Sailing Sjaakie's Weblog

Playing fuck card

Oftewel we spelen het kaartspel pesten met een engels sprekend gezelschap. Aan boord van de Pourpre hebben Danny en Bram het spelletje pesten geïntroduceerd bij de amerikaanse captain Cris en de crewlid Gilbert. Inmiddels is ook de deense Andrea aangemonsterd als crewlid en linehandler. Omdat er 's avonds niet veel te doen is hier in de haven, kaarten we aan boord van de Pourpre. Er zijn inmiddels een paar nieuwe regels verzonnen bij het spelletje. Deze nieuwe regels hebben bijna allemaal tot gevolg dat je rum moet drinken. Het is spelletje is daarmee geëvolueerd tot pesten voor gevorderde. Proberen nuchter te blijven is de grootste uitdaging :-)

De Pourpre vertrekt vandaag voor de doorvaart door het kanaal en ik ga morgen weg. Gisteravond was dus een voorlopige afscheidsavond. De laatste avond playing fuck card in Shelter bay marina. Nu kan de rust wederkeren. Ik denk dat de buren blij zijn dat er niet meer wordt gekaart. Het zal vanavond ook een beetje vreemd zijn zonder de Pourpre in de marina. Jongens ik durf het bijna niet te zeggen, maar ik ga jullie nog missen! Och ja, het is maar voor twee dagen. Maandag zien we elkaar weer aan de andere kant van het kanaal.

Terug naar boven

Planning is weer gewijzigd

Eergisteren schreef ik al dat de planning gewijzigd was. Toen was ik van de 2de mei naar voren geschoven naar de 30ste april. Dit had een kleine stress reactie tot gevolg. Gister en vandaag heb ik hard gewerkt om alles op tijd klaar te hebben voor morgen.

Toen ik echter net de schedulars office belde voor de doorvaart tijd kwamen ze weer met een verrassing. Er waren toch niet voldoende advisers. Nu ben ik ingepland voor zondag 1 mei. Morgen moet ik weer bellen voor de tijd. Hopelijk zijn de geintjes van deze amateurs dan voorbij en kunnen ze me dan echt een tijd voor zondag geven.

Eerlijk gezegd ben ik er niet heel rouwig om dat ik nog een extra dagje hier in de marina heb. Ik ben namelijk snip verkouden van de airco in de bus van Panama terug naar Colon. En na twee korte nachten, omdat we tot laat hadden zitten kaarten op de Pourpre, en hard werken ben ik nu wel een beetje gaar. Ik kan nu dus weer even in een lagere versnelling. De stress is verdwenen en morgen kan ik rustig de laatste klusjes doen. En echt vervelend is het hier in de haven ook niet. Gilbert van de Pourpre heeft een zeer vermakelijk stukje geschreven (in het engels) over het verblijf hier in de marina.

Bijgaand nog een paar foto's van mijn linehandling tripje.

Terug naar boven

 

Inkopen doen

Vanmorgen ben ik naar de supermarkt geweest om inkopen te gaan doen. Het was de bedoeling om groot in te slaan. Op de eilanden in de Pacific die ik de komende maanden ga aandoen is vaak niet heel veel te krijgen en wat er is, is erg duur. Levensmiddelen hier in Panama zijn een stuk goedkoper en er is een groot aanbod. Aan de andere kant van het kanaal ga ik voor anker en hier lig ik nu nog in de marina. Het is dus eenvoudiger de boodschappen hier aan boord te brengen dan in Panama city met de bijboot.

Het is echter niet makkelijk om 10 treetjes bier, 60 flessen water, 30 pakken wijn (mam, niet schrikken. Dit is voor 5 maanden :-) en de rest van de boodschappen met de shuttlebus van de marina mee terug te nemen. Echter als je bij Rey supermarkt in Colon voor meer dan $300,- boodschappen doet brengen ze je gratis met de boodschappen terug naar de haven. Alleen vandaag even niet :-( Dit heb ik weer. Morgen rijden ze wel weer. Dus morgenvroeg maar weer naar de supermarkt en dan de tweede lading inkopen gaan halen. De eerste lading heb ik al weten te verstouwen in de boot. Nu zit ik te wachten op de lijnen en de autobanden voor de kanaal doorvaart. Als het goed is komen ze deze hier aan eind van de middag afleveren.

Terug naar boven

Another day in paradise

De dagen hier in Shelter bay Marine vloeien als vanzelf in elkaar over. Vanmorgen was ik nog in de veronderstelling dat ik 2 mei als transit datum had. Dat betekende dat ik nog vier dagen de tijd had voor de laatste voorbereidingen. Vanmorgen was ik al om 7.00u op en om maar gelijk gebruik te maken van de relatief koele morgen ben ik de punt van de boot gaan uitmesten. Deze gebruik ik als bergruimte en eens in de zoveel tijd moet ik daar even puinruimen. Omdat ik bij de transit vier linehandlers aan boord een slaapplaats moet bieden werd het tijd om de punt even grondig op te ruimen.

Uiteindelijk ben ik tot laat in de middag bezig geweest om de rotzooi op te ruimen die ik daar had verzameld. Tussendoor heb ik ook weer een poging ondernomen om het koelwater probleempje op te lossen en heb ik nog wat huishoudelijke klussen gedaan. Het werd geduurde de morgen echter zo warm dat ik tussen al deze drukke bezigheden ook af en toe een duik in het zwembad moest nemen. Iedereen snapt het al: ik heb het niet makkelijk hier :-) De middag eindigde uiteindelijk met een happy hour in het zwembad.

Toen ik na het happy hour de shedulars office belde om de transit datum te bevestigen, hadden zij een keer een positief bericht. Er was een plekje vrijgekomen op de 30 april. Ik ben blij dat ik twee dagen eerder de passage door het kanaal kan gaan maken, maar het betekend ook dat ik morgen en overmorgen wel even aan de bak moet om de laatste klusjes, die ik voor vier dagen in gedachte had, in twee dagen te klaren. Maar inmiddels heb ik het hier wel gezien en sta ik te popelen om met mijn eigen boot naar de Pacific te varen. Dus twee dagen even door werken en zaterdag wordt er eindelijk weer eens gevaren. 

Terug naar boven

Terug op mijn eigen boot

Het was leuk om even weg te zijn uit de inmiddels vertrouwde omgeving van Shelter Bay marina. Maar ik ben nu ook weer erg blij om terug op mijn eigen boot te zijn. Ik heb een paar leuke dagen gehad, maar het was ook vermoeiend. Wat me nog het meeste opbrak was dat ik als solozeiler gewend ben om alleen te zijn. Als ik dan een paar dagen bij andere mensen aan boord ben en van 's morgens vroeg tot 's avonds laat gezelschap heb dan mis ik toch een beetje mijn privacy. Blijkbaar wordt ik toch een beetje eigenaardig van het solozeilen, of was ik dit misschien al toen ik vertrok? Mensen die me al wat langer kennen nodig ik bij deze uit om te reageren :-)

De chemische oorlogsvoering tegen de kakkerlakken bij mij aan boord lijkt trouwens ook geslaagd. Voordat vrijdag vertrok had ik een "kakkerlakkenbom" geactiveerd die de hele boot vol vergif spuit. Dit in combinatie met de kakkerlakken vallen die ik al eerder had geplaatst lijkt de laatste kakkerlakken nu te hebben uitgeroeid. Ik heb er geen meer kunnen ontdekken. 

Bijgaand nog een paar foto's van de doorvaart van het kanaal.

Terug naar boven

Dagje Panama city

Gister na de kanaal doorvaart ben ik niet meer de stad in geweest. De doorvaart was toch wel vermoeid. Vroeg opstaan en later op het heetst van de dag, twee uur in de brandende zon op het voordek staan had toch wel z'n uitwerking. En dan met de andere linehandlers nog een paar biertjes drinken op de goede trip maakte het compleet. Gisteravond lag ik dus vroeg in bed. 

De ankerplek waar de boot ligt waar ik ben blijven slapen was trouwens erg onrustig. Overdag is het bijna windstil en 's avonds steekt er een landwind op die flinke golven in de baai maakt.

Vandaag ben ik met de bemanning van zeilboot Mad naar Albrook Mall geweest. Een interessante taxi rit bracht ons naar de mall. We zijn verder nergens meer geweest. De mall is zo groot dat we daar een paar uur hebben rond gelopen. Het was vandaag te benauwd en te warm om nog veel meer te ondernemen. Als ik straks zelf aan deze kant van het kanaal kom, heb ik nog wel even tijd om iets meer van de stad te zien. Morgen ga ik weer terug naar mijn eigen boot.

Wat een gedoen voor een paar sluizen

Ik ben aan de Pacific kant van het kanaal! Net aangekomen als linehandler. Het was een hele ervaring. Niet omdat het nu zo moeilijk is om door de sluizen te gaan, maar meer omdat het een legendarisch kanaal is.

In Nederland heb we grotere sluizen en daar ga ik in m'n eentje doorheen. De sluis in Maasbracht heeft een groter verval en er zijn sluizen die langer en breder zijn. :-)

Het is wel een geweldige ervaring om midden door de jungle te varen en te realiseren wat de geschiedenis van dit kanaal is. Ook de wildlife in de Gatun lake is geweldig. Vanmorgen werden we gewekt door brulapen, we hebben krokedillen gezien, papagaaien, pelikanen en verschillende soorten gieren. Wel weer even wat anders dan een oceaantochtje.

Weekendje weg

Ik vermaak me uitstekend hier in Shelter Bay marina. Maar desondanks is het ook erg fijn om even een paar dagen een andere omgeving te hebben. Vandaag ga ik met een Zweedse boot mee als linehandler.

Vandaag zullen we de eerst sluizen passeren, vannacht wordt er overnacht op het Gatun meer en morgen gaan we door het kanaal naar de laatste sluizen. Zaterdagmiddag komen we zo'n beetje aan op de ankerplaats aan de kant van de Pacific. Zaterdag ga ik dan waarschijnlijk nog Panamastad bezoeken en zondag weer een beetje op tijd terug naar mijn eigen boot zodat ik hier nog kan aanschuiven voor de paasbrunch. Lijkt me een geslaagd paasweekend te worden.

Fröbelen als tijdverdrijf

Het wachten voor de doorvaart door het kanaal is wel een aparte gebeurtenis hier in de marina. Veel van de boten hier wachten op de doorvaart en allemaal komen ze min of meer gehaast binnen varen en het lijkt wel of alle schippers denken het plannings proces op de één of andere manier te kunnen versnellen. En na een dag of twee komen ze er allemaal achter dat ze gewoon allemaal door de agents of het shedulers office aan het lijntje worden gehouden.

De wachttijd is gewoon 10 tot 14 dagen punt. Hoe vaak je ook belt of welke smoesjes je ook maar verzint. Niets aan te doen, tenzij je bereidt bent om een pilot voor commerciële schepen in te huren. Deze gasten kosten $2500,-. Dus alleen de mega jachten maken hier gebruik van of delivery schippers die dit weten te verkopen aan rijke opdrachtgevers. Het is desondanks toch wel verstandig om gebruik te maken van de diensten van een agent. Deze kan je niet alleen helpen met het regelen van de doorvaart en de lijnen en de fenders. Ze kunnen je ook helpen met het vinden van onderdelen en het vinden van monteurs of iets dergelijks.

Ik ben heel tevreden over mijn agent Tito ((+507) 646 35009) En het loont om een lokale mobiele, prepaid, telefoon te kopen. Ik heb de goedkoopste telefoon gekocht die er te krijgen is voor $20,- en daarnaast $15,- bel tegoed. Hier kun je lokaal een hele tijd mee vooruit. Aan de andere kant van het kanaal ga ik deze telefoon weer proberen te verkopen aan een zeiler die daar net aan komt.

En wat gebeurt er in de tussentijd in de marina? Ik Fröbel wat aan boord. Ga hier en daar buurten. Er worden onderling pilots en digitale kaarten uitgewisseld en ik heb vanmiddag een hele hoop muziek en films gekopieerd. En de avond eindigt wel weer ergens, bij iemand aan boord met een borrel. Just sit down relax and enjoy: dat is het devies anders raak je hier alleen maar gefrustreerd.

Terug naar boven

Chemische oorlogsvoering

Het is alweer een hele tijd geleden dat ik de eerste kakkerlak aan boord heb gesignaleerd. Ik denk voor het eerst ergens op de Canarische eilanden. Zo nu en dan zag ik er eentje rondrennen. Deze kon ik dan meestal direct uitschakelen met kakkerlak spray.

Vanaf Curaçao begint het echter een beetje op een plaag te lijken. Elke avond zie ik wel ergens zo'n rotbeest wegkruipen. Alleen sprayen helpt niet meer. Nu moeten er toch echt drastische maatregelen worden genomen. Ik heb al op verschillende plaatsen schaaltjes met boorpoeder en suiker neergezet. Dit eten ze en hieraan gaan ze uiteindelijk dood. Daarnaast blijf ik nog dapper spray gebruiken op elke kakkerlak die ik zie rennen. En als laatste troef ga ik mijn geheime wapen inzetten als ik straks twee dagen van boord ga als ik als linehandler meega door het kanaal. Ik heb op Curaçao capsules gekocht die de hele ruimte vol gas zetten. Na het activeren van de capsule mag je 4 uur niet aan boord komen. Dit in combinatie met het boorpoeder en de spray moet hopelijk voldoende zijn om van deze pestbeesten af te komen.

Ik zou eigenlijk morgen al meegaan als linehandler. De hele planning wordt momenteel echter verschoven omdat er te weinig advisers beschikbaar zijn om de jachten door de sluizen te begeleiden. Mijn eigen doorvaart die gepland stond voor 1 mei is ook al verschoven naar 2 mei. Deze planning is momenteel het meest besproken onderwerp hier in de haven. 

Terug naar boven

Aapjes kijken

Vandaag ben ik met de bemanning van de Pourpre (zie ook dit bericht) een kleine wandeling door de jungle gaan maken. De marina is omgeven door de jungle en blijkbaar hoef je niet ver te lopen om apen en ander wildlife tegen te komen. Er liggen ook nog allemaal bunkers van fort Sherman verscholen in de jungle.

Het was zeker een interessante wandeling. Het is een heel andere jungle dan wat ik in Gambia heb gezien. Dit is echt een zeer dicht begroeide wildernis. Als er niet de aangelegde paden van fort Sherman waren geweest was er geen door komen aan geweest. En het is er warm en vochtig! We hebben een hoop mieren gezien die met bladeren op hun rug rond sjouwen en complete paadjes vormen waar ze met z'n alle de hele tijd overheen lopen. Ook vlinders in de meest fantastische kleuren vliegen er heel veel rond. Jammer genoeg kreeg ik ze niet op de foto. Grote spinnen hebben we ook gezien. Ze zeggen dat dit ongevaarlijke gold back spiders zijn. Dat zal vast wel dat ze ongevaarlijk zijn, maar ik vind ze eng! En uit eindelijk hebben we ook apen gezien. Niet alleen de dode aap op de foto :-) ook een hele groep levende aapjes in het bos. Het leek wel of ze ons zaten te bespieden vanuit de bomen. Er schijnt ook nog een krokodil rond te zwemmen in en rond de haven. Ik heb hem zelf nog niet gezien, maar de bemanning van de Pourpre heeft hem later wel nog gezien. Dit is slecht nieuws want ik moet nog het water in om de schroef schoon te maken :-( De krokodil schijnt wel maar klein te zijn en meestal niet in de burt van de boten te komen. Jaja, ik moet nog eens goed nadenken of dat schoonmaken van de schroef niet kan wachten :-)

Terug naar boven

Shelter bay marina

De marina ligt op het terrein van het voormalige fort Sherman. Tot 1999 was dit een Amerikaanse legerbasis ter verdediging van de Atlantische kant van het Panama kanaal. In 1999 hebben de Amerikanen het kanaal formeel overgedragen aan de Panamese bevolking en hebben ze zich massaal terug getrokken uit Panama.

De eerste keer dat ik met de bus naar Colon ging wist ik nog niets van de historie van het terrein en de omgeving. Inmiddels heb ik al een hoop verhalen gehoord mensen die hier al langer komen. Het terrein van fort Sherman is een beetje spooky. De huizen waar vroeger militairen woonden liggen leeg en zien eruit of dat ze gestript zijn om te worden gesloopt. Toch was het bij de overdracht niet de bedoeling dat de gebouwen gesloopt zouden gaan worden. Er loopt hier nog een Amerikaan rond die destijds als kwaliteits manager de overdracht heeft begeleid. Hij moest er op toe zien dat alle gebouwen in goede staat werden overgedragen. Er is blijkbaar nog veel geld uitgegeven om alles netjes te krijgen. De airconditioners in elk huis kregen nog een service beurt en alle verdere technische voorzieningen werden geserviced, alles werd tiptop, netjes achter gelaten. En vervolgens ging het mis. De Panamese regering had niet echt bedacht wat ze met het terrein zouden gaan doen. Ze vergaten ook om beveiliging aan te stellen. Met gevolg dat binnen twee maanden na oplevering alles vakkundig gestript was. Airco's, leidingen, bekabeling, alles van ook maar een beetje waarde, was verdwenen. Met de huidige treurige aanblik als gevolg. Tegenwoordig wordt het terrein wel beveiligd en de marina is één van de eerste initiatieven om het gebied te ontwikkelen. Het kantoor van de marina en het restaurant bevinden zich in een oud trein station. 

In Colon is min of meer ook zo iets gebeurd. Veel van de grote gebouwen waren van Amerikaanse investeerders. Zij hebben zich terug getrokken uit het land. De investering werd afgeschreven. De mensen en bedrijfjes die de gebouwen huurden werden plots eigenaar. Ze waren alleen te arm om de gebouwen te kunnen onderhouden. Met het gevolg dat het verval, nu 12 jaar na de overdracht, snel om zich heen grijpt. Ook de wegen en grote shopping malls beginnen spontaan uit elkaar te vallen. Hopelijk weten ze het kanaal en de sluizen wel te onderhouden.

 Terug naar boven

Is het nu zo mistig in de haven?

Er is meer mist op de eerste foto dan dat er vanmorgen bij het wakker worden in mijn hoofd was. Gistermiddag was het wel erg gezellig bij het zwembad. Gilbert, Danny en Bram varen als crew mee op een 41' ft catamaran die moet worden afgeleverd in New Zealand. Deze boot ligt hier ook in de haven te wachten op de doorvaart door het kanaal. Met deze jonge honden heb ik gister een beetje rond het zwembad gehangen en in de jacuzzi gezetten met de rum cola en het koude bier onder handbereik. 

Toen ik een foto wilde maken van deze spontane pool party  bleek mijn onderwater camera toch niet helemaal waterdicht te zijn. Wat op zich weer niet zo vreemd is als je niet alle klepjes netjes sluit. Kortom er is water in de camera gekomen en momenteel zit er nog condens voor de lens waardoor ik alleen nog special effect foto's kan maken waarbij alles in nevelen is gehuld. De camera ligt nu in de zon te drogen en het ziet er naar uit dat hij het wel gaat overleven :-) Gelukkig was het zoet water en geen zout water want dan was het waarschijnlijk slechter afgelopen voor de camera.

Terug naar boven

Datum is bekent

Gisteren is de admeasurer hier geweest. dit is iemand van canal authority die de lengte van de boot opmeet en een hoop vragen stelt en nog veel meer papieren invult.

Na het zetten van veel handtekeningen moet je ook nog veel geld gaan betalen voor de doorvaart. Nadat 's morgens de measurer was geweest heb ik 's middags bij de bank betaald. 's Avonds kon ik bellen voor een datum dat ik was ingepland. Toen bleek echter dat ze mijn papieren nog niet hadden ontvangen. Vanmorgen heb ik weer gebeld, nog steeds geen papieren! Net heb ik weer opnieuw gebeld en alles is ok. Mijn papieren zijn terecht en ik ben nu ingepland voor de doorvaart van 1 mei 2011.

Inmiddels heb ik ook al afgesproken om mee te gaan met een zweedse boot, een Hallberg Rassy 39, als linehandler. Volgende week woensdag, de 21 ste ga ik met deze boot mee door het kanaal.

BBQ night

Shelter bay marine ligt een heel eind vandaan van de bewoonde wereld. En had het dichter bij de bewoonde wereld gelegen had ik er nog niets aan gehad, want in de bewoonde wereld die hier ook maar een beetje in de buurt ligt is het overdag al niet veilig, laat staan 's avonds of 's nachts.

De marina is hierdoor wel een hele aparte, op zichzelf staande gemeenschap. Het is bovendien niet zo'n hele grote haven. Daarbij komt dan ook nog eens dat veel boten zich voorbereiden voor de Pacific. Het schept een hele bijzondere sfeer, waarin leuke contacten snel worden gelegd. Er wordt druk gelobbied voor linehandlers en ik wil als potentiele linehandler ook een leuke boot om op mee te varen. Volgende week ga ik in elk geval wel al een oefenrondje maken :-)

Vanavond was er ook een echte amerikaanse potluck die het socializen nog wat makkelijker maakt. Een zeer internationale aangelegenheid waarbij ik erg leuk heb zitten kletsen met verschillende nationaliteiten en later nog vol bewondering heb zitten luisteren naar de verhalen van een zeer professionele Engelse delivery skipper. Wederom een goede afsluiting van een drukke regel dag. Waarover morgen meer, want nu ben ik moe van al het socializen en anders wordt dit berichtje toch maar te lang.

Verwarrende bureaucratie

Gistermiddag heb ik hier bij de Marina al ingeklaard bij de douane en ook bij immigrations. Dit is een redelijk lachwekkende gebeurtenis. Het kantoortje was ik al twee keer voorbij gelopen. Maar na een keer vragen wezen ze me op een klein hokje ergens achter een schuur. Binnen zaten twee enigszins sjofele mannen wat met papieren te schuiven en van alles in dikke schriften te kriebelen. Na wat gegoochel met kopieën van mijn papieren kreeg ik een stempel. Vervolgens kreeg ik uitleg wat ik vandaag in Colon nog even zou moeten gaan regelen. Ik moest nog even een visum gaan halen in Colon en een cruising permit kopen bij de havenautoriteit. Een visum kost $20,00 en een permit $193,00.

In het hok kwam echter ook Tito binnen lopen. Hij kwam iets regelen voor een boot die hier in de haven lag. Tito is één van de officieuze agents. Ik had al van hem gehoord en na de wat verwarde uitleg van de officiële autoriteiten heb ik toch maar besloten om voor vandaag een afspraak te maken met Tito. Vanmorgen ben ik met de shuttlebus van de haven naar Colon gegaan. Daar werd ik netjes opgepikt door een door Tito geregelde taxi. De chauffeur sprak perfect engels en met hem ben ik de aanvraag voor de kanaal doorvaart gaan regelen.Op de vraag of ik nog een visum en een permit moest gaan halen kwam na een paar telefoontjes met Tito een ontkennend antwoord. Zolang ik niet meer doe dan alleen door het kanaal varen was dit niet nodig.

Ik hoef Tito pas te betalen als ik door het kanaal ben en als ik aan de andere kant weer uit klaar. Hij regelt in Panama ook het uitklaren en hij verzekert me dat ik netjes een stempel krijg bij het verlaten van het land en dat alles netjes wordt geregeld. Ik moest volgens hem vooral niet te veel geld uitgeven aan bureaucratische onzin. En op mijn vraag wat dan de kosten van zijn diensten waren, antwoorde hij alleen maar dat het een stuk goedkoper was als de permit en het visum. Ik ben benieuwd! Hij gaat trouwens ook de lijnen en de fenders regelen die ik voor de doorvaart nodig heb.

De busrit naar Colon en vervolgens de taxirit door Colon is trouwens wel een belevenis, maar daarover een andere keer meer. Wel al een paar foto's.

Terug naar boven

 

Aankomst aan de Atlantische kant van het Panamakanaal

Vannacht en vanmorgen viel de wind nog wat verder weg. Met een rustige zee en op het laatst nog maar met een kleine 4 kn snelheid heb ik wel het hele eind kunnen zeilen. Vannacht en vanmorgen kon ik ook goed merken dat ik de aanloop tot het kanaal naderde. Het was een stuk drukker met vrachtschepen om me heen. Vannacht heb ik hierdoor maar weinig geslapen. En ook vanmrgen had ik niet vel tijd om nog slaap in te halen. 

Inmiddels was ook de kustlijn te zien en dit samen met alle scheepvaart om me heen was er voldoende afleiding om wakker bij te blijven. Eenmaal binnen marifoonbereik van Cristobal Signal (station dat de toegang tot het havengebied reguleerd) is er ook op de marifoon voldoende afleiding. Nog voordat je kunt zien dat het druk is kun je het via de marifoon al goed horen. Als je dan vervolgens tussen de grote, voor anker liggende schepen, naar de haven ingang vaart, geeft dit toch wel een kick. Met een klein bootje ga ik nu echt meedoen met de grote jongens :-) Nadat ik van Cristobal Signal clearance had gekregen om de haven binnen te varen was het trouwens nog een heel eind varen naar Shelter Bay marine direct stuurboord uit helemaal in de hoek.

Bijgaand een paar indrukken van de overtocht vanaf Curaçao.

Terug naar boven

Nog steeds leuk

Ik heb de afgelopen dagen de hele tijd geschreven dat het zo'n ruwe zee was en dit aan boord vaak oncomfortabel is. Inmiddels is de wind een flink stuk afgenomen en is het aan boord een stuk rustiger en ook weer comfortabeler. Het wil trouwens niet zeggen dat ik niet heb genoten van de afgelopen dagen. Ik kan gewoon niet heel veel meer doen dan wat zitten, een boekje lezen, wat dagdromen, een beetje nadenken en dat afwisselen met een beetje liggen, een boekje lezen, dagdromen en nadenken. Kortom het grote nietsdoen.

En eigenlijk is dit verplichte niets doen ook wel lekker. Aan de wal heb ik hier vaak helemaal geen tijd voor. Dan wordt ik zo in beslag genomen door allerlei dingen die ik nog moet doen en graag wil doen en allemaal nieuwe indrukken van nieuwe mensen en nieuwe omgevingen. Als het nu heel rustig weer is dan ga ik toch nog van alles zitten doen aan boord. B.v. vissen, opruimen, kleine klusjes zoeken die zelfs op een schommelende boot gedaan kunnen worden. Met zo'n weer als de afgelopen dagen wordt het doen dus echt tot het absolute minimum teruggebracht. Ik vind het zelfs best fijn het brengt balans in de dagen dat ik hier niet aan toe kom. En ik ben er ook best goed in. Ik heb dit als ambtenaar tenslotte ook goed kunnen oefenen, dit niets doen :-))

Mijn huidige positie: 10°10.98'N 078°40.28'W
Afgelegde afstand de laatste 24 uur: 110 Nm. en nu nog een kleine 95 Nm te gaan. Morgen rond de middag verwacht ik aan te komen.

Slecht geslapen

De trouwe lezers weten het waarschijnlijk al: tijdens meerdaagse tochten slaap ik telkens een uur en dan wordt ik gewekt door een eierwekker. Ik kijk dan 5 minuten of alles nog goed is. Of de computer nog ok is, of de zeilen nog goed staan en of er geen kleine bootjes zonder AIS in de buurt varen. Daarna ga ik weer een uur slapen. In de tussentijd vertrouw ik er op dat mijn AIS alarm me wekt als er een groot schip te dicht in de buurt komt.

Meestal begin ik al vrij vroeg in slaap te vallen. Zodra het donker is heb ik moeite met mijn ogen open te houden. Alleen afgelopen nacht kon ik maar moeilijk in slaap komen. Door de onrustige zee lag de boot vreselijk te rollen. Eén keer ben ik uit bed geslingerd. Het water dat langs de romp spoelt maakt een geluid waar ik inmiddels goed aan ben gewend en ik kan zelfs inschatten aan het geluid hoe hard de boot loopt. Alleen vannacht rolde ook vaak heel onverwacht golven van opzij tegen de boot met een geweld waarvan ik af en toe rechtop in bed zat. Soms lijkt het wel of er met een stuk hout tegen de romp wordt geslagen.

Ook had ik regelmatig het idee of er iets tegen de boot werd aan gegooid. Vanmorgen was ik er volgens mij wel achter wat dit was. Ik heb zeker tien vliegende vissen van het dek opgeruimd en één uit de kuip. Er zullen er ook wel een aantal tegen de romp zijn gevlogen die weer terug in het water zijn gestuiterd! Dit heb ik 's nacht dus meerdere malen gehoord. Maar uiteindelijk ben ik toch rond 03.00u vannacht in mijn slaap ritme van 1 uur af 5 minuten op gekomen. Vanmorgen na het ontbijt heb ik nog maar even een uurtje extra geslapen.

Mijn huidige positie: 11°21.41'N 077°25.08'W
Afgelegde afstand de laatste 24 uur: 125 Nm.
gisteren was ik dit vergeten te melden, maar het was 120 Nm

Best rustig

En dan bedoel ik de scheepvaart om me heen. Ik zie maar weinig schepen hier in de buurt. Bij vertrek van Curacao en bij Aruba tot voorbij het schiereiland La Guajira was het nog redelijk druk. Op de AIS en ook buiten zag ik regelmatig schepen. Eergister kwam ook de Coast Guard nog even een kijkje nemen. Met een vliegtuig vlogen ze niet ver van me vandaan op +/- 20m hoogte voorbij. Ik kon de bemanning achter de ramen zien zitten. Gister heb ik 1 boot gezien. Deze kwam me tegemoet en passeerde op 1Nm. Bij het passeren riepen ze me op via de marifoon om te vragen of alles in orde was. Toch best aardig, vond ik.

Voor de rest zie ik dus niet zoveel. Alleen vanmorgen een verdwaalde reiger. Deze wilde ergens bij mij aan boord komen uitrusten. Eerst dacht hij nog boven op de mast te landen. Maar aangezien het daar druk is met antennes, lampjes en een windgever was hij er al snel achter dat dat niet ging lukken. Daarna heeft hij nog 4 keer op mijn zonnen panelen proberen te landen. En een reiger is echt groot! Ik ben maar even van binnen naar zijn kunsten gaan kijken. Na vier pogingen is hij gelukkig weg gevlogen.

Wat golven en wind betreft is het nog niet echt rustig. Gisteravond trok de wind flink aan tot 25 kn met regelmatig uitschieters naar 30 kn (dikke 7 Bft). Met alleen de Genua een stuk ingerold liep ik 6,5 kn. Inmiddels is de wind iets minder maar wat vlageriger en nog altijd een dikke 20 kn met uitschieters naar 25 kn. Op de grib files zag ik net dat het wel beter wordt. Met een beetje pech moet ik zelfs het laatste stuk dinsdag op de motor varen omdat er dan wellicht te weinig wind staat. Maar voorlopig zeil ik nog maar gestaag verder.

Nog steeds een ruwe zee

Maar niet meer zo'n heel vervelende kruiszee. Gisteren stonden deining en golven dwars op elkaar, waardoor het echt vervelend varen was. Vandaag staat er een stevige deining maar geen rare golven van opzij. Ik schreef gister dat ik niet echt zeeziek was maar me niet helemaal lekker voelde. Nou, na het versturen van het webbericht moest ik gisteren anders wel heel echt overgeven.

Vandaag gaat het gelukkig stukken beter. Na een goede nachtrust ben ik weer opgeknapt. Nu de boot iets rustiger ligt kon ik vanmorgen ook weer goed eten. Brood met gebakken eieren en gesmolten kaas. Vanmiddag heb ik ook goed gegeten. En na een frisse douche, na het eten ben ik weer helemaal fit. Dat komt goed uit want ik kan gelijk aan het werk. Ik wil net een kop koffie zetten en nu gaat mijn gasfles leeg. En deze vervangen in de ankerbak op het voordek is geen leuk karweitje met deze zee. Maarja, ik wil wel koffie en een beetje beweging is ook goed voor me. Dus dadelijk ga ik maar eens een paar rondjes over de boot kruipen.

Mijn huidige positie: 12°44.47'N 073°27.48'W
Afgelegde afstand de laatste 24 uur: 145 Nm.

Ruwe zee

Ik vind het heerlijk om na meer dan 6 weken weer een lange toch te maken. Alleen moet ik wel weer een beetje wennen aan het geslinger. Toen ik vanaf Curacao vertrok heb ik eerst nog een heel stuk in de luwte van het eiland gevaren. Zodra je daar achter vandaan komt komt bij de golven van de wind ook de lange deining erbij. Vanaf dat moment is het aardig schommelen op de boot. Ik ben niet echt zeeziek maar echt helemaal lekker voel ik me ook nog niet. Ik ben vreselijk hangerig en futloos. Ook lang binnen zitten gaat nog niet. Vandaar dat ik dit berichtje dus maar kort hou. Ik schiet wel aardig op. Met alleen de genua loop ik 5,5 á 6 kn.

Mijn huidige positie: 13°12.54'N 071°02.70'W
Afgelegde afstand de laatste 24 uur: 125 Nm.

Zometeen ga ik dan echt vertrekken

Nog even dit berichtje op de website zetten en dan ben ik klaar voor vertrek. De tocht naar Colon heb ik in de kaart geplot. Het is ongeveer 750 Nm varen. De stroming heb ik mee en er staat nog steeds aardig wat wind. Ik verwacht 5 á 6 dagen te varen. De komende dagen komen de berichtjes dus weer via de SSB radio. Dat betekend dat ik geen foto's kan plaatsen. Als er een onverhoopt geen berichtjes meer op de website verschijnen ben ik niet vermist maar is er waarschijnlijk met de techniek iets niet in orde.

Wat valt er dan nog te zeggen? Ik zal met een zwaar gemoed afscheid nemen van Kimakalki Marina. Niet de meest fancy haven waar ik tot nu toe heb gelegen. Je moet er tegen kunnen dat hier en daar een plank los kan liggen op de steiger, dat de elektriciteit niet helemaal volgens Europese normen is aangelegd en dat waterslangen, lijnen enkabels kris kras door elkaar, los op de steiger liggen. Vrolijke, gezellige chaos is een typering die beter past. En het was er gezellig, niet duur en er is een goede sociale controle. Mede door Wil en Loes Pennings en Kees en Ria van zeiljacht Mariele heb ik hier een hele leuke tijd gehad.

Terug naar boven

En nu echt de laatste dag op Curaçao

Gisteren voor de Snack toer met Wil heb ik ook nog een ritje aan de oost kant van het eiland gemaakt. Ik ben naar st. Jorisbaai gereden om te kijken naar de kitesurf spot op Curaçao. Het was een hele toer om er te komen. Hier was het niet alleen een kwestie van kuilen in de weg. Hier was het echt een offroad track. Ik ben zonder kleerscheuren bij de kitesurf plek kunnen komen. Dit lukte niet iedereen. Eén huurauto hebben ze uit een kuil moeten trekken.Op de terugweg ben ik nog langs de Aloe plantage gereden. Hier heb ik nog even de plantage en het productieproces bekeken, interessant om te zien.

Vandaag heb ik de boot helemaal klaar gemaakt voor vertrek. De bijboot opgeruimd, de watertank gevuld en binnen alles opgeruimd. Ook de haven is betaald. Nu ben ik echt helemaal klaar voor vertrek. Vanavond nog even een kleine afscheidsborrel. Maar wel rustig aan want morgen moet ik zeker fit zijn.

Terug naar boven
 

Culturele rondrit

Als je me vraagt wat van de cultuur van Curaçao echt zal blijven hangen, dan is het wel de Snack. De Snack is een fenomeen dat echt heel typisch is voor Curaçao. Er is zelfs een uitgebreid boek over geschreven. Volgens mij moeten alle Snacks een plaats krijgen op de wereld erfgoed lijst van UNESCO.

De eerste Snack waar je als zeiler meestal mee te maken krijgt is die van Norman in de vissershaven. Hier heb ik al een paar keer over geschreven. In de vissershaven kom je vanaf de ankerplek aan met je bijboot en dan is de Snack van Norman de eerste plaats waar je wat kunt eten en drinken. In het begin dacht ik nog dat dit een zeer plaatselijk fenomeen was. Maar inmiddels ben ik er achter dat zowat elke straat op het eiland wel een eigen snack heeft.

Een Snack is meestal een onooglijke tent met tralies voor de bar, waar je heel goedkoop een pilsje kunt drinken en vaak ook voor weinig geld een lekkere maaltijd kunt krijgen. Zeg maar, een soort bruincafé maar dan in de buitenlucht. Buurman Wil heeft me vanavond meegenomen op een rondrit langs een paar van zijn favoriete Snacks. Het leukste is wel als je een beetje Spaans of Papiamento spreekt, want Nederlands wordt er bij de Snacks meestal niet gesproken. Spreek je geen Spaans of Papiamento kun je altijd Wil vragen als gids. Hij is leuk gezelschap en hij spreekt z'n talen.

Terug naar boven

Rondrit naar Westpunt

Tot nu toe had ik niet veel meer van Curaçao gezien dan het stedelijke gebied rondom Willemstad en de rijke buurten bij het Spaanse Water. Vandaag ben ik de andere kant van Curaçao gaan bekijken. Westelijk van Willemstad is het minder bebouwd en landelijker dan wat ik tot nu toe heb gezien. Een beetje het platteland van het eiland alleen dan met bergen erin :-)

Onderweg ben ik ook bij een aantal stranden gestopt. Op de meeste stranden was vandaag niet veel te beleven. Het is maandag en volgens mij ook nog redelijk laag seizoen. In de weekenden zal het er vast drukker zijn. Niet dat ik nu direct op zoek ben naar een vol strand, maar een strand met bijna alleen maar lege strandbedden vind ik ook zielig.

Ik ben tot aan het dorp Westpunt gereden. Je raadt het al: dit ligt helemaal op de westelijke punt van het eiland. Ik heb vier strandjes bekeken waarvan Playa PortoMari veruit het mooiste en gezelligste was. Het is er ook erg mooi snorkelen. Er liggen kunstmatige riffen waarop koraal groeit en waar veel vis zich rondom verzameld. Het ligt alleen een roteind van de bewoonde wereld af.

En op weg erheen kom je er ook achter waarom er hier zoveel van die stevige 4 wheel drives rondrijden. Veel wegen zijn slecht onderhouden en op veel plaatsen zitten kuilen in de weg waarin je makkelijk je schokbrekers kapot rijdt. Vaak is het slalom rijden tussen de kuilen door. Dit geldt trouwens voor het hele eiland, niet alleen voor de westkant. Ik zou hier nog steeds niet willen wonen, maar ik begin het wel een leuk eiland te vinden.

Terug naar boven

Lekker luie zondagmiddag

Het wachten op wat minder wind is begonnen. Het ziet er nu naar uit dat vanaf woensdag de wind een paar dagen gaat afnemen. Mijn vertrek komt zich nu ook niet meer op een paar dagen. Het is eigenlijk ook best lekker. Ik hoef nu even niets. Ik heb best nog wel wat klusjes te doen, maar het hoeft allemaal niet voordat ik vertrek. Eigenlijk zou ik weer op nieuw moeten inklaren. Maar ik zal even net doen of ik gek ben.............dat gaat me best makkelijk af. 

Ik heb ook geen huurauto meer. (wellicht morgen weer) Dus vanmiddag ben ik maar weer eens met de bijboot op pad gegaan. In Caracasbaai is een strandje waar zondag 's middags veel locals komen zwemmen en bbq-en. Ik heb daar vanmiddag geluncht bij een strandtent en vervolgens heerlijk geluierd met een goed boek en me vermaakt met mensen kijken. 

Ondanks dat ik wel een beetje de tijdsdruk voel van het begin van het vaarseizoen aan de andere kant van het Panama kanaal is nu de hele concrete tijdsdruk van klusjes klaar moeten hebben voor vertrek naar Panama weg. Dit is wel erg lekker. Morgen en overmorgen ga ik nog een beetje vakantie vieren. Met een auto nog wat van het eiland zien is de laatste dagen met Sylvia helaas niet meer gelukt. Dit kan ik nu in mij ééntje nog inhalen. Sylvia, sorry maar ik zal je de foto's sturen :-(

Terug naar boven

To go, or not to go, that's the question

Bij twijfel niet doen, wordt er wel gezegd. Nou, en gisteren twijfelde ik stevig of het wel verstandig zou zijn om vandaag te vertrekken. Dat opgeteld bij het feit dat ik vannacht pas om 03.00u in bed lag maakt dat ik vandaag nog niet vertrek.

Het was gisteren erg gezellig bij het happy hour. Mijn buurman hier in de haven was daar ook aanwezig. Hij nodigde mij uit om bij hem aan boord te komen eten. Zo kwam het dat ik om 20.00u aanschoof bij Wil en Loes Pennings aan boord van de Carina Rose. Wil had heerlijk gekookt. Wil en Loes hebben veel gezeild en veel grote tochten gemaakt en ze zijn uiteindelijk hier op Curaçao gebleven. Ze hadden dan ook een hoop mooie verhalen en voor dat ik het wist was het ruim na kinderbedtijd dat ik terug ging naar mijn eigen boot. Wil en Loes: bedankt voor het lekkere eten en de gezelligheid!

Vanmorgen ben ik netjes om 8.00u opgestaan en heb de huurauto terug gebracht. Daarna ben ik toch nog maar even terug in bed gekropen. Het waait nog erg hard en ondanks dat ik geen kater heb ben ik toch ook niet helemaal fit. En dan is het met dit weer gewoon niet verstandig om te vertrekken. Ik heb net ook weer even naar de voorspellingen gekeken. Het ziet er nu toch naar uit dat halverwege de volgende week de wind wat gaat afnemen. Daar ga ik nu op wachten en de komende dagen blijf ik de voorspellingen nauwlettend volgen. Ik ga nog niet zeggen wanneer ik nu wel vertrek, gewoon omdat ik het nu zelf nog niet weet.

De foto met mijn ex-collega's van de afdeling POI van de gemeente Roermond is trouwens ook weer gemaakt, als bewijs dat de vlag ook op Curaçao is geweest.

Terug naar boven

Zeil plakken en uitklaren

Als ik voor de wind zeil staat het grootzeil tegen de verstaging aan. Hierdoor heeft het wel wat te lijden door het constante schavielen. Met name de naden kunnen hier niet tegen. Deze koers is ook nog eens de meest gevaren koers op de grote oversteken. Ook de komende oversteek verwacht ik weer voornamelijk voor de wind te varen. Vanmorgen heb ik het zeil gecontroleerd op slijtage. Tot nu toe is op 1 plaats een naadje door geschavield. Uit voorzorg heb ik nu alle naden afgepakt met zeilreparatie tape, waar dee de verstaging raken, om verder schavielen te voorkomen. 

Na dit klusje ben ik gaan uitklaren bij immigratie en de douane. Gelukkig heb ik de huur auto nog. Normaal is het namelijk al een flinke wandeling van de douane naar de immigratie. Vandaag moest ik echter via een andere ingang het haventerrein op waar de immigratie zit. Dit was nog veel verder en echt geen loopafstand meer. Vandaag lag er aan de kade bij het haventerrein een groot cruiseschip. En vanwege de veiligheid moest ik dus via een omweg over een industrieterrein naar de immigratiepolitie.

Ik ben dus klaar voor vertrek. Zo meteen ga ik nog een laatste keer naar het happy hour in de vissershaven bij Normans snack. Ik realiseer me dat ik dan ook nog ergens een foto met de POI vlag moet maken........ En als de weersvoorspelling vannacht niet drastisch verandert dan vertrek ik morgen.

Terug naar boven