Gister schreef ik al dat ik van lekker eten hou. Wat is er dan nog meer voor de hand liggend als zelf vis vangen tijdens de lange tochten op zee? Vers gevangen vis is natuurlijk een welkome aanvulling op het scheepsrantsoen van lang houdbare producten die aan boord zijn. Ik heb wel een redelijk grote koelkast aan boord maar geen diepvries. Dus zeker bij lange oversteken is de voorraad vers vlees of verse vis beperkt en niet toereikend voor een oceaan oversteek van drie weken.
Ik heb al op verschillende reisverslagen gelezen dat het goed mogelijk is om midden op zee tonijn, dorade en verschillende andere grote vissen te vangen. De bedoeling is dat ik dit ook ga doen. Ik moet me nog eens goed verdiepen in de uitrusting die ik hier voor nodig heb. Als er mensen zijn die tips hebben, houd ik me aanbevolen. Is er wellicht ook iemand die een goed boek weet waarin staat hoe vissen te herkennen, hoe deze schoon te maken, en hoe te bereiden?
Nu hoor ik al een aantal mensen die me kennen, heel hard lachen. Ik ben namelijk niet zo'n held als het gaat om vissen vangen. En al helemaal niet als het gaat om gevangen vissen van het haakje te bevrijden. Een paar jaar geleden dacht ik het wel rustgevend te vinden om te vissen. Maar omdat ik geen maaien aan een haakje durf te doen, ging ik toen vissen met een blinkertje. Het voordeel hiermee is dat je ook niet zo veel vangt en dus ook geen vissen van de haak hoeft te halen! Maar als je wat vangt is het ook gelijk goed raak..............
Ik ving een snoekbaars van 51 cm lang. Ik wist absoluut niet wat met dat spartelende beest aan te vangen. Het haakje uit z'n bek halen zonder tang, met m'n blote handen leek een slecht idee omdat deze vis een vervaarlijke rij tandjes had. Het kwam in de stress van dat moment ook niet bij me op om de lijn door te knippen. Het plan was om de vis uiteindelijk maar met een welgemikte klap op z'n kop naar de vissenhemel te sturen. Alleen heb ik hem een keer of zes moet slaan voordat deze niet meer bewoog. Het hele dek was een bende. Overal lag bloed, slijm en schubben en ik voelde me een enorme dierenbeul. De vis heb ik weg moeten gooien want opeten was er niet meer bij, zo had ik deze mishandeld! Hierna heb ik nooit meer gevist.
Ik moet dus nog heel wat leren voordat ik een mooie tonijnsteak op mijn bord kan toveren. Niet alleen hoe de vis te vangen maar ook hoe deze op een enigszins humane manier om zeep te helpen en zonder schuldcomplex tot filets te verwerken.
