behulp van internet wist ik uiteindelijk een Engelse Pub te vinden. Te midden van trendy lounche bars en grote disco's heb ik in de Londoner een paar pilsjes gedronken. Toen het echte nightlive op gang kwam heb ik een taxi terug genomen naar de Balboa Yacht Club. Om nou in mijn ééntje naar zo'n trendy club te gaan, daar had ik niet veel zin in. En na een drukke week met wederom korte nachten was ik ook wel pan(ama)gaar. Om 23.00u was ik terug aan boord en voorlopig heb ik wel weer genoeg grote stad gezien.

Terug naar boven

Foto's van de Canal transit toegevoegd

Aangezien het vandaag zaterdag is en nog steeds benauwd en warm, wordt er even niet geklust aan de boot. In plaats daarvan zit ik al vanaf 11.00u in de bar van de Balboa Yacht Club achter mijn laptop, achterstallige computer klusjes weg te werken. 

Mailtjes beantwoorden die al een tijdje geleden zijn binnen gekomen, internet bankieren, foto's selecteren en versturen die ik al eerder had beloofd en nog wat van dit soort ongein. Ik heb ook een aantal foto's van de kanaal doorvaart geselecteerd en geupload naar een fotoalbum. Het album is ook terug te vinden in de linker kolom van deze website.

Zo langzamerhand heb ik vierkante oogjes van het computerscherm. Zometeen ga ik eens kijken of ik de bemanning van de catamaran Bananas kan overhalen voor een bezoekje aan het nieuwe deel van Panama city.

Terug naar boven

Middagje in Casco Viejo

Gisteren na alweer een drukke morgen klussen ben ik 's middags met de bemanning van de Telos naar Casco Viejo geweest. Dit is het oudste deel van Panama City. Tegenwoordig is het een voorstad van Panama en het staat op de wereld erfgoedlijst. We hebben het Panama Canal museum bezocht en later een wandeling gemaakt door de straten van Casco Viejo. 

De bemanning van de Telos heb ik ontmoet in Shelter Bay Marina. Vandaag zijn ook zij vertrokken richting de Galapagos. Het was een leuke middag en ik hoop ze in de komende maanden nog tegen te komen. Ik was om 21.00u terug aan boord na het uitstapje. Ik had gehoopt om vanaf de boot nog een berichtje te plaatsen op de website. Helaas bleek de wifi verbinding te onstabiel om het bericht te uploaden. En ik was uiteindelijk te moe om weer met de watertaxi terug te gaan naar de bar om daar het bericht te plaatsen. Vandaar dus gisteren geen berichtje en daarom nu de foto's van het uitstapje van gisteren.

 

 

Terug naar boven

Afscheid nemen

ik kan er toch niet aan wennen. Afscheid nemen blijf ik lastig vinden. Telkens als ik ergens voor langere tijd lig, leer ik nieuwe mensen kennen. En als ik vervolgens een tijdje met ze optrek laat het afscheid elke keer weer een leeg gevoel achter.

Vanmorgen heb ik afscheid genomen van de bemanning van de Pourpre. Zij liggen nu nog aan de tanksteiger om diesel te bunkeren. Daarna vertrekken zij naar Galapagos. Ik ga ze waarschijnlijk niet meer inhalen. Zij zullen vrij snel de Pacific over zeilen om over 2 maanden de boot bij de eigenaar af te leveren. Maarja, je weet nooit waar je een dilivery captain en crew de volgende keer weer gaat zien. Wie weet kom ik ze of één van hen wel weer ergens tegen. En inmiddels weet ik ook dat het lege gevoel wel weer over gaat.

Cris, Gilbert, Bram, Danny en Andrea, bedankt voor de leuke tijd. Goede reis en fair winds!

Eindelijk mijn koelwater probleem opgelost?

Laten we het hopen! Nog steeds lekt er koelvloeistof. In Shelterbay had ik als laatste wanhoopsdaad nog op een paar plaatsen vloeibare, lek stopper op de motor gespoten. Toch was, zelfs met dit laatste redmiddel het probleem niet verholpen. Vandaag ben ik naarstig opzoek geweest naar een monteur die me met het probleem kon helpen. Toen ik vanmiddag aan de telefoon mijn probleem zat uit te leggen kwam er iemand van het tafeltje naast me een telefoonnummer brengen van een kennis van hem. Dit zou de beste monteur in Panama City zijn op het gebeid van diesel motoren.

Later kwam hij Gary Nichols aan me voorstellen. Hij stelde voor gelijk even een kijkje te nemen. Hij is een Amerikaan die hier al 8 jaar woont. Hij heeft een bedrijf waarmee hij grote commerciële boten bevoorraad. In de States was hij 36 jaar lang diesel monteur. Hij heeft 10 minuten naar het probleem gekeken en kwam met de meest logische verklaring voor het probleem. De aftapplug van het systeem lijkt te lekken. Hier heb ik de afgelopen weken telkens overheen gekeken. Nu ben ik nog even op zoek naar een vervangende plug of een stop die het lek kan dichten. Dit moet echter geen probleem zijn hier in Panama City. Morgen verwacht ik te kunnen testen. Dan wil ik nog mijn fuel injectors laten schoonmaken. Ook hier kan Gary me mee helpen.

Bijgaand ook even de POI foto vanuit Panama. Jongens jullie zijn met z'n alle door het meest legendarische kanaal te wereld gevaren :-)

Terug naar boven

Balboa Yacht Club, Panama

Momenteel zit ik op het terras bij de Balboa Yacht Club (BYC, Balboa is een voorstad van Panama City.) Even internetten en een snelle lunch. De BYC is geen marina met steigers maar een groot Mooring veld met 1 grote pier in het midden met op het einde daarvan het fueldock en een drop off voor de watertaxi's. De watertaxi's brengen en halen je gratis naar en van je boot. Er zijn ook douches en er is een goed restaurant met goedkoop eten. Het is een beetje een vervallen geheel. Over een jaar wordt hier alles met de grond gelijk gemaakt. Ze gaan hier een grote cruise terminal bouwen. Maar voorlopig is het toch nog wel een redelijk comfortabele plek om te liggen. Het is trouwens ook wel weer even wennen aan het getij verschil. Aan de Atlantische kant van het kanaal is het getij 30 cm en hier aan de Pacific kant is het iets meer dan 4 m. Wel weer een verschil om rekening mee te houden.

De catamaran Pourpre ligt hier ook. Gisteravond ben ik nog even bij ze op bezoek geweest en hebben we bij gekletst over de laatste twee dagen. Twee dagen is natuurlijk net niks maar er gebeurt hier in Panama zoveel dat we toch wel weer veel te vertellen hadden. En met name Gilbert kan op een onnavolgbare Amerikaanse manier smakelijke verhalen vertellen. Volgens mij is hij zijn roeping als standup comedian mis gelopen. 

Vanmorgen heb ik de laatste troep aan boord opgeruimd. Daarna nog mijn klapraam van het vaste windscherm gedemonteerd. 1 scharnier is kapot en dit ga ik vanmiddag vervangen. Hier moet ik nog even een paar popnagels voor halen. Verder ga ik vanmiddag naarstig op zoek naar een monteur om nu toch eindelijk mijn koelwater probleem op te lossen. Ik hoopte dit verholpen te hebben. Maar nog steeds lekt de motor koelwater. Dit moet nu toch echt worden verholpen voordat ik verder zeil.

Terug naar boven

Cappi this is the greatest transit ever

Dit kreeg ik gisteravond te horen van 1 van de proffesionele linehandlers die ik aan boord had. Deze jonge bleef me Cappi (short voor captain) noemen. Ik had twee proffesionele linehandlers en twee vrijwilligers aan boord. De vrijwilligers waren een franse jonge en een meisje die als crew meevaren op een catamaran die nu nog in Shelter bay ligt. Zij gingen mee om ervaring op te doen. 

Het kwam er op neer dat de ingehuurde jongens het werk deden en de Fransen zoveel mogelijk hulp boden, maar eigenlijk meer toekeken. De twee professionals waren beide zeer ervaren en zonder dat ik iets hoefde te zeggen wisten ze precies wat ze moesten doen. Ik ben blij dat ik deze jongens heb ingehuurd. Het heeft me een hoop stress bespaart.

Gisteravond kwamen we om 22.00u aan bij de mooring op Lake Gatun nadat we door de eerste sluizen, soepeltjes en zonder problemen omhoog waren geschut. Toen ben ik snel gaan koken en ondertussen werd het in de kuip erg gezellig met een pak wijn op tafel. De Fransen spraken zeer goed spaans wat de conversatie met de linehandlers aanzienlijk vergemakkelijkte. Na het eten kwam er nog een fles rum op tafel en tot 01.00u hebben we er een gezellige avond van gemaakt. Omdat we om 06.00u weer moesten opstaan heb ik toen maar verzocht dat iedereen ging slapen. Gelukkig heb ik me weten in te houden met de rum en de wijn waardoor ik vanmorgen redelijk fris wakker werd.

Om 06.20u zijn we vertrokken voor het tweede deel van de doorvaart. Ook dit verliep gladjes. En uiteindelijk lag ik om 14.00u vanmiddag aan een mooring bij de Balboa yacht club. Moe maar voldaan heb ik afscheid genomen van mijn tijdelijke crew. Ik heb gisteravond en ook vandaag een hoop interessante gesprekken gevoerd en gevolgd en erg leuke mensen leren kennen. Maar toch ben ik weer erg blij dat ik vanaf nu weer alleen aan boord ben :-) 

Ik heb een hele berg foto's gemaakt die ik later zal uploaden. Vandaag lijkt dit niet meer te gaan lukken.

Terug naar boven

Eindelijk is het dan zover

Vandaag gaat het dan eindelijk gebeuren! Ik lig al vanaf 13 april hier in de marina en vanaf dat de admeasurer hier aan boord was heb ik 14 dagen moeten wachten op de doorvaart. Door het paasweekend was het hele proces vertraagd. Nu worden de wachttijden langzaam weer korter. Ondanks dat hier niet zo heel veel te doen is heb ik toch wel een erg leuke tijd gehad. Maar nu ben ik er ook wel klaar mee en ik ben erg blij als ik vanmiddag de lijnen los gooi.

Vanmiddag rond 16.00u plaatselijke tijd vertrek ik met de linehandlers aan boord naar de flats. Dit is de ankerplaats voor de sluizen waar de adviser aan boord wordt gebracht. Rond 19.30u zullen we door de eerste set sluizen gaan. Na de sluizen zullen we overnachten op Gatun lake en wordt de adviser weer opgehaald. Morgenvroeg om 6.30u komt de adviser weer aan boord en vertrekken we richting de tweede set sluizen. Rond 13.00u verwacht ik dat we door de Miraflores sluis zullen varen. Hier staat een webcam waarop mijn doorvaart live te volgen is. Op de Gatunsluizen staan trouwens ook webcams, maar hierop zijn de jachten vaak niet te zien.

Voor toekomstige Panama kanaal zeilers even tip: Bescherm je zonnenpanelen met kussens of een matras of iets dergelijks. De linehandlers op de kant werpen je een lijn toe met een balletje eraan, een zogenaamde monkeyfist. Als deze per ongeluk op je zonnepanelen beland zijn ze gegarandeerd kapot.

Terug naar boven